Ustawaz dnia 20 grudnia 1996 r.o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Osoby, które w 1981 r. wniosły przedpłaty na zakup samochodów osobowych marki Fiat
126p lub FSO 1500 i dotychczas samochodu nie odebrały, mają prawo do zwrotu wniesionych
wkładów wraz z oprocentowaniem oraz otrzymania rekompensaty w wysokości:
1)
5 930,00 zł, jeżeli przedpłata została wniesiona na samochód marki Fiat 126p,
2)
8 400,00 zł, jeżeli przedpłata została wniesiona na samochód marki FSO 1500.
2.
Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, ulegają co kwartał waloryzacji w stopniu
odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w minionym kwartale
w stosunku do kwartału poprzedzającego miniony kwartał. Waloryzacja jest dokonywana
począwszy od kwartału następującego po kwartale, w którym weszła w życie niniejsza
ustawa.
3.
Minister Finansów, w drodze obwieszczenia ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, określa, przed rozpoczęciem każdego kwartału, wysokość
kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, z uwzględnieniem ust. 2, zaokrąglając te
kwoty do pełnych złotych.
4.
Rekompensatę określoną w ust. 1 wypłaca bank prowadzący rachunek przedpłaty, w wysokości
obowiązującej w dniu likwidacji rachunku.
Art. 2.
Kwoty rekompensat, o których mowa w art. 1, stanowią dotację przedmiotową rozliczaną
z budżetem państwa przez Powszechna Kasę Oszczędności - Bank Państwowy.
Art. 3.
Wypłata rekompensat następuje w kolejności wynikającej z dotychczas przyjętych zasad
oraz w ramach środków przeznaczonych w budżecie państwa na dotacje przedmiotowe do
samochodów osobowych sprzedawanych w ramach przedpłat.
Art. 4.
1.
Osoby, które zrezygnują z rekompensaty, o której mowa w art. 1, mogą nabyć, w ciągu
roku od dnia likwidacji rachunku przedpłaty, nowy samochód produkcji krajowej lub
nowy samochód importowany po cenie pomniejszonej o kwotę podatku od towarów i usług
należną od sprzedaży samochodu, zwaną dalej „bonifikatą”.
2.
Bonifikata nie może przekroczyć kwot rekompensat określonych w art. 1.
3.
Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawić sprzedawcy samochodu oryginał
zaświadczenia wystawionego przez bank o rezygnacji z rekompensaty i o likwidacji rachunku
przedpłaty z określeniem marki samochodu, na jaki przedpłata była wniesiona, zwanego
dalej „zaświadczeniem banku”. Od wydania zaświadczenia banku nie pobiera się prowizji
bankowej.
Art. 5.
Sprzedawca dokonujący sprzedaży samochodu z bonifikatą, o której mowa w art. 4, obowiązany
jest do zastosowania przy sprzedaży samochodu stawki podatku od towarów i usług w
wysokości 0%, z tym że wynikająca z odrębnych przepisów kwota zwrotu podatku naliczonego
nie może być wyższa od kwoty bonifikaty określonej w art. 4.
Art. 6.
1.
Osoby, które zrezygnują z rekompensaty, o której mowa w art. 1, w ciągu roku od dnia
likwidacji rachunku przedpłaty, mogą sprowadzić z zagranicy nowy samochód, który jest
wolny od podatku od towarów i usług, z tym że kwota ulgi nie może być wyższa od kwoty
bonifikaty określonej w art. 4.
2.
Za nowy samochód, o którym mowa w ust. 1, uważa się samochód wyprodukowany w roku
kalendarzowym, w którym dokonywana jest odprawa celna lub w roku poprzedzającym tę
odprawę.
3.
Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawić organowi celnemu oryginał
zaświadczenia banku.
Art. 7.
Przepisów art. 4-6 nie stosuje się do samochodów, od których na podstawie odrębnych
przepisów nie pobrano cła.
Art. 8.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 21 w ust. 1 w pkt 51 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 52
w brzmieniu:
„
52)
kwoty rekompensat otrzymanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe .
”
.
Art. 9.
Traci moc ustawa z dnia 21 stycznia 1994 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe .
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.