Ustawaz dnia 26 czerwca 1997 r.o zmianie ustawy - Prawo przewozowe
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe art. 33a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 33a.
1.
Przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona, legitymując się identyfikatorem umieszczonym
w widocznym miejscu, może dokonywać kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu.
2.
Identyfikator, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać co najmniej następujące informacje:
1)
nazwę przewoźnika,
2)
numer identyfikacyjny osoby dokonującej kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu,
3)
zdjęcie kontrolującego,
4)
zakres upoważnienia,
5)
okres ważności,
6)
pieczęć i podpis wystawcy (przewoźnika).
3.
W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu albo dokumentu uprawniającego
do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego, przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona
powinni pobrać właściwą należność i opłatę dodatkową.
4.
Przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona ma prawo:
1)
w razie odmowy zapłacenia należności - żądać okazania dokumentu umożliwiającego stwierdzenie
tożsamości podróżnego,
2)
w razie odmowy zapłacenia należności i niemożności ustalenia tożsamości podróżnego
- zwrócić się do funkcjonariusza Policji i innych organów porządkowych, które mają,
zgodnie z przepisami prawa, uprawnienia do ustalania tożsamości osób, o podjęcie czynności
zmierzających do ustalenia tożsamości podróżnego,
3)
w razie uzasadnionego podejrzenia, że dokument przewozu albo dokument uprawniający
do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego jest podrobiony lub przerobiony - zatrzymać
dokument za pokwitowaniem i przesłać go do wystawcy.
”
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.