Ustawaz dnia 19 września 1991 r.o zmianie ustawy o cudzoziemcach
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4:
a)
w ust. 1 wyrazy „w kraju zaś komendy wojewódzkie (miejskie miast stopnia wojewódzkiego) Milicji Obywatelskiej,
właściwe” zastępuje się wyrazami „a w kraju wojewodowie właściwi”,
b)
w ust. 2 skreśla się wyraz „inne” oraz wyrazy „niż wymienione w ust. 1”;
2)
w art. 5 w ust. 1 skreśla się pkt 4;
3)
w art. 10 dodaje się ust. 3-6 w brzmieniu:
„
3.
Cudzoziemcowi może być nadany status uchodźcy w rozumieniu Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r., oraz Protokołu dotyczącego statusu uchodźców, sporządzonego w Nowym Jorku dnia 31
stycznia 1967 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 119, poz. 515 i 517).
4.
Decyzję w sprawie nadania statusu uchodźcy wydaje Minister Spraw Wewnętrznych po porozumieniu
z Ministrem Spraw Zagranicznych.
5.
Wystąpienie przez cudzoziemca o udzielenie azylu lub nadanie statusu uchodźcy nie
zwalnia go od obowiązków określonych w przepisach dotyczących cudzoziemców.
6.
W stosunku do cudzoziemców, którym nadano status uchodźcy, stosuje się przepisy Konwencji
oraz Protokołu, o których mowa w ust. 3, w zakresie, w jakim przepisy te wiążą Rzeczpospolitą
Polską.
”
;
4)
w art. 11:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Cudzoziemiec obowiązany jest dopełnić obowiązku rejestracji przed upływem 3 dni od
przekroczenia granicy. Rejestracji dokonuje wojewoda właściwy ze względu na miejsce
pobytu cudzoziemca.
”
,
b)
w ust. 2 skreśla się wyraz „inny” oraz wyrazy „niż wymieniony w ust. 1”;
5)
w art. 12 wyrazy „organu rejestracji” zastępuje się wyrazami „organu, o którym mowa w art. 11 ust. 1,”;
6)
w art. 13 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
W uzasadnionych przypadkach, gdy przemawia za tym ważny interes osoby uprawnionej,
kartę stałego pobytu może wydać Minister Spraw Wewnętrznych.
”
;
7)
w art. 14:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Organem wydającym dowody tożsamości i dokonującym w nich wpisów jest wojewoda właściwy
dla miejsca stałego pobytu (zamieszkania) cudzoziemca.
”
,
b)
w ust. 4 skreśla się wyrazy „Milicji Obywatelskiej”;
8)
w art. 15:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Organ, który wydał decyzję o wydaleniu, może zmienić termin, o którym mowa w ust.
2, jeżeli wymaga tego interes publiczny.
”
,
b)
dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że cudzoziemiec będzie uchylać się od wykonania
decyzji o wydaleniu, organ właściwy do wydania decyzji o wydaleniu może wyznaczyć
cudzoziemcowi, w tej lub w odrębnej decyzji, miejsce przymusowego pobytu w strzeżonym
ośrodku do czasu wykonania tej decyzji, jednakże na okres nie dłuższy niż 90 dni.
”
,
c)
w ust. 4:
-
-po wyrazach „w ust. 2” dodaje się wyrazy „i 3”,
-
-skreśla się wyrazy „albo jeżeli wymaga tego ważny interes publiczny”,
d)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Ośrodki, o których mowa w ust. 3a, tworzy i znosi Minister Spraw Wewnętrznych. Ośrodki
te podlegają komendantom wojewódzkim Policji.
”
;
9)
po art. 15 dodaje się art. 15a-15d w brzmieniu:
„
Art. 15a.
1.
Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że cudzoziemiec nie podporządkuje się zasadom
obowiązującym w strzeżonym ośrodku lub gdy cudzoziemiec przebywający w tym ośrodku
opuści go bez zezwolenia, można zastosować zatrzymanie na czas do 48 godzin lub areszt
w celu wydalenia na okres niezbędny do wykonania decyzji o wydaleniu, jednak nie dłużej
niż na 90 dni.
2.
Zatrzymanie, o którym mowa w ust. 1, stosuje Policja lub Straż Graniczna. Do zatrzymania
stosuje się odpowiednio przepisy ustaw o Policji i o Straży Granicznej.
3.
Decyzję o zastosowaniu aresztu, o którym mowa w ust. 1, wydaje wojewoda, na wniosek
komendanta wojewódzkiego Policji lub komendanta oddziału Straży Granicznej.
Art. 15b.
1.
Przy wydawaniu decyzji o zastosowaniu wobec cudzoziemca aresztu w celu wydalenia należy
uwzględniać jego stan zdrowia i sytuację rodzinną, jak również potrzebę zabezpieczenia
jego mienia.
2.
Decyzję o wyznaczeniu cudzoziemcowi miejsca przymusowego pobytu w strzeżonym ośrodku
lub o zastosowaniu aresztu w celu wydalenia należy niezwłocznie uchylić, jeżeli ustaną
przyczyny uzasadniające stosowanie tych środków.
3.
Okres pobytu w strzeżonym ośrodku oraz w areszcie w celu wydalenia nie może przekroczyć
łącznie 90 dni.
4.
Areszt w celu wydalenia jest wykonywany w pomieszczeniach wyznaczonych przez Ministra
Spraw Wewnętrznych.
Art. 15c.
1.
Cudzoziemiec może w każdym czasie wystąpić do sądu rejonowego, właściwego ze względu
na miejsce jego pobytu, z wnioskiem o nakazanie zwolnienia z aresztu w celu wydalenia,
jeżeli nie istnieją przyczyny uzasadniające stosowanie tego środka.
2.
Do postępowania sądowego w sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy
Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym. Art. 15d. Minister Spraw Wewnętrznych, w drodze rozporządzenia,
określi warunki wykonywania zatrzymania i aresztu w celu wydalenia oraz warunki, jakim
powinny odpowiadać strzeżone ośrodki, a także regulamin pobytu w tych ośrodkach.
”
;
10)
w art. 16:
a)
w ust. 1 po wyrazach „koszty wydalenia” dodaje się wyrazy „oraz pobytu w strzeżonym ośrodku”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W razie niemożności ściągnięcia od cudzoziemca kosztów wydalenia, koszty te ciążą
na osobie fizycznej lub prawnej, na której zaproszenie cudzoziemiec przybył albo u
której był zatrudniony bez zezwolenia.
”
,
c)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Jeżeli koszty wydalenia oraz pobytu w strzeżonym ośrodku nie mogą być ściągnięte zgodnie
z ust. 1 i 2, koszty te pokrywa Skarb Państwa.
”
;
11)
w art. 17:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Decyzje w sprawach, o których mowa w art. 15-16, wydają wojewodowie właściwi ze względu
na miejsce pobytu cudzoziemca.
”
,
b)
w ust. 2 po wyrazach „na jego wniosek” dodaje się wyrazy „albo na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej”;
12)
w art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Organ może odstąpić od uzasadnienia decyzji wydanej na podstawie przepisów niniejszej
ustawy, o ile wymaga tego interes bezpieczeństwa Państwa.
”
;
13)
art. 20 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 20.
Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami może określić,
w drodze rozporządzenia, inne niż przewidziane w niniejszej ustawie warunki przekraczania
granicy Rzeczypospolitej Polskiej i przebywania na jej terytorium dla cudzoziemców
zatrudnionych w transporcie międzynarodowym oraz cudzoziemców przybywających do Rzeczypospolitej
Polskiej w celu wykonania określonych czynności zawodowych.
”
;
14)
w art. 22:
a)
w ust. 1:
-
-po wyrazach „art. 14 ust. 4 i 5” dodaje się wyrazy „art. 15a ust. 1”,
-
-skreśla się wyrazy „do 5.000 złotych”,
b)
w ust. 3 wyrazy „do 1.500 zł” zastępuje się wyrazami „do 250.000 zł”;
15)
użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy „Polska Rzeczpospolita Ludowa” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Rzeczpospolita Polska”
Art. 2.
W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w art. 196 w § 4 w pkt 5 skreśla się wyrazy „przyznawania prawa azylu”.
Art. 3.
Minister Spraw Wewnętrznych ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity
tekst ustawy z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania
jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.