Ustawaz dnia 22 lipca 1999 r.o zmianie ustawy o badaniach i certyfikacji
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 w pkt 17 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 18 w brzmieniu:
„
18)
deklaracja zgodności producenta - oświadczenie producenta, stwierdzające na jego wyłączną
odpowiedzialność, że wyrób, proces wytwórczy lub usługa są zgodne z określoną normą
lub innym dokumentem normatywnym - deklaracja powinna być zgodna z wymaganiami Polskiej
Normy.
”
;
2)
w art. 4 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki sprawuje nadzór nad Centrum.
3.
Organizację Centrum określa statut nadany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek
ministra właściwego do spraw gospodarki, zaopiniowany przez Radę do Spraw Badań i
Certyfikacji.
”
;
3)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 7.
Do zadań Centrum należy w szczególności:
1)
organizowanie i nadzorowanie systemu badań i certyfikacji,
2)
akredytowanie laboratoriów badawczych,
3)
akredytowanie jednostek certyfikujących,
4)
akredytowanie jednostek kontrolujących,
5)
certyfikowanie systemów jakości u dostawców,
6)
certyfikowanie auditorów,
7)
kontrolowanie:
a)
akredytowanych laboratoriów badawczych w zakresie ich działalności wynikającej z akredytacji,
b)
akredytowanych jednostek certyfikujących w zakresie ich działalności wynikającej z
akredytacji,
c)
akredytowanych jednostek kontrolujących w zakresie ich działalności wynikającej z
akredytacji,
d)
certyfikowanych systemów jakości u dostawców w zakresie stawianych im wymagań,
8)
organizowanie szkoleń i doskonalenie kadr na potrzeby badań i certyfikacji.
”
;
4)
w art. 8 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Centrum może uznawać, zwłaszcza na zasadzie wzajemności, raporty z badań i certyfikaty
zgodności członków organizacji, o których mowa w ust. 1, oraz deklaracje zgodności
producenta, a także zawierać umowy z innymi organizacjami zagranicznymi o uznawaniu
raportów z badań, certyfikatów zgodności i deklaracji zgodności producenta.
3.
Centrum może upoważnić krajowe jednostki certyfikujące do uznawania, zwłaszcza na
zasadzie wzajemności, raportów z badań, certyfikatów zgodności i deklaracji zgodności
producenta.
”
;
5)
w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania
pracowników Centrum.
”
;
6)
w art. 11 ust. 1 i 4 otrzymują brzmienie:
„
1.
Przy Centrum działa Rada do Spraw Badań i Certyfikacji, zwana dalej „Radą”. Jest ona
organem opiniodawczo-doradczym w zakresie akredytacji, badań i certyfikacji.
”
„
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, liczbę członków Rady oraz
regulamin działania Rady.
”
;
7)
art. 12 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 12.
Do zakresu działania Rady należy w szczególności:
1)
dokonywanie okresowych ocen stanu i kierunków rozwoju akredytacji, badań i certyfikacji,
2)
formułowanie propozycji i wyrażanie opinii w zakresie bieżącej realizacji zadań, o
których mowa w art. 7,
3)
formułowanie propozycji zmian w przepisach prawnych w zakresie akredytacji, badań
i certyfikacji.
”
;
8)
w art. 13:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wyroby wyprodukowane w Polsce, a także wyroby importowane do Polski po raz pierwszy,
mogące stwarzać zagrożenie, albo które służą ochronie lub ratowaniu życia, zdrowia
i środowiska, podlegają - zależnie od stopnia zagrożenia - obowiązkowi:
1)
certyfikacji na zastrzeżony przez Centrum znak bezpieczeństwa i oznaczania tym znakiem
lub
2)
wystawiania przez producenta, na jego wyłączną odpowiedzialność, deklaracji zgodności.
”
,
b)
dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
„
1a.
Wyroby, o których mowa w ust. 1, wyprodukowane w Polsce lub pochodzące z kraju, z
którym Polska zawarła porozumienie w sprawie uznawania certyfikatu zgodności lub deklaracji
producenta, są dopuszczone do obrotu po weryfikacji certyfikatu zgodności lub deklaracji
zgodności producenta, dokonywanej przez polskie jednostki certyfikujące.
1b.
Przepisu ust. 1a nie stosuje się do certyfikatów wydawanych przez polskie jednostki
certyfikujące.
1c.
Czas weryfikacji dokumentu, o której mowa w ust. 1a, nie może przekroczyć 21 dni od
dnia dostarczenia pełnej dokumentacji.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Podstawą oceny wyrobów i usług, o których mowa w ust. 1 i 2, są Polskie Normy oraz
właściwe przepisy prawne.
”
,
d)
w ust. 5 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 i 7 w brzmieniu:
„
6)
urządzeń medycznych w rozumieniu odrębnych przepisów,
7)
żywności (środków spożywczych, substancji dodatkowych dozwolonych i używek) w rozumieniu
odrębnych przepisów.
”
;
9)
dodaje się art. 13a w brzmieniu:
„
Art. 13a.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz wyrobów i usług z zakresu,
o którym mowa w art. 13 ust. 1, 1a i 2, w tym wykaz wyrobów podlegających obowiązkowej
certyfikacji na znak bezpieczeństwa.
”
;
10)
art. 16 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 16.
1.
Badań wyrobów, o których mowa w art. 13 ust. 1, art. 18 i art. 19, dokonują akredytowane
laboratoria badawcze.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wyrobów, dla których wydawany jest dokument, o
którym mowa w art. 13 ust. 1a, dopuszczający wyrób do obrotu.
3.
Zasady działania laboratoriów badawczych oraz zasady ich akredytacji są określone
w Polskich Normach.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Rady, może określić,
w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb akredytacji laboratoriów badawczych i jednostek
kontrolujących.
”
;
11)
skreśla się art. 17;
12)
art. 18 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 18.
Właściwi ministrowie, po zasięgnięciu opinii Dyrektora Centrum, mogą określić, w drodze
rozporządzenia, wyroby i usługi, które nie mogą być nabywane przez podległe im lub
nadzorowane przez nich jednostki organizacyjne, jeżeli dostawca nie przedstawi odpowiedniego
certyfikatu.
”
;
13)
w art. 20a skreśla się kropkę i dodaje wyrazy „oraz przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym i innych przepisów dotyczących homologacji
wyrobów.”;
14)
w art. 21:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Rady, określi, w drodze
rozporządzenia, tryb certyfikacji wyrobów.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
„
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Rady, może określić,
w drodze rozporządzenia, tryb akredytacji jednostek certyfikujących wyroby.
5.
Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, tryb
wydawania dokumentów dopuszczających do obrotu wyroby, o których mowa w art. 13 ust.
1a, oraz rodzaje tych dokumentów.
”
;
15)
w art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Rady, może określić,
w drodze rozporządzenia, tryb akredytacji jednostek certyfikujących systemy jakości.
”
;
16)
w art. 23 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Rady, określi, w drodze
rozporządzenia, tryb certyfikacji auditorów.
”
;
17)
skreśla się art. 24;
18)
w art. 25:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do
spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania opłat za czynności
związane z akredytacją, badaniami i certyfikacją oraz weryfikacją.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do
spraw gospodarki, może określić, w drodze rozporządzenia, maksymalne wysokości opłat,
o których mowa w ust. 3.
”
;
19)
w art. 26:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przedsiębiorca, który wprowadził do obrotu wyroby podlegające oznaczaniu znakiem bezpieczeństwa,
a nie oznaczone tym znakiem, wyprodukowane niezgodnie z wymaganiami stanowiącymi podstawę
przyznania prawa stosowania tego znaku lub nie posiadające dokumentu dopuszczającego
do obrotu, a także nie spełniające wymagań stanowiących podstawę do wydania tego dokumentu,
jest obowiązany wpłacić do budżetu państwa kwotę stanowiącą 100% sumy uzyskanej ze
sprzedaży zakwestionowanych wyrobów.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do
spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, tryb stosowania sankcji, o których
mowa w ust. 1 i 2, oraz okres, za jaki sankcja może być wymierzona, ale nie dłuższy
niż 3 lata.
”
;
20)
w art. 28:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wpłaty z tytułu należności, o których mowa w art. 26 ust. 1 i 2, obciążają dochód
po opodatkowaniu.
”
,
b)
w ust. 2 wyrazy „art. 26” zastępuje się wyrazami „art. 26 ust. 1 i 2”.
Art. 2.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie zachowują moc przepisy
dotychczas obowiązujące, jeżeli nie są z nią sprzeczne, nie dłużej jednak niż przez
okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.