Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowejz dnia 11 grudnia 1991 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu
żołnierzy
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy zawodowych
- Rozdział 3 - Uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy niezawodowych
- Rozdział 4 - Uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące w szczególnych okolicznościach
- Rozdział 5 - Potrącenia z uposażenia
- Rozdział 6 - Przepisy szczegółowe, przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 pkt 5 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o zmianie ustawy o powszechnym
obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz niektórych innych ustaw ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 28 czerwca 1979 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej ,
2)
ustawą z dnia 23 marca 1983 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy
zawodowych i ich rodzin ,
3)
ustawą z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych ,
4)
ustawą z dnia 25 października 1991 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz niektórych innych ustaw
oraz z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji rozdziałów, artykułów, ustępów, punktów i porządku alfabetycznego liter.
oraz z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji rozdziałów, artykułów, ustępów, punktów i porządku alfabetycznego liter.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje
następujących przepisów:
1)
art. 46-48 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy w brzmieniu:
„
Art. 46.2 orzeczenia
W ustawie z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu:
„
Art. 45a.
Minister Obrony Narodowej może ograniczyć uprawnienia określone w art. 42 i 45 w stosunku
do żołnierzy, którym udzielono urlopu ze względów służbowych lub innych ważnych przyczyn.
”
,
2)
art. 57 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 57.
Żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej przysługuje odprawa, uposażenie
przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby oraz inne należności związane ze
zwolnieniem z tej służby według zasad określonych w przepisach o uposażeniu żołnierzy.
””
””
„
Art. 47.
1.
Tracą moc:
1)
ustawa z dnia 6 czerwca 1958 r. o uposażeniu żołnierzy ,
2)
przepisy ustaw:
a)
z dnia 13 grudnia 1957 r. o służbie wojskowej oficerów Sił Zbrojnych ,
b)
z dnia 6 czerwca 1958 r. o służbie wojskowej szeregowców i podoficerów Sił Zbrojnych ,
c)
z dnia 29 marca 1963 r. o służbie wojskowej chorążych Sił Zbrojnych
- utrzymane w mocy przez art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ,
3)
art. 82 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych .
2.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej ustawy pozostają w
mocy przepisy wydane na podstawie ustaw wymienionych w ust. 1.
Art. 48.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1975 r.
”
;
2)
art. 14 ustawy z dnia 28 czerwca 1979 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku
obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w brzmieniu:
„
Art. 14.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1979 r.
”
;
3)
art. 8 ustawy z dnia 23 marca 1983 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym
żołnierzy zawodowych i ich rodzin w brzmieniu:
„
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r.
”
;
4)
art. 80 i 81 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów
wykonawczych w brzmieniu:
„
Art. 80.
Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień,
o których mowa w art. 1-43 pkt 1 i w art. 44-79, zachowują moc do czasu wydania przepisów
na podstawie upoważnień w brzmieniu określonym ustawą.
Art. 81.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.
”
;
5)
art. 15, 17 i 18 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o zmianie ustawy o powszechnym
obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz niektórych innych ustaw w brzmieniu:
„
Art. 15.
Zachowują moc decyzje wydane w sprawach indywidualnych przez właściwe organy wojskowe
na podstawie dotychczasowego art. 12 i art. 17 ust. 3 pkt 3 ustawy wymienionej w art.
5.
”
„
Art. 17.1 orzeczenie
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawach zmienianych niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres sześciu miesięcy od dnia wejścia w życia
niniejszej ustawy, zachowują moc przepity dotychczasowe.
Art. 18.5 orzeczeń
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.1 orzeczenie
1.
Żołnierze w czynnej służbie wojskowej Otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne
według zasad określonych w ustawie.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
żołnierzach zawodowych bez bliższego określenia - rozumie się przez to żołnierzy pełniących,
w myśl odrębnych ustaw, czynną służbę wojskową jako służbę stałą lub służbę kontraktową,
2)
zawodowej służbie wojskowej bez bliższego określenia - rozumie się przez to czynną
służbę wojskową pełnioną jako służbę stałą lub służbę kontraktową.
Art. 2.1 orzeczenie
1.
Uposażenie żołnierzy składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków. W skład uposażenia
mogą również wchodzić premie.
2.
Inne należności pieniężne obejmują:
1)
zasiłek na zagospodarowanie w związku z powołaniem do zawodowej służby wojskowej,
2)
zasiłki na utrzymanie rodziny żołnierzy niezawodowych,
3)
nagrody i zapomogi,
4)
nagrody jubileuszowe,
5)
należności za podróże i przeniesienia służbowe,
6)
należności w związku ze zwolnieniem ze służby wojskowej,
7)
należności pośmiertne.
3.
Przeciętne uposażenie żołnierzy zawodowych stanowi wielokrotność przeciętnego wynagrodzenia
w sferze produkcji materialnej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
na podstawie ustawy o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w sferze budżetowej.
4.
Wielokrotność przeciętnego wynagrodzenia, o której mowa w ust. 3, określa Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej w drodze rozporządzenia.
Art. 3.1 orzeczenie
1.
Z tytułu pełnienia służby wojskowej żołnierz otrzymuje tylko jedno uposażenie określone
w ustawie.
2.
Za wykonywanie czynności zleconych, wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe,
żołnierz może otrzymywać odrębne wynagrodzenie według zasad ustalonych przez Ministra
Obrony Narodowej.
Art. 4.
1.
Żołnierzom mogą być przyznawane nagrody i zapomogi.
2.
Zasady tworzenia i wysokość funduszów na nagrody i zapomogi określa Minister Obrony
Narodowej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.
Art. 5.
1.
Żołnierzom zawodowym przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości:
1)
po 20 latach służby - 75%,
2)
po 25 latach służby - 100%,
3)
po 30 latach służby - 150%,
4)
po 35 latach służby - 200%,
5)
po 40 latach służby - 300%
- miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, z wyjątkiem
dodatku rodzinnego.
2.
Do stażu służby uprawniającego do nagrody jubileuszowej zalicza się okresy wysługi
lat przyjęte dla ustalania wysokości uposażenia żołnierza zawodowego według stopnia
wojskowego oraz inne okresy, od których zależy nabycie przez pracowników prawa do
nagrody jubileuszowej, określone przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej na podstawie
Kodeksu pracy.
3.
Szczegółowe zasady oraz tryb obliczania i wypłacania nagród jubileuszowych określa
Minister Obrony Narodowej.
Art. 6.
W razie podróży służbowej oraz przeniesienia na inne miejsce służbowe żołnierzom przysługują
należności pieniężne w wysokości i według zasad określonych przez Ministra Obrony
Narodowej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.
Art. 7.
1.
Prawo do uposażenia powstaje z dniem stawienia się żołnierza do pełnienia służby w
określonym miejscu.
2.
Zmiana wysokości uposażenia następuje z dniem powstania okoliczności uzasadniających
tę zmianę.
3.
Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana wysokości uposażenia nastąpiła w określonym
dniu miesiąca kalendarzowego, uposażenie za każdy następny dzień do końca tego miesiąca
oblicza się w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia.
Art. 8.
1.
Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym żołnierz:
1)
został zwolniony z czynnej służby wojskowej.
2)
zmarł lub zaginął,
3)
otrzymał urlop bez prawa do uposażenia.
2.
Prawo do uposażenia żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej wygasa po upływie
roku od zwolnienia ze służby, z zastrzeżeniem przepisów art. 18.
3.
Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy żołnierzy powołanych do odbycia czynnej służby wojskowej
na okres nie przekraczający trzech miesięcy. Żołnierze ci tracą prawo do uposażenia
z dniem zwolnienia z czynnej służby wojskowej.
Art. 9.6 orzeczeń
1.
Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych należności pieniężnych ulegają przedawnieniu
z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
2.
Organ wojskowy właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić upływu przedawnienia,
jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami.
3.
Bieg przedawnienia przerywa:
1)
każda czynność przed organem wojskowym właściwym do rozpatrywania roszczeń, przedsięwzięta
bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia,
2)
uznanie roszczenia.
4.
Od decyzji wydanych przez organy wojskowe w sprawach określonych w ust. 1 żołnierz
może wnieść, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia mu decyzji, odwołanie do organu
wojskowego wyższego stopnia, a także skargę do sądu administracyjnego - na zasadach
określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego.
5.
Minister Obrony Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, organy wojskowe i organy
wojskowe wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, właściwe w sprawach określonych w ust. 1.
Art. 10.
Uposażenie i inne należności pieniężne pobrane przez żołnierza, przysługujące mu według
zasad obowiązujących w dniu wypłaty, nie podlegają zwrotowi, jeżeli dalsze przepisy
nie stanowią inaczej.
Rozdział 2
Uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy zawodowych
Art. 11.2 orzeczenia
1.
Uposażenie zasadnicze żołnierza zawodowego obejmuje:
1)
uposażenie według stopnia wojskowego,
2)
uposażenie według stanowiska służbowego.
2.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej ustala
stawki uposażenia zasadniczego:
1)
według stopnia wojskowego - z uwzględnieniem wysługi lat
2)
według stanowiska służbowego - dla stanowisk podstawowych.
3.
Minister Obrony Narodowej może ustalać pośrednie stawki uposażenia według stanowiska
służbowego w granicach stawek określonych dla stanowisk podstawowych.
4.
Właściwy organ wojskowy zalicza poszczególne stanowiska służbowe do odpowiednich grup
uposażenia ustalonych dla stanowisk podstawowych i do grup pośrednich, w zależności
od zakresu wykonywanych zadań służbowych, ponoszonej odpowiedzialności i wymaganych
kwalifikacji. Grupy uposażenia dla stanowisk podstawowych i pośrednie grupy uposażenia
określa Minister Obrony Narodowej.
Art. 12.1 orzeczenie
1.
Do wysługi lat od której uzależniona jest wysokość uposażenia według stopnia wojskowego,
zalicza się czynną służbę wojskową.
2.
Do wysługi lat o której mowa w ust. 1, zalicza się również inne okresy służby lub
pracy wykonywanej przed powołaniem żołnierza do czynnej służby wojskowej, na zróżnicowanych
zasadach i w trybie określonym przez Ministra Obrony Narodowej.
3.
Oficerom powołanym do zawodowej służby wojskowej, którzy ukończyli studia w szkole
wyższej, zalicza się do wysługi lat, o której mowa w ust. 1, również okres tych studiów,
nie dłuższy jednak od programowego czasu trwania studiów w odpowiedniej wyższej szkole
wojskowej.
Art. 13.
1.
Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej grupy
uposażenia zachowuje stawkę dotychczasową do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia
według stanowiska służbowego.
2.
Minister Obrony Narodowej określa przypadki, w których żołnierzowi zawodowemu przeniesionemu
na inne stanowisko służbowe może być zachowane uposażenie według grupy przysługującej
na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym lub według grup pośrednich.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do żołnierzy, którzy zostali wyznaczeni na stanowiska
służbowe zaszeregowane do niższej grupy uposażenia:
1)
w okresie próbnym,
2)
wskutek niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku,
3)
w trybie dyscyplinarnym,
4)
wskutek obniżenia stopnia wojskowego.
Art. 14.
1.
Żołnierze zawodowi odbywający studia lub naukę w szkołach albo na kursach otrzymują
uposażenie według stanowiska służbowego zajmowanego przed skierowaniem do szkoły lub
na kurs.
2.
Żołnierze powołani do zawodowej służby wojskowej w czasie odbywania studiów w wyższej
szkole wojskowej oraz żołnierze powołani do tej służby z rezerwy otrzymują, do czasu
wyznaczenia na stanowiska służbowe, uposażenie według stanowiska służbowego w stawce
typowej dla posiadanego stopnia wojskowego.
Art. 15.
1.
Żołnierze zawodowi otrzymują dodatki do uposażenia: kwalifikacyjny, specjalny, rodzinny
oraz dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej
albo miejscem pełnienia służby.
2.
Żołnierze zawodowi pełniący służbę w przedsiębiorstwach państwowych lub w innych jednostkach
organizacyjnych mogą otrzymywać premie oraz uczestniczyć w podziale dywidendy
Art. 16.
1.
Żołnierzom powołanym do zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała przysługuje
zasiłek na zagospodarowanie po objęciu stanowiska służbowego, nie wcześniej jednak
niż po upływie okresu próbnego, jeżeli żołnierz pozostaje nadał w tej służbie.
2.
Zasiłek na zagospodarowanie przysługuje w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego
wraz z dodatkami o charakterze stałym.
Art. 17.1 orzeczenie
1.
Żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała przysługuje
odprawa w wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze
stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.
2.
Wysokość odprawy ulega zwiększeniu o 20% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz
z dodatkami o charakterze stałym za każdy pełny rok wysługi ponad dziesięć lat nieprzerwanej
zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała - aż do wysokości sześciomiesięcznego
uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym. Okres służby przekraczający
sześć miesięcy liczy się jako pełny rok.
3.
Do okresu nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej w rozumieniu ust. 2 zalicza się:
1)
nadterminową zasadniczą służbę wojskową,
2)
okresową służbę wojskową,
3)
czynną służbę wojskową pełnioną jako służba kontraktowa
- jeżeli ze służby tej żołnierz został powołany bezpośrednio do zawodowej służby wojskowej
pełnionej jako służba stała i nie otrzymał odprawy z tytułu poprzednio pełnionej służby.
4.
Do okresu nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej w rozumieniu ust. 2 nie zalicza
się okresów odbywania kary pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) oraz tymczasowego
aresztowania, chyba że żołnierz został uniewinniony tub postępowanie karne zostało
umorzone.
5.
Żołnierzom zwolnionym z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba stała w wyniku
wypowiedzenia przez nich stosunku służbowego w okresie służby obowiązkowej oraz żołnierzom
zwolnionym ze służby wskutek wymierzenia kary sądowej lub dyscyplinarnej usunięcia
z tej służby albo ukarania przez organ właściwego samorządu zawodowego karą zawieszenia
lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu (specjalności zawodowej) przysługuje 50%
odprawy.
6.
Odprawa nie przysługuje żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej pełnionej
jako służba stała wskutek utraty stopnia wojskowego albo skazania na karę pozbawienia
wolności (aresztu wojskowego). Właściwy organ wojskowy może ze względu na szczególne
okoliczności przyznać temu żołnierzowi albo jego rodzinie do 50% odprawy.
7.
Żołnierzom pełniącym zawodową służbę wojskową jako służbę stałą w okresie próbnym,
w razie zwolnienia z tej służby, przysługuje odprawa w wysokości jednomiesięcznego
uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio
zajmowanym stanowisku służbowym. Odprawa przysługuje tylko w razie zwolnienia ze służby
z powodu stwierdzenia w opinii służbowej braku kwalifikacji do służby zawodowej, ustalenia
przez wojskową komisję lekarską niezdolności do tej służby albo niepełnienia obowiązków
służbowych wskutek choroby trwającej co najmniej sześć miesięcy.
Art. 18.5 orzeczeń
1.
Żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała, niezależnie
od odprawy, przysługują następujące należności pieniężne:
1)
co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami
o charakterze stałym, należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym; dodatek
rodzinny wypłaca się w wysokości i według zasad przewidzianych dla żołnierzy pełniących
zawodową służbę wojskową,
2)
ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy nie wykorzystany w roku zwolnienia ze służby
oraz za urlopy zaległe,
3)
zryczałtowany ekwiwalent pieniężny za nie wykorzystany w roku zwolnienia ze służby
przejazd na koszt wojska, przewidziany w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych,
4)
zwrot kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz kosztów
przewozu urządzenia domowego do obranego przez żołnierza miejsca zamieszkania w kraju
- według zasad przewidzianych przy przeniesieniach służbowych.
2.
Należności określone w ust. 1 pkt 1 i 4 oraz przypadające za rok, w którym następuje
zwolnienie ze służby, należności określone w ust. 1 pkt 2 i 3 nie przysługują żołnierzom
zwolnionym ze służby wskutek wymierzenia kary sądowej lub dyscyplinarnej usunięcia
z tej służby albo ukarania przez organ właściwego samorządu zawodowego karą zawieszenia
lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu (specjalności zawodowej), utraty stopnia
wojskowego albo skazania na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego).
3.
Uposażenie określone w ust. 1 pkt 1 nie przysługuję także żołnierzom, którzy zostali
zwolnieni z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba stała w okresie próbnym
lub wskutek wypowiedzenia przez nich stosunku służbowego w okresie służby obowiązkowej.
4.
W razie zbiegu uprawnień do uposażenia określonego w ust. 1 pkt 1 i zaopatrzenia emerytalnego,
żołnierzowi przysługuje - według jego wyboru - tylko jedno z tych świadczeń.
5.
Żołnierz, który nie posiada uprawnień do zaopatrzenia emerytalnego lub zamiast tego
zaopatrzenia wybrał uposażenie określone w ust. 1 pkt 1, może pobrać uposażenie za
cały należny okres jednorazowo z góry.
Art. 19.
Żołnierzom zwolnionym z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kontraktowa
przysługuje odprawa w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami
o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, oraz
należności określone w art. 18 ust. 1 pkt 2 i 3. Przepisy art. 17 ust. 5 i 6 i art.
18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 20.
1.
Osobie, która pokryła koszty pogrzebu żołnierza zawodowego, przysługuje zasiłek pogrzebowy:
1)
małżonkowi, dzieciom, wnukom, rodzeństwu lub rodzicom albo innej osobie, która prowadziła
z tym żołnierzem wspólne gospodarstwo domowe - w wysokości trzymiesięcznego uposażenia
zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego żołnierzowi na ostatnio
zajmowanym stanowisku służbowym,
2)
innej osobie - w wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych, nie większej jednak
niż określona w pkt 1.
2.
W razie śmierci żołnierza podczas lub w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych
właściwy organ wojskowy może zezwolić na pokrycie kosztów pogrzebu żołnierza przez
wojsko. Małżonkowi, który w dniu śmierci żołnierza pozostawał z nim we wspólności
małżeńskiej, 8 w razie jego braku - kolejno innym osobom wymienionym w ust. 1 pkt
1. przysługuje wtedy połowa zasiłku pogrzebowego.
3.
Osobie, która pokryła koszty pogrzebu członka rodziny żołnierza, przysługuje zasiłek
pogrzebowy:
1)
żołnierzowi - w wysokości dwumiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami
o charakterze stałym, należnego mu na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym,
2)
innej osobie - w wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych, nie większej jednak
niż określona w pkt 1.
4.
W razie zbiegu prawa do zasiłku pogrzebowego z prawem do takiego zasiłku przewidzianego
w przepisach o ubezpieczeniu społecznym lub innych przepisach szczególnych przysługuje
zasiłek wyższy, a jeżeli uprawniony pobrał zasiłek niższy - odpowiednie wyrównanie.
Art. 21.
1.
W razie śmierci żołnierza zawodowego pozostałej po nim rodzinie przysługują niezależnie
od zasiłku pogrzebowego odprawa pieniężna w wysokości określonej w art. 17 ust. 1
i 2 lub 7 albo w art. 19 oraz inne należności przewidziane w art. 18 ust. 1 pkt 2
i 3.
2.
Należności wymienione w ust. 1 przysługują małżonkowi, który w dniu śmierci żołnierza
pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej, a w razie braku małżonka - dzieciom, wnukom,
rodzeństwu i rodzicom, jeżeli w dniu śmierci żołnierza spełniali warunki wymagane
do uzyskania renty rodzinnej, określone w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy
zawodowych i ich rodzin.
3.
Właściwy organ wojskowy może przyznać należności wymienione w ust. 1 w razie zaginięcia
żołnierza zawodowego.
Art. 22.
Żołnierze zawodowi wyznaczeni do pełnienia służby na stanowiskach służbowych w jednostkach
organizacyjnych poza Ministerstwem Obrony Narodowej otrzymują uposażenie i inne należności
pieniężne według zasad określonych przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia.
Art. 23.
Żołnierze pełniący zawodową służbę wojskową jako służbę stałą, przeniesieni w stan
nieczynny, otrzymują - w przypadkach określonych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych - uposażenie i inne należności pieniężne w wysokości 75% uposażenia zasadniczego
wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku
służbowym.
Art. 24.
Żołnierzom zawodowym przeniesionym w stan nieczynny, którzy nie otrzymują z wojska
uposażenia i innych należności pieniężnych oraz świadczeń w naturze, oraz ich rodzinom
przysługują należności pieniężne określone w art. 17-21.
Art. 25.
Żołnierze zawodowi wyznaczeni do pełnienia służby poza granicami Państwa otrzymują
uposażenie i inne należności pieniężne według zasad określonych przez Radę Ministrów
w drodze rozporządzenia, z zastrzeżeniem art. 24 i 35.
Art. 26.
1.
Należności określone w art. 17-21, przysługujące żołnierzom, o których mowa w art.
23-25, albo ich rodzinom, wypłaca się w wysokości ustalonej z uwzględnieniom uposażenia
należnego żołnierzowi na stanowisku służbowym zajmowanym ostatnio w wojsku lub przed
skierowaniem do służby za granicą, według stawek obowiązujących w dniu zwolnienia
żołnierza z zawodowej służby wojskowej albo w dniu jego śmierci.
2.
W razie zbiegu uprawnień do należności, o których mowa w ust. 1, z uprawnieniami do
takich należności przewidzianych w innych przepisach przysługuje prawo wyboru tych
należności.
Rozdział 3
Uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy niezawodowych
Art. 27.
1.
Żołnierzom służby okresowej przysługują uposażenie i inne należności pieniężne według
zasad określonych w art. 11-13, 14 ust. 2. art. 15, 22 i 25.
2.
Żołnierzowi zwolnionemu z okresowej służby wojskowej przysługuje odprawa w wysokości:
1)
50% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego
na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, jeżeli służbę okresową odbywał co najmniej
sześć miesięcy,
2)
100% uposażenia określonego w pkt 1, jeżeli:
a)
służbę odbywał co najmniej dwanaście miesięcy albo
b)
został zwolniony ze służby ze względu na stan zdrowia przed jej odbyciem.
3.
Odprawa nie przysługuje żołnierzom zwolnionym z okresowej służby wojskowej wskutek
skazania na karę pozbawienia wolności, w tym również na karę aresztu wojskowego lub
utraty stopnia wojskowego, albo wskutek zastosowania tymczasowego aresztowania, chyba
że postępowanie karne zostało umorzone lub żołnierz został uniewinniony.
Art. 28.
1.
Osobie, która pokryła koszty pogrzebu żołnierza służby okresowej, przysługuje zasiłek
pogrzebowy w wysokości i według zasad określonych w art. 20 ust. 1. Przepis art. 20
ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.
2.
W razie śmierci żołnierza służby okresowej pozostałej po nim rodzinie przysługuje
niezależnie od zasiłku pogrzebowego odprawa w wysokości jednomiesięcznego uposażenia,
a jeżeli śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową - w wysokości trzymiesięcznego
uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego żołnierzowi
na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Przepis art. 21 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3.
W razie zbiegu prawa do odprawy określonej w ust. 2 z prawem do odprawy pośmiertnej
przewidzianej w odrębnych przepisach, przysługuje odprawa wyższa, a jeżeli uprawniony
pobrał odprawę niższą - odpowiednie wyrównanie.
Art. 29.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej może
określić odmienne zasady uposażenia i innych należności pieniężnych dla niektórych
grup żołnierzy odbywających okresową służbę wojskową.
Art. 30.
1.
Żołnierzom odbywającym zasadniczą służbę wojskową lub przeszkolenie wojskowe przysługuje
uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego.
2.
Żołnierzom pełniącym czynną służbę wojskową jako służbę kandydacką przysługuje uposażenie
zasadnicze w wysokości uzależnionej od roku nauki i stopnia wojskowego.
3.
Wysokość uposażenia kandydatów na żołnierzy zawodowych, odbywających naukę w szkole
chorążych lub podoficerskiej szkole zawodowej, może być uzależniona tylko od stopnia
wojskowego.
4.
Żołnierzom wymienionym w ust. 1 i 2 mogą być przyznawane:
1)
dodatki do uposażenia: funkcyjny, kwalifikacyjny oraz dodatki uzasadnione szczególnymi
właściwościami lub warunkami służby wojskowej,
2)
premie i dywidendy,
3)
zasiłki na utrzymanie rodziny.
Art. 31.
1.
Żołnierzom rezerwy odbywającym ćwiczenia wojskowe przysługuje za każdy dzień trwania
ćwiczeń uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego.
2.
Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, wyznaczonym na stanowiska służbowe przewidziane
w etatach dla podoficerów lub żołnierzy zawodowych, dowódca jednostki wojskowej przyznaje
dodatek funkcyjny w wysokości nie przekraczającej 15% uposażenia zasadniczego przysługującego
żołnierzowi według stopnia wojskowego.
3.
Żołnierze, o których mowa w ust. 1, otrzymują dodatek rodzinny w wysokości i na zasadach
przewidzianych dla żołnierzy zawodowych, z tym że za każdy dzień trwania ćwiczeń przysługuje
1/30 obliczonego w ten sposób dodatku, zaokrąglona do 100 złotych w górę.
4.
Pobieranie uposażenia, o którym mowa w ust. 1, powoduje zawieszenie na ten czas prawa
do zasiłku dla bezrobotnych.
5.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej określa:
1)
stawki dzienne uposażenia zasadniczego według stopnia wojskowego,
2)
zasady przyznawania dodatku funkcyjnego,
3)
tryb przyznawania dodatku rodzinnego.
Art. 32.
1.
Żołnierzom, którzy odbyli zasadniczą służbę wojskową albo zostali zwolnieni z tej
służby ze względu na stan zdrowia, oraz żołnierzom, którzy odbyli przeszkolenie wojskowe
albo zostali zwolnieni z tego przeszkolenia ze względu na stan zdrowia przed jego
odbyciem, przysługuje odprawa wypłacana przy zwalnianiu z czynnej służby wojskowej.
2.
Odprawa, o której mowa w ust. 1, przysługuje w wysokości jednomiesięcznego uposażenia
żołnierza zawodowego według stopnia wojskowego posiadanego w dniu zwolnienia ze służby
oraz według stanowiska służbowego w stawce typowej dla tego stopnia.
3.
Do obliczenia wysokości odprawy dla żołnierzy w stopniach niższych od pierwszego stopnia
podoficera zawodowego przyjmuje się uposażenie przewidziane dla tego stopnia.
Art. 33.
1.
W razie śmierci żołnierza, o którym mowa w art. 30 i 31, koszty pogrzebu pokrywa wojsko.
2.
Rodzinie zmarłego żołnierza przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości jednomiesięcznego
uposażenia, a jeżeli śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową - w wysokości
trzymiesięcznego uposażenia żołnierza zawodowego w odpowiednim stopniu wojskowym oraz
według stanowiska służbowego w stawce typowej dla tego stopnia. Przepisy art. 28 ust.
3 i art. 32 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3.
Odprawa wymieniona w ust. 2 przysługuje małżonkowi, który w dniu śmierci żołnierza
pozostawał z mm we wspólności małżeńskiej, oraz dzieciom, wnukom, rodzeństwu i rodzicom,
jeżeli w dniu śmierci żołnierza spełniali warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej
określone w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.
4.
W szczególnych okolicznościach właściwy organ wojskowy może przyznać odprawę członkowi
rodziny zmarłego żołnierza nie spełniającemu warunków wymaganych do uzyskania renty
rodzinnej.
Art. 34.
Przepisy niniejszego rozdziału dotyczące żołnierzy odbywających zasadniczą służbę
wojskową stosuje się odpowiednio do żołnierzy pełniących nadterminową zasadniczą służbę
wojskową.
Rozdział 4
Uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące w szczególnych okolicznościach
Art. 35.
Żołnierzom skierowanym za granicę do akademii i szkół oraz na kursy przysługują uposażenie
i inna należności pieniężne w wysokości i według zasad określonych przez Ministra
Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej.
Art. 36.
W okresie choroby, urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych albo pozostawania bez przydziału
służbowego żołnierz zachowuje prawo do pobieranego ostatnio uposażenia i innych należności
pieniężnych, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na wysokość
uposażenia zasadniczego lub na prawo do dodatków i innych należności pieniężnych.
Art. 37.
1.
Żołnierzowi, który został zawieszony w czynnościach służbowych w związku z wszczętym
postępowaniem dyscyplinarnym lub postępowaniem przed sądem honorowym, postępowaniem
przed organem właściwego samorządu zawodowego albo postępowaniem karnym, zawiesza
się od najbliższego terminu płatności wypłatę połowy uposażenia według stanowiska
służbowego oraz wypłatę dodatków, z wyjątkiem dodatku rodzinnego i premii
2.
Żołnierzowi, który został tymczasowo aresztowany w związku z wszczętym postępowaniem
karnym, zawiesza się od najbliższego terminu płatności wypłatę połowy uposażenia zasadniczego
oraz wypłatę dodatków, z wyjątkiem dodatku rodzinnego, i premii.
3.
W razie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych lub tymczasowego aresztowania
żołnierzowi wypłaca się zawieszoną część uposażenia, chociażby nawet został już zwolniony
z czynnej służby wojskowej, jeżeli:
1)
postępowanie dyscyplinarne lub postępowanie przed sądem honorowym zostało zakończone,
a żołnierzowi nie została wymierzona kara dyscyplinarna usunięcia z zawodowej służby
wojskowej lub nie został on pozbawiony stopnia wojskowego,
2)
postępowanie przed organem właściwego samorządu zawodowego zostało zakończone, a żołnierzowi
nie została wymierzona kara zawieszenia lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu (specjalności
zawodowej),
3)
postępowanie karne zostało umorzone albo żołnierz został uniewinniony prawomocnym
wyrokiem sądu.
Art. 38.
1.
Żołnierzowi odbywającemu w czasie pełnienia czynnej służby wojskowej karę pozbawienia
wolności (aresztu wojskowego) nie wypłaca się uposażenia, z wyjątkiem dodatku rodzinnego,
od najbliższego terminu płatności
2.
Żołnierzowi odbywającemu dyscyplinarną karę aresztu wypłaca się, za czas odbywania
tej kary połowę uposażenia zasadniczego. Jeżeli żołnierz pobrał już uposażenie w pełnej
wysokości, potrąca się mu odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.
Art. 39.
1.
Żołnierzowi, który samowolnie opuścił swoją jednostkę lub miejsce służbowe albo poza
nimi pozostaje, zawiesza się wypłatę uposażenia, z wyjątkiem dodatku rodzinnego. W
razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną, wypłaca się żołnierzowi zawieszone
uposażenie.
2.
Za każdy dzień nie usprawiedliwionej nieobecności żołnierz traci prawo do 1/30 części
uposażenia miesięcznego. Odpowiednią kwotę potrąca się przy najbliższej wypłacie uposażenia.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie stwierdzenia zawinionej przez żołnierza
niemożności pełnienia obowiązków służbowych.
Rozdział 5
Potrącenia z uposażenia
Art. 40.
1.
Z uposażenia żołnierzy zawodowych i żołnierzy służby okresowej dokonuje się potrąceń
na podstawie:
1)
tytułów egzekucyjnych sądowych i administracyjnych,
2)
dobrowolnych obciążeń uposażenia z tytułu:
a)
zobowiązań do zapłaty odszkodowania, przewidzianych w przepisach o odpowiedzialności
materialnej żołnierzy za szkody wyrządzone jednostce wojskowej,
b)
zobowiązań wobec koleżeńskich kas oszczędnościowo-pożyczkowych,
c)
świadczeń socjalnych,
3)
szczególnych przepisów ustawowych.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również do potrąceń z uposażenia przysługującego żołnierzom
zwolnionym z zawodowej służby wojskowej.
3.
Dodatek rodzinny należny na osoby alimentowane przeznacza się na rzecz tych osób bez
zaliczenia na świadczenia alimentacyjne.
4.
Żołnierze zawodowi są obowiązani wpłacać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych,
w wysokości i na zasadach określonych w odrębnej ustawie. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje
się odpowiednio.
Art. 41.
1.
Egzekucja z uposażenia żołnierzy zawodowych i żołnierzy służby okresowej na podstawie
tytułów egzekucyjnych sądowych i administracyjnych następuje odpowiednio według przepisów
o egzekucji sądowej lub egzekucji administracyjnej.
2.
Potrąceń na podstawie dobrowolnych obciążeń uposażenia, określonych w art. 40 ust.
1 pkt 2, i szczególnych przepisów ustawowych dokonuje się w wysokości ustalonej przez
żołnierza w jego zobowiązaniu lub w przepisach szczególnych, niezależnie od potrąceń
dokonywanych na podstawie tytułów egzekucyjnych sądowych i administracyjnych.
3.
Kwota uposażenia równa kwocie najniższego wynagrodzenia pracowników za pełny miesięczny
wymiar czasu pracy, określonego przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej na podstawie
Kodeksu pracy, jest zawsze wolna od potrąceń, z wyjątkiem potrąceń z tytułu świadczeń alimentacyjnych.
4.
Przy zbiegu należności z tytułu odpowiedzialności materialnej żołnierzy za szkody
wyrządzone jednostce wojskowej z należnościami z innych tytułów, z wyjątkiem należności
z tytułu świadczeń alimentacyjnych, należnościom z tytułu odpowiedzialności materialnej
żołnierzy za szkody wyrządzone jednostce wojskowej przysługuje pierwszeństwo zaspokojenia.
Art. 42.
1.
Z uposażenia żołnierzy odbywających nad terminową zasadniczą służbę wojskową oraz
żołnierzy od bywających przeszkolenie wojskowe mogą być dokonywane potrącenia:
1)
na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych - na podstawie tytułów egzekucyjnych sądowych,
2)
na zaspokojenie roszczeń z tytułu szkody wyrządzonej jednostce wojskowej - na podstawie
tytułów egzekucyjnych sądowych lub administracyjnych albo dobrowolnych zobowiązań
do zapłaty odszkodowania, przewidzianych w przepisach o odpowiedzialności materialnej
żołnierzy za szkody wyrządzone jednostce wojskowej.
2.
Z uposażenia żołnierzy niezawodowych, innych niż wymienieni w ust. 1, mogą być dokonywane
potrącenia tylko na zaspokojenie roszczeń z tytułu szkody wyrządzonej jednostce wojskowej.
Jeżeli jednak żołnierze ci otrzymują premie, premie te mogą być ponadto potrącane
na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych.
3.
W wypadkach określonych w ust. 1 i 2 łączna wysokość potrąceń nie może przekraczać
połowy uposażenia zasadniczego, dodatków i premii. Przy zbiegu należności z tytułu
świadczeń alimentacyjnych z należnościami z tytułu odpowiedzialności materialnej żołnierzy
za szkody wyrządzone jednostce wojskowej, należnościom z tytułu świadczeń alimentacyjnych
przysługuje pierwszeństwo zaspokojenia.
Art. 43.
1.
Z odprawy przysługującej żołnierzom mogą być dokonywane potrącenia na zaspokojenie:
1)
zaległych świadczeń alimentacyjnych - na podstawie tytułów egzekucyjnych sądowych,
2)
roszczeń z tytułu szkody wyrządzonej jednostce wojskowej - na podstawie tytułów egzekucyjnych
sądowych lub administracyjnych albo dobrowolnych zobowiązań do zapłaty odszkodowania,
3)
zobowiązań żołnierzy wobec koleżeńskich kas oszczędnościowo-pożyczkowych - na podstawie
dobrowolnego obciążenia uposażenia przez żołnierza.
2.
Przy zbiegu należności potrąceń dokonuje się w kolejności określonej w ust. 1. Potrącenia
nie mogą przekraczać łącznie połowy należnej odprawy.
Art. 44.
1.
Przepisów art. 40-43 nie stosuje się przy potrącaniu z przysługującego żołnierzom
uposażenia lub odprawy:
1)
zaliczek pobranych do rozliczenia,
2)
należności z tytułu opłat za kwatery i za inne świadczenia w naturze.
2.
Należności wymienione w ust. 1 potrąca się z uposażenia i odprawy w pełnej wysokości,
niezależnie od potrąceń z innych tytułów.
Rozdział 6
Przepisy szczegółowe, przejściowe i końcowe
Art. 45.
1.
Minister Obrony Narodowej określa:
1)
terminy płatności uposażenia i innych należności pieniężnych oraz dodatki o charakterze
stałym do uposażenia zasadniczego,
2)
stawki uposażenia według stanowiska służbowego typowe dla poszczególnych stopni wojskowych,
3)
zasady przyznawania żołnierzom nagród i zapomóg,
4)
zasady pokrywania przez wojsko kosztów pogrzebu żołnierzy,
5)
członków rodziny żołnierza zawodowego i żołnierza służby okresowej, o których mowa
w art. 20 ust. 3,
6)
właściwość organów wojskowych w sprawach określonych w art. 11 ust. 4, art. 17 ust.
6, art. 20 ust. 2, art. 21 ust. 3 i art. 33 ust. 4.
2.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej określa:
1)
rodzaje i wysokość dodatków do uposażenia i premii oraz warunki ich otrzymywania,
2)
wysokość uposażenia zasadniczego przysługującego żołnierzom wymienionym w art. 30,
31 i 34 oraz wysokość i zasady przyznawania im dodatków do uposażenia i zasiłków na
utrzymanie rodziny.
Art. 46.2 orzeczenia
Do należności przysługujących żołnierzom na podstawie odrębnych przepisów z tytułu
umundurowania, wyżywienia, zakwaterowania lub innych świadczeń stosuje się odpowiednio
przepisy art. 9.
Art. 47.
Wiązie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny żołnierze pełniący czynną służbę wojskową
otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne w wysokości i na zasadach określonych
przez Radę Ministrów.
Art. 48.
1.
Uprawnienia Ministra Obrony Narodowej i podległych mu organów, przewidziane w art.
11 ust. 3 i 4, art. 17 ust. 6, art. 20. ust. 2, art. 21 ust. 3 i art. 33 ust. 4. przysługują
Ministrowi Spraw Wewnętrznych i podległym mu organom w stosunku do żołnierzy pełniących
służbę w podległych mu jednostkach oraz członków ich rodzin.
2.
Przepisy wykonawcze przewidziane w ustawie, które dotyczą również żołnierzy jednostek
podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej wydaje w porozumieniu
z Ministrem Spraw Wewnętrznych. Przepisy dotyczące wyłącznie tych żołnierzy wydaje
Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.