Obwieszczenie Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicąz dnia 17 lutego 1995 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia w sprawie dozoru i kontroli
celnej oraz poboru opłat
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 8 grudnia 1994 r.
zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 22 sierpnia 1990 r.
w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
rozporządzeniem Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 27 lutego 1992 r.
zmieniającym rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat ,
2)
rozporządzeniem Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 23 czerwca 1994 r.
zmieniającym rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat ,
3)
obwieszczeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 czerwca 1994 r. o utracie
mocy obowiązującej § 20 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą
z dnia 22 sierpnia 1990 r. w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat ,
4)
rozporządzeniem Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 8 grudnia 1994 r.
zmieniającym rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat ,
i zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia nie
obejmuje:
1)
§ 2 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 27 lutego 1992 r.
zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że § 1
pkt 2 lit. e) wchodzi w życie z dniem 1 marca 1992 r.
”
,
2)
§ 2 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 23 czerwca
1994 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru
opłat , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
,
3)
§ 3 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 8 grudnia 1994 r.
zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat , który stanowi:
„
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
”
Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 22 sierpnia 1990 r. w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat
Na podstawie art. 70 ust. 2 pkt 2 i ust. 5 pkt 2-4 oraz art. 88 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r.
- Prawo celne zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepis ogólny
§ 1.
Powołane w rozporządzeniu bez bliższego określenia artykuły oznaczają artykuły ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne .
Rozdział 2
Kontrola i dozór celny towarów i środków przewozowych
§ 2.
1.
Po doręczeniu dokumentów przez podmiot dokonujący obrotu towarowego z zagranicą, przewoźnika
lub spedytora funkcjonariusz celny sprawdza stan zamknięć celnych na środkach przewozowych
lub towarach, zgodność cech i numerów tych środków z dokumentami, a w miarę potrzeby
może sprawdzić stan opakowań towarów, ich ilość znaki i numery.
2.
W razie stwierdzenia rozbieżności z treścią dokumentów lub uszkodzenia opakowania
albo zamknięć celnych lub w razie dokonania przeładunku określonego w art. 43, funkcjonariusz
celny przeprowadza rewizję celną towaru. Odpowiedni protokół na powyższą okoliczność
przy przewozie pojazdami drogowymi sporządza funkcjonariusz celny z udziałem przewoźnika
lub spedytora, a w innych rodzajach przewozu - przewoźnik albo prowadzący magazyn,
przyjmujący towar na przechowanie, z udziałem funkcjonariusza celnego.
3.
W toku wykonywania czynności przewidzianych w ust. 1 i 2 funkcjonariusz celny przeprowadza
w miarę potrzeby rewizję celną środka przewozowego.
§ 3.
1.
Po dokonaniu czynności przewidzianych w § 2 funkcjonariusz celny nakłada zamknięcia
celne bezpośrednio na dostarczone towary lub na środki przewozowe.
2.
Nie nakłada się zamknięć celnych na towary:
1)
znajdujące się na statkach morskich, z wyjątkiem broni palnej, amunicji, materiałów
wybuchowych, środków obezwładniających, napojów alkoholowych, wyrobów tytoniowych,
używek oraz przedmiotów innych niż potrzebne do osobistego użytku, posiadanych przez
członków załogi,
2)
przewożone zgodnie z przepisami o przewozach bez opakowania w niektórych wagonach,
otwartych barkach albo innych środkach przewozowych.
3.
W innych wypadkach niż określone w ust. 2 można zaniechać nakładania zamknięć celnych,
jeżeli nie zachodzi obawa naruszenia tożsamości towarów celnych.
§ 4.
Przepisy § 2 i 3 stosuje się odpowiednio do towarów składanych i przechowywanych w
składach celnych.
§ 5.
1.
Na przekazywany towar nakłada się zamknięcia celne.
2.
W razie niemożności nałożenia zamknięcia celnego opisuje się towar w dokumencie przekazowym
lub w inny sposób zapewnia się ustalenie jego tożsamości.
3.
Organ celny odbiorczy dokonuje czynności określonych w § 2 i o dokonanym odbiorze
przekazanego towaru powiadamia organ celny nadawczy.
4.
W wypadkach szczególnie uzasadnionych, zwłaszcza w razie przekazywania towarów przewożonych
przez polski obszar celny, towarów przewożonych w przesyłkach całowagonowych lub pod
konwojem funkcjonariusza celnego, przekazania towaru można dokonać w sposób uproszczony;
przepis § 11 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
§ 6.
Rewizji celnej towarów przewożonych ze sobą przez podróżnego i osobę przesiedlającą
się można dokonać wyrywkowo, odstępując od rewizji celnej bagażu lub ograniczając
ją tylko do niektórych sztuk bagażu.
§ 7.
Organ celny może dokonać rewizji celnej towarów przewożonych przez podmioty nie wymienione
w § 6 wyrywkowo, jeżeli przedmiotem przewozu są:
1)
jednorodne towary w jednolitych oryginalnych opakowaniach producenta,
2)
towary wyszczególnione w specyfikacjach dołączonych do zgłoszenia celnego.
§ 8.
Jeżeli dane w zgłoszeniu celnym i załączonych dokumentach nie budzą wątpliwości co
do rodzaju, ilości oraz wartości celnej towaru, rewizji celnej można dokonać przez:
1)
uznanie rewizji celnej, przeprowadzonej przez organ celny państwa obcego,
2)
oględziny zewnętrzne oryginalnych opakowań producenta,
3)
dokonanie oględzin zewnętrznych oryginalnie opakowanych i zaopatrzonych w zamknięcia
bankowe wartości dewizowych bądź dokumentów bankowych wysyłanych za granicę lub otrzymywanych
z zagranicy przez banki polskie,
4)
uznanie przesyłek pocztowych lub lotniczych dokonywanych w kraju nadania, jeżeli zgodnie
z umowami międzynarodowymi odprawa tych przesyłek odbywa się również z zachowaniem
przepisów polskich dotyczących przywozu towarów z zagranicy,
5)
oględziny zewnętrzne towarów przeznaczonych dla wojska lub policji,
6)
oględziny zewnętrzne towarów wymagających szczególnego obchodzenia się.
§ 9.
1.
Kontroli celnej towarów przeznaczonych do użytku jednostek określonych w art. 12 dokonuje
się w pierwszej kolejności i w obecności nadawcy lub odbiorcy przesyłki albo osoby
przez nich upoważnionej, należącej do personelu tych jednostek.
2.
Na wniosek jednostki określonej w art. 12 kontroli celnej można dokonać w pomieszczeniu
urzędowym lub w lokalu tej jednostki.
§ 10.
1.
W razie wątpliwości, czy określonej osobie przysługują zwolnienia celne na podstawie
prawa i zwyczajów międzynarodowych, organ celny zwraca się o wyjaśnienie do Ministerstwa
Spraw Zagranicznych za pośrednictwem Głównego Urzędu Ceł.
2.
Do czasu wyjaśnienia wątpliwości określonych w ust. 1 towary przyjmuje się do depozytu.
§ 11.
1.
Decyzja organu celnego wydana w formie pisemnej, oprócz danych określonych w art.
107 § 1 i 3 Kpa oraz w art. 67 ust. 1, powinna zawierać:
1)
wskazanie kraju nadania, nadawcy i podmiotu dokonującego obrotu towarowego z zagranicą,
a w razie potrzeby - odbiorcy towaru,
2)
wskazanie podmiotu, który złożył zgłoszenie celne,
3)
określenie rodzaju towaru co najmniej przez wskazanie odpowiedniej pozycji i stawki
taryfy celnej oraz określenie - zależnie od przyjętej podstawy wymiaru cła - wartości
celnej, ilości lub masy netto towaru,
4)
dane dotyczące pozwolenia przywozu lub wywozu oraz oznaczenia załączonych dokumentów,
5)
w razie potrzeby - zastrzeżenia, pod jakimi dopuszczono towar do obrotu na polskim
obszarze celnym lub do wywozu za granicę, oraz wzmiankę o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej
wykonalności i o terminie wykonania zastępczego.
2.
W wypadkach uzasadnionych można pominąć w decyzji niektóre dane określone w ust. 1
lub ograniczyć się do wydania uproszczonej decyzji. Wydanie uproszczonej decyzji polega
na ograniczeniu się do stosownego zapisu w dokumencie przywozu lub wywozu albo do
zaopatrzenia takiego dokumentu w odcisk stempla organu celnego stwierdzającego dopuszczenie
towaru do obrotu na polskim obszarze celnym lub do wywozu za granicę ze wskazaniem
daty tej czynności.
§ 12.
1.
Jeżeli decyzję o czasowym dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym
wydano w formie pisemnej, rozstrzygnięcie o powrotnym wywozie towaru wydaje się po
przedstawieniu tej decyzji.
2.
W przypadku niemożności przedstawienia decyzji, o której mowa w ust. 1, powrotnego
wywozu można dokonać na podstawie innych, nie budzących wątpliwości dowodów co do
treści decyzji o czasowym dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym.
3.
W razie potrzeby udowodnienia powrotnego wywozu towaru, za dowód mogą służyć w szczególności:
1)
zaświadczenia organu celnego lub innego organu administracyjnego państwa obcego, stwierdzające,
że towar znajduje się za granicą,
2)
zapisy organów celnych państw obcych, dokonane w dokumentach odprawy celnej czasowej.
§ 13.
1.
W razie utraty dokumentu odprawy celnej czasowej przed powrotnym przywozem na polski
obszar celny, stosuje się odpowiednio przepis § 12 ust. 3.
2.
Na wniosek strony organ celny wydaje zaświadczenie stwierdzające, że towar znajduje
się na polskim obszarze, jeżeli jest ono potrzebne w celu przedstawienia władzom obcego
państwa. Zaświadczenie wydaje się po dokonaniu oględzin towaru.
§ 14.
Wydanie decyzji o odprawie czasowej statków powietrznych, morskich i żeglugi śródlądowej
oraz pojazdów kolejowych utrzymujących komunikację z zagranicą, a także pojazdów drogowych
należących do krajowych i zagranicznych przewoźników, można ograniczyć do stosownego
zapisu w dokumentacji przyjazdu i wyjazdu prowadzonej przez organ celny.
§ 15.
1.
Organ celny może dopuszczać według uproszczonej odprawy celnej czasowej inne środki
przewozowe niż określone w § 14.
2.
Termin powrotnego wywozu lub przywozu środków przewozowych dopuszczonych do przywozu
lub wywozu według odprawy czasowej uproszczonej upływa z dniem powrotnego wyjazdu
za granicę lub powrotnego przyjazdu z zagranicy osoby, która zgłosiła środek przewozowy
do odprawy celnej czasowej.
Rozdział 3
Depozyty
§ 16.
1.
Na towar przyjęty do depozytu organ celny wydaje pokwitowanie.
2.
Pokwitowanie powinno zawierać:
1)
wskazanie podstawy prawnej przyjęcia towaru do depozytu,
2)
określenie:
a)
osoby uprawnionej do odbioru towaru,
b)
rodzaju i ilości towaru,
c)
wartości celnej towaru, jeżeli przyjęto towar przywożony z zagranicy,
d)
krajowej wartości rynkowej towaru w złotych, jeżeli przyjęto towar wywożony za granicę,
3)
pouczenie o skutkach niepodjęcia towaru w wyznaczonym terminie,
4)
w wypadku określonym w art. 86 ust. 2 pkt 3 - określenie osoby, której zajęto towar.
3.
Krajową wartość rynkową towaru ustala organ celny.
§ 17.
W wypadkach szczególnie uzasadnionych, a zwłaszcza w razie nie rozporządzania odpowiednią
pojemnością magazynu depozytowego, organ celny może odmówić przedłużenia terminu przechowywania
towaru ponad 2 miesiące.
§ 18.
11)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 8 grudnia 1994 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat (Dz. U. Nr 132, poz. 682), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 1995 r..
Za przechowywanie towaru celnego, w tym pieniędzy polskich, pobiera się opłatę w wysokości
5% wartości, jednak nie mniej niż 10 zł miesięcznie.
2.
W razie przekazania towaru celnego na przechowanie innej osobie, pobiera się opłatę
w wysokości poniesionych kosztów przechowania.
3.
Za przechowanie wartości dewizowych pobiera się opłatę w wysokości 5% równowartości
za pierwszy miesiąc, a za każdy następny miesiąc w wysokości 2% według kursu ogłoszonego
przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu ich przyjęcia do depozytu; w razie
przekazania wartości dewizowych do banku dewizowego 2)Obecnie: każdy bank, który na podstawie przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r.
o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 360, z 1993 r. Nr 6, poz.
29 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 80, poz. 369 i Nr 121, poz. 591) jest upoważniony
przez Prezesa NBP do dokonywania czynności obrotu dewizowego. W związku z wejściem
w życie z dniem 31 grudnia 1994 r. ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. - Prawo dewizowe
(Dz. U. Nr 136, poz. 703) pojęcie „bank dewizowy” przestało być pojęciem normatywnym., przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4.
Za przechowanie towarów, o których mowa w art. 71 ust. 2, pobiera się opłatę w wysokości
określonej w ust. 1.
5.
Miesiąc rozpoczęty liczy się za cały.
Rozdział 4
Opłaty za czynności organów celnych
§ 19.
Ustala się następujące stawki opłaty manipulacyjnej:
13)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 27 lutego 1992 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat (Dz. U. Nr 17, poz. 73), które weszło w życie z dniem 13 marca 1992 r., oraz przez § 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
10 zł za:
a)
przeprowadzenie rewizji celnej towarów lub środków przewozowych, w których przewożony
jest towar celny,
b)
badanie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku o wszczęcie postępowania celnego,
24)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
20 zł za:
a)
wydanie na wniosek strony postanowienia o przekazaniu sprawy do rozpatrzenia przez
dyrektora innego urzędu celnego,
b)
sporządzenie protokołu, o którym mowa w § 2 ust. 2.
35)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
40 zł za każdą rozpoczętą godzinę pracy funkcjonariusza celnego przeprowadzającego
czynności z zakresu kontroli celnej dokonywanej na wniosek strony poza miejscem odpraw
celnych lub czasem pracy urzędu celnego, w tym za czas niezbędny na dojazdy, opóźnienia
i przerwy w ich wykonywaniu, spowodowane przez stronę nawet bez jej winy,
46)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. e) rozporządzenia z dnia 27 lutego 1992 r. wymienionego w przypisie 3, który szedł w życie z dniem 1 marca 1992 r., a następnie zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 23 czerwca 1994 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat (Dz. U. Nr 76, poz. 347), które weszło w życie z dniem 4 lipca 1994 r., oraz przez § 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
60 zł za badanie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku o przyznanie statusu
upoważnionego eksportera, w zakresie dokumentowania pochodzenia towarów,
56)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. e) rozporządzenia z dnia 27 lutego 1992 r. wymienionego w przypisie 3, który szedł w życie z dniem 1 marca 1992 r., a następnie zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 23 czerwca 1994 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat (Dz. U. Nr 76, poz. 347), które weszło w życie z dniem 4 lipca 1994 r., oraz przez § 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
60 zł za badanie dokumentów niezbędnych do wydania świadectwa pochodzenia wywożonego
towaru według wzoru oznaczonego EUR. 1 Lt z ważnością nie przekraczającą jednego roku
od daty wystawienia (świadectwo długoterminowe),
67)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. e) rozporządzenia z dnia 23 czerwca 1994 r. wymienionego w przypisie 6, a następnie zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. e) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
20 zł za badanie dokumentów niezbędnych do wydania świadectwa pochodzenia wywożonego
towaru według wzoru oznaczonego EUR. 1 (świadectwo EUR. 1, wystawiane w normalnej
procedurze, wystawiane retrospektywnie, duplikat, świadectwo wystawiane w procedurze
uproszczonej z pieczęcią urzędu celnego oraz świadectwo wystawiane zastępczo),
78)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. e) rozporządzenia z dnia 23 czerwca 1994 r. wymienionego w przypisie 6, a następnie zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. f) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
40 zł za badanie dokumentów przechowywanych przez eksperta i niezbędnych do weryfikacji
formularza EUR. 2 lub faktury zawierającej deklarację o pochodzeniu bądź świadectwa
według wzoru EUR. 1 wystawionego w procedurze uproszczonej przez upoważnionego eksportera.
§ 20.
§ 20a10)Dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 23 czerwca 1994 r. wymienionego w przypisie 6, a następnie zmieniony przez § 1 pkt 3 rozporządzenia wymienionego w przypisie 1..
Ustala się następujące stawki opłaty manipulacyjnej dodatkowej:
1)
opłaty, o której mowa w art. 18:
a)
w przypadku czasowego przywozu - 50% wartości celnej towaru, nie więcej jednak niż
10 000 zł,
b)
w przypadku czasowego wywozu - 7% krajowej wartości rynkowej towaru,
2)
opłaty, o której mowa w art. 68 ust. 3:
a)
w przypadku czasowego przywozu - 30% wartości celnej towaru, nie więcej jednak niż
5 000 zł,
b)
w przypadku czasowego wywozu - 5% krajowej wartości rynkowej towaru,
3)
opłaty za niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 42 oraz w art. 52 ust. 2
i 3 - 40% wartości celnej towaru; jeżeli jednak podmiot wykonał obowiązek nie później
niż 7 dni po upływie wyznaczonego terminu - nie więcej niż 1 000 zł,
4)
opłaty za naruszenie zastrzeżenia nie odstępowania, o którym mowa w art. 12 ust. 2,
art. 14 ust. 1 pkt 12 i art. 122 ust. 1 - 5% wartości celnej towaru.
§ 21.
Ustala się następujące stawki opłaty za sprawowanie dozoru celnego:
111)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. a) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
za dokonywanie oględzin miejsc odpraw celnych towarów celnych, opakowań, zamknięć
celnych lub dokumentów - 5 zł,
211)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. a) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
za przeprowadzanie rewizji celnej towarów celnych lub środków przewozowych - 5 zł,
312)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
za strzeżenie towarów celnych lub miejsc odpraw celnych albo pomieszczeń, placów i
środków przewozowych nie będących miejscami odpraw celnych oraz konwojowanie towarów
celnych lub środków przewozowych - 10 zł za każdą rozpoczętą godzinę pracy funkcjonariusza
celnego,
413)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. c) rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.)
za nałożenie zamknięć celnych na towary celne, pomieszczenia lub środki przewozowe
- 1 zł od jednego zamknięcia celnego.
§ 22.
Przepisów § 19-21 nie stosuje się do towarów określonych w art. 12 oraz - na zasadzie
wzajemności - do towarów przywożonych z zagranicy, wywożonych za granicę oraz przewożonych
przez polski obszar celny na podstawie właściwych dokumentów gwarancyjnych, ustalonych
w umowach międzynarodowych.
§ 23.
Środki finansowe określone w art. 70 ust. 4 pozostają w dyspozycji Prezesa Głównego
Urzędu Ceł z przeznaczeniem na doskonalenie zawodowe funkcjonariuszy celnych, wyposażenie
organów celnych w sprzęt lub na inne cele związane z funkcjonowaniem tych organów.
Rozdział 5
Przepisy końcowe
§ 24.
Tracą moc:
1)
rozporządzenie Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca
1975 r. w sprawie zakresu, wypadków oraz trybu stosowania zwolnień od obowiązku posiadania
pozwolenia na przywóz i wywóz oraz od należności celnych w odniesieniu do przedmiotów
przeznaczonych dla obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych
i misji specjalnych oraz ich personelu ,
2)
rozporządzenie Ministra Handlu Zagranicznego z dnia 4 grudnia 1984 r. w sprawie kontroli
celnej i postępowania celnego .
§ 25.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej
z Zagranicą z dnia 8 grudnia 1994 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru
i kontroli celnej oraz poboru opłat (Dz. U. Nr 132, poz. 682), które weszło w życie
z dniem 1 stycznia 1995 r.
2)
Obecnie: każdy bank, który na podstawie przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r.
o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 360, z 1993 r. Nr 6, poz.
29 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 80, poz. 369 i Nr 121, poz. 591) jest upoważniony
przez Prezesa NBP do dokonywania czynności obrotu dewizowego. W związku z wejściem
w życie z dniem 31 grudnia 1994 r. ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. - Prawo dewizowe
(Dz. U. Nr 136, poz. 703) pojęcie „bank dewizowy” przestało być pojęciem normatywnym.
3)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej
z Zagranicą z dnia 27 lutego 1992 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru
i kontroli celnej oraz poboru opłat (Dz. U. Nr 17, poz. 73), które weszło w życie
z dniem 13 marca 1992 r., oraz przez § 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia wymienionego
w przypisie 1.
4)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wymienionego w przypisie
1.
5)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia wymienionego w przypisie
1.
6)
Dodany przez § 1 pkt 2 lit. e) rozporządzenia z dnia 27 lutego 1992 r. wymienionego
w przypisie 3, który szedł w życie z dniem 1 marca 1992 r., a następnie zmieniony
przez § 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą
z dnia 23 czerwca 1994 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli
celnej oraz poboru opłat (Dz. U. Nr 76, poz. 347), które weszło w życie z dniem 4
lipca 1994 r., oraz przez § 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia wymienionego w przypisie
1.
7)
Dodany przez § 1 pkt 2 lit. e) rozporządzenia z dnia 23 czerwca 1994 r. wymienionego
w przypisie 6, a następnie zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. e) rozporządzenia wymienionego
w przypisie 1.
8)
Dodany przez § 1 pkt 2 lit. e) rozporządzenia z dnia 23 czerwca 1994 r. wymienionego
w przypisie 6, a następnie zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. f) rozporządzenia wymienionego
w przypisie 1.
9)
Z dniem 24 czerwca 1984 r. - zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego
z dnia 24 czerwca 1994 r. (Dz. U. Nr 76, poz. 348).
10)
Dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 23 czerwca 1994 r. wymienionego w przypisie
6, a następnie zmieniony przez § 1 pkt 3 rozporządzenia wymienionego w przypisie 1.
11)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. a) rozporządzenia wymienionego w przypisie
1.
12)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia wymienionego w przypisie
1.
13)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 lit. c) rozporządzenia wymienionego w przypisie
1.