Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 9 listopada 1999 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Lech Garlicki - przewodniczący,
Stefan J. Jaworski - sprawozdawca,
Ferdynand Rymarz,
Jadwiga Skórzewska-Łosiak,
Jerzy Stępień,
protokolant: Joanna Szymczak
po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 1999 r. na rozprawie sprawy z wniosku Rzecznika
Praw Obywatelskich, z udziałem umocowanych przedstawicieli uczestników postępowania:
wnioskodawcy, Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Ministra Finansów i Prokuratora Generalnego,
o stwierdzenie zgodności:
1)
art. 3 pkt 2 i art. 4 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa z art. 217 Konstytucji RP,
2)
art. 25, art. 39 § 3, art. 50, art. 54 § 3, art. 58, art. 67 § 4, art. 83, art. 85,
art. 89 pkt 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa z art. 217 i z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP,
3)
art. 39 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa z art. 87 Konstytucji RP,
orzeka:
I.
1.
Art. 3 pkt 2 i art. 4 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa nie są niezgodne z art. 217 Konstytucji RP.
2.
Art. 25 ustawy wymienionej w pkt 1 jest niezgodny:
-
-z art. 217 Konstytucji RP przez to, że przekazuje do uregulowania rozporządzeniem podstawowych konstrukcji podatkowych, wkraczając tym samym w materie zarezerwowane do wyłączności ustawy,
-
-z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym w tym przepisie wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż nie zawiera wytycznych co do treści tego aktu wykonawczego.
3.
Art. 39 § 3 ustawy wymienionej w pkt 1 jest niezgodny z art. 87 Konstytucji RP przez
to, że upoważnia do uregulowania w formie zarządzenia, jako aktu o charakterze wewnętrznym,
materii podlegającej uregulowaniu aktem normatywnym powszechnie obowiązującym.
4.
Art. 50 ustawy wymienionej w pkt 1:
-
-jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym w tym przepisie wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż konstruuje blankietowe upoważnienie dla tego aktu wykonawczego,
-
-nie jest niezgodny z art. 217 Konstytucji RP.
5.
Art. 54 § 3 ustawy wymienionej w pkt 1:
-
-jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym w tym przepisie wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż konstruuje blankietowe upoważnienie dla tego aktu wykonawczego,
-
-nie jest niezgodny z art. 217 Konstytucji RP.
6.
Art. 58 ustawy wymienionej w pkt 1 jest zgodny z art. 92 ust. 1 i nie jest niezgodny
z art. 217 Konstytucji RP.
7.
Art. 67 § 4 ustawy wymienionej w pkt 1 jest niezgodny:
-
-z art. 217 Konstytucji RP przez to, że przekazuje do uregulowania rozporządzeniem materii ustawowej zasad umarzania zaległości podatkowych z tytułu podatków stanowiących dochody budżetu państwa lub odsetek za zwłokę przypadających od tych zaległości,
-
-z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym w tym przepisie wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż konstruuje blankietowe upoważnienie dla tego aktu wykonawczego.
8.
Art. 83 ustawy wymienionej w pkt 1 jest zgodny z art. 92 ust. 1 i nie jest niezgodny
z art. 217 Konstytucji RP.
9.
Art. 85 ustawy wymienionej w pkt 1:
-
-jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym w tym przepisie wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż nie zawiera wytycznych co do treści tego aktu wykonawczego,
-
-nie jest niezgodny z art. 217 Konstytucji RP.
10.
Art. 89 ustawy wymienionej w pkt 1:
-
-jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym w tym przepisie wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż nie zawiera wytycznych co do treści tego aktu wykonawczego,
-
-nie jest niezgodny z art. 217 Konstytucji RP.
II.
Utrata mocy obowiązującej przepisów wymienionych w pkt I. 2, 3, 4, 5, 7, 9 i 10 wyroku
nastąpi z dniem 8 maja 2001 r.