Ustawaz dnia 11 grudnia 1997 r.o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny
Spis treści
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.1 orzeczenie
1.
Ustawa określa środki ochronne przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar
celny, zwane dalej „środkami ochronnymi”, oraz zasady i tryb postępowania w sprawie
stosowania tych środków, zwany dalej „postępowaniem ochronnym”.
2.
Przepisów ustawy nie stosuje się:
1)
do towaru, którego nadmierny przywóz podlega ograniczeniom w zakresie uregulowanym
odrębnymi przepisami prawa lub umowami międzynarodowymi,
2)
wobec przywozu na polski obszar celny towaru, na który w tym samym czasie została
nałożona, na podstawie odrębnych przepisów, opłata celna dodatkowa lub opłata wyrównawcza.
3.
Środki ochronne i postępowania ochronne, określone w niniejszej ustawie, będą stosowane
z zachowaniem wymogów określonych w Porozumieniu w sprawach środków ochronnych , stanowiącym załącznik do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), sporządzonego w Marakeszu
dnia 15 kwietnia 1994 r. .
4.
Do postępowania ochronnego stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.
Art. 2.
1.
Postanowienia i decyzje, o których mowa w niniejszej ustawie, przed ich podjęciem,
konsultowane są z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
2.
Postanowienia i decyzje, o których mowa w niniejszej ustawie, obowiązują od dnia ogłoszenia.
3.
Postanowienia i decyzje wraz z uzasadnieniem ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”.
4.
Niezależnie od ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3, Minister Gospodarki przekazuje
wydane postanowienia i decyzje wnioskodawcy i władzom kraju eksportu.
Art. 3.
Przywóz towaru na polski obszar celny uważa się za nadmierny, jeżeli towar jest przywożony:
1)
w tak zwiększonych ilościach bezwzględnych lub w stosunku do wielkości krajowej produkcji
towaru podobnego albo towaru bezpośrednio konkurencyjnego,
2)
na takich warunkach,
że wyrządza poważną szkodę lub zagraża wyrządzeniem takiej szkody przemysłowi krajowemu
wytwarzającemu towar podobny lub towar bezpośrednio konkurencyjny.
Art. 4.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
towar podobny - towar, który jest jednakowy pod każdym względem w stosunku do towaru
objętego postępowaniem ochronnym lub w razie braku takiego towaru inny towar, który
pomimo że nie jest jednakowy pod każdym względem, ma cechy ściśle odpowiadające cechom
towaru objętego tym postępowaniem,
2)
towar bezpośrednio konkurencyjny - towar, który chociaż nie spełnia wymogów określonych
w pkt 1, ze względu na możliwość użycia go do tych samych celów i spełniania przez
niego tych samych funkcji oraz ze względu na jego cenę może być uznany za substytutywny
w odniesieniu do towaru objętego postępowaniem ochronnym,
3)
poważna szkoda - znaczące i ogólne pogorszenie sytuacji przemysłu krajowego,
4)
zagrożenie poważną szkodą - groźbę powstania nieuniknionej szkody w rozumieniu pkt
3,
5)
przemysł krajowy - ogół producentów wytwarzających towar podobny bądź bezpośrednio
konkurencyjny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub tych spośród nich, których
łączna produkcja towaru podobnego bądź bezpośrednio konkurencyjnego stanowi co najmniej
50% całkowitej produkcji krajowej tego towaru,
6)
kraj eksportu - kraj pochodzenia towaru, a w wypadku gdy towar nie jest przywożony
na polski obszar celny bezpośrednio z kraju pochodzenia towaru, kraj wysyłki towaru,
7)
strony zainteresowane - władze kraju eksportu, krajowych producentów danego towaru
lub towaru bezpośrednio konkurencyjnego, lub inne krajowe i zagraniczne osoby fizyczne
i prawne, które w czasie postępowania wykażą swój bezpośredni interes prawny i materialny
w badanej sprawie.
Rozdział 2
Środki ochronne
Art. 5.
1.
Jeżeli w wyniku postępowania ochronnego stwierdzone zostanie, że przywóz towaru na
polski obszar celny jest nadmierny, to wobec przywozu takiego towaru może zostać zastosowany
środek ochronny, z zastrzeżeniem ust. 2-3.
2.
Środek ochronny może zostać zastosowany wobec przywozu na polski obszar celny towaru
pochodzącego z krajów członkowskich WTO pod warunkiem, że w wyniku postępowania ochronnego
stwierdzone zostanie, iż obie przesłanki, o których mowa w art. 3 pkt 1 i 2, zostały
spełnione łącznie i występuje związek przyczynowy między nimi a poważną szkodą lub
groźbą wyrządzenia takiej szkody.
3.
Środki ochronne nie będą stosowane wobec towaru pochodzącego z kraju rozwijającego
się lub najmniej rozwiniętego będącego jednocześnie członkiem WTO, którego indywidualny
udział w przywozie na polski obszar celny nie przekracza 3%, pod warunkiem że łączny
przywóz z tych krajów nie jest większy niż 9% całego przywozu na polski obszar celny
towaru objętego postępowaniem ochronnym.
Art. 6.
1.
Środek ochronny stosuje się wobec towaru dopuszczonego do obrotu na polskim obszarze
celnym, bez względu na kraj pochodzenia tego towaru, o ile umowy zawarte przez Rzeczpospolitą
Polską nie stanowią inaczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 5 ust. 3.
2.
W wypadku gdy poważna szkoda lub zagrożenie poważną szkodą spowodowane zostało wyłącznie
nadmiernym przywozem towaru pochodzącego z krajów, z którymi Rzeczpospolita Polska
zawarła umowy o strefie wolnego handlu, środki ochronne zastosowane będą wyłącznie
wobec przywozu towaru pochodzącego z tych krajów, zgodnie z postanowieniami umów o
strefie wolnego handlu.
3.
W wypadku gdy poważna szkoda lub zagrożenie poważną szkodą spowodowane zostało wyłącznie
nadmiernym przywozem towaru pochodzącego z krajów nie będących członkami WTO, środki
ochronne mogą być stosowane wyłącznie wobec towaru pochodzącego z tych krajów, o ile
umowy zawarte przez Rzeczpospolitą Polską z tymi krajami nie stanowią inaczej.
Art. 7.
Środek ochronny ustanawia się na czas określony w wysokości oraz formie niezbędnej
dla naprawienia szkody wyrządzonej przemysłowi krajowemu lub zapobieżenia powstaniu
szkody, z zastrzeżeniem art. 20 ust. 2 i art. 26.
Art. 8.
Tymczasowy środek ochronny może polegać na ustanowieniu tymczasowej dodatkowej opłaty
celnej.
Art. 9.
1.
Ostateczny środek ochronny polega w szczególności na ustanowieniu:
1)
opłaty celnej dodatkowej,
2)
kontyngentu.
2.
W odniesieniu do towaru przywożonego z krajów nie będących członkami WTO, jeżeli umowy
zawarte przez Rzeczpospolitą Polską z tymi krajami nie stanowią inaczej, może być
zastosowany środek ochronny także w formie nieautomatycznej rejestracji przywozu,
w rozumieniu ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i
usługami oraz o obrocie specjalnym .
3.
W wypadku ustanowienia ostatecznego środka ochronnego w formie, o której mowa w ust.
1 pkt 2 i ust. 2, do wydawania pozwoleń na przywóz stosuje się przepisy ustawy o administrowaniu
obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie specjalnym.
Art. 10.
Dodatkowa opłata celna, o której mowa w art. 8 i art. 9 ust. 1 pkt 1, stanowi należność
celną przywozową w rozumieniu przepisów Kodeksu celnego.
Rozdział 3
Postępowanie ochronne
Art. 11.
1.
Minister Gospodarki wszczyna postępowanie ochronne:
1)
na pisemny wniosek osoby fizycznej lub prawnej albo jednostki organizacyjnej nie posiadającej
osobowości prawnej występującej na rzecz przemysłu krajowego; wniosek uważa się za
złożony na rzecz przemysłu krajowego, jeżeli popierają go producenci krajowi, których
łączna produkcja stanowi co najmniej 25% produkcji krajowej towaru podobnego lub bezpośrednio
konkurencyjnego,
2)
z urzędu, jeżeli dysponuje dowodami uzasadniającymi wszczęcie postępowania ochronnego.
2.
Minister Gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wymogi, jakie powinien spełniać
wniosek o wszczęcie postępowania ochronnego.
3.
W wypadku gdy wniosek nie spełnia wymogów określonych zgodnie z ust. 2 lub materiał
dowodowy okaże się niewystarczający, Minister Gospodarki, nie później niż w terminie
15 dni od daty wpłynięcia wniosku, zawiadomi o tym wnioskodawcę i wezwie go do usunięcia
braków w terminie nie krótszym niż 30 dni od daty wezwania. Jeżeli braki nie zostaną
usunięte w wyznaczonym terminie, Minister Gospodarki pozostawia wniosek bez rozpoznania.
4.
W wypadku wycofania wniosku przez wnioskodawcę przed wydaniem postanowienia o wszczęciu
postępowania ochronnego, postępowania nie wszczyna się.
5.
Jeżeli wnioskodawca wycofa wniosek po wszczęciu postępowania ochronnego, Minister
Gospodarki w drodze decyzji umorzy postępowanie, chyba że naruszałoby to interes publiczny.
Art. 12.
Minister Gospodarki wydaje decyzję o odmowie wszczęcia postępowania ochronnego, jeżeli
wymaga tego interes publiczny.
Art. 13.
1.
Przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w art. 14, żadne informacje w sprawie
nie będą podane do wiadomości publicznej.
2.
Jeżeli z umów międzynarodowych wynika obowiązek zawiadamiania władz kraju eksportu
o zamiarze wszczęcia postępowania ochronnego, Minister Gospodarki powiadomi o tym
właściwe władze.
Art. 14.
1.
Minister Gospodarki wszczyna postępowanie ochronne w drodze postanowienia.
2.
W wypadku postępowania wszczynanego na wniosek, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt
1, Minister Gospodarki wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania ochronnego nie
później niż w terminie 30 dni od daty wpłynięcia kompletnego wniosku.
3.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać streszczenie zgromadzonych
informacji oraz określać:
1)
datę wszczęcia postępowania ochronnego,
2)
kod taryfy celnej i nazwę towaru objętego postępowaniem ochronnym,
3)
termin, w którym strony zainteresowane powinny zgłosić swój udział w postępowaniu
ochronnym,
4)
kraje eksportu towaru objętego postępowaniem ochronnym,
5)
termin dostarczenia informacji i wyrażenia opinii przez strony zainteresowane.
Art. 15.
1.
Minister Gospodarki może wezwać strony zainteresowane do dostarczenia informacji lub
do złożenia wyjaśnień, jeżeli jest to niezbędne dla prowadzonego postępowania ochronnego.
2.
Jeżeli strona zainteresowana odmówi udzielenia w wyznaczonym terminie informacji,
o których mowa w ust. 1, lub w inny sposób będzie utrudniać postępowanie ochronne,
ustalenia mogą być dokonane na podstawie dostępnych informacji.
3.
Jeżeli strona zainteresowana przedstawi nieprawdziwe lub mylące informacje, to takie
informacje pomija się, zaś w postępowaniu ochronnym wykorzystuje się inne dostępne
dane.
Art. 16.
1.
Strony zainteresowane mogą w toku postępowania ochronnego składać wyjaśnienia, zgłaszać
wnioski oraz dostarczać dowody na ich poparcie.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazywane w formie ustnej, mogą zostać uwzględnione
w postępowaniu ochronnym pod warunkiem, że zostaną utrwalone w formie pisemnej.
3.
Strona zainteresowana przekazująca informacje mające istotne znaczenie dla jej pozycji
konkurencyjnej na rynku może żądać, by informacjom tym nadana była klauzula poufności.
4.
Informacjom zostanie nadana klauzula poufności pod warunkiem, że:
1)
strona zainteresowana przekazująca informacje uzasadni swe żądanie oraz
2)
z przekazanych informacji sporządzi streszczenie, które może zostać udostępnione innym
uczestnikom postępowania.
5.
W wypadku gdy żądanie strony zainteresowanej dotyczące nadania informacji klauzuli
poufności jest nieuzasadnione, a strona ta sprzeciwia się udostępnieniu informacji
innym uczestnikom postępowania oraz nie dostarczyła streszczenia, o którym mowa w
ust. 4 pkt 2, Minister Gospodarki może rozstrzygnąć sprawę bez uwzględnienia tej informacji,
chyba że prawdziwość informacji można potwierdzić na podstawie innych źródeł.
6.
Informacja, której nadano klauzulę poufności, nie może być udostępniana innym uczestnikom
postępowania ochronnego bez zgody strony zainteresowanej przekazującej te informacje.
Art. 17.
1.
Minister Gospodarki, w toku postępowania ochronnego zbada w szczególności:
1)
wielkość przywozu w celu stwierdzenia, czy przywóz wzrósł w ilościach bezwzględnych
lub w stosunku do wielkości krajowej produkcji lub konsumpcji,
2)
ceny towaru objętego postępowaniem ochronnym, w tym ich relację do cen krajowych towaru
podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego,
3)
wpływ przywozu na sytuację producentów krajowych towaru podobnego lub bezpośrednio
konkurencyjnego, wyrażający się w zmianach:
a)
wielkości produkcji,
b)
stopnia wykorzystania zdolności produkcyjnych,
c)
stanu zapasów,
d)
wielkości lub wartości sprzedaży,
e)
udziału w rynku,
f)
cen krajowego towaru podobnego lub bezpośrednio konkurującego (obniżenia cen lub zapobieżenie
wzrostowi cen, który nastąpiłby w normalnych okolicznościach),
g)
zysku lub straty,
h)
stopy zwrotu z zaangażowanego kapitału,
i)
przepływów pieniężnych,
j)
stanu zatrudnienia,
k)
wydajności pracy,
4)
istnienie związku przyczynowego pomiędzy przywozem towaru na polski obszar celny a
sytuacją krajowych producentów, o której mowa w pkt 3.
2.
W toku postępowania ochronnego Minister Gospodarki zbada także czynniki inne niż przywóz,
które wyrządziły lub mogły wyrządzić poważną szkodę przemysłowi krajowemu lub przyczyniły
się do powstania takiej szkody. Szkoda wyrządzona przez te czynniki nie będzie przypisywana
przywozowi.
3.
W celu stwierdzenia, czy przywóz towaru objętego postępowaniem ochronnym zagraża wyrządzeniem
poważnej szkody przemysłowi krajowemu, Minister Gospodarki zbada, czy istniejąca sytuacja
przekształci się w poważną szkodę, biorąc pod uwagę:
1)
wielkość i tempo wzrostu przywozu na polski obszar celny towaru objętego postępowaniem
ochronnym,
2)
możliwości eksportowe kraju eksportu towaru objętego postępowaniem ochronnym i prawdopodobieństwo
wykorzystania tych możliwości dla zwiększenia przywozu na polski obszar celny.
Art. 18.2 orzeczenia
Minister Gospodarki zakończy, w drodze decyzji, postępowanie ochronne nie później
niż w terminie 12 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Art. 19.
Minister Gospodarki wyda decyzję o zakończeniu postępowania ochronnego bez zastosowania
środka ochronnego, jeżeli w toku postępowania ochronnego stwierdzone zostanie, że
przywóz na polski obszar celny towaru objętego postępowaniem ochronnym nie wyrządził
poważnej szkody przemysłowi krajowemu ani nie zagraża powstaniem takiej szkody.
Art. 20.
1.
Jeżeli w czasie trwania postępowania ochronnego, nie wcześniej jednak niż po upływie
2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania ochronnego i nie później niż po upływie
6 miesięcy od tej daty, Minister Gospodarki stwierdzi, że wprowadzenie środków ochronnych
dopiero po zakończeniu postępowania ochronnego spowodowałoby powstanie szkody trudnej
do naprawienia, może ustanowić, w drodze decyzji, tymczasowy środek ochronny.
2.
Tymczasowy środek ochronny ustanawia się na okres nie przekraczający 6 miesięcy.
3.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna w szczególności określać:
1)
kod taryfy celnej i nazwę towaru podlegającego tymczasowemu środkowi ochronnemu,
2)
okres stosowania środka ochronnego,
3)
sposób, warunki i zakres stosowania tymczasowego środka ochronnego.
Art. 21.
Tymczasowego środka ochronnego nie stosuje się do dostaw towaru objętego kontraktami
zawartymi przed dniem wejścia w życie decyzji, o której mowa w art. 20 ust. 1, pod
warunkiem że dokumenty przewozowe zostały wystawione przed dniem wejścia w życie decyzji,
a towar został przywieziony na polski obszar celny nie później niż 3 miesiące od dnia
wejścia w życie tej decyzji.
Art. 22.
1.
Jeżeli w wyniku postępowania ochronnego zastosowany został tymczasowy środek ochronny,
Minister Gospodarki w decyzji o zakończeniu postępowania ochronnego bez zastosowania
środka ochronnego uchyli decyzję o zastosowaniu tymczasowego środka ochronnego.
2.
W wypadku uchylenia decyzji o zastosowaniu tymczasowego środka ochronnego ustanowionego
w formie tymczasowej dodatkowej opłaty celnej, organ celny, który pobrał tę opłatę,
dokona zwrotu kwoty opłaty na pisemny wniosek strony zainteresowanej, złożony wraz
z oryginałem dowodu uiszczenia opłaty i dokumentami, których przedstawienie było niezbędne
do nadania towarowi przeznaczenia celnego.
3.
Kwota podlegająca zwrotowi zaliczana jest z urzędu na zaległe lub bieżące zadłużenie
z tytułu należności celnych.
4.
W razie braku zadłużenia, o którym mowa w ust. 3, tymczasowa dodatkowa opłata celna
podlega zwrotowi w terminie 30 dni, licząc od dnia wydania decyzji orzekającej jej
zwrot.
5.
Od zwracanej tymczasowej dodatkowej opłaty celnej nie płaci się odsetek.
Art. 23.4 orzeczenia
1.
Jeżeli w toku postępowania ochronnego Minister Gospodarki stwierdzi, że przywóz towaru
na polski obszar celny jest nadmierny, to wobec przywozu takiego towaru, w drodze
decyzji, ustanowi ostateczny środek ochronny.
2.
Ostateczny środek ochronny stosuje się do towaru dopuszczonego do obrotu na polskim
obszarze celnym od dnia wejścia w życie decyzji o ustanowieniu ostatecznego środka
ochronnego, z zastrzeżeniem art. 24.
3.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna w szczególności określać:
1)
kod taryfy celnej i nazwę towaru podlegającego ostatecznemu środkowi ochronnemu,
2)
rodzaj ustanowionego środka ochronnego,
3)
okres stosowania środka ochronnego,
4)
sposób, warunki i zakres stosowania ustanowionego środka ochronnego.
4.
Jeżeli ostateczny środek ochronny został ustanowiony na okres dłuższy niż jeden rok,
decyzja o ustanowieniu ostatecznego środka ochronnego powinna określać również harmonogram
stopniowej liberalizacji zastosowanego środka.
5.
W wypadku ustanowienia ostatecznego środka ochronnego w formie kontyngentu, decyzja
o ustanowieniu ostatecznego środka ochronnego powinna określać również sposób rozdysponowania
kontyngentu.
6.
W wypadku ustanowienia ostatecznego środka ochronnego w formie nieautomatycznej rejestracji
przywozu, decyzja o ustanowieniu ostatecznego środka ochronnego powinna określać również
warunki wydania i wykorzystania pozwoleń na przywóz towaru objętego tą rejestracją.
W szczególności warunkiem wykorzystania pozwolenia na przywóz towaru może być zachowanie
określonej ceny jednostkowej przywożonego towaru.
Art. 24.1 orzeczenie
Ostatecznego środka ochronnego nie stosuje się w odniesieniu do towaru objętego kontraktami
zawartymi przed dniem wejścia w życie decyzji, o której mowa w art. 23 ust. 1, pod
warunkiem że dokumenty przewozowe zostały wystawione przed dniem wejścia w życie decyzji,
a towar został przywieziony na polski obszar celny nie później niż 3 miesiące od dnia
wejścia w życie tej decyzji.
Art. 25.
1.
W wypadku zastosowania ostatecznego środka ochronnego w formie kontyngentu jego wysokość
zostanie ustalona na poziomie nie niższym od średniej wielkości lub wartości przywozu
towaru objętego środkami ochronnymi w okresie ostatnich trzech reprezentatywnych lat,
dla których dostępne są dane statystyczne, chyba że złożone zostanie wyraźne uzasadnienie,
że inny poziom importu jest niezbędny dla zapobieżenia lub przeciwdziałania poważnej
szkodzie.
2.
W wypadku gdy kontyngent rozdzielony jest pomiędzy kraje eksportu, wielkość kontyngentu,
dla każdego kraju może być ustalona w porozumieniu z tymi spośród nich, które mają
istotny interes w dostarczeniu towaru objętego środkami ochronnymi na polski obszar
celny.
3.
Jeżeli porozumienie, o którym mowa w ust. 2, nie zostanie osiągnięte, kontyngent zostanie
rozdzielony pomiędzy kraje eksportu proporcjonalnie do poziomu przywozu towaru z tych
krajów na polski obszar celny w reprezentatywnym okresie, z uwzględnieniem czynników,
które wpływają lub mogłyby wpłynąć na handel tym towarem.
4.
W uzasadnionych wypadkach Minister Gospodarki może odstąpić od kryteriów podziału
kontyngentu, o których mowa w ust. 2 i 3, jeżeli:
1)
w wyniku postępowania stwierdzono, że przywóz z jednej lub większej liczby krajów
wzrósł nieproporcjonalnie w porównaniu do całego przywozu towaru na polski obszar
celny w poprzednim reprezentatywnym okresie,
2)
przyjęte kryteria odstąpienia należycie uwzględniają interesy wszystkich krajów eksportu
towaru objętego środkami ochronnymi.
5.
Środki ochronne ustanowione wobec przywozu na polski obszar celny towaru pochodzącego
z krajów nie będących członkami WTO będą nie mniej restrykcyjne od środków ustanowionych
wobec towaru pochodzącego z krajów członkowskich WTO.
Art. 26.
Ostateczny środek ochronny może zostać ustanowiony na okres nie dłuższy niż 4 lata,
z uwzględnieniem okresu stosowania tymczasowego środka ochronnego.
Rozdział 4
Postępowanie weryfikacyjne i przeglądowe
Art. 27.
1.
Jeżeli okres stosowania środka ochronnego przekracza 3 lata, to przed upływem połowy
okresu stosowania tego środka Minister Gospodarki przeprowadzi postępowanie ochronne
weryfikacyjne w celu stwierdzenia, czy dalsze stosowanie środka ochronnego jest uzasadnione.
2.
Minister Gospodarki, w drodze postanowienia, wszczyna postępowanie, o którym mowa
w ust. 1.
3.
Do postępowania ochronnego weryfikacyjnego przepisy rozdziału 3 stosuje się odpowiednio.
4.
W postępowaniu ochronnym weryfikacyjnym bada się dane i informacje dotyczące okresu
stosowania środka ochronnego.
5.
Po przeprowadzeniu postępowania Minister Gospodarki, w drodze decyzji:
1)
zakończy postępowanie ochronne weryfikacyjne bez zmiany stosowania środka ochronnego
lub
2)
uchyli decyzję o zastosowaniu ostatecznego środka ochronnego, lub
3)
zmieni decyzję o zastosowaniu ostatecznego środka ochronnego i przyspieszy liberalizację
stosowanego środka ochronnego.
Art. 28.
1.
W celu przedłużenia okresu stosowania ostatecznego środka ochronnego Minister Gospodarki
może wszcząć postępowanie ochronne przeglądowe.
2.
Postępowanie ochronne przeglądowe nie może być wszczęte wcześniej niż 3 miesiące od
daty ustanowienia ostatecznego środka ochronnego i nie później niż 9 miesięcy przed
datą zakończenia okresu stosowania tego środka.
3.
Do postępowania ochronnego przeglądowego przepisy rozdziału 3 stosuje się odpowiednio.
4.
W postępowaniu ochronnym przeglądowym bada się dane i informacje dotyczące okresu
stosowania środka.
5.
Minister Gospodarki, nie później niż w terminie 9 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania
ochronnego przeglądowego, w drodze decyzji:
1)
zakończy postępowanie ochronne przeglądowe, bez przedłużenia ważności decyzji o zastosowaniu
ostatecznego środka ochronnego, lub
2)
zmieni decyzję o zastosowaniu ostatecznego środka ochronnego, przedłużając okres stosowania
środka ochronnego.
6.
Z zastrzeżeniem ust. 7, Minister Gospodarki może przedłużyć stosowanie środka ochronnego
pod warunkiem, że w wyniku postępowania ochronnego przeglądowego stwierdzone zostanie,
że dalsze stosowanie środka ochronnego jest niezbędne:
1)
dla naprawienia poważnej szkody wyrządzonej przemysłowi krajowemu lub zapobieżenia
jej powstaniu oraz
2)
dla dalszej realizacji programu dostosowawczego przemysłu krajowego.
7.
Nie przedłuża się stosowania środka ochronnego, jeżeli środek ten był ustanowiony
na podstawie ustaleń stwierdzających, że przywóz na polski obszar celny towaru objętego
postępowaniem ochronnym zagraża jedynie wyrządzeniem poważnej szkody przemysłowi krajowemu
produkującemu towar podobny lub bezpośrednio konkurencyjny.
8.
Łączny okres stosowania środka ochronnego, o którym mowa w art. 26 i w niniejszym
artykule, nie może być dłuższy niż 8 lat.
9.
Środek ochronny, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, nie może być bardziej restrykcyjny
niż obowiązujący w ostatnim okresie liberalizacji określonym w decyzji, o której mowa
w art. 23 ust. 3 i 4. Decyzja, o której mowa w ust. 5 pkt 2, powinna określać harmonogram
stopniowej liberalizacji zastosowanego środka.
Art. 29.
1.
Z zastrzeżeniem ust. 2, wobec towaru, w odniesieniu do którego był ustanowiony środek
ochronny, żaden środek ochronny nie będzie wprowadzony ponownie przez okres równy
okresowi stosowania środka ochronnego, licząc od dnia wygaśnięcia lub uchylenia decyzji
o ustanowieniu środka ochronnego.
2.
Środek ochronny ustanowiony na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy może zostać wprowadzony
ponownie wobec przywozu tego samego towaru, pod warunkiem że:
1)
upłynął co najmniej jeden rok od daty ustanowienia środka ochronnego oraz
2)
taki środek ochronny był stosowany wobec tego towaru nie więcej niż dwa razy w okresie
5 lat bezpośrednio poprzedzających datę ponownego ustanowienia tego środka.
Rozdział 5
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 30.
1.
Postępowanie wszczęte i nie zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
prowadzone jest według dotychczas obowiązujących przepisów.
2.
Wnioski o wszczęcie postępowania ochronnego, wobec których postępowanie nie zostało
podjęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, powinny zostać pod rygorem
pozostawienia wniosku bez rozpoznania, dostosowane do wymogów określonych zgodnie
z niniejszą ustawą, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 31.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.