Ustawaz dnia 19 sierpnia 1994 r.o zmianie ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu oraz o zmianie ustawy o zaopatrzeniu
emerytalnym pracowników i ich rodzin
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 18 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 18.
1.
Na wniosek organizatora robót publicznych wynagrodzenie bezrobotnego, skierowanego
przez rejonowy urząd pracy i zatrudnionego przy tych robotach, pokrywane jest z Funduszu
Pracy w wysokości nie przekraczającej 75% przeciętnego wynagrodzenia na każdego skierowanego
i zatrudnionego oraz składki na ubezpieczenie społeczne od tego wynagrodzenia.
2.
Na wniosek organizatora robót publicznych kierownik rejonowego urzędu pracy może przyznawać
zaliczki ze środków Funduszu Pracy na poczet wypłat wynagrodzeń oraz na składki na
ubezpieczenie społeczne, o których mowa w ust. 1.
3.
Na wniosek organizatora robót publicznych kierownik wojewódzkiego urzędu pracy, po
uzyskaniu opinii rejonowej rady zatrudnienia, może wyrazić zgodę na refundowanie do
50% rzeczowych kosztów organizacji robót publicznych, nie więcej jednak niż 25% kwoty
finansowanych z Funduszu Pracy wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie społeczne skierowanych
bezrobotnych.
4.
Przepisy ust. 2 i 3 mają zastosowanie do rejonów administracyjnych (gmin) zagrożonych
szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, o których mowa w art. 30 ust. 3.
5.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Zatrudnienia
może określić, w drodze rozporządzenia, rejony administracyjne (gminy) inne niż wymienione
w art. 30 ust. 3, w których mają zastosowanie przepisy ust. 2.
6.
Przepis art. 17 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
”
;
2)
art. 19 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 19.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, zasady organizowania
prac interwencyjnych i robót publicznych oraz zasady przyznawania zaliczek i finansowania
rzeczowych kosztów organizacji robót publicznych, o których mowa w art. 18 ust. 2
i 3.
”
;
3)
w art. 21 w ust. 3 oraz w ust. 5 w pkt 1 po wyrazach „w stosunku służbowym” dodaje się wyrazy „albo podlegali ubezpieczeniu społecznemu z tytułu innej pozarolniczej działalności”;
4)
w art. 23 skreśla się ust. 2a;
5)
po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu:
„
Art. 23a.
1.
Bezrobotnemu, któremu przyznano prawo do emerytury lub renty za okres, za który otrzymał
zasiłek lub zasiłek szkoleniowy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaca świadczenie
pomniejszone o kwotę odpowiadającą wysokości wypłaconych temu bezrobotnemu za ten
okres zasiłków i przekazuje tę kwotę na konto Funduszu Pracy właściwego rejonowego
urzędu pracy.
2.
Kwota pomniejszenia, o której mowa w ust. 1, za okres pobierania zasiłku nie może
być wyższa niż przyznana za ten okres emerytura lub renta.
”
;
6)
w art. 24 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób
opłacania składki na ubezpieczenie społeczne za okresy niepobierania zasiłku, o których
mowa w ust. 3.
”
;
7)
art. 27 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 27.
Rejonowy urząd pracy może przez okres 12 miesięcy zwracać zakładowi pracy, który zatrudnił
skierowanego absolwenta, część poniesionych kosztów na wypłacane wynagrodzenia, nagrody
i zasiłki z ubezpieczenia społecznego oraz opłacone składki na ubezpieczenie społeczne,
w wysokości uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty 36% przeciętnego wynagrodzenia
obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca oraz składki
na ubezpieczenie społeczne od tej kwoty.
”
;
8)
w art. 31 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Minister Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, klasyfikację
zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy oraz zakres jej stosowania.
”
;
9)
w art. 56 w ust. 1:
a)
pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
części kosztów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie społeczne bezrobotnych skierowanych
do prac interwencyjnych i robót publicznych oraz kosztów organizacji robót publicznych,
o których mowa w art. 18 ust. 3,
”
b)
po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
„
5a)
składek na ubezpieczenie społeczne za okresy niepobierania zasiłku, o których mowa
w art. 24 ust. 3,
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin w art. 107 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
zasiłki wypłacone z Funduszu Pracy za okres, za który bezrobotnemu przyznano prawo
do emerytury lub renty,
”
.
Art. 3.
1.
Bezrobotnemu, który z mocy art. 61 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, utracił prawo do zasiłku, przyznane na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy
z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu , przywraca się od dnia 1 stycznia 1995 r. prawo do zasiłku uzupełniającego przez
okres do 9 miesięcy.
2.
Przywrócenie prawa do zasiłku na okres uzupełniający, o którym mowa w ust. 1, następuje
na wniosek bezrobotnego.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
została ogłoszona.