Ustawaz dnia 10 grudnia 1993 r.o zmianie niektórych ustaw dotyczących zaopatrzenia emerytalnego
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz
ich rodzin w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:
1)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Podstawę wymiaru renty inwalidzkiej ustala się od kwoty stanowiącej podstawę waloryzacji
na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. Podwyższenie
kwot podstawy wymiaru renty inwalidzkiej następuje od miesiąca, w którym jest przeprowadzana
waloryzacja.
”
,
2)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Ustalenie wysokości renty następuje przez pomnożenie podwyższonej w myśl ust. 2 podstawy
wymiaru przez stawkę wymiaru świadczenia określoną w art. 10. Realizacja podwyżki
renty następuje od miesiąca, w którym jest przeprowadzana waloryzacja.
”
Art. 2.
W ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela w art. 90 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Nauczycielom, którzy w czasie okupacji prowadzili tajne nauczanie, przysługuje dodatek
do emerytury lub renty w wysokości 10% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym
poprzedzającym termin waloryzacji, jeżeli nie pobierają takiego dodatku z innego tytułu.
Zmiana wysokości dodatku następuje od miesiąca, w którym jest przeprowadzana waloryzacja.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących
ofiarami represji wojennych i okresu powojennego w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kombatantom i innym osobom uprawnionym, pobierającym emeryturę lub rentę, przysługuje
dodatek, zwany dalej „dodatkiem kombatanckim”, w wysokości 10% przeciętnego wynagrodzenia
w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji. Zmiana wysokości dodatku
następuje od miesiąca, w którym jest przeprowadzana waloryzacja.
”
Art. 4.2 orzeczenia
W ustawie z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach
ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 7 w ust. 5 w pkt 4 skreśla się wyrazy „przeciętnego wynagrodzenia”;
2)
w art. 15:
a)
ust. 3a otrzymuje brzmienie:
„
3a.
W razie zbiegu okresów opłacania składek na Fundusz Emerytalny Rolników i Fundusz
Ubezpieczenia Społecznego Rolników, przypadających od dnia 1 lipca 1977 r., z okresami:
1)
innego ubezpieczenia społecznego, nawet jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe, ustalone
w myśl art. 2-4, nie wymagałyby uzupełnienia w celu nabycia prawa do świadczenia,
2)
pobierania emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego
- świadczenie ulega zwiększeniu, o którym mowa w ust. 3, za okres opłacania tych składek.
”
,
b)
po ust. 3a dodaje się ust. 3b i 3c w brzmieniu:
„
3b.
Zwiększeniu, o którym mowa w ust. 3, za okres opłacania składek na Fundusz Emerytalny
Rolników, Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników i ubezpieczenie emerytalno-rentowe
rolników ulega również świadczenie, nawet jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe nie
wymagałyby uzupełnienia w celu nabycia tego świadczenia.
3c.
Zwiększenie, o którym mowa w ust. 3a i 3b, przyznaje się na wniosek zainteresowanego.
”
,
c)
w ust. 5 wyrazy „ust. 1-3a” zastępuje się wyrazami „ust. 1-3b”;
3)
w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kwoty najniższych emerytur i rent - bez uwzględnienia dodatków, o których mowa w art.
21 - wynoszą:
1)
39% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji
- w przypadku emerytury, renty rodzinnej i renty inwalidzkiej dla inwalidy I lub II
grupy,
2)
30% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji
- w przypadku renty inwalidzkiej dla inwalidy III grupy.
”
;
4)
w art. 17:
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „zwany dalej wskaźnikiem waloryzacji”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Ustalenie wysokości zwaloryzowanej emerytury i renty następuje przez jej obliczenie
od kwoty wynoszącej od dnia 1 stycznia 1994 r. 91% przeciętnego wynagrodzenia, a od
terminu drugiej waloryzacji w 1994 r. - co najmniej 93% tego wynagrodzenia w kwartale
kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji przy zastosowaniu wskaźnika wysokości
świadczenia.
”
;
5)
w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, w terminie do 14 roboczego dnia drugiego miesiąca każdego
kwartału, kwotę najniższej emerytury i renty, jeżeli został spełniony warunek do waloryzacji,
o którym mowa w art. 17 ust. 1.
”
;
6)
w art. 21 w ust. 4 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „oraz w art. 15 ust. 3-3b”;
7)
w art. 22 w ust. 1 i 2 oraz w art. 34 wyrazy „przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę ostatnio przeprowadzonej waloryzacji” zastępuje się wyrazami „przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji”;
8)
w art. 24:
a)
w ust. 3 i 7 wyrazy „kwoty bazowej” zastępuje się wyrazami „przeciętnego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego,”
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
W razie osiągania wynagrodzenia lub dochodu z tytułów, o których mowa w ust. 1 i 2,
w kwocie przekraczającej 60% kwoty przeciętnego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy,
ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, nie wyższej jednak
niż 120% tej kwoty, emerytura i renta inwalidzka dla inwalidów I i II grupy ulega
zmniejszeniu o kwotę przekroczenia, nie większą niż określona w art. 10 ust. 1 pkt
1, a renta inwalidzka dla inwalidów III grupy - o kwotę przekroczenia, lecz nie więcej
niż 75% kwoty określonej w art. 10 ust. 1 pkt 1.
”
Art. 5.
W okresie od dnia 1 stycznia 1994 r. do czasu przeprowadzenia pierwszej waloryzacji
w 1994 r. najniższe emerytury i renty ustala się od kwoty przeciętnego wynagrodzenia
w trzecim kwartale 1993 r.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r.