Ustawaz dnia 21 czerwca 1991 r.o wprowadzeniu częściowej odpłatności za koszty wyżywienia i zakwaterowania w sanatoriach
uzdrowiskowych
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Osoby pełnoletnie korzystające z sanatoriów uzdrowiskowych na podstawie skierowania
wydanego uprawnionym do bezpłatnych świadczeń leczniczych ponoszą odpłatność za pobyt
w wysokości nie przekraczającej kosztów wyżywienia i zakwaterowania.
2.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa wysokość opłaty za pobyt w sanatorium
uzdrowiskowym, uwzględniając sezonowość i standard usług, oraz może określić przypadki
zwolnienia z odpłatności lub jej obniżenia ze względu na rodzaj schorzenia, następstwa
wypadku przy pracy, zagrożenie chorobą mającą związek z warunkami pracy (służby) oraz
wysokość dochodów.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają przepisów określających uprawnienia inwalidów wojennych
i wojskowych, a także kombatantów oraz niektórych osób będących ofiarami represji
wojennych i okresu powojennego.
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z tym że obowiązek odpłatności dotyczy
osób rozpoczynających pobyt w sanatoriach uzdrowiskowych po dniu 30 września 1991 r.