Ustawaz dnia 30 kwietnia 1993 r.o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji
Spis treści
- Treść ustawy
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Cel i zasady tworzenia narodowych funduszy inwestycyjnych
- Rozdział 3 - Władze narodowego funduszu inwestycyjnego
- Rozdział 4 - Zarządzanie majątkiem narodowego funduszu inwestycyjnego
- Rozdział 5 - Postanowienia antymonopolowe
- Rozdział 6 - Świadectwa udziałowe
- Rozdział 7 - Wymiana świadectw udziałowych na akcje narodowych funduszy inwestycyjnych
- Rozdział 8 - Fundusz Prywatyzacji i Agencja do Spraw Prywatyzacji
- Rozdział 9 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 10 - Przepisy przejściowe i szczególne
- Rozdział 11 - Przepisy końcowe
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady tworzenia, działania i prywatyzacji narodowych funduszy inwestycyjnych.
Art. 2.
1.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
statucie, akcjach, kapitale akcyjnym, radzie nadzorczej, akcjonariuszach i walnym
zgromadzeniu spółki akcyjnej, której akcje są wnoszone do narodowego funduszu inwestycyjnego
lub w której narodowy fundusz inwestycyjny jest akcjonariuszem - rozumie się przez
to odpowiednio: umowę, udziały, kapitał zakładowy, radę nadzorczą, wspólników i zgromadzenie
wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, chyba że przepis ustawy stanowi
inaczej,
2)
świadectwie udziałowym - rozumie się przez to rekompensacyjne i powszechne świadectwo
udziałowe.
2.
W zakresie nie uregulowanym w ustawie do narodowych funduszy inwestycyjnych stosuje
się przepisy Kodeksu handlowego odnoszące się do spółek akcyjnych.
Rozdział 2
Cel i zasady tworzenia narodowych funduszy inwestycyjnych
Art. 3.
1.
Narodowe fundusze inwestycyjne, zwane dalej „funduszami”, tworzone są przez Skarb
Państwa w formie spółek akcyjnych.
2.
Uprawnienia Skarbu Państwa jako założyciela i akcjonariusza funduszu wykonuje właściwy
minister, członek Rady Ministrów.
Art. 4.1 orzeczenie
1.
Celem funduszy jest pomnażanie ich majątku, w szczególności poprzez powiększanie wartości
akcji spółek, w których fundusze są akcjonariuszami.
2.
Fundusze dążą do osiągnięcia celu, o którym mowa w ust. 1, w szczególności przez:
1)
wykonywanie praw z akcji spółek powstałych z przekształcenia przedsiębiorstw państwowych
w jednoosobowe spółki Skarbu Państwu na podstawie ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych oraz innych spółek akcyjnych i spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, zwłaszcza
dla poprawy zarządzania spółkami, w których fundusze mają pakiet kontrolny, w tym
umacniania ich pozycji na rynku oraz pozyskiwania dla nich nowych technologii i kredytów,
2)
prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na nabywaniu i zbywaniu akcji spółek
oraz wykonywaniu uzyskanych praw,
3)
udzielanie pożyczek oraz zaciąganie pożyczek i kredytów dla realizacji celów określonych
w pkt 1 i 2 oraz innych celów statutowych.
Art. 5.
1.
Firma funduszu może być obrana dowolnie, powinna jednak zawierać zwrot „Narodowy Fundusz
Inwestycyjny - Spółka Akcyjna”. Dopuszcza się używanie skrótu„ NFI - SA”. Firma funduszu
powinna odróżniać się dostatecznie od firm innych funduszy.
2.
Firmy ze zwrotem lub skrótem, o którym mowa w ust. 1, może używać wyłącznie spółka
akcyjna utworzona na podstawie przepisów niniejszej ustawy.
Art. 6.
1.
Skarb Państwa może wnosić do funduszu wkłady niepieniężne w postaci akcji spółek akcyjnych,
zwanych dalej „spółkami”, na zasadach określonych w art. 10, tak długo jak pozostaje
on jego jedynym akcjonariuszem.
2.
Skarb Państwa może wnieść do funduszu wkłady pieniężne niezbędne do zarejestrowania
funduszu.
Art. 7.8 orzeczeń
1.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, przedsiębiorstwa państwowe, które
zostaną przekształcone w spółki oraz jednoosobowe spółki Skarbu Państwa w celu wniesienia
akcji wszystkich tych spółek do funduszy, jak również fundusze, do których akcje tych
spółek zostaną wniesione, oraz tryb wnoszenia tych akcji do funduszy.
2.
Właściwy minister przedkłada Radzie Ministrów wnioski w sprawach, o których mowa w
ust. 1. Wnioski dotyczące przekształcenia przedsiębiorstw państwowych w spółki, w
celu wniesienia akcji tych spółek do funduszy, przedkłada się, jeżeli w ciągu 45 dni
od dnia zawiadomienia dyrektor lub rada pracownicza nie zgłosi umotywowanego sprzeciwu.
Rada pracownicza zajmuje stanowisko po zasięgnięciu opinii ogólnego zebrania pracowników
(delegatów). Niezgłoszenie sprzeciwu w ciągu 45 dni od dnia zawiadomienia organów
przedsiębiorstwa uważa się za wyrażenie zgody.
3.
Właściwy minister dokonuje przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego, wyznaczonego
zgodnie z ust. 1 i 2. Przekształcenia dokonuje się - jeżeli przepisy niniejszej ustawy
nie stanowią inaczej - na zasadach określonych w rozdziale 2 ustawy o prywatyzacji
przedsiębiorstw państwowych, a w części dotyczącej przekształcania przedsiębiorstwa
państwowego - bez konieczności zachowania wymogów określonych w art. 11 ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym .
Art. 8.
1.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, spółki, których akcje zostaną wniesione
do funduszy utworzonych w celu dokonania rekompensat w formie świadectw udziałowych,
zwanych dalej „rekompensacyjnymi świadectwami udziałowymi”, osobom, o których mowa
w art. 30 ust. 1.
2.
Wartość kapitału własnego spółek, o których mowa w ust. 1, nie może być niższa niż
pięćdziesiąt bilionów złotych.
Art. 9.
1.
Tak długo, jak Skarb Państwa pozostaje jedynym akcjonariuszem funduszu, wkłady, o
których mowa w art. 6, są wnoszone na pokrycie kapitału akcyjnego oraz na kapitał
zapasowy funduszu; proporcje podziału na kapitał akcyjny i kapitał zapasowy określa
statut funduszu.
2.
Wartość wkładów niepieniężnych Skarbu Państwa do funduszu, którego jedynym akcjonariuszem
jest Skarb Państwa, jest równa sumie wartości wniesionych akcji spółek.
3.
Wartość akcji spółki ustala się:
1)
przez podział sumy kapitału własnego spółki z ostatniego bilansu przez liczbę akcji
danej spółki określoną w jej statucie w chwili wniesienia tych akcji do funduszu,
w przypadku gdy po przekształceniu spółka sporządziła bilans za poprzedni rok obrotowy,
2)
przez podział sumy kapitału własnego spółki w chwili przekształcenia przedsiębiorstwa
państwowego w spółkę lub utworzenia spółki przez liczbę akcji danej spółki określoną
w jej statucie w chwili wniesienia tych akcji do funduszu, w pozostałych przypadkach.
4.
Przy sporządzaniu rocznego bilansu funduszu wartość akcji spółek, ustalona zgodnie
z ust. 3, będzie przyjmowana jako cena nabycia akcji; art. 425 Kodeksu handlowego stosuje się odpowiednio.
5.
W zamian za wniesione wkłady Skarb Państwa obejmuje akcje funduszu. Skarb Państwa
pozostaje wyłącznym właścicielem akcji funduszu do czasu ich udostępnienia uprawnionym
podmiotom, zgodnie z przepisami ustawy.
Art. 10.2 orzeczenia
1.
Skarb Państwa wnosi do tworzonych funduszy 60% akcji każdej ze spółek, w której Skarb
Państwa jest jedynym akcjonariuszem, z tym że 27% akcji każdej ze spółek powinno znaleźć
się, w przybliżeniu w równych częściach, w posiadaniu wszystkich wyznaczonych funduszy,
z wyjątkiem jednego funduszu, który otrzyma w całości pakiet 33% akcji danej spółki;
w każdej spółce wyodrębnia się tylko jeden pakiet 33% akcji, który wnosi się w całości
jako wkład do jednego z funduszy. Zasady te dotyczą wyłącznie podziału akcji spółek
między fundusze, w których Skarb Państwa jest jedynym akcjonariuszem.
2.
Skarb Państwa może także wnieść do funduszy, w których jest jedynym akcjonariuszem,
wszystkie lub część należących do Skarbu Państwa akcji spółek, w których nie jest
jedynym akcjonariuszem; akcje te powinny zostać rozdzielone między wyznaczone fundusze,
z tym że jeden fundusz nie może otrzymać więcej niż 33% akcji danej spółki.
Art. 11.
Część akcji funduszu należących do Skarbu Państwa może zostać umorzona, jednakże bez
obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa przez fundusz odpowiedniej części jego wkładu. W
tym zakresie nie stosuje się przepisów art. 440-442 Kodeksu handlowego. Wartość umorzonych akcji powiększa kapitał zapasowy funduszu.
Art. 12.
1.
Z chwilą wniesienia do funduszy przez Skarb Państwa akcji spółek, kapitał akcyjny
każdej spółki, w której Skarb Państwa pozostaje jedynym akcjonariuszem, ustala się
z mocy ustawy w wysokości 15% jej kapitału własnego w dniu rejestracji. W tym zakresie
nie stosuje się przepisu art. 311 § 1 Kodeksu handlowego.
2.
Kwota, o którą został zmniejszony kapitał akcyjny spółki zgodnie z ust. 1, podlega
przeniesieniu na jej kapitał zapasowy.
3.
Zarządy spółek zawiadomią właściwe sądy rejestrowe o zmianie wysokości kapitału akcyjnego
spółek, o którym mowa w ust. 1, nie później niż w terminie 14 dni od daty wniesienia ich akcji do funduszy.
W tym samym terminie zarządy spółek dokonają w statutach stosownych zmian proporcji
podziału kapitału własnego na kapitał akcyjny i kapitał zapasowy oraz odpowiedniego
obniżenia wartości nominalnej akcji spółek. W tym zakresie nie stosuje się art. 431
§ 1 Kodeksu handlowego.
4.
Właściwe sądy rejestrowe dokonają odpowiednich zmian w rejestrach niezwłocznie po
otrzymaniu zawiadomień, o których mowa w ust. 3.
5.
W sprawach określonych w ust. 1-4 nie stosuje się przepisów Kodeksu handlowego dotyczących obniżenia kapitału akcyjnego w spółce akcyjnej.
Art. 13.
1.
Wartość nominalna akcji funduszy, akcji spółek oraz udziałów w spółkach nie może być
niższa niż 1/10 minimalnej wartości nominalnej, o której mowa odpowiednio w art. 340 § 1 i art. 159 § 2 Kodeksu handlowego.
2.
Do wkładu Skarbu Państwa do funduszu, w którym Skarb Państwa pozostaje jedynym akcjonariuszem,
nie stosuje się przepisów art. 312, 313 i 315 Kodeksu handlowego.
3.
Do akcji funduszy objętych przez Skarb Państwa nie stosuje się przepisów art. 347 Kodeksu handlowego.
Rozdział 3
Władze narodowego funduszu inwestycyjnego
Art. 14.
Władzami funduszu są: walne zgromadzenie, rada nadzorcza i zarząd.
Art. 15.1 orzeczenie
1.
Do dnia zwołania pierwszego walnego zgromadzenia, w którym mogą uczestniczyć akcjonariusze
inni niż Skarb Państwa, członków rady nadzorczej funduszu powołuje i odwołuje, a także
ustala ich wynagrodzenia właściwy minister za zgodą Prezesa Rady Ministrów.
2.
Członków rady nadzorczej funduszu właściwy minister powołuje spośród osób wyłonionych
w drodze konkursu przeprowadzonego przez Komisję Selekcyjną.
3.
W skład Komisji Selekcyjnej wchodzą:
1)
cztery osoby wybrane przez Sejm,
2)
jedna osoba wybrana przez Senat,
3)
po jednej osobie wskazanej przez ogólnokrajowe organizacje międzyzwiązkowe i ogólnokrajowe
związki zawodowe - reprezentatywne dla pracowników większości państwowych zakładów
pracy,
4)
dwanaście osób powołanych przez Prezesa Rady Ministrów.
4.
Prezes Rady Ministrów powołuje przewodniczącego Komisji Selekcyjnej oraz ustala jej
regulamin.
Art. 16.
1.
Statut funduszu określa liczbę członków rady nadzorczej; liczba ta powinna być nieparzysta
i nie większa niż 9 do dnia zwołania pierwszego walnego zgromadzenia, w którym mogą
uczestniczyć akcjonariusze inni niż Skarb Państwa.
2.
Co najmniej 2/3 członków rady nadzorczej funduszu, w tym jej przewodniczący, powinni
być obywatelami polskimi.
Art. 17.
Kadencja pierwszej rady nadzorczej upływa z dniem odbycia pierwszego zwyczajnego walnego
zgromadzenia, w którym mogą uczestniczyć akcjonariusze inni niż Skarb Państwa. W tym
zakresie nie stosuje się przepisu art. 381 § 1 Kodeksu handlowego.
Art. 18.
1.
Do dnia zwołania pierwszego walnego zgromadzenia, w którym mogą uczestniczyć akcjonariusze
inni niż Skarb Państwa, kompetencje walnego zgromadzenia, nie zastrzeżone przez niniejszą
ustawę lub statut funduszu do wyłącznej kompetencji walnego zgromadzenia, wykonuje
rada nadzorcza.
2.
W terminie, o którym mowa w ust. 1, statut funduszu nie może przekazać do kompetencji
rady nadzorczej decyzji w sprawach:
1)
zmiany statutu,
2)
emisji nowych akcji,
3)
połączenia funduszu z inną spółką,
4)
rozwiązania funduszu.
3.
Do wyłącznych kompetencji rady nadzorczej funduszu, poza określonymi w Kodeksie handlowym, należy ponadto powołanie członków zarządu oraz, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 2,
wybór osoby prawnej świadczącej usługi w zakresie zarządzania, zwanej dalej „firmą
zarządzającą”, i zawarcie umowy, o której mowa w art. 21.
Art. 19.
Zarząd funduszu jest powoływany na okres nie dłuższy niż 2 lata. W tym zakresie nie
stosuje się przepisu art. 367 § 1 Kodeksu handlowego. Tak długo, jak Skarb Państwa pozostaje jedynym akcjonariuszem funduszu, członkiem
zarządu funduszu może być wyłącznie osoba posiadająca obywatelstwo polskie.
Art. 20.
1.
Zarząd obowiązany jest w ciągu 8 miesięcy po upływie roku obrotowego sporządzić i
przedłożyć radzie nadzorczej bilans na ostatni dzień roku obrotowego (dzień bilansowy),
rachunek zysków i strat za rok ubiegły oraz pisemne sprawozdanie z działalności funduszu
w danym roku. W tym zakresie nie stosuje się przepisu art. 420 § 1 Kodeksu handlowego.
2.
Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, określić szczególne warunki, którym
ma odpowiadać rachunkowość narodowych funduszy inwestycyjnych.
3.
Zarząd zwołuje walne zgromadzenie akcjonariuszy funduszu w terminie 10 miesięcy po
upływie każdego roku obrotowego. W tym zakresie nie stosuje się przepisów art. 390 § 1 Kodeksu handlowego.
Rozdział 4
Zarządzanie majątkiem narodowego funduszu inwestycyjnego
Art. 21.
1.
Fundusz może zawrzeć umowę o zarządzanie jego majątkiem z firmą zarządzającą. Umowę
zawiera fundusz reprezentowany przez radę nadzorczą.
2.
Umowy o zarządzanie mogą być zawierane przez fundusze, których jedynym akcjonariuszem
jest Skarb Państwa, wyłącznie z firmami zarządzającymi wyłonionymi w drodze przetargu
przez Komisję Selekcyjną, o której mowa w art. 15 ust. 3.
3.
Przetarg, o którym mowa w ust. 2, będzie przetargiem publicznym, a kryteria wyboru
będą podane do wiadomości publicznej. Szczegółowy tryb przeprowadzania przetargu określi
Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.
Art. 22.
1.
Umowa pomiędzy funduszem a firmą zarządzającą może stanowić, że fundusz udzieli prokury
firmie zarządzającej. W przypadku udzielenia prokury firmie zarządzającej, nazwa firmy
oraz nazwiska osób wykonujących uprawnienia prokurenta podlegają ujawnieniu w rejestrze
handlowym.
2.
Umowa nie może zwolnić firmy zarządzającej z obowiązku pokrywania wszelkich kosztów
i wydatków, poniesionych przez fundusz na rzecz firmy albo przez firmę lub jej przedstawicieli
i doradców, w związku z wykonywaniem przez firmę jej obowiązków.
3.
Czynność prawna dokonana przez osobę trzecią z osobą wykonującą uprawnienia prokurenta
funduszu będącego osobą prawną jest ważna, nawet jeżeli nazwa prokurenta lub nazwisko
osoby wykonującej uprawnienia prokurenta nie są ujawnione w rejestrze handlowym w
chwili dokonania danej czynności prawnej.
4.
Działanie bez umocowania lub przekroczenie zakresu umocowania przez ujawnioną w rejestrze
handlowym osobę, która wykonuje uprawnienia w imieniu prokurenta funduszu będącego
osobą prawną, nie wpływa na ważność czynności prawnych dokonanych przez tę osobę z
osobami trzecimi, chyba że osoba trzecia działała w złej wierze.
Art. 23.
1.
Obowiązki i uprawnienia firmy zarządzającej określa statut funduszu oraz umowa między
funduszem a firmą zarządzającą.
2.
Statut funduszu oraz umowa pomiędzy funduszem a firmą zarządzającą nie mogą wyłączyć
ani ograniczyć odpowiedzialności firmy zarządzającej za szkodę wyrządzoną funduszowi
na skutek winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa.
Art. 24.
1.
Zmiana istotnych postanowień umowy między funduszem a firmą zarządzającą, w szczególności
każda zmiana warunków wynagrodzenia firmy zarządzającej, wymaga zatwierdzenia przez
walne zgromadzenie akcjonariuszy funduszu.
2.
Fundusz może wypowiedzieć umowę z firmą zarządzającą bez podania przyczyn, z zachowaniem
okresu wypowiedzenia nie dłuższego niż 180 dni; w przypadku wypowiedzenia umowy przez
fundusz w okolicznościach, za które firma zarządzająca nie ponosi odpowiedzialności,
ewentualne odszkodowanie umowne, zastrzeżone dla firmy zarządzającej z tego tytułu,
nie może przekroczyć wysokości połowy rocznego ryczałtowego wynagrodzenia za zarządzanie.
3.
Jeżeli umowa pomiędzy funduszem, którego jedynym akcjonariuszem jest Skarb Państwa,
a firmą zarządzającą przewiduje roczne ryczałtowe wynagrodzenie za zarządzanie, roczne
wynagrodzenie za wyniki finansowe funduszu lub końcowe wynagrodzenie za wyniki finansowe
funduszu, stosuje się następujące zasady dotyczące wynagradzania firmy zarządzającej:
1)
roczne ryczałtowe wynagrodzenie za zarządzanie ustala się w drodze przetargu, o którym
mowa w art. 21 ust. 2,
2)
roczne wynagrodzenie za wyniki finansowe funduszu, w tym także wynagrodzenie wyrażone
w postaci określonej procentowo części akcji funduszu, ustala się w wysokości nie
przekraczającej wartości 1 % akcji funduszu za każdy rok świadczenia usług przez firmę
zarządzającą, w kwocie uzyskanej ze sprzedaży akcji oraz wartości należnych dywidend,
3)
końcowe wynagrodzenie za wyniki finansowe funduszu, w tym także wynagrodzenie wyrażone
w postaci określonej procentowo części akcji funduszu, ustala się w obu przypadkach
w wysokości nie przekraczającej iloczynu wartości 0,5% akcji funduszu oraz liczby
lat, w których firma zarządzająca świadczyła usługi na rzecz funduszu, w kwocie uzyskanej
ze sprzedaży akcji oraz wartości należnych dywidend; wynagrodzenie takie może zostać
wypłacone dopiero po wygaśnięciu umowy z firmą zarządzającą.
4.
Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 3, może przysługiwać firmie zarządzającej w wysokości
nie wyższej niż ustalone proporcjonalnie do okresu, w którym świadczyła ona usługi
na rzecz funduszu.
5.
Zasady wynagradzania firmy zarządzającej świadczącej usługi na rzecz funduszu, w którym
Skarb Państwa przestał być jedynym akcjonariuszem, muszą spełniać warunek, że ta część
wynagrodzenia, która uzależniona jest od wyników finansowych funduszu, również wtedy,
gdy jest ona wyrażona w określonej procentowo części akcji funduszu, nie może przekroczyć
wartości 2% akcji funduszu za każdy rok świadczenia usług przez firmę zarządzającą.
Rozdział 5
Postanowienia antymonopolowe
Art. 25.
1.
Umowy pomiędzy funduszami oraz między jednym lub więcej funduszami a osobami trzecimi,
dotyczące nabycia akcji, pod legają zgłoszeniu Urzędowi Antymonopolowemu w terminie
14 dni od dnia ich zawarcia. Obowiązkowi zgłoszenia nie podlegają umowy, w których
wyniku fundusz nabywa lub uzyskuje łącznie mniej niż 10% akcji danej spółki.
2.
Obowiązek zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, spoczywa na zarządzie funduszu.
3.
Firma zarządzająca nie może jednocześnie świadczyć usług zarządzania na rzecz dwóch
lub więcej funduszy ani być akcjonariuszem funduszu, na którego rzecz świadczy usługi
zarządzania, bez wcześniejszego uzyskania zgody Urzędu Antymonopolowego.
4.
Członek rady nadzorczej lub zarządu funduszu nie może jednocześnie pełnić funkcji
członka rady nadzorczej lub członka zarządu innego funduszu. Powyższy zakaz stosuje
się odpowiednio do prokurentów.
5.
W razie naruszenia obowiązków i zakazów, o których mowa w ust. 2-4, Urząd Antymonopolowy
może wydać decyzję nakładającą na odpowiedzialnego członka zarządu danego funduszu
lub firmy zarządzającej karę pieniężną w wysokości nie przekraczającej połowy rocznego
dochodu danej osoby za ostatni rok podatkowy. Odwołania od decyzji Urzędu Antymonopolowego
podlegają rozpatrzeniu w trybie art. 10 ustawy o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym.
Art. 26.
Do firmy zarządzającej, jej pracowników i zleceniobiorców stosuje się odpowiednio
przepisy art. 375 Kodeksu handlowego.
Art. 27.
Zakazy, o których mowa w art. 25 ust. 3 i 4 oraz w art. 26, obejmują również podmioty
dominujące lub zależne w stosunku do firmy zarządzającej, w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami
wartościowymi i funduszach powierniczych .
Art. 28.
1.
W okresie 3 lat od dnia rejestracji funduszu posłowie i senatorowie nie mogą być członkami
rad nadzorczych ani zarządów funduszu lub spółki, w której fundusz posiada co najmniej
20% akcji.
2.
W tym zakresie przepisy ust. 1 nie wyłączają przepisów art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1992 r. o ograniczeniu
prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne .
3.
Wybór lub powołanie osób, o których mowa w ust. 1, z naruszeniem zakazów określonych
w tym ustępie jest z mocy prawa nieważny i nie podlega wpisaniu do rejestru handlowego.
Rozdział 6
Świadectwa udziałowe
Art. 29.
1.
Świadectwo udziałowe jest papierem wartościowym na okaziciela w rozumieniu art. 2
pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 27. Świadectwo udziałowe reprezentuje prawa majątkowe,
o których mowa w art. 37 i 38 ust. 5.
2.
Świadectwa udziałowe emituje Skarb Państwa, za który działa właściwy minister.
3.
Świadectwa udziałowe mogą być emitowane w odcinkach zbiorowych.
4.
Właściwy minister może powierzyć jednemu lub kilku bankom albo innej instytucji czynności
związane z emisją świadectw udziałowych.
Art. 30.4 orzeczenia
1.
Do otrzymania rekompensacyjnych świadectw udziałowych podlegających wymianie na akcje
funduszy, o których mowa w art. 8, są uprawnieni:
1)
osoby, których dotyczy art. 24 ustawy budżetowej na rok 1992 z dnia 5 czerwca 1992 r. :
a)
pracownicy zatrudnieni w państwowych jednostkach sfery budżetowej od dnia 1 lipca
1991 r. do dnia 31 grudnia 1991 r.,
b)
żołnierze i funkcjonariusze: Policji, Służby Więziennej, Urzędu Ochrony Państwa i
Straży Granicznej, którzy pełnili służbę w okresie od dnia 1 lipca 1991 r. do dnia
31 grudnia 1991 r.,
c)
osoby, które w okresie od dnia 1 lipca 1991 r. do dnia 31 grudnia 1991 r. zajmowały
stanowiska sędziów, prokuratorów oraz kierownicze stanowiska państwowe, z wyjątkiem
osób, których roszczenia z powyższego tytułu zostały w pełni zaspokojone,
2)
emeryci i renciści uprawnieni przed dniem 15 listopada 1991 r. w myśl art. 54 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników
i ich rodzin do wzrostów z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze,
z wyjątkiem emerytów i rencistów, którym podwyższono emerytury i renty na podstawie
przepisu art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent,
o zasadach ustalania emerytur i rent oraz zmianie niektórych ustaw .
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób ustalania liczby rekompensacyjnych świadectw udziałowych dla:
a)
osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w zależności od wymiaru czasu pracy oraz liczby
pełnych miesięcy przepracowanych w okresie powołanym w ust. 1 pkt 1,
b)
emerytów i rencistów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w zależności od wieku oraz wysokości
dodatków branżowych i podstawy wymiaru emerytury lub renty,
2)
sposób wykorzystania na ten cel rekompensacyjnych świadectw udziałowych.
3.
Sporządzanie spisów osób uprawnionych do otrzymania rekompensacyjnych świadectw udziałowych
należy do właściwych zakładów pracy i organów rentowych. Minister Pracy i Polityki
Socjalnej sprawuje nadzór i kontrolę nad ustaleniem spisów osób uprawnionych. Minister
Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze zarządzenia, szczegółowe zasady i tryb
sporządzania tych spisów oraz sposób wykonywania nadzoru i kontroli.
4.
Spory dotyczące uprawnień do otrzymania rekompensacyjnych świadectw udziałowych podlegają
rozstrzygnięciu zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy
i ubezpieczeń społecznych. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
tryb występowania z roszczeniami przez osoby uprawnione.
Art. 31.1 orzeczenie
1.
Obywatele Rzeczypospolitej Polskiej, którzy są zameldowani na pobyt stały w kraju
i w dniu 31 grudnia roku poprzedzającego rok emisji świadectw udziałowych mają ukończone
18 lat, są uprawnieni do otrzymania jednakowej liczby świadectw udziałowych, zwanych
dalej „powszechnymi świadectwami udziałowymi”, podlegających wymianie na akcje funduszy
innych niż te, o których mowa w art. 8.
2.
Sporządzanie spisów osób uprawnionych do otrzymania powszechnych świadectw udziałowych
należy do zadań zleconych gmin.
3.
W terminie przeznaczonym na wydawanie powszechnych świadectw udziałowych każdy obywatel
może wnieść do urzędu gminy pisemnie lub ustnie do protokołu reklamację na nieprawidłowość
sporządzenia spisu osób uprawnionych.
4.
Wójt (burmistrz, prezydent) obowiązany jest do rozpatrzenia reklamacji w ciągu 30
dni od jej wniesienia i do wydania decyzji w sprawie dokonania zmian w spisie osób
uprawnionych.
5.
Decyzję doręcza się niezwłocznie wnoszącemu reklamację, a gdy dotyczy ona innych osób
- również tym osobom.
6.
Na decyzję nie uwzględniającą reklamacji lub powodującą skreślenie ze spisu osób uprawnionych
osoba mająca w tym interes prawny może wnieść, w ciągu 14 dni od daty wydania decyzji,
skargę za pośrednictwem wójta (burmistrza, prezydenta) do właściwego sądu rejonowego.
Do skargi należy dołączyć zaskarżoną decyzję wraz z aktami sprawy.
7.
Sąd rozpatruje sprawę w postępowaniu nieprocesowym. Od postanowienia sądu przysługuje
rewizja do sądu wojewódzkiego.
Art. 32.
1.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi wzory świadectw udziałowych, tryb
oraz terminy rozpoczęcia i zakończenia wydawania tych świadectw.
2.
Wydawanie świadectw udziałowych należy do właściwego ministra.
Art. 33.
1.
Wydanie powszechnego świadectwa udziałowego w terminie określonym w rozporządzeniu,
o którym mowa w art. 32 ust. 1, podlega opłacie. Wysokość opłaty i tryb jej wniesienia
określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.
2.
Wysokość opłaty za powszechne świadectwo udziałowe, o której mowa w ust. 1, nie może
przekroczyć 10% wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej,
ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za ostatni miesiąc objęty
statystyką.
3.
Wydanie rekompensacyjnego świadectwa udziałowego nie podlega opłacie.
Art. 34.1 orzeczenie
1.
Prawo do otrzymania świadectwa udziałowego jest niezbywalne i nie podlega dziedziczeniu.
2.
Po upływie terminu zakończenia wydawania świadectw udziałowych zgodnie z rozporządzeniem,
o którym mowa w art. 32 ust. 1, Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, określić
termin utraty ważności świadectw udziałowych objętych tym rozporządzeniem. Ogłoszenie
terminu utraty ważności świadectw udziałowych następuje nie później niż na rok przed
upływem tego terminu. W treści świadectwa udziałowego zamieszcza się wzmiankę o uprawnieniu
Rady Ministrów do ustalenia terminu utraty ważności świadectw udziałowych.
Art. 35.
1.
Do publicznego wtórnego obrotu świadectwami udziałowymi nie mają zastosowania przepisy
art. 1 § 2, art. 49 i art. 54 § 1 ustawy, o której mowa w art. 27, z zastrzeżeniem
przepisu ust. 3.
2.
W celu wprowadzenia świadectwa udziałowego do obrotu giełdowego albo regulowanego
obrotu pozagiełdowego posiadacz świadectwa udziałowego składa je do depozytu, zgodnie
z przepisami art. 5 ustawy, o której mowa w art. 27.
3.
Giełda Papierów Wartościowych S.A. w Warszawie dopuści do obrotu giełdowego świadectwa
udziałowe przedstawione przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo maklerskie, zgodnie
z art. 71 ustawy, o której mowa w art. 27.
Art. 36.
Przeniesienie własności świadectwa udziałowego jest wolne od opłaty skarbowej.
Rozdział 7
Wymiana świadectw udziałowych na akcje narodowych funduszy inwestycyjnych
Art. 37.
Świadectwo udziałowe podlega wymianie w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych,
za pośrednictwem podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, na jednakową ilość
akcji w każdym z funduszy istniejących w dniu emisji świadectwa udziałowego i wyznaczonych
do przeprowadzenia tej wymiany przez właściwego ministra, z zastrzeżeniem, że wymiana
może nastąpić najwcześniej po dopuszczeniu akcji wszystkich tych funduszy do publicznego
obrotu na podstawie art. 49 ustawy, o której mowa w art. 27.
Art. 38.
1.
Właściwy minister określi, w drodze rozporządzenia, fundusze, o których mowa w art.
37, termin, od którego świadectwa udziałowe będą podlegały wymianie na akcje funduszy,
oraz tryb takiej wymiany.
2.
Właściwy minister udostępni wszystkie akcje danego funduszu w celu wymiany na świadectwa
udziałowe, z wyjątkiem pakietu 15% akcji każdego funduszu zarezerwowanego na inne
cele.
3.
Z chwilą wymiany świadectwa udziałowego na akcje funduszy wygasają wszelkie prawa
reprezentowane przez świadectwo udziałowe.
4.
Właściwy minister, działając za Skarb Państwa, jest obowiązany do odrębnego gromadzenia
kwot otrzymanych w związku z posiadanymi akcjami funduszy, łącznie z dywidendami i
wpływami z likwidacji oraz odsetkami naliczonymi od tych kwot, a także z kwotami uzyskanymi
ze sprzedaży akcji funduszy, o których mowa w ust. 2.
5.
Właściwy minister może zarządzić wypłatę kwot, o których mowa w ust. 4, otrzymanych
w związku z akcjami funduszy przeznaczonymi do wymiany w zamian za świadectwa udziałowe,
posiadaczom tych świadectw proporcjonalnie do liczby posiadanych świadectw, w dowolnym
czasie, zarówno przed, jak i po dokonaniu wymiany świadectw na akcje funduszy.
6.
Właściwy minister, działając za Skarb Państwa, jest uprawniony do dokonywania wypłaty
firmom zarządzającym wynagrodzeń i dywidend przypadających na akcje, stanowiące wynagrodzenie
wypłacane im zgodnie z przepisami art. 24 ust. 3 pkt 2 i 3, ust. 4 i 5.
7.
Przychody, o których mowa w ust. 4, pomniejszone o wypłacone kwoty określone w ust.
5 i 6 stanowią dochód Skarbu Państwa.
8.
Właściwy minister może powierzyć jednemu lub kilku bankom albo innej instytucji czynności
związane z wymianą świadectw udziałowych na akcje funduszy i wypłatą kwot, o których
mowa w ust. 4 i 6.
Rozdział 8
Fundusz Prywatyzacji i Agencja do Spraw Prywatyzacji
Art. 39.
1.
Tworzy się fundusz, zwany dalej „funduszem prywatyzacji”, przeznaczony na pokrycie
kosztów przeprowadzenia prywatyzacji na zasadach niniejszej ustawy.
2.
Wpływami funduszu prywatyzacji są przychody z opłat za wydanie powszechnych świadectw
udziałowych.
3.
Środkami funduszu prywatyzacji dysponuje właściwy minister.
4.
Po 6 miesiącach od zakończenia wydawania powszechnych świadectw udziałowych fundusz
prywatyzacji ulega likwidacji; środki pozostałe na rachunku funduszu w dniu jego likwidacji
stanowią dochód Skarbu Państwa.
Art. 40.
1.
Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, utworzyć Agencję do Spraw Prywatyzacji,
zwaną dalej „Agencją”, jako państwową osobę prawną w rozumieniu art. 33 Kodeksu cywilnego. Agencja uzyskuje osobowość prawną z dniem wejścia w życie rozporządzenia.
2.
Rada Ministrów nadaje Agencji statut. Statut określa w szczególności organizację i
zadania Agencji w zakresie wykonywania przez właściwego ministra praw i obowiązków
przewidzianych w szczególności w art. 38 ust. 4-6 i art. 39 ust. 3 niniejszej ustawy.
3.
Nadzór nad działalnością Agencji sprawuje właściwy minister.
4.
Ustawa budżetowa określa przychody i wydatki Agencji.
5.
Agencja corocznie przedkłada Sejmowi sprawozdanie ze swojej działalności.
6.
Organem Agencji jest prezes, którego powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na
wniosek właściwego ministra. Likwidację Agencji zarządza Rada Ministrów w drodze rozporządzenia,
ustalając jednocześnie tryb jej przeprowadzenia.
Rozdział 9
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 41.
W ustawie z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi
i funduszach powierniczych w art. 1 w § 1 pkt 2 po wyrazach „dla jednego nabywcy” kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje pkt 3 i 4 w brzmieniu:
„
3)
udostępniania akcji pracownikom na podstawie art. 46 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r.
o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji (Dz. U. Nr 44, poz. 202),
4)
proponowania nabycia, nabywania lub przenoszenia praw z akcji spółki powstałej z przekształcenia
przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa na podstawie ustawy
o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, jeżeli stronami umowy są wyłącznie pracownicy
spółki lub osoby, o których mowa w art. 46 ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych
i ich prywatyzacji, albo narodowy fundusz inwestycyjny.
”
.
Art. 42.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 21 w ust. 1:
1)
dodaje się pkt 41 w brzmieniu:
„
41)
dochody uzyskane ze sprzedaży świadectw udziałowych wymienialnych na akcje narodowych
funduszy inwestycyjnych, utworzonych na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r.
o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji (Dz. U. Nr 44, poz. 202),
z wyjątkiem przypadków, gdy sprzedaż ta jest przedmiotem działalności gospodarczej,
”
2)
dodaje się pkt 42 w brzmieniu:
„
42)
dochody uzyskane z tytułu sprzedaży akcji narodowych funduszy inwestycyjnych, utworzonych
na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych
i ich prywatyzacji (Dz. U. Nr 44, poz. 202) - w skali roku do łącznej wysokości połowy
jednomiesięcznego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.
”
Art. 43.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie
niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania w art. 17 w ust. 1 dodaje się pkt 20 w brzmieniu:
„
20)
dochody narodowych funduszy inwestycyjnych, utworzonych na podstawie ustawy z dnia
30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji (Dz.
U. Nr 44, poz. 202), pochodzące z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału
w zyskach osób prawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
”
Rozdział 10
Przepisy przejściowe i szczególne
Art. 44.
1.
W chwili rejestracji funduszu statut funduszu powinien zawierać następujące ograniczenia:
1)
zakaz nabywania papierów wartościowych emitowanych przez podmioty nie mające siedziby
w Polsce lub emitowanych przez podmioty, które nie są zaangażowane głównie w prowadzenie
działalności w Polsce,
2)
zakaz posiadania udziałów w spółkach cywilnych, jawnych oraz innych podmiotach, w
których udział powodowałby nieograniczoną odpowiedzialność funduszu,
3)
zakaz nabywania akcji jakiejkolwiek spółki, jeżeli w wyniku takiego nabycia fundusz
dysponowałby ponad 33% głosów w takiej spółce, z wyjątkiem sytuacji, gdy:
a)
akcje przekraczające powyższy limit 33% zostały przez fundusz objęte w trybie art. 435 Kodeksu handlowego,
b)
akcje przekraczające powyższy limit 33% zostały przez fundusz objęte w wyniku wykonania
prawa pierwokupu, przysługującego wszystkim akcjonariuszom,
c)
akcje przekraczające powyższy limit 33% zostały przez fundusz objęte w wyniku wykonania
zobowiązania do złożenia oferty nabycia za gotówkę wszystkich akcji od wszystkich
pozostałych akcjonariuszy danej spółki,
4)
zakaz zbywania przez fundusz w okresie trzech lat od dnia jego rejestracji akcji spółki,
w której fundusz posiada więcej niż 20% kapitału i jest jednocześnie, z wyjątkiem
państwowych osób prawnych, jej największym akcjonariuszem, jeżeli w wyniku tego zbycia
udział funduszu w kapitale danej spółki spadłby poniżej 20%; powyższy zakaz może nie
dotyczyć sytuacji, w których zbycie takie następuje w wyniku oferty złożonej przez
fundusz w obrocie publicznym albo skierowanej do oznaczonego inwestora lub określonej
grupy inwestorów, z zastrzeżeniem, że nabywca zakupi wszystkie oferowane w ten sposób
akcje tej spółki,
5)
zakaz zbywania przez fundusz papierów wartościowych, których fundusz nie jest właścicielem
w chwili zawarcia umowy sprzedaży, chyba że w chwili zawarcia tej umowy był on uprawniony
do nabycia odpowiedniej ilości papierów wartościowych tego samego rodzaju,
6)
zakaz nabywania przez fundusz papierów wartościowych emitowanych przez inny fundusz
lub podmiot, którego głównym przedmiotem działalności jest obrót papierami wartościowymi,
jeśli w wyniku tego nabycia ponad 5% wartości netto aktywów funduszu zostałoby ulokowane
w zakupione papiery wartościowe,
7)
zakaz nabywania przez fundusz metali szlachetnych oraz zawierania kontraktów surowcowych,
kontraktów opcyjnych lub kontraktów terminowych, z wyjątkiem:
a)
transakcji mających na celu zmniejszenie ryzyka w granicach dopuszczalnych przez polskie
prawo,
b)
nabywania akcji spółek zajmujących się produkcją i przetwarzaniem metali szlachetnych
lub surowców,
8)
zakaz nabywania przez fundusz nieruchomości (z wyjątkiem nieruchomości przeznaczonych
na pomieszczenia biurowe funduszu albo firmy zarządzającej, pozostającej z funduszem
w stosunku umownym) oraz nabywania akcji w spółkach, zajmujących się głównie inwestowaniem
w nieruchomości, jeżeli w wyniku tego ponad 5% wartości netto aktywów funduszu zostałoby
ulokowane w akcjach takiej spółki,
9)
zakaz zaciągania przez fundusz pożyczek oraz emitowania obligacji, jeżeli w wyniku
tego łączna wartość zadłużenia funduszu, łącznie z dotychczasowym, przekroczyłaby
50% wartości netto aktywów funduszu,
10)
zakaz nabywania przez fundusz papierów wartościowych, jeżeli w wyniku tego ponad 25%
wartości netto aktywów funduszu zostałoby ulokowane w papiery wartościowe jednego
emitenta.
2.
Statut funduszu powinien również przewidywać, że jego zmiana powodująca zniesienie
któregokolwiek z ograniczeń, o których mowa w ust. 1, w okresie 3 lat od dnia rejestracji
funduszu wymaga jednomyślnej uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy funduszu.
W tym przypadku Skarb Państwa nie może być zobowiązany postanowieniami statutu do
określonego sposobu głosowania na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy funduszu.
Art. 45.
W okresie 3 lat od zarejestrowania funduszu jego statut, wpis funduszu do rejestru
handlowego oraz umowy z udziałem funduszu powinny zawierać następującą wzmiankę:
„
Na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych
i ich prywatyzacji (Dz. U. Nr 44, poz. 202) spółka niniejsza jest zwolniona z wymagań
przewidzianych w art. 159 § 2, art. 312, 313 i 315, art. 340 § 1, art. 347, 367 § 1, art. 381 § 1,
art. 390 § 1, art. 420 § 1, art. 425 i art. 440-442 Kodeksu handlowego.
”
.
Art. 46.5 orzeczeń
1.
Do spółek, o których mowa w art. 10 ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 23 i 24
ustawy, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1. Wniesienie przez Skarb Państwa akcji
do funduszu nie wymaga dopełnienia warunków, o których mowa w art. 20 ustawy, o której
mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1; w takim jednak przypadku akcje spółek będące własnością
Skarbu Państwa nie mogą być udostępnione odpłatnie osobom fizycznym w okresie 3 lat
od utworzenia spółki.
2.
W chwili wniesienia przez Skarb Państwa do funduszu akcji spółki, do 15% akcji tej
spółki zostanie nieodpłatnie udostępnione pracownikom zatrudnionym w przedsiębiorstwie
państwowym przekształconym w spółkę w dniu jego wykreślenia z rejestru przedsiębiorstw
państwowych.
3.
Łączna wartość nominalna akcji, o których mowa w ust. 2, nie może przekroczyć iloczynu
24 średnich miesięcznych wynagrodzeń wypłaconych w sześciu podstawowych działach gospodarki
narodowej na jednego zatrudnionego w okresie 12 miesięcy poprzedzających wniesienie
akcji danej spółki do funduszu oraz liczby uprawnionych pracowników. Przy określaniu
wartości akcji, o których mowa w niniejszym ustępie, uwzględnia się wartość ulg uprzednio
przyznanych pracownikom w związku z nabyciem przez nich akcji spółki.
4.
Jeżeli w ciągu 3 miesięcy od dnia wniesienia akcji danej spółki do funduszu spółka
nie uchwali regulaminu podziału akcji pomiędzy uprawnionych pracowników, akcje te
zostaną udostępnione im w równej liczbie.
5.
Udostępnianie akcji, o których mowa w ust. 2, powinno zostać zakończone nie później
niż w okresie 6 miesięcy od dnia wniesienia akcji danej spółki do funduszu.
6.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 2-5, przysługują, z zastrzeżeniem limitu określonego
w ust. 3, również rolnikom indywidualnym oraz rybakom dostarczającym, na podstawie
umowy, surowce dla przedsiębiorstwa państwowego, które zostało przekształcone w spółkę.
Warunkiem nabycia tych uprawnień jest pozostawanie przez rolnika lub rybaka w stosunku
umownym z przedsiębiorstwem państwowym przez nieprzerwany okres co najmniej ostatnich
2 lat przed wpisem spółki do rejestru handlowego.
Art. 47.
1.
Z zastrzeżeniem przepisów art. 10 i 46, z ogólnej ilości należących do Skarbu Państwa
akcji spółek wyodrębnia się akcje w celu:
1)
zasilenia systemu ubezpieczeń społecznych,
2)
dokonania, w razie potrzeby, uzupełniającej rekompensaty osobom, o których mowa w
art. 30 ust. 1.
2.
Zasady realizacji celów, o których mowa w ust. 1, określi odrębna ustawa.
Art. 48.
Za sporządzenie aktu notarialnego utworzenia funduszu przysługuje notariuszowi wynagrodzenie
w wysokości nie przekraczającej dziesięciu milionów złotych.
Rozdział 11
Przepisy końcowe
Art. 49.
Przepisów ustawy z dnia 19 lipca 1991 r. o oprocentowaniu kapitału w jednoosobowych spółkach
Skarbu Państwa nie stosuje się do:
1)
istniejących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jednoosobowych spółek Skarbu
Państwa, wyznaczonych przez Radę Ministrów zgodnie z art. 7 ust. 1 - od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy,
2)
jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, które powstaną z przekształcenia przedsiębiorstw
państwowych, wyznaczonych przez Radę Ministrów zgodnie z art. 7 ust. 1.
Art. 50.
Do funduszy oraz spółek, których akcje zostaną wniesione do funduszy na zasadach określonych
w art. 10, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń .
Art. 51.
Przepisy niniejszej ustawy nie ograniczają możliwości osób innych niż Skarb Państwa
do tworzenia spółek akcyjnych lub spółek z ograniczoną odpowiedzialnością w celu inwestowania,
zgodnie z obowiązującymi przepisami, w akcje spółek w rozumieniu niniejszej ustawy.
Art. 52.
Z zachowaniem przepisów niniejszej ustawy Skarb Państwa może powtarzać emisję powszechnych
świadectw udziałowych, tworząc jednocześnie kolejne fundusze w celu wymiany świadectw
udziałowych na akcje tych funduszy. Art. 39 stosuje się odpowiednio.
Art. 53.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 42 pkt
2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.