Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwościz dnia 17 maja 1991 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 5 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o zmianie ustawy o fundacjach ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 23 lutego 1991 r. o zmianie ustawy o fundacjach oraz wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu
i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
art. 23, 25 i 26 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach w brzmieniu:
„
Art. 23.
1.
Fundacje działające na podstawie przepisów dotychczasowych są obowiązane złożyć do
sądu prowadzącego rejestr fundacji, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy, wnioski o wpis do rejestru fundacji oraz zawiadomić o ich złożeniu
właściwego ministra.
2.
W razie niedopełnienia obowiązku określonego w ust. 1, przepisy art. 17 stosuje się
odpowiednio.
”
,
„
Art. 25.
Traci moc dekret z dnia 7 lutego 1919 r. o fundacjach i o zatwierdzaniu darowizn i zapisów .
Art. 26.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
2)
art. 2-4 i 6 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o zmianie ustawy o fundacjach w brzmieniu:
„
Art. 2.2 orzeczenia
Umarza się postępowanie w sprawach w przedmiocie zatwierdzenia fundacji i jej statutu,
toczące się w dniu wejścia w życie ustawy.
Art. 3.3 orzeczenia
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Pragi przekaże prowadzony w dniu wejścia w życie ustawy
rejestr fundacji Sądowi Rejonowemu dla Miasta Stołecznego Warszawy.
Art. 4.1 orzeczenie
Właściwi ministrowie przekażą akta spraw fundacji działających w dniu wejścia w życie
ustawy na terenie jednego województwa - właściwym wojewodom, w celu wykonywania przez
nich zadań wynikających z ustawy.
”
„
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach
Art. 1.4 orzeczenia
Fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej
Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich jak:
ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka,
opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska i zabytków.
Art. 2.2 orzeczenia
1.
Fundacje mogą ustanawiać osoby fizyczne niezależnie od ich obywatelstwa i miejsca
zamieszkania bądź osoby prawne mające siedziby w Polsce lub za granicą.
2.
Siedziba fundacji powinna znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 3.3 orzeczenia
1.
Oświadczenie woli o ustanowieniu fundacji powinno być złożone w formie aktu notarialnego.
Zachowania tej formy nie wymaga się, jeżeli ustanowienie fundacji następuje w testamencie.
2.
W oświadczeniu woli o ustanowieniu fundacji fundator powinien wskazać cel fundacji
oraz składniki majątkowe przeznaczone na jego realizację.
3.
Składnikami majątkowymi, o których mowa w ust. 2, mogą być pieniądze, papiery wartościowe,
a także oddane fundacji na własność rzeczy ruchome i nieruchomości.
Art. 4.1 orzeczenie
Fundacja działa na podstawie przepisów niniejszej ustawy i statutu.
Art. 5.6 orzeczeń
1.
Fundator ustala statut fundacji, określający jej nazwę, siedzibę i majątek, cele,
zasady, formy i zakres działalności fundacji, skład i organizację zarządu, sposób
powoływania oraz obowiązki i uprawnienia tego organu i jego członków. Statut może
zawierać również inne postanowienia, w szczególności dotyczące prowadzenia przez fundację
działalności gospodarczej, dopuszczalności i warunków jej połączenia z inną fundacją,
zmiany celu lub statutu, a także przewidywać tworzenie obok zarządu innych organów
fundacji.
2.
Fundator może wskazać ministra właściwego ze względu na cele fundacji. Oświadczenie
fundatora w tej sprawie powinno być dołączone do statutu i przekazane sądowi prowadzącemu
rejestr fundacji.
3.
Fundacja, która ma prowadzić działalność na terenie jednego województwa, powinna mieć
siedzibę na terenie województwa objętego działalnością tej fundacji.
4.
Jeżeli w statucie określa się przeznaczenie środków majątkowych fundacji po jej likwidacji,
środki te powinny być przeznaczone na cele, o których mowa w art. 1.
5.
Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji
jej celów. Jeżeli fundacja ma prowadzić działalność gospodarczą, wartość środków majątkowych
fundacji przeznaczonych na działalność gospodarczą nie może być mniejsza niż 10 milionów
złotych.
6.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić ulgi i zwolnienia z tytułu
przeznaczenia zysków z działalności gospodarczej fundacji na realizację jej zadań
statutowych, inne niż ulgi i zwolnienia określone w innych ustawach.
Art. 6.
1.
Fundator może odstąpić od osobistego ustalenia statutu i upoważnić do jego ustalenia
inną osobę fizyczną lub prawną.
2.
Do ustalenia statutu, stosownie do przepisu ust. 1, mają zastosowanie przepisy dotyczące
ustalenia statutu przez fundatora.
3.
Jeżeli fundator ustanowił fundację w testamencie, a nie ustalił jej statutu i nie
upoważnił do tej czynności innej osoby, stosuje się odpowiednio przepisy księgi IV Kodeksu cywilnego o poleceniu.
Art. 7.2 orzeczenia
1.
Fundacja uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do rejestru fundacji.
2.
Rejestr fundacji prowadzi Sąd Rejonowy dla Miasta Stołecznego Warszawy, zwany dalej
„sądem”.
3.
Rejestr jest jawny i dostępny dla osób trzecich.
4.
Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa zasady i tryb postępowania
w sprawach rejestru fundacji, dane podlegające wpisowi do tego rejestru, sposób jego
prowadzenia oraz szczegółowe zasady udostępniania rejestru do wglądu.
Art. 8.
1.
Nie pobiera się opłat notarialnych za sporządzenie aktu, którego przedmiotem jest
wyłącznie oświadczenie woli o ustanowieniu fundacji.
2.
Postępowanie w sprawach rejestru fundacji jest wolne od opłat sądowych.
Art. 9.
1.
Sąd dokonuje wpisu do rejestru fundacji po stwierdzeniu, że czynności prawne stanowiące
podstawę wpisu zostały podjęte przez uprawnioną osobę lub organ i są ważne. Postanowienie
o wpisaniu fundacji do rejestru sąd wydaje ponadto po stwierdzeniu, że cel i statut
fundacji są zgodne z przepisami prawa.
2.
O wpisaniu fundacji do rejestru sąd zawiadamia ministra właściwego ze względu na zakres
jego działania oraz cele fundacji, zwanego dalej „właściwym ministrem”, a gdy terenem
działalności fundacji ma być jedno województwo - także wojewodę właściwego ze względu
na siedzibę fundacji, zwanego dalej „właściwym wojewodą”, przesyłając jednocześnie
statut.
3.
Jeżeli cele fundacji wkraczają w zakres działania dwóch lub więcej ministrów, sąd
zawiadamia o wpisaniu fundacji do rejestru, wraz z przesłaniem statutu, właściwego
ministra, z którego zakresem działania wiążą się główne cele fundacji.
Art. 10.2 orzeczenia
Zarząd fundacji kieruje jej działalnością oraz reprezentuje fundację na zewnątrz.
Art. 11.3 orzeczenia
1.
Podjęcie przez fundację działalności gospodarczej nie przewidzianej w statucie wymaga
uprzedniej zmiany statutu.
2.
Zmiana statutu fundacji wymaga wpisania do rejestru fundacji. Przepisy art. 9 stosuje
się odpowiednio.
Art. 12.2 orzeczenia
1.
O zgodności działania fundacji z przepisami prawa i statutem oraz z celem, w jakim
fundacja została ustanowiona, orzeka sąd w postępowaniu nieprocesowym na wniosek właściwego
ministra lub wojewody.
2.
Fundacja składa corocznie właściwemu ministrowi sprawozdania ze swojej działalności,
których ramowy zakres określi Minister Sprawiedliwości.
3.
Sprawozdania, o których mowa w ust. 2, powinny być przez fundację udostępnione do
publicznej wiadomości.
Art. 13.
Właściwy minister lub wojewoda może wystąpić do sądu o uchylenie uchwały zarządu fundacji,
pozostającej w rażącej sprzeczności z jej celem albo z postanowieniami statutu fundacji
lub z przepisami prawa. Organ ten może jednocześnie zwrócić się do sądu o wstrzymanie
wykonania uchwały do czasu rozstrzygnięcia sprawy.
Art. 14.
1.
Jeżeli działanie zarządu fundacji w istotny sposób narusza przepisy prawa lub postanowienia
jej statutu albo jest niezgodne z jej celem, organ, o którym mowa w art. 13, może
wyznaczyć odpowiedni termin do usunięcia tych uchybień w działalności zarządu albo
może żądać dokonania w wyznaczonym terminie zmiany zarządu fundacji.
2.
Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, albo w razie dalszego uporczywego
działania zarządu fundacji w sposób niezgodny z prawem, statutem lub celem fundacji,
organ, o którym mowa w art. 13, może wystąpić do sądu o zawieszenie zarządu fundacji
i wyznaczenie zarządcy przymusowego.
3.
Zarządca przymusowy reprezentuje fundację w sprawach wynikających z zarządu, w tym
również w postępowaniu sądowym; jest on obowiązany wykonywać czynności potrzebne do
prawidłowego działania fundacji.
4.
Sąd uchyli swe postanowienie o zawieszeniu zarządu fundacji i wyznaczeniu zarządcy
przymusowego na wniosek zarządu fundacji, jeżeli z okoliczności wynika, że działania,
o których mowa w ust. 1, zostaną zaniechane.
Art. 15.
1.
W razie osiągnięcia celu, dla którego fundacja była ustanowiona, lub w razie wyczerpania
środków finansowych i majątku fundacji, fundacja podlega likwidacji w sposób wskazany
w statucie.
2.
Jeżeli statut nie przewiduje likwidacji fundacji lub jego postanowienia w tym przedmiocie
nie są wykonywane, w wypadkach wymienionych w ust. 1 organ, o którym mowa w art. 13,
zwraca się do sądu o likwidację fundacji.
3.
W wypadkach innych niż przewidziane w ust. 1 likwidacja fundacji może nastąpić tylko
na mocy przepisu ustawy.
4.
Jeżeli statut fundacji nie określa przeznaczenia środków majątkowych pozostających
po jej likwidacji, sąd orzeka o przeznaczeniu tych środków z uwzględnieniem celów,
którym fundacja służyła.
Art. 16.
Nabycie przez fundację w drodze spadku, zapisu lub darowizny pieniędzy lub innych
rzeczy ruchomych albo praw majątkowych jest wolne od podatku od spadków i darowizn.
Art. 17.
Spory majątkowe, w których stroną jest fundacja, rozpoznaje sąd.
Art. 18.
Ilekroć w ustawie jest mowa o właściwym ministrze, rozumie się przez to również kierownika
właściwego urzędu centralnego.
Art. 19.
1.
Fundacje zagraniczne mające siedzibę za granicą mogą tworzyć przedstawicielstwa na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Utworzenie przedstawicielstwa wymaga zezwolenia, które oznacza jednocześnie zgodę
na podjecie działalności określonej w zezwoleniu. Zezwolenie wydaje minister właściwy
ze względu na zakres swego działania oraz cele utworzenia przedstawicielstwa.
3.
Zezwolenie może być wydane, jeżeli utworzenie przedstawicielstwa ma służyć realizacji
celów określonych w art. 1; jeżeli przedstawicielstwo ma prowadzić także działalność
gospodarczą, stosuje się odpowiednio przepis art. 5 ust. 5 zdanie pierwsze.
4.
Przedstawicielstwo jest obowiązane przestrzegać przepisów prawa obowiązującego na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
5.
Minister właściwy ze względu na zakres swego działania oraz cele utworzenia przedstawicielstwa
może cofnąć zezwolenie, jeżeli przedstawicielstwo nie dotrzymuje warunków określonych
w zezwoleniu lub w istotny sposób narusza przepisy prawa obowiązującego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej albo interes państwa.
6.
Jeżeli przedstawicielstwo lub reprezentowana przez nie fundacja naraża na szkodę bezpieczeństwo
lub inny ważny interes państwa, właściwy minister może zawiesić zezwolenie. Zawieszenie
zezwolenia powoduje - do czasu podjęcia decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia - bezzwłoczne
zaprzestanie działalności objętej zezwoleniem bez odszkodowania z tego tytułu.
7.
W sprawach działalności gospodarczej przedstawicielstwa stosuje się ponadto przepisy
odrębne, dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przez przedstawicielstwa podmiotów zagranicznych.
Art. 20.
Przepisy niniejszej ustawy nie naruszają przepisów prawa prywatnego międzynarodowego.