Ustawaz dnia 19 lutego 1998 r.o zasadach użycia Sił Zbrojnych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w 1998 r.
Treść ustawy
Art. 1.
Ustawa określa zasady użycia poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej związków taktycznych,
oddziałów i pododdziałów wydzielonych z Sił Zbrojnych, zwanych dalej „jednostkami
wojskowymi”.
Art. 2.
Jednostki wojskowe mogą być użyte poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w celu
utrzymania międzynarodowego pokoju, przeciwdziałania zagrożeniu bezpieczeństwa, aktom
terroryzmu oraz w celu niesienia pomocy humanitarnej.
Art. 3.
O użyciu jednostek wojskowych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej Prezydent Rzeczypospolitej
Polskiej wydaje postanowienie na wniosek Rady Ministrów. Postanowienie Prezydenta
wymaga kontrasygnaty Prezesa Rady Ministrów.
Art. 4.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi:
1)
szczegółowe zasady finansowania działań jednostek wojskowych poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej i pokrywania kosztów ubezpieczeń, świadczeń odszkodowawczych oraz świadczeń
rentowych dla żołnierzy pełniących służbę w tych jednostkach,
2)
szczegółowe uprawnienia i obowiązki żołnierzy pełniących służbę w jednostkach wojskowych
poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wynikające z obowiązujących ustaw.
Art. 5.
Przepisy ustawy stosuje się także do żołnierzy Sił Zbrojnych pełniących służbę poza
granicami Rzeczypospolitej Polskiej w dniu wejścia w życie ustawy.
Art. 6.
Przepisy ustawy nie dotyczą użycia Sił Zbrojnych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje do dnia 31 grudnia 1998 r.