Ustawaz dnia 28 maja 1994 r.o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie ustawy o zmianie
niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania oraz niektórych innych ustaw
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 12 w ust. 1 w pkt 4 skreśla się wyrazy „zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 34”;
2)
w art. 16:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 25 otrzymuje brzmienie:„
25)
wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem:a)
wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony w ust. 2,b)
udzielonych przez jednostki organizacyjne uprawnione, na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania do udzielania kredytów (pożyczek) - straconych kredytów (pożyczek), pomniejszonych o kwotę nie spłaconych odsetek i równowartość rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów, a w bankach - pomniejszonych także o połowę tej części funduszu ryzyka, w jakiej pokryto nim stracone kredyty (pożyczki),” -
-pkt 26 otrzymuje brzmienie:„
26)
rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z wyjątkiem tych rezerw utworzonych na pokrycie:a)
wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne,b)
straconych kredytów (pożyczek) w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 25 lit. b), z wyjątkiem rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, jeśli stanowiące ich podstawę kredyty zostały udzielone z naruszeniem prawa, przy czym naruszenie to powinno być stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu,” -
-skreśla się pkt 34,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 25, uważa się te wierzytelności, których
nieściągalność została udokumentowana:
1)
postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi
faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo
2)
postanowieniem sądu o:
a)
oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdy majątek masy nie wystarcza na zaspokojenie
kosztów postępowania upadłościowego, lub
b)
umorzeniu postępowania upadłościowego, gdy zachodzi okoliczność wymieniona pod lit.
a), lub
c)
ukończeniu postępowania upadłościowego.
”
,
c)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„
2a.
Nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną:
1)
w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26 lit. a), w szczególności jeżeli:
a)
dłużnik został postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość, albo
b)
na wniosek dłużnika wszczęte zostało postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o
restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków albo postępowanie układowe w
rozumieniu przepisów o postępowaniu układowym, albo
c)
wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę
postępowania egzekucyjnego, albo
d)
wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego,
2)
w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26 lit. b), jeżeli:
a)
spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. a) albo lit. b), lub
b)
opóźnienie w spłacie kapitału kredytu (pożyczki) lub odsetek przekracza 6 miesięcy,
a ponadto:
-
-spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. d) albo
-
-wierzytelność została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
-
-miejsce pobytu dłużnika jest nieznane i nie został ujawniony jego majątek mimo podjęcia przez wierzyciela działań zmierzających do ustalenia tego miejsca i majątku.
2b.
Rezerwy na kredyty (pożyczki) stracone, uznawane za koszt uzyskania przychodów w jednostkach,
o których mowa w ust. 1 pkt 25 lit. b), nie mogą przekraczać kwoty udzielonych kredytów
(pożyczek), pomniejszonej o wartość zobowiązań dotyczących należności objętych rezerwą,
wynikających z:
1)
gwarancji bądź poręczeń Skarbu Państwa lub Narodowego Banku Polskiego,
2)
gwarancji banków krajowych należących do Organizacji Współpracy i Rozwoju Gospodarczego
(OECD) lub banków współpracujących z tą organizacją,
3)
ustanowionej blokady na rachunku bankowym, gdy rachunek ten umiejscowiony jest w banku
posiadającym należność objętą rezerwą celową,
4)
gwarancji banków krajowych,
5)
zastawu na prawach z papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy
Bank Polski:
a)
w odniesieniu do papierów wartościowych będących w obrocie giełdowym według ich aktualnej
wartości rynkowej,
b)
w odniesieniu do papierów wartościowych nie będących w obrocie giełdowym według ich
aktualnej wartości, określonej metodami stosowanymi dla odpowiednich rodzajów papierów
wartościowych (papiery kuponowe, dyskontowe),
6)
zastawu na prawach z papierów wartościowych, których emitentem jest rząd lub bank
centralny kraju należącego do OECD, według ich aktualnej wartości rynkowej,
7)
zastawu na prawach z bankowych papierów wartościowych, które zostały zdeponowane w
banku,
8)
ustanowienia hipoteki na nieruchomości nie zamieszkanej i nie obciążonej żadnym ograniczonym
prawem rzeczowym, w wysokości nie wyższej niż 50% wyceny dokonanej przez rzeczoznawcę,
jednak do wysokości nie wyższej niż 50% zabezpieczonej kwoty,
9)
zastawu na prawach z papierów wartościowych będących w obrocie giełdowym, z wyjątkiem
wymienionych w pkt 5 lit. a), w wysokości nie wyższej niż 30% ich aktualnej wartości
rynkowej, jednak do wysokości nie wyższej niż 50% zabezpieczonej kwoty.
”
Art. 2.
1.
W 1994 r. za koszt uzyskania przychodów w bankach, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, uważa
się przyrost rezerw w tym roku na pokrycie kredytów straconych w porównaniu ze stanem
rezerw, jaki banki miały obowiązek utworzyć na te kredyty i faktycznie je utworzyły
na dzień 31 grudnia 1993 r. w wysokości 100% tych kredytów, zgodnie ze stanem prawnym
obowiązującym w tym dniu.
2.
W bankach, które na dzień 31 grudnia 1993 r., zgodnie z przepisami wydanymi po tym
dniu, miały obowiązek utworzyć rezerwy na pokrycie kredytów straconych w wysokości
70% tych kredytów, za koszt uzyskania przychodów w 1994 r. uważa się przyrost rezerw
ponad ich stan obowiązujący w dniu 31 grudnia 1993 r.
3.
W bankach, które na dzień 31 grudnia 1993 r. utworzyły rezerwy na pokrycie straconych
kredytów w wysokości wyższej niż 70% tych kredytów, za koszt uzyskania przychodów
w 1994 r. uważa się przyrost rezerw ponad tę wysokość.
4.
W 1994 r. nie uważa się za koszt uzyskania przychodów przyrostu rezerw na pokrycie
kredytów straconych, jeżeli przyrost ten wynika z obniżenia stanu rezerw, o którym
mowa w ust. 1-3.
Art. 3.
W ustawie z dnia 6 marca 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania
oraz niektórych innych ustaw w art. 15 skreśla się ust. 5.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1994 r., z tym
że wymóg skierowania na drogę postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 1 pkt
2 lit. c) dotyczącym dodanego ust. 2a pkt 1 lit. c), wchodzi w życie po upływie 14
dni od dnia ogłoszenia.