Ustawaz dnia 26 lipca 2000 r.o zmianie ustawy o pracownikach urzędów państwowych
Treść ustawy
Art. 1.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 21 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Zasady corocznego podwyższania przeciętnego wynagrodzenia urzędników państwowych określają
przepisy o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej. Do urzędników
państwowych, w tym do Prezesa i wiceprezesów jednostek, o których mowa w art. 1 ust.
2 pkt 4 i 4a, przepisów ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących
niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. Nr 26, poz. 306) nie stosuje się.
”
;
2)
w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, utworzyć dodatkowy fundusz nagród dla
urzędników państwowych, z przeznaczeniem na nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy
zawodowej, w wysokości 3% planowanych wynagrodzeń osobowych pozostających w dyspozycji
kierowników urzędów.
”
;
3)
w art. 26:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Urzędnikowi państwowemu przenoszonemu do pracy w innej miejscowości przysługują zwrot
kosztów przeniesienia, diety, zwrot kosztów podróży oraz inne świadczenia.
”
,
b)
dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i warunki wypłacania świadczeń
urzędnikom państwowym przeniesionym do pracy w innej miejscowości, w szczególności
diet za czas przejazdu i za pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania, zwrotu
poniesionych kosztów podróży, przewozu urządzenia domowego, zakwaterowania oraz dodatku
za rozłąkę, z uwzględnieniem okresu, na jaki urzędnik został przeniesiony, jak również
jego stanu rodzinnego, biorąc pod uwagę, że za członków rodziny uważa się małżonka,
dzieci oraz inne osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe, jeżeli przesiedlają
się wraz z urzędnikiem.
”
;
4)
w art. 30:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rozkład czasu pracy w tygodniu oraz jego wymiar w poszczególnych dniach tygodnia ustala
kierownik urzędu zgodnie z zasadami określonymi, w drodze rozporządzenia, przez Prezesa
Rady Ministrów.
”
,
b)
dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Dni tygodnia nie będących dniami pracy w urzędzie nie wlicza się do urlopu wypoczynkowego.
”
;
5)
w art. 36:
a)
w ust. 3 wyraz „zespołach” zastępuje się wyrazem „składach”,
b)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb
postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, zasady i tryb powoływania i odwoływania
komisji dyscyplinarnych oraz rzeczników dyscyplinarnych, uwzględniając w szczególności
przebieg postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, a także zapewnienie należytego
działania komisji i rzeczników dyscyplinarnych.
”
;
6)
dodaje się art. 361-368 w brzmieniu:
„
Art. 361.
1.
Rzecznika dyscyplinarnego urzędu, na okres kadencji komisji dyscyplinarnej, powołuje
kierownik urzędu spośród podległych mu urzędników państwowych mianowanych.
2.
Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na polecenie kierownika
urzędu. O wszczęciu tego postępowania rzecznik dyscyplinarny zawiadamia urzędnika,
którego ono dotyczy.
3.
Decyzja o przekazaniu komisji dyscyplinarnej I instancji wniosku o wszczęcie postępowania
dyscyplinarnego należy do kierownika urzędu.
Art. 362.
Do zadań rzecznika dyscyplinarnego należy w szczególności:
1)
prowadzenie postępowania wyjaśniającego,
2)
składanie wniosków o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, jeżeli wyniki postępowania
wyjaśniającego to uzasadniają,
3)
udział w rozprawach w charakterze strony,
4)
wnoszenie odwołań od orzeczeń komisji dyscyplinarnej I instancji,
5)
udział w postępowaniu odwoławczym.
Art. 363.
1.
Komisja dyscyplinarna I instancji wszczyna postępowanie dyscyplinarne z dniem zgłoszenia
wniosku rzecznika dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania.
2.
Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy, z zastrzeżeniem
przepisów o ochronie tajemnicy ustawowo chronionej.
3.
W wypadku gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o orzeczenie kary wydalenia z pracy w
urzędzie, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący składu orzekającego
wyznacza obrońcę spośród urzędników państwowych.
4.
Komisja dyscyplinarna I instancji wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy, w
toku której wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego oraz jego obrońcy,
jeżeli został ustanowiony, a także po rozpatrzeniu innych dowodów mających znaczenie
w sprawie.
5.
Nieusprawiedliwione niestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy na rozprawie nie
wstrzymuje rozpoznania sprawy.
6.
Rozprawa jest jawna dla urzędników państwowych mianowanych. W uzasadnionych wypadkach
skład orzekający może wyłączyć jawność rozprawy, jednakże ogłoszenie orzeczenia jest
jawne.
Art. 364.
1.
Orzeczenie powinno być ogłoszone bezpośrednio po naradzie.
2.
W wyjątkowych wypadkach można odroczyć ogłoszenie orzeczenia na czas nie dłuższy niż
3 dni. O terminie ogłoszenia orzeczenia przewodniczący składu orzekającego zawiadamia
strony bezpośrednio po zakończeniu narady.
3.
Po ogłoszeniu orzeczenia przewodniczący składu orzekającego podaje ustnie zasadnicze
motywy rozstrzygnięcia.
4.
Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom z urzędu, nie później niż w ciągu
7 dni od dnia jego ogłoszenia.
Art. 365.
1.
Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej I instancji strony mają prawo wniesienia odwołania.
W odwołaniu można zaskarżyć całość orzeczenia lub jego część.
2.
Odwołanie wnosi się do komisji dyscyplinarnej II instancji za pośrednictwem komisji
dyscyplinarnej I instancji, która wydała zaskarżone orzeczenie, w terminie 14 dni
od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Art. 366.
1.
Przed upływem terminu do wniesienia odwołania orzeczenie nie ulega wykonaniu.
2.
Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie orzeczenia.
Art. 367.
1.
W postępowaniu przed komisją dyscyplinarną II instancji stosuje się odpowiednio przepisy
o postępowaniu przed komisją dyscyplinarną I instancji.
2.
Od orzeczeń komisji dyscyplinarnej II instancji stronom służy skarga do Naczelnego
Sądu Administracyjnego.
Art. 368.
1.
Odpis prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej dołącza się do akt osobowych
urzędnika państwowego mianowanego.
2.
Prawomocne orzeczenie o ukaraniu podlega niezwłocznemu wykonaniu.
”
;
7)
dodaje się art. 371 w brzmieniu:
„
Art. 371.
W postępowaniu przed komisjami dyscyplinarnymi I i II instancji w sprawach nieuregulowanych
w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
”
;
8)
w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, jednostki wojskowe oraz
stanowiska, na których stosunek pracy z pracownikami określonymi w ust. 1 nawiązuje
się w drodze mianowania lub umowy o pracę, a także dostosuje organizację komisji dyscyplinarnych
do struktury organizacyjnej jednostek wojskowych.
”
Art. 2.
Postępowanie dyscyplinarne w sprawie niezakończonej prawomocnym orzeczeniem przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy toczy się według przepisów tej ustawy.
Art. 3.
Prezes Rady Ministrów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity
tekst ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania
jednolitego tekstu.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.