Ustawaz dnia 23 czerwca 1995 r.o zmianie ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych
Treść ustawy
Art. 1.2 orzeczenia
W ustawie z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
skreśla się art. 5;
2)
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 8.5 orzeczeń
1.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność gminy, przeznaczone w miejscowych
planach zagospodarowania przestrzennego pod pracownicze ogrody działkowe, przekazuje
się nieodpłatnie w użytkowanie Polskiemu Związkowi Działkowców. Przekazania dokonują
odpowiednio kierownicy urzędów rejonowych lub zarządy gmin.
2.
Grunty, o których mowa w ust. 1, mogą być oddawane nieodpłatnie Polskiemu Związkowi
Działkowców w użytkowanie wieczyste na zasadach określonych w przepisach o gospodarce
gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.
”
;
3)
po art. 12 dodaje się art. 121 w brzmieniu:
„
Art. 121.
1.
Polski Związek Działkowców ustanawia na rzecz osób fizycznych prawo użytkowania działek,
o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2.
2.
Na wniosek osób wymienionych w ust. 1 prawo użytkowania ustanawia się w drodze umowy
cywilnoprawnej zawartej w formie aktu notarialnego, jeżeli grunty wchodzące w skład
pracowniczego ogrodu działkowego znajdują się w użytkowaniu wieczystym Polskiego Związku
Działkowców. Ustanowione w tej formie prawo użytkowania podlega ujawnieniu w księdze
wieczystej.
”
Art. 2.12 orzeczeń
1.
Polskiemu Związkowi Działkowców przysługuje roszczenie o ustanowienie użytkowania
wieczystego gruntów wchodzących w skład pracowniczych ogrodów działkowych, jeżeli
w dniu 5 grudnia 1990 r. i w dniu wejścia w życie ustawy był użytkownikiem tych gruntów,
a ogrody spełniały warunki, o których mowa w art. 10 lub art. 33 ustawy o pracowniczych
ogrodach działkowych.
2.
Zawarcie umowy o oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste następuje bez przetargu.
3.
Polski Związek Działkowców, z zastrzeżeniem ust. 4, jest zwolniony z opłat z tytułu
użytkowania wieczystego gruntów.
4.
W razie zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntów przed upływem 10 lat od jego
ustanowienia, Polski Związek Działkowców uiszcza pierwszą opłatę roczną w wysokości
określonej w dniu zbycia, według przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
nieruchomości . Obowiązek uiszczenia opłaty nie dotyczy nieodpłatnego przekazania przez Polski Związek
Działkowców prawa użytkowania wieczystego gruntów na rzecz gminy, na obszarze której
położone są te grunty, lub na rzecz Skarbu Państwa.
5.
W przypadku zbycia przez Polski Związek Działkowców prawa użytkowania wieczystego
gruntów, gminie, na obszarze której położone są te grunty, przysługuje prawo pierwokupu.
Gmina wykonuje prawo pierwokupu za cenę w wysokości 1% ceny ustalonej między stronami
w umowie sprzedaży.
6.
Polskiemu Związkowi Działkowców przysługuje, na zasadach określonych w art. 21 i art.
22 ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych, odszkodowanie za grunty będące w jego
użytkowaniu wieczystym, wywłaszczone na cele publiczne.
7.
Roszczenia, o których mowa w ust. 1, wygasają, jeżeli Polski Związek Działkowców nie
złoży stosownego wniosku w tej sprawie do dnia 31 grudnia 1996 r.
Art. 3.2 orzeczenia
W ustawie z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości w art. 4 w ust. 6 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:
„
Grunty przeznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod pracownicze
ogrody działkowe mogą być oddawane nieodpłatnie w użytkowanie wieczyste organizacjom
zrzeszającym działkowców.
”
Art. 4.3 orzeczenia
Państwowe i komunalne osoby prawne mogą zbywać nieodpłatnie przysługujące im prawo
użytkowania wieczystego gruntów wchodzących w skład pracowniczych ogrodów działkowych
na rzecz Polskiego Związku Działkowców. W stosunku do tych gruntów stosuje się odpowiednio
przepisy art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
nieruchomości.
Art. 5.
Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej ogłosi jednolity tekst ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów wydanych przed jego ogłoszeniem.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.