Ustawaz dnia 9 listopada 1995 r.o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych
Treść ustawy
W celu przeciwdziałania uzależnieniu od używania tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz
ochrony zdrowia przed jego następstwami stanowi się, co następuje:
Art. 1.2 orzeczenia
Organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego są obowiązane do podejmowania
działań zmierzających do ochrony zdrowia przed następstwami używania tytoniu oraz
mogą wspierać w tym zakresie działalność medycznych samorządów zawodowych, organizacji
społecznych, fundacji, instytucji i zakładów pracy, a także współdziałać z kościołami
i innymi związkami wyznaniowymi.
Art. 2.2 orzeczenia
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
„tytoń” - rośliny tytoniowe uprawne rodzaju Nicotiana,
2)
„wyroby tytoniowe” - wszelkie wyprodukowane z tytoniu wyroby, takie jak papierosy,
cygara, cygaretki, tytoń fajkowy, machorka, tabaka i inne, zawierające tytoń lub jego
składniki, z wyłączeniem środków farmaceutycznych zawierających nikotynę,
3)
„wyroby tytoniowe bezdymne” - wyroby tytoniowe przeznaczone do wąchania, ssania, żucia
lub wprowadzania do organizmu w innej postaci, z wyłączeniem środków farmaceutycznych
zawierających nikotynę,
4)
„rekwizyty tytoniowe” - artykuły i przyrządy przeznaczone do używania tytoniu, jak
papierośnice, cygarniczki, bibułki papierosowe, urządzenia do zwijania papierosów,
fajki oraz przybory do ich czyszczenia i nabijania, popielniczki, obcinacze do cygar
itp. (z wyłączeniem zapalniczek i zapałek).
Art. 3.17 orzeczeń
Ochrona zdrowia przed następstwami używania tytoniu realizowana jest przez kształtowanie
polityki zdrowotnej, ekonomicznej i społecznej, do której należy:
1)
ochrona prawa niepalących do życia w środowisku wolnym od dymu tytoniowego,
2)
promocja zdrowia przez propagowanie stylu życia wolnego od nałogu palenia papierosów
i używania wyrobów tytoniowych,
3)
tworzenie warunków ekonomicznych i prawnych zachęcających do ograniczenia używania
tytoniu,
4)
informowanie o szkodliwości palenia tytoniu i zawartości substancji szkodliwych na
opakowaniach wyrobów tytoniowych i reklamach,
5)
obniżanie norm dopuszczalnych zawartości substancji szkodliwych w wyrobach tytoniowych,
6)
leczenie i rehabilitacja osób uzależnionych od tytoniu.
Art. 4.
1.
Rada Ministrów ustala program określający politykę zdrowotną, społeczną i ekonomiczną,
zmierzający do zmniejszenia używania wyrobów tytoniowych.
2.
Rada Ministrów składa coroczne sprawozdanie Sejmowi z realizacji tego programu w terminie
do 30 kwietnia.
Art. 5.12 orzeczeń
1.
Zabrania się palenia wyrobów tytoniowych poza wyraźnie wyodrębnionymi miejscami:
1)
w zakładach opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem ust. 2,
2)
w szkołach i placówkach oświatowo-wychowawczych,
3)
w pomieszczeniach zamkniętych zakładów pracy oraz innych obiektów użyteczności publicznej.
2.
W szczególnych przypadkach lekarz prowadzący leczenie może zezwolić pacjentowi przebywającemu
w zakładzie opieki zdrowotnej na odstępstwo od zakazu palenia wyrobów tytoniowych.
3.
Minister Obrony Narodowej, Minister Spraw Wewnętrznych i Minister Sprawiedliwości
określą, w drodze rozporządzeń, zasady dopuszczalności używania wyrobów tytoniowych
na terenie podlegających im obiektów zamkniętych.
4.
Rada gminy może ustalić, w drodze uchwały, dla terenu gminy inne niż wymienione w
ust. 1 miejsca przeznaczone do użytku publicznego jako strefy wolne od dymu tytoniowego.
Art. 6.2 orzeczenia
1.
Zabrania się sprzedaży wyrobów tytoniowych osobom do lat 18.
2.
Zabrania się sprzedaży wyrobów tytoniowych w zakładach opieki zdrowotnej, w szkołach
i placówkach oświatowo-wychowawczych oraz na terenie obiektów sportowo-rekreacyjnych.
3.
Zabrania się sprzedaży wyrobów tytoniowych w automatach.
4.
Zabrania się sprzedaży papierosów w opakowaniach zawierających mniej niż dwadzieścia
sztuk oraz luzem bez opakowania.
Art. 7.1 orzeczenie
Zabrania się produkcji i wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych bezdymnych.
Art. 8.
Zabrania się reklamowania i promocji wyrobów tytoniowych, rekwizytów tytoniowych i
produktów imitujących wyroby lub rekwizyty tytoniowe oraz symboli związanych z używaniem
tytoniu w telewizji, radiu i kinach, prasie dziecięcej i młodzieżowej, zakładach opieki
zdrowotnej, placówkach kulturalno-oświatowych, szkołach wyższych i obiektach sportowo-rekreacyjnych.
Art. 9.3 orzeczenia
1.
Na każdym jednostkowym opakowaniu papierosów dopuszczonych do obrotu handlowego powinny
być w sposób widoczny, czytelny i trwały umieszczone:
1)
co najmniej dwie różniące się w treści informacje ostrzegające przed szkodliwością
używania tytoniu,
2)
informacje o zawartości substancji smolistych i nikotyny w jednym papierosie.
2.
Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do innych wyrobów tytoniowych.
3.
Informacje wymienione w ust. 1 pkt 1, sformułowane w języku polskim, umieszcza się
na powierzchni nie mniejszej niż 30% każdej z największych stron jednostkowego opakowania
papierosów.
4.
Na reklamie wyrobów tytoniowych, o której mowa w art. 8, umieszcza się widoczny i
czytelny napis ostrzegający o szkodliwości używania tytoniu, zajmujący co najmniej
20% powierzchni reklamy.
Art. 10.4 orzeczenia
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określa, w drodze rozporządzenia, treść, wzory
i sposób umieszczania napisów, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 4, a także dopuszczalną
zawartość substancji szkodliwych dla zdrowia w wyrobach tytoniowych oraz sposób ustalania
ich zawartości.
Art. 11.2 orzeczenia
Leczenie uzależnienia od używania tytoniu prowadzone w publicznych zakładach opieki
zdrowotnej jest bezpłatne.
Art. 12.12 orzeczeń
Kto:
1)
produkuje lub sprzedaje wyroby tytoniowe, w których zawartość substancji szkodliwych
przekracza dopuszczalne normy,
2)
produkuje lub wprowadza do obrotu wyroby tytoniowe bezdymne,
3)
wprowadza do obrotu handlowego wyroby tytoniowe bez uwidocznienia na ich opakowaniu
informacji o następstwach używania tytoniu lub o zawartości substancji szkodliwych,
4)
reklamuje wyroby tytoniowe wbrew postanowieniom art. 8,
podlega karze ograniczenia wolności lub grzywny do 25 000 zł.
Art. 13.6 orzeczeń
1.
Kto:
1)
sprzedaje wyroby tytoniowe wbrew zakazom określonym w art. 6,
2)
pali wyroby tytoniowe w miejscach objętych zakazami określonymi w art. 5,
podlega karze grzywny.
2.
W przypadkach określonych w ust. 1 orzekanie następuje w trybie przepisów o postępowaniu
w sprawach o wykroczenia.
Art. 14.1 orzeczenie
1.
Jeżeli czyn określony w art. 12 pkt 1-3 lub w art. 13 ust. 1 pkt 1 został popełniony
w zakresie działalności podmiotu gospodarczego, za sprawcę czynu zabronionego uznaje
się osobę odpowiedzialną za wprowadzenie wyrobów tytoniowych do produkcji, obrotu
lub sprzedaży.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób odpowiedzialnych za reklamę wyrobów
tytoniowych.
Art. 15.1 orzeczenie
W razie popełnienia czynu określonego w art. 12 pkt 1-3 lub w art. 13 ust. 1 pkt 1,
można orzec przepadek wyrobów tytoniowych stanowiących przedmiot czynu zabronionego,
choćby nie stanowiły one własności sprawcy.
Art. 16.
W dekrecie z dnia 24 czerwca 1953 r. o uprawie tytoniu i wytwarzaniu wyrobów tytoniowych skreśla się art. 8a.
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.