Ustawaz dnia 31 lipca 1997 r.o zmianie ustawy o ochronie zdrowia psychicznego
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 8:
a)
w ust. 1 na końcu wyrazy „w zakresie zatrudnienia oraz w sprawach bytowych” zastępuje się wyrazami „w zakresie edukacji, zatrudnienia oraz w sprawach bytowych”,
b)
w ust. 2 w pkt 1 po wyrazach „niezbędnych do samodzielnego” dodaje się wyrazy „, aktywnego”;
2)
w art. 19 w zdaniu drugim po wyrazach „w innych zakładach opieki zdrowotnej,” dodaje się wyrazy „rodzinnych ośrodkach diagnostyczno-konsultacyjnych,”;
3)
w art. 21 w ust. 3 wyrazy „lub ratownika medycznego” zastępuje się wyrazami „lub pielęgniarki”;
4)
w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Pobyt w szpitalu, o którym mowa w ust. 1, nie może trwać dłużej niż 10 dni.
”
;
5)
w art. 29 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W stosunku do osoby objętej oparciem społecznym, o którym mowa w art. 8, wniosek może
zgłosić również organ do spraw pomocy społecznej.
”
;
6)
art. 30 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 30.
1.
Do wniosku, o którym mowa w art. 29 ust. 2 i 3, dołącza się świadectwo lekarza psychiatry
szczegółowo uzasadniające potrzebę leczenia w szpitalu psychiatrycznym. W przypadku
braku świadectwa lekarskiego lub gdy zostało ono wydane w okresie dłuższym niż 14
dni przed datą złożenia wniosku, sąd opiekuńczy zwraca wniosek. Przepisy art. 130 Kodeksu postępowania cywilnego nie mają w tym przypadku zastosowania.
2.
Świadectwo wydaje lekarz psychiatra publicznego zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej
na uzasadnione żądanie osoby lub organu uprawnionego do zgłoszenia wniosku o wszczęcie
postępowania sądowego w tej sprawie.
3.
Po stwierdzeniu potrzeby wydania świadectwa lekarskiego lekarz psychiatra publicznego
zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej wyznacza termin badania i zawiadamia o tym
osobę, o której mowa w art. 29 ust. 1, pouczając o możliwości doprowadzenia przez
Policję w przypadku niestawienia się na badanie.
4.
W razie uchylania się od badania osoby, o której mowa w ust. 3, lekarz psychiatra
publicznego zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej może zwrócić się do Policji
o doprowadzenie tej osoby na badanie w publicznym zakładzie psychiatrycznej opieki
zdrowotnej. W uzasadnionych przypadkach badanie może odbyć się w miejscu pobytu tej
osoby.
5.
Jeżeli osoba, o której mowa w art. 29 ust. 1, odmawia poddania się badaniu, może być
ono przeprowadzone bez jej zgody. Przepis art. 21 stosuje się odpowiednio.
”
;
7)
po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu:
„
Art. 30a.
Doprowadzenie przez Policję, o którym mowa w art. 30, następuje w obecności lekarza
lub pielęgniarki publicznego zakładu opieki zdrowotnej.
”
;
8)
w art. 39 w ust. 1 wyrazy „nie wyrażają zgody na skierowanie” zastępuje się wyrazami „nie wyrażają zgody na przyjęcie” oraz wyrazy „z wnioskiem o skierowanie” zastępuje się wyrazami „z wnioskiem o przyjęcie”;
9)
w art. 40 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Przymus bezpośredni można także stosować w celu zapobieżenia samowolnemu opuszczeniu
przez tę osobę domu pomocy społecznej.
”
;
10)
w art. 45 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W przypadkach uzasadnionych interesem osoby, której postępowanie dotyczy bezpośrednio,
sąd zarządza przeprowadzenie rozprawy w szpitalu.
”
;
11)
w art. 46:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W sprawach dotyczących przyjęcia osoby chorej psychicznie do szpitala psychiatrycznego
oraz wypisania jej z takiego szpitala uczestnikami postępowania z mocy prawa oprócz
wnioskodawcy są: ta osoba oraz jej przedstawiciel ustawowy. W miarę potrzeby sąd zawiadamia
o rozprawie małżonka osoby, której postępowanie dotyczy, oraz osobę sprawującą nad
nią faktyczną opiekę; mogą oni wziąć udział w każdym stanie sprawy i wtedy stają się
uczestnikami.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Osoba, której postępowanie dotyczy bezpośrednio, może być doprowadzona na rozprawę
sądową na mocy zarządzenia sądowego. W tym przypadku stosuje się odpowiednio art. 556 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego.
”
,
c)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„
2a.
W przypadku gdy osoba psychicznie chora, która ma być poddana badaniu przez biegłego,
odmawia stawienia się w publicznym zakładzie psychiatrycznej opieki zdrowotnej lub
w inny sposób uchyla się od tego badania, sąd może zarządzić doprowadzenie tej osoby
do publicznego zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej przez Policję.
2b.
Zapewnienie realizacji postanowienia sądowego o przyjęciu do szpitala psychiatrycznego
osoby, o której mowa w art. 29 ust. 1, należy do wojewody.
”
;
12)
po art. 46 dodaje się art. 46a w brzmieniu:
„
Art. 46a.
Doprowadzenie przez Policję, o którym mowa w art. 46, następuje w obecności lekarza
lub pielęgniarki publicznego zakładu opieki zdrowotnej.
”
;
13)
art. 47 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 47.
Do środków odwoławczych wnoszonych przez osobę, której postępowanie dotyczy bezpośrednio,
nie ma zastosowania przepis art. 368 Kodeksu postępowania cywilnego oraz w zakresie objętym treścią tego artykułu również przepis art. 370 tego kodeksu.
”
;
14)
art. 51 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 51.
W dokumentacji dotyczącej badań lub przebiegu leczenia osoby, wobec której podjęto
czynności wynikające z niniejszej ustawy, nie utrwala się oświadczeń obejmujących
przyznanie się do popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary. Zasadę tę stosuje
się również do dokumentacji dotyczącej badań przeprowadzonych na żądanie uprawnionego
organu.
”
;
15)
w art. 52 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Nie wolno przesłuchiwać osób obowiązanych do zachowania tajemnicy, stosownie do przepisów
niniejszego rozdziału, jako świadków na okoliczność wypowiedzi osoby, wobec której
podjęto czynności wynikające z niniejszej ustawy, co do popełnienia przez nią czynu
zabronionego pod groźbą kary.
”
;
16)
w art. 55 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej ustala, w drodze rozporządzenia, docelową sieć
publicznych zakładów psychiatrycznej opieki zdrowotnej, o której mowa w art. 6.
”
Art. 2.
Rozporządzenie, o którym mowa w art. 55 ust. 1 ustawy, wymienionej w art. 1, zostanie
wydane w ciągu trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.