Ustawaz dnia 2 grudnia 1993 r.o zasadach szczególnej kontroli obrotu z zagranicą towarami i technologiami w związku
z porozumieniami i zobowiązaniami międzynarodowymi
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Szczególna kontrola obrotu z zagranicą towarami i technologiami w związku z porozumieniami
i zobowiązaniami międzynarodowymi obejmuje:
1)
towary i technologie objęte porozumieniami i zobowiązaniami międzynarodowymi dotyczącymi
bezpieczeństwa narodowego,
2)
substancje chemiczne, mikroorganizmy, wirusy, bakterie i toksyny oraz urządzenia i
technologie, które mogą mieć zastosowanie do rozwoju produkcji broni chemicznej lub
biologicznej,
3)
towary i technologie istotne z punktu widzenia jądrowego cyklu paliwowego oraz zdolności
do wytwarzania jądrowych urządzeń wybuchowych,
4)
technologie rakietowe,
5)
inne towary i technologie, jeżeli poddanie ich szczególnej kontroli wynika z zobowiązań
międzynarodowych, z wyłączeniem odpadów niebezpiecznych i innych odpadów.
2.
Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych
ustala, w drodze zarządzenia ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”, wykazy towarów i technologii objętych szczególną kontrolą.
3.
Ilekroć w dalszych przepisach ustawy mówi się o towarach i technologiach, oznacza
to towary i technologie objęte wykazami, o których mowa w ust. 2.
4.
Obrót z zagranicą towarami i technologiami oznacza ich przywóz z zagranicy, wywóz
za granicę oraz przewóz (tranzyt) przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie
od sposobu ich przemieszczenia przez granicę.
Art. 2.
Jeżeli odrębne przepisy lub umowy międzynarodowe obowiązujące Polskę uzależniają posiadanie,
obrót lub rozpowszechnianie towarów i technologii od spełnienia określonych wymogów,
dokonujący obrotu nimi z zagranicą jest zobowiązany stosować się do tych wymogów.
Art. 3.
1.
Obrót z zagranicą towarami i technologiami jest dokonywany na podstawie certyfikatu
importowego albo pozwolenia na przywóz, wywóz lub tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Certyfikat importowy wydaje się w przypadku, gdy wymagają tego przepisy prawne państwa
dostawcy.
3.
Certyfikat importowy albo pozwolenie na przywóz lub wywóz towarów i technologii wydaje
Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą.
4.
Pozwolenie na tranzyt towarów i technologii wydają dyrektorzy urzędów celnych.
5.
Za wydanie certyfikatu importowego albo pozwolenia przywozu lub wywozu towarów i technologii
jest pobierana, przez organ wydający certyfikat albo pozwolenie, opłata 1‰ (promil)
wartości towarów i technologii objętych certyfikatem albo pozwoleniem przywozu lub
wywozu, nie wyższa jednak niż równowartość w złotych 500 ECU według średniego kursu
ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski.
Art. 4.
1.
Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzory wniosków o wydanie certyfikatu importowego, pozwolenia na przywóz, wywóz lub
tranzyt towarów i technologii,
2)
dokumenty, które powinny być dołączone do wniosków, o których mowa w pkt 1,
3)
wzory certyfikatu importowego, pozwolenia na przywóz, wywóz lub tranzyt towarów i
technologii.
2.
Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą prowadzi rejestr wydanych pozwoleń wywozu,
przywozu i tranzytu.
Art. 5.
1.
W certyfikacie importowym oraz pozwoleniu na przywóz, wywóz lub tranzyt towarów i
technologii mogą być ustalone, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 1, szczegółowe warunki
ich przewozu i przechowywania do czasu przekazania ostatecznemu użytkownikowi, szczegółowe
warunki wywozu, a także warunki ich przewozu przez terytorium kraju.
2.
Wydanie pozwolenia na tranzyt towarów i technologii następuje, jeżeli wnioskodawca
udokumentuje, że przesyłka kierowana jest do określonego odbiorcy mającego siedzibę
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 6.
Odmawia się wydania certyfikatu importowego, pozwolenia na przywóz, wywóz lub tranzyt
towarów i technologii:
1)
osobom fizycznym, prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej,
które nie posiadają wymaganych w odrębnych przepisach uprawnień do prowadzenia działalności
gospodarczej, koncesji lub innych zezwoleń,
2)
osobom fizycznym, które zostały prawomocnym wyrokiem sądu skazane za naruszenie przepisów
niniejszej ustawy,
3)
osobom fizycznym, prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej,
które dopuściły się naruszenia przepisów ustawy, stwierdzonego w trybie kontroli przewidzianej
niniejszą ustawą,
4)
jeżeli wymaga tego interes gospodarki narodowej,
5)
jeżeli wymagają tego względy obronności i bezpieczeństwa państwa lub zobowiązania
i porozumienia międzynarodowe.
Art. 7.
Odmowa wydania certyfikatu importowego, pozwolenia na przywóz, wywóz lub tranzyt towarów
i technologii z przyczyn wymienionych w art. 6 pkt 5 nie wymaga uzasadnienia.
Art. 8.
1.
Jeżeli wymagają tego interes gospodarki narodowej, względy obronności i bezpieczeństwa
państwa lub zobowiązania i porozumienia międzynarodowe Polski, Minister Współpracy
Gospodarczej z Zagranicą może cofnąć:
1)
wydany certyfikat importowy, pozwolenie na tranzyt lub przywóz, przed dokonaniem przywozu
towarów i technologii objętych tym certyfikatem albo pozwoleniem,
2)
wydane pozwolenie na wywóz, przed dokonaniem wywozu towarów i technologii objętych
tym pozwoleniem.
2.
Cofnięcie wydanego certyfikatu importowego albo pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów
i technologii następuje bez odszkodowania.
Art. 9.
1.
Podmiot, który uzyskał certyfikat importowy, jest obowiązany w ciągu 7 dni od dokonania
odprawy celnej przywozu towaru i technologii wystąpić do dyrektora urzędu celnego
właściwego ze względu na siedzibę ostatecznego użytkownika towaru lub technologii
o wydanie certyfikatu stwierdzającego, że towary i technologie objęte certyfikatem
importowym zostały przez ten podmiot faktycznie i w sposób zgodny z przepisami prawa
sprowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (certyfikat weryfikacji dostawy).
Do wydawania certyfikatu stosuje się odpowiednio przepisy działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego.
2.
Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą ustali, w drodze rozporządzenia, wzór
certyfikatu weryfikacji dostawy oraz sposób ewidencjonowania tych certyfikatów.
3.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest zobowiązany pokryć koszty poniesione przez urząd
celny w toku postępowania w sprawie wydania certyfikatu weryfikacji dostawy. Przepisy
działu IX Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 261 § 4 i art. 262 § 1 pkt 2, stosuje się odpowiednio.
Art. 10.
Podmiot uprawniony do obrotu z zagranicą towarami i technologiami na podstawie certyfikatu
importowego albo pozwolenia na przywóz lub wywóz jest zobowiązany spełnić warunki
obrotu ustalone w certyfikacie importowym albo pozwoleniu na przywóz lub wywóz, warunki,
o których mowa w art. 2, jak również zobowiązania podjęte we wniosku o wydanie certyfikatu
importowego lub pozwolenia na przywóz i wywóz oraz inne obowiązki wynikające z ustawy.
Art. 11.
1.
Certyfikat importowy lub pozwolenie na przywóz towarów i technologii może określać
również obowiązki ostatecznego ich użytkownika co do zakresu ich wykorzystania, a
pozwolenie na wywóz - wymogi w stosunku do eksportera i producenta towarów i technologii.
2.
Ostateczny użytkownik i producent towarów i technologii jest zobowiązany stosować
wymogi, o których mowa w art. 2.
Art. 12.
1.
Udostępnienie - bez względu na tytuł - towarów i technologii przez podmioty, o których
mowa w art. 9 i 10, osobom trzecim, wymaga uprzedniej zgody Ministra Współpracy Gospodarczej
z Zagranicą.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się także do wykonywania praw z certyfikatu albo pozwolenia
oraz dysponowania towarami i technologiami w razie zmiany statusu prawnego podmiotu,
o którym mowa w art. 9.
Art. 13.
Podmioty, o których mowa w art. 9 i 10, są zobowiązane do prowadzenia ewidencji obrotu
towarami i technologiami w sposób, który określa, w drodze rozporządzenia, Minister
Współpracy Gospodarczej z Zagranicą. Rozporządzenie może określać podmioty zwolnione
z tego obowiązku.
Art. 14.
1.
Przestrzeganie warunków obrotu z zagranicą towarami i technologiami, ustalonych w
certyfikatach importowych, pozwoleniach na przywóz, wywóz lub tranzyt, oraz wymogów,
o których mowa w art. 2 i 12, a także innych obowiązków wynikających z ustawy - podlega
kontroli w całym okresie, w którym towary te i technologie znajdują się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Kontroli podlega także wykonywanie przez podmioty, o których mowa w art. 10, obowiązków
wynikających z ustawy.
3.
Organem właściwym w sprawach kontroli, o której mowa w ust. 1 i 2, jest Minister Współpracy
Gospodarczej z Zagranicą.
Art. 15.
1.
Kontrolę w czasie przywozu towaru lub technologii z zagranicy albo wywozu za granicę
przeprowadzają funkcjonariusze celni.
2.
Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy o dozorze i
kontroli celnej.
3.
Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą może, w drodze rozporządzenia, określić
miejsca odpraw celnych właściwe dla przywozu lub wywozu niektórych towarów i technologii,
wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 1 ust. 2.
Art. 16.
1.
Kontrole na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzą zespoły kontrolne, zwane
dalej „zespołami”, powoływane przez Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą.
2.
Ministrowie: Przemysłu i Handlu, Spraw Wewnętrznych, Obrony Narodowej, Ochrony Środowiska,
Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Prezesi Państwowej
Agencji Atomistyki i Głównego Urzędu Ceł spowodują, na wniosek Ministra Współpracy
Gospodarczej z Zagranicą, oddelegowanie do jego dyspozycji, w celu utworzenia zespołów,
funkcjonariuszy podległych sobie organów kontroli lub funkcjonariuszy, żołnierzy i
pracowników innych podległych albo podporządkowanych jednostek organizacyjnych.
3.
Członkowie zespołu wykonują czynności kontrolne na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia
kontroli, wydanego przez Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą, oraz własnej
legitymacji służbowej. Wzór upoważnienia do przeprowadzania kontroli określi Minister
Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w drodze rozporządzenia.
4.
Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą, powołując zespół, wyznacza jego kierownika,
który koordynuje przebieg czynności kontrolnych i sporządza protokół z wyników kontroli.
5.
Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o kontroli
skarbowej dotyczące postępowania kontrolnego.
Art. 17.
1.
Protokoły ustalające wyniki kontroli organy celne lub zespoły przekazują Ministrowi
Współpracy Gospodarczej z Zagranicą.
2.
Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą może, w drodze rozporządzenia, określić
dane, które powinien zawierać protokół ustalający wyniki kontroli.
3.
W przypadku stwierdzenia dokonywania obrotu towarami i technologiami lub ich wykorzystywania
w sposób niezgodny z warunkami określonymi w certyfikacie importowym, pozwoleniu wywozu
lub przywozu albo naruszający wymogi, o których mowa w art. 2, Minister Współpracy
Gospodarczej z Zagranicą zobowiązuje odpowiedni podmiot do przywrócenia wymaganego
stanu w określonym terminie nie przekraczającym miesiąca, a po bezskutecznym upływie
tego terminu może wydać decyzję o przepadku towaru lub technologii na rzecz Skarbu
Państwa.
Art. 18.
1.
Kto dokonuje obrotu z zagranicą towarami lub technologiami bez wymaganego certyfikatu
importowego, pozwolenia na przywóz, wywóz lub tranzyt albo wbrew zawartym w nich warunkom
- podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.
2.
Tej samej karze podlega ten, kto będąc zobowiązany do kierowania działalnością osoby
prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, nie dopełnia
obowiązku albo przekracza swoje uprawnienia i przez to dopuszcza do dokonania przez
taką osobę prawną lub jednostkę organizacyjną obrotu, o którym mowa w ust. 1.
3.
W przypadku popełnienia czynów, o których mowa w ust. 1 lub 2, można orzec również
przepadek towaru lub technologii na rzecz Skarbu Państwa.
4.
Jeżeli sprawca czynu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, działa nieumyślnie - podlega karze
grzywny do 100.000.000 złotych.
Art. 19.
W sprawach nie uregulowanych ustawą, dotyczących wymierzania kar, o których mowa w
art. 18, stosuje się przepisy ustawy karnej skarbowej.
Art. 20.
W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne :
1)
w art. 7:
a)
w ust. 1 skreśla się pkt 6,
b)
w ust. 3 skreśla się pkt 3,
2)
w art. 11 skreśla się ust. 2.
Art. 21.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.