Obwieszczenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwaz dnia 28 lutego 1991 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce
gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
nieruchomości
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Zasoby gruntów
- Rozdział 3 - Sprzedaż lub oddawanie w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, dzierżawę, najem i użyczenie nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy
- Rozdział 4 - Zarząd nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa lub własność gminy
- Rozdział 5 - Ustalanie cen nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i własność gminy, opłat z tytułu użytkowania wieczystego i zarządu oraz innych opłat
- Rozdział 6 - Wywłaszczanie nieruchomości
- Rozdział 7 - Prawo pierwokupu
- Rozdział 8 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 12 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i
wywłaszczaniu nieruchomości ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 16 lipca 1987 r. o zmianie ustawy - Prawo lokalowe ,
2)
ustawą z dnia 13 lipca 1988 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
nieruchomości ,
3)
ustawą z dnia 24 lutego 1989 r. o niektórych warunkach konsolidacji gospodarki narodowej
oraz o zmianie niektórych ustaw ,
- objętych jednolitym tekstem ustalonym obwieszczeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 1 marca 1989 r. (Dz. U. Nr 14, poz. 74) oraz
- objętych jednolitym tekstem ustalonym obwieszczeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 1 marca 1989 r. (Dz. U. Nr 14, poz. 74) oraz
4)
ustawą z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej ,
5)
ustawą z dnia 24 lutego 1990 r. o niektórych warunkach funkcjonowania ubezpieczenia
społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin w 1990 r. ,
6)
ustawą z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach
szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie
niektórych ustaw ,
7)
ustawą z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
nieruchomości ,
8)
ustawą z dnia 14 grudnia 1990 r. o zniesieniu i likwidacji niektórych funduszy ,
9)
ustawą z dnia 12 stycznia 1991 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
nieruchomości ,
a także zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania niniejszego
jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji rozdziałów, artykułów, ustępów
i punktów.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
art. 98, 99 pkt 2 i 3 i art. 101 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami
i wywłaszczaniu nieruchomości w brzmieniu:
„
Art. 98.
W ustawie z dnia 4 lipca 1947 r. w sprawie zmiany dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej
o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej w art. 2 w ust. 1 skreśla się zdanie trzecie i czwarte.
Art. 99.
W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny wprowadza się następujące zmiany:
2)
w art. 232 w § 1 skreśla się zamieszczone w nawiasach wyrazy „tereny państwowe”,
3)
w tytule II księgi drugiej wyraz „teren” użyty w odpowiedniej liczbie i przypadku
zastępuje się wyrazem „grunt” użytym w odpowiedniej liczbie i przypadku
”
.
„
Art. 101.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1985 r., z tym że przepisy dotyczące opłat
za istniejące w dniu wejścia w życie ustawy użytkowanie i użytkowanie wieczyste -
z dniem 1 stycznia 1986 r.
”
,
2)
art. 11 ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o zmianie ustawy - Prawo lokalowe w brzmieniu:
3)
art. 2 i 5 ustawy z dnia 13 lipca 1988 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i
wywłaszczaniu nieruchomości w brzmieniu:
„
Art. 2.5 orzeczeń
Sprawy wszczęte, lecz nie zakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, prowadzi się na podstawie jej przepisów.
”
„
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
,
4)
art. 17 ustawy z dnia 24 lutego 1989 r. o niektórych warunkach konsolidacji gospodarki
narodowej oraz o zmianie niektórych ustaw w brzmieniu:
„
Art. 17.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z tym że art. 1 i 2 oraz art. 4-7 obowiązują
do dnia 31 grudnia 1990 r.
”
,
5)
art. 77 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego
w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w brzmieniu:
„
Art. 77.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
,
6)
art. 12 ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o niektórych warunkach funkcjonowania ubezpieczenia
społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin w 1990 r. w brzmieniu:
„
Art. 12.2 orzeczenia
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1990 r., z wyjątkiem
przepisów:
1)
art. 6 pkt 10, 18, 20-22 oraz art. 9, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 1990 r.,
2)
art. 6 pkt 4 lit. b) i pkt 9, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 1990 r.
”
7)
art. 2-11 i art. 13 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce
gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości w brzmieniu:
„
Art. 2.5 orzeczeń
1.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność gminy (związku międzygminnego),
z wyłączeniem gruntów Państwowego Funduszu Ziemi, będące w dniu wejścia w życie ustawy
w zarządzie państwowych osób prawnych innych niż Skarb Państwa, stają się z tym dniem
z mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego. Nie narusza to praw osób trzecich.
Uprawnienia państwowych gospodarstw rolnych do będących w dniu wejścia w życie ustawy
w ich zarządzie gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa reguluje odrębna ustawa.
2.
Budynki i inne urządzenia oraz lokale, znajdujące się na gruntach stanowiących własność
Skarbu Państwa lub własność gminy (związku międzygminnego), będących w dniu wejścia
w życie ustawy w zarządzie osób prawnych, stają się z tym dniem z mocy prawa własnością
tych osób. Nabycie własności przez te osoby następuje odpłatnie, jeżeli obiekty te
nie były wybudowane lub nabyte ze środków własnych.
3.
Nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntów, o których mowa w ust. 1, oraz własności
budynków, innych urządzeń i lokali, o których mowa w ust. 2, stwierdza się decyzją
wojewody w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub decyzją
zarządu gminy w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy. W decyzji
tej określa się również okres użytkowania wieczystego z zachowaniem zasad określonych
w przepisie art. 236 Kodeksu cywilnego.
4.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność gminy (związku międzygminnego),
będące w dniu wejścia w życie ustawy w użytkowaniu osób prawnych lub jednostek organizacyjnych
nie posiadających osobowości prawnej, pozostają nadal w użytkowaniu tych osób i jednostek.
5.
Budynki i inne urządzenia oraz lokale, znajdujące się na gruntach stanowiących własność
Skarbu Państwa lub własność gminy (związku międzygminnego), będących w dniu wejścia
w życie ustawy w użytkowaniu osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie posiadających
osobowości prawnej, pozostają nadal w użytkowaniu tych osób i jednostek.
6.
Na poczet ceny nabycia własności, o których mowa w ust. 2, zalicza się opłaty poniesione
z tytułu zarządu budynków i innych urządzeń oraz lokali, z potrąceniem uzyskanych
przez użytkownika korzyści.
7.
Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio w wypadku sprzedaży budynków i innych urządzeń
oraz lokali dotychczasowemu użytkownikowi.
8.
W stosunku do użytkowania, o którym mowa w ust. 4 i 5, stosuje się przepisy dotyczące
zarządu.
9.
Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają przepisu art. 8 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy
wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych .
Art. 3.
Nieruchomości nabyte przez państwowe osoby prawne po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny stanowią od chwili nabycia własność tych osób.
Art. 4.11 orzeczeń
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność gminy (związku międzygminnego),
będące w dniu wejścia w życie ustawy w zarządzie państwowych lub komunalnych jednostek
organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, pozostają nadal w zarządzie
tych jednostek.
Art. 5.
1.
Sprawy wszczęte, lecz nie zakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie
ustawy, prowadzi się na podstawie jej przepisów.
2.
Decyzje ostateczne o ustaleniu opłat, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, pozostają
w mocy. W sprawach tych stosuje się przepisy art. 47b (art. 43 według numeracji przyjętej w jednolitym tekście).
3.
Do dnia 31 grudnia 1990 r. nie pobiera się opłat za zarząd gruntami oddanymi na cele
obronności i bezpieczeństwa Państwa.
Art. 6.1 orzeczenie
W stosunku do gruntów, które przed dniem wejścia w życie ustawy znajdowały się w użytkowaniu
wieczystym, zarządzie lub użytkowaniu, a nie był dla nich ustalony termin rozpoczęcia
lub zakończenia zabudowy, rejonowy organ rządowej administracji ogólnej w odniesieniu
do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, a zarząd gminy (związku międzygminnego)
w odniesieniu do gruntów stanowiących własność gminy (związku międzygminnego) ustala
ten termin w drodze decyzji, uwzględniając charakter inwestycji oraz stan zainwestowania
gruntów, jeżeli nie doszło do ustalenia tego terminu w drodze umowy, w okresie 6 miesięcy
od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 7.3 orzeczenia
Nie wypłacone do dnia wejścia w życie ustawy części odszkodowania za wywłaszczone
nieruchomości wypłaca się jednorazowo po ich zrewaloryzowaniu, w terminie nie dłuższym
niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Za zwłokę lub opóźnienie w wypłacie
odszkodowania przysługują odsetki na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
Art. 8.1 orzeczenie
1.
Osoba, która na podstawie pozwolenia na budowę wybudowała ze środków własnych garaż
na gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa lub własność gminy (związku międzygminnego),
a także jej następca prawny, ma prawo nabyć ten garaż na własność oraz otrzymać grunt
w użytkowanie wieczyste, jeżeli jest najemcą tego garażu. Nabycie garażu następuje
nieodpłatnie, na żądanie zainteresowanego.
2.
Nabycie na własność garażu wybudowanego na podstawie pozwolenia na budowę z lokalizacją
czasową uzależnione jest od zgodności tej lokalizacji z ustaleniami miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego w chwili zgłoszenia żądania.
Art. 9.1 orzeczenie
1.
Osobie, która w budynku stanowiącym własność Skarbu Państwa lub własność gminy dokonała
za zgodą właściciela przebudowy lub rozbudowy budynku, w której wyniku nastąpiło wyodrębnienie
lokalu, w wypadku nabycia tego lokalu, na poczet ceny nabycia zalicza się zrewaloryzowane
kwoty poniesione na jego przebudowę lub rozbudowę, pomniejszone o stopień zużycia.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje, się jeżeli umowa najmu lub dzierżawy lokalu stanowi inaczej.
Art. 10. W Kodeksie cywilnym w art. 599 w § 2 oraz w art. 600 w § 2 po wyrazach „Skarbowi Państwa” dodaje się
wyrazy „lub gminie”.
Art. 11.2 orzeczenia
W Kodeksie postępowania cywilnego w art. 1025 w § 1 w pkt 4 wyraz „Państwa” zastępuje się wyrazami „Skarbu Państwa
lub gminy
”
.
8)
art. 27 ustawy z dnia 14 grudnia 1990 r. o zniesieniu i likwidacji niektórych funduszy w brzmieniu:
„
Art. 27.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życia z dniem 1 stycznia 1991 r., z wyjątkiem art. 5 i 14, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
”
,
9)
art. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i
wywłaszczaniu nieruchomości w brzmieniu:
3.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje,
jako wygasłych, również przepisów:
1)
art. 87 ust. 4 i art. 99 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce
gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości w brzmieniu:
„
Art. 87.3 orzeczenia
4.
Posiadacze, o których mowa w ust. 2, są zwolnieni z pierwszej opłaty stanowiącej wielokrotność
opłat rocznych, jeżeli złożą wnioski o przekazanie gruntów w terminie do dnia 31 grudnia
1988 r.
”
„
Art. 99.
W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 231 w § 3 po wyrazach „w użytkowanie wieczyste” dodaje się wyrazy „lub przenieść
własność nieruchomości za wynagrodzeniem”
4)
dotychczasową treść art. 283 oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu:
„
§ 2.
Rozporządzenie Rady Ministrów określi zasady i tryb przekazywania między jednostkami
gospodarki uspołecznionej państwowych nieruchomości rolnych i leśnych oraz niektórych
innych nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach zagospodarowania
przestrzennego na cele gospodarki rolniczej i leśnej, a także właściwość organów w
tych sprawach.
”
,
”
,
2)
art. 3 ustawy z dnia 13 lipca 1988 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
nieruchomości w brzmieniu:
„
Art. 3.
W dekrecie z dnia 13 czerwca 1956 r. o państwowej służbie geodezyjnej i kartograficznej art. 18 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 18.1 orzeczenie
1.
Sprawy rozgraniczenia nieruchomości oraz ewidencji gruntów i budynków - bez względu
na ich przeznaczenie - należą do właściwości:
1)
Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w odniesieniu do obszarów miast,
2)
Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej w odniesieniu do obszarów
gmin.
2.
Sprawy podziału nieruchomości należą do właściwości:
1)
Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w odniesieniu do gruntów zabudowanych
i gruntów przeznaczonych na cele zabudowy,
2)
Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej w odniesieniu do pozostałych
gruntów.
”
”
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.4 orzeczenia
1.
Ustawa określa zasady:
1)
gospodarowania gruntami zabudowanymi i gruntami przeznaczonymi w planach zagospodarowania
przestrzennego na cele zabudowy, zwanymi dalej „gruntami”; zabudowę w rozumieniu ustawy
stanowią budowle i urządzenia służące do funkcjonowania miast i wsi oraz inne budowle
i urządzenia o znaczeniu krajowym lub regionalnym,
2)
wywłaszczania nieruchomości.
2.
Zasady gospodarowania gruntami określone w ustawie nie obejmują gruntów zabudowanych,
wchodzących w skład gospodarstw rolnych oraz związanych z państwowym gospodarstwem
leśnym i położonych na obszarach przeznaczonych w planach zagospodarowania przestrzennego
wyłącznie na cele gospodarki rolnej i leśnej.
Art. 2.5 orzeczeń
1.
Gospodarka gruntami stanowiącymi własność Skarbu Państwa należy do właściwości wojewodów
i rejonowych organów rządowej administracji ogólnej, a gruntami stanowiącymi własność
gminy - do właściwości rad gmin i zarządów gmin.
2.
Wywłaszczanie nieruchomości należy do właściwości rejonowych organów rządowej administracji
ogólnej.
Art. 3.
1.
Przepisy dotyczące gmin stosuje się odpowiednio do związków międzygminnych.
2.
Lokalem w rozumieniu niniejszej ustawy jest również garaż będący częścią składową
budynku.
Art. 4.11 orzeczeń
1.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność gminy mogą być sprzedawane
osobom prawnym i osobom fizycznym albo oddawane tym osobom w użytkowanie wieczyste,
użytkowanie, dzierżawę lub najem, z zastrzeżeniem ust. 6 i 7. Sprzedaż albo oddanie
gruntu w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, dzierżawę lub najem może nastąpić także
na rzecz kilku osób.
2.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa mogą być nieodpłatnie przekazywane w drodze
umowy na własność gminy albo nieodpłatnie oddawane gminie w użytkowanie wieczyste,
użytkowanie lub użyczane, a grunty stanowiące własność gminy mogą być nieodpłatnie
przekazywane w drodze umowy na własność Skarbu Państwa lub innej gminy albo nieodpłatnie
oddawane Skarbowi Państwa lub innej gminie w użytkowanie wieczyste, użytkowanie lub
użyczane; do przekazania gruntów na własność stosuje się przepisy o przenoszeniu własności.
3.
Grunty, o których mowa w ust. 1, mogą być sprzedawane, oddawane w użytkowanie wieczyste,
użytkowanie, dzierżawę lub najem cudzoziemcom, z zastrzeżeniem ust. 7. Do sprzedaży i oddania w użytkowanie wieczyste wymagana jest zgoda Ministra
Spraw Wewnętrznych, z zastosowaniem ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości
przez cudzoziemców .
4.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa mogą być oddawane odpłatnie w zarząd państwowym
jednostkom organizacyjnym nie posiadającym osobowości prawnej, a grunty stanowiące
własność gminy - komunalnym jednostkom organizacyjnym nie posiadającym osobowości
prawnej.
5.
Grunty, o których mowa w ust. 1, mogą być oddawane na krótki czas w użyczenie osobom
prawnym, osobom fizycznym oraz państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym nie
posiadającym osobowości prawnej.
6.
Osobom prawnym oraz osobom fizycznym, które prowadzą działalność charytatywną, opiekuńczą,
kulturalną, leczniczą, oświatową i wychowawczą oraz sportowo-turystyczną, grunty,
o których mowa w ust. 1, mogą być sprzedawane za cenę obniżoną lub oddawane nieodpłatnie
w użytkowanie wieczyste lub użytkowanie, na cele nie związane z prowadzeniem działalności
zarobkowej.
7.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa mogą być, na zasadzie wzajemności, sprzedawane
lub oddawane w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, dzierżawę lub najem przedstawicielstwom
dyplomatycznym lub urzędom konsularnym państw obcych oraz innym przedstawicielstwom
i instytucjom zrównanym z nimi w zakresie przywilejów i immunitetów na mocy ustaw,
umów lub powszechnie obowiązujących zwyczajów międzynarodowych.
8.
Sprzedaż lub oddawanie w użytkowanie wieczyste gruntów stanowiących własność Skarbu
Państwa lub własność gminy, z zastrzeżeniem ust. 6 i 7 oraz art. 23 ust. 4, a także
sprzedaż wolnych budynków i innych urządzeń oraz wolnych lokali, stanowiących własność
Skarbu Państwa lub własność gminy, następuje w drodze przetargu organizowanego na
zasadach ustalonych przez Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa.
9.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność gminy mogą być zamieniane na
grunty stanowiące własność lub będące w użytkowaniu wieczystym osób prawnych lub osób
fizycznych.
Art. 5.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność gminy mogą być obciążane ograniczonymi
prawami rzeczowymi. Grunty te mogą również stanowić wkłady niepieniężne (aporty) w
spółkach prawa handlowego.
Art. 6.1 orzeczenie
Nieruchomość oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana użytkownikowi wieczystemu
tej nieruchomości za cenę ustaloną w sposób określony w art. 39. Z wnioskiem w tej
sprawie może wystąpić użytkownik wieczysty, zarząd gminy lub rejonowy organ rządowej
administracji ogólnej.
Art. 7.3 orzeczenia
W sprawach nie uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.
Art. 8.1 orzeczenie
Sprzedaż i oddawanie gruntów w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, dzierżawę i najem,
stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy, położonych na obszarach:
1)
portów morskich i morskich pasów nadbrzeżnych
- wymaga porozumienia z organem administracji rządowej właściwym w sprawach morskich,
2)
górniczych - wymaga porozumienia z właściwym okręgowym urzędem górniczym,
3)
złóż kopalin podlegających prawu górniczemu, dla których nie utworzono obszaru górniczego,
oraz złóż kopalin i surowców nie podlegających prawu górniczemu
- wymaga porozumienia z organem administracji rządowej właściwym w sprawach geologii,
4)
parków narodowych - wymaga porozumienia z właściwym dyrektorem parku narodowego.
Art. 9.1 orzeczenie
1.
Państwowe jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, w tym również
organy rządowej administracji ogólnej, nabywają nieruchomości w drodze umowy na własność
Skarbu Państwa, a komunalne jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej
- na własność gminy.
2.
Nieruchomości nabyte w drodze umowy przez państwowe lub komunalne jednostki organizacyjne
nie posiadające osobowości prawnej pozostają w ich zarządzie.
Art. 10.13 orzeczeń
1.
Podział nieruchomości może nastąpić, jeżeli jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania
przestrzennego.
2.
Niezależnie od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podział nieruchomości
może nastąpić w celu:
1)
zniesienia współwłasności nieruchomości zabudowanej dwoma lub więcej domami jednorodzinnymi
bądź innymi domami mieszkalnymi albo domami mieszkalnymi wraz z budynkami gospodarczymi
związanymi z indywidualnym gospodarstwem rolnym, jeżeli podział ten ma polegać na
wydzieleniu poszczególnym współwłaścicielom domów wraz z gruntem niezbędnym do prawidłowego
korzystania z tych domów,
2)
wydzielenia gruntu niezbędnego do prawidłowego korzystania z domu lub budynku wzniesionego
przez samoistnego posiadacza w dobrej wierze,
3)
wydzielenia gruntu nabytego w drodze zasiedzenia.
3.
Podział nieruchomości następuje na podstawie decyzji rejonowego organu rządowej administracji
ogólnej, zatwierdzającej projekt podziału.
4.
Przepis ust. 3 nie dotyczy podziału, o którym orzeka sąd. Jeżeli dopuszczalność podziału
jest uzależniona od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (ust.
1), sąd zasięga w tej sprawie opinii rejonowego organu rządowej administracji ogólnej.
5.
Grunty wydzielone pod budowę ulic z nieruchomości objętej na wniosek właściciela podziałem
przechodzą na własność gminy z dniem, w którym decyzja lub orzeczenie o podziale stały
się ostateczne lub prawomocne, za odszkodowaniem ustalonym według zasad obowiązujących
przy wywłaszczaniu nieruchomości.
Rozdział 2
Zasoby gruntów
Art. 11.2 orzeczenia
1.
Gminy mogą tworzyć zasoby gruntów na cele zabudowy miast i wsi, w szczególności przeznaczone
na realizację zorganizowanego budownictwa wielorodzinnego oraz związanych z tym budownictwem
budowli i urządzeń na obszarach przeznaczonych na te cele w miejscowych planach zagospodarowania
przestrzennego.
2.
Przez zorganizowane budownictwo wielorodzinne rozumie się budownictwo wielorodzinnych
domów mieszkalnych o charakterze osiedlowym, realizowane na gruntach przygotowywanych
w formie zorganizowanej przestrzennie przez gminę.
3.
Granice gruntów przeznaczonych pod zorganizowane budownictwo wielorodzinne ustalają,
w drodze uchwał, rady gmin.
4.
Projekty uchwał, o których mowa w ust. 3, podlegają wyłożeniu do wglądu zainteresowanych
osób na przeciąg 21 dni w siedzibie zarządu gminy, o czym zawiadamia się te osoby
na piśmie.
5.
W okresie wyłożenia zainteresowane osoby mogą składać wnioski, uwagi i zastrzeżenia
do projektu uchwały. Rada gminy, podejmując uchwałę, rozpatruje złożone wnioski, uwagi
i zastrzeżenia oraz rozstrzyga o sposobie ich załatwienia. O rozstrzygnięciu zawiadamia
się na piśmie zainteresowane osoby.
Art. 12.2 orzeczenia
Zarządy gmin nabywają grunty do zasobów, przygotowują dla nich opracowania geodezyjne
i projektowe oraz projekty podziałów nieruchomości, a także wyposażają grunty wchodzące
do zasobów w urządzenia komunalne oraz niezbędne sieci uzbrojenia terenu.
Art. 13.2 orzeczenia
1.
Granice między nieruchomościami nabywanymi na własność Skarbu Państwa lub na własność
gminy przyjmuje się według istniejącego stanu prawnego lub, jeżeli stanu takiego nie
można stwierdzić, według stanu w ewidencji gruntów i budynków.
2.
W razie sporu co do przebiegu przyjętych linii granicznych, nie wstrzymuje się czynności
związanych z nabyciem nieruchomości, a osoby zainteresowane mogą dochodzić wyłącznie
odszkodowania pieniężnego w drodze sądowej.
Art. 14.1 orzeczenie
1.
Rady gmin mogą ustalać w drodze uchwał granice gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane
budownictwo jednorodzinne, na obszarach przeznaczonych na ten cel w miejscowych planach
zagospodarowania przestrzennego.
2.
Zabudowane części nieruchomości nie mogą być bez zgody ich właścicieli lub użytkowników
wieczystych objęte uchwałą, o której mowa w ust. 1.
3.
Nieruchomości położone w granicach, o których mowa w ust. 1, podlegają scaleniu i
podziałowi na działki budowlane.
4.
Wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane
budownictwo jednorodzinne następuje:
1)
na wniosek właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości, posiadających więcej
niż 50% powierzchni gruntów położonych w granicach, o których mowa w ust. 1,
2)
z urzędu, jeżeli powierzchnia nieruchomości będących własnością gminy stanowi więcej
niż 10% powierzchni gruntów położonych w granicach, o których mowa w ust. 1.
5.
Właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości, o których mowa w ust. 3, wybierają
ze swego grona radę uczestników scalenia posiadającą uprawnienia opiniodawcze w postępowaniu
scaleniowym. Liczebność rady powinna być uzależniona od liczby uczestników scalenia,
nie powinna jednak wynosić więcej niż 10 osób. Jeżeli liczba uczestników scalenia
wynosi mniej niż 10 osób, rady nie wybiera się.
6.
Przez skoncentrowane budownictwo jednorodzinne rozumie się budowę na gruntach położonych
w granicach, o których mowa w ust. 1, w formie zorganizowanej przestrzennie, co najmniej
10 domów jednorodzinnych.
Art. 15.2 orzeczenia
1.
Uchwała rady gminy o ustaleniu granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo
jednorodzinne zawiera:
1)
opracowane geodezyjnie granice gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo
jednorodzinne,
2)
geodezyjny projekt scalenia i podziału nieruchomości na działki budowlane,
3)
rejestr nieruchomości, z wykazaniem stanu dotychczasowego oraz stanu nowego, w tym
działek budowlanych przyznanych uczestnikom scalenia w zamian za nieruchomości będące
ich własnością lub pozostające w ich użytkowaniu wieczystym,
4)
rodzaje urządzeń technicznych planowanych do budowy, terminy ich wybudowania oraz
źródła finansowania,
5)
rozstrzygnięcie wysokości odszkodowań za grunty, które przeszły na własność gminy,
6)
informacje o wysokości opłat adiacenckich, obciążających poszczególne działki budowlane.
2.
Projekt uchwały, o której mowa w ust. 1, podlega zaopiniowaniu przez radę uczestników
scalenia oraz wyłożeniu do wglądu zainteresowanych osób na przeciąg 21 dni, w siedzibie
zarządu gminy, o czym zawiadamia się te osoby na piśmie.
3.
W okresie wyłożenia zainteresowane osoby mogą składać wnioski, uwagi i zastrzeżenia
do projektu uchwały.
W składanych wnioskach zainteresowane osoby mogą wskazać działki budowlane, które
chciałyby otrzymać w zamian za posiadane nieruchomości objęte scaleniem i podziałem.
Złożone wnioski, uwagi i zastrzeżenia podlegają zaopiniowaniu przez radę uczestników
scalenia.
4.
Rada gminy podejmująca uchwałę zapoznaje się z opinią rady uczestników scalenia, rozpatruje
złożone wnioski, uwagi i zastrzeżenia oraz rozstrzyga o sposobie ich załatwienia;
o rozstrzygnięciu zawiadamia się na piśmie zainteresowane osoby.
Art. 16.
1.
Powierzchnię każdej nieruchomości objętej scaleniem i podziałem pomniejsza się o powierzchnię
niezbędną do wydzielenia ulic i placów. Pomniejszenie to następuje proporcjonalnie
do powierzchni nieruchomości i ogólnej powierzchni gruntów wydzielonych pod ulice
i place.
2.
W zamian za nieruchomości objęte scaleniem i podziałem dotychczasowy właściciel lub
użytkownik wieczysty otrzymuje odpowiednio na własność lub w użytkowanie wieczyste
taką liczbę działek budowlanych wydzielonych z tych nieruchomości, których łączna
powierzchnia odpowiada powierzchni jego nieruchomości pomniejszonej w sposób określony
w ust. 1. Jeżeli nie ma możliwości przydzielenia działek o powierzchni ściśle ekwiwalentnej,
dokonuje się rozliczenia w gotówce. Zamiana własności lub prawa użytkowania wieczystego
dotychczasowych nieruchomości na własność lub użytkowanie wieczyste działek budowlanych
następuje z mocy uchwały, o której mowa w art. 14 ust. 1.
3.
Dotychczasowym właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości należy w miarę
możliwości przyznać działki, o których mowa w ust. 2, wydzielone w całości lub w części
z ich nieruchomości.
4.
Grunty nie wchodzące w skład działek oddanych zgodnie z przepisem ust. 2 dotychczasowym
właścicielom lub użytkownikom wieczystym, a w szczególności grunty wydzielone pod
ulice i place, przechodzą z mocy prawa na własność gminy z dniem, w którym uchwała
rady gminy o ustaleniu granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo
jednorodzinne stała się prawomocna.
5.
Za grunty, które przeszły na własność gminy, a także za urządzenia, których właściciel
lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie mógł zabrać, oraz za drzewa i krzewy wypłaca
się odszkodowanie na podstawie zasad obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości.
Koszty odszkodowań ponosi gmina.
6.
Osoby, które otrzymały wydzielone działki budowlane, są obowiązane do wnoszenia na
rzecz gminy opłat adiacenckich odpowiednio do wzrostu wartości tych działek w stosunku
do uprzednio posiadanych nieruchomości. Przy ustalaniu wartości uprzednio posiadanych
nieruchomości nie uwzględnia się wartości urządzeń, drzew i krzewów, o których mowa
w ust. 5, jeżeli ich właściciel lub użytkownik wieczysty otrzymał za nie odszkodowanie.
Art. 17.1 orzeczenie
1.
Uchwała rady gminy, o której mowa w art. 14 ust. 1, stanowi podstawę do dokonania
odpowiednich wpisów w księgach wieczystych, do założenia nowych ksiąg wieczystych
dla gruntów, które przeszły na własność gminy, oraz do wprowadzenia zmian w ewidencji
gruntów i budynków.
2.
Ustanowione na nieruchomości służebności gruntowe znosi się, jeżeli są zbędne do korzystania
z wydzielonych działek budowlanych. Pozostałe służebności oraz inne obciążenia nieruchomości
przechodzą odpowiednio na wydzielone działki budowlane przyznane dotychczasowym właścicielom
lub użytkownikom wieczystym tych nieruchomości.
3.
Zmiany wpisów w księgach wieczystych oraz założenia nowych ksiąg wieczystych dokonuje
się na wniosek gminy.
4.
Koszty związane ze scaleniem i podziałem nieruchomości na działki budowlane, z zastrzeżeniem
art. 16 ust. 5, ponoszą uczestnicy postępowania proporcjonalnie do powierzchni posiadanych
przez nich nieruchomości.
Art. 18.1 orzeczenie
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi zasady i tryb ustalania granic gruntów
przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne, scalenia i podziału nieruchomości
na działki budowlane, zamiany własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości
na własność lub użytkowanie wieczyste wydzielonych działek budowlanych, wyboru i działania
rady uczestników scalenia, ustalania opłat adiacenckich oraz rozliczenia kosztów.
Rozdział 3
Sprzedaż lub oddawanie w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, dzierżawę, najem i użyczenie nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy
Art. 19.10 orzeczeń
1.
Sprzedaż lub oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości stanowiącej własność Skarbu
Państwa lub własność gminy wymaga zawarcia umowy. Oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste
i przeniesienie tego prawa w drodze umowy wymaga wpisu do księgi wieczystej.
2.
Postanowienia umowy, określające sposób korzystania z gruntów przez właściciela lub
użytkownika wieczystego, podlegają ujawnieniu w księdze wieczystej.
Art. 20.5 orzeczeń
Oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu zabudowanego następuje z równoczesną sprzedażą
położonych na tym gruncie budynków i innych urządzeń.
Art. 21.18 orzeczeń
1.
Lokale w domach stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy są sprzedawane
wraz ze sprzedażą lub oddaniem w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu niezbędnego
do racjonalnego korzystania z domu.
2.
Części domów, o których mowa w ust. 1, oraz inne urządzenia, które nie służą wyłącznie
do użytku właścicieli poszczególnych lokali, stanowią współwłasność właścicieli lokali
w częściach ułamkowych, odpowiadających stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu do
powierzchni użytkowej domu; w tym samym stosunku określa się ułamkową część gruntu
sprzedawanego lub oddawanego we współużytkowanie wieczyste.
3.
Do czasu sprzedaży przez Skarb Państwa lub gminę wszystkich lokali mieszczących się
w domach stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy o przebudowie, nadbudowie
lub rozbudowie domu przez osoby fizyczne, polegającej na powiększeniu liczby lokali,
decyduje rejonowy organ rządowej administracji ogólnej w odniesieniu do domów stanowiących
własność Skarbu Państwa, a zarząd gminy - w odniesieniu do domów stanowiących własność
gminy. Pozwolenia na budowę udziela się na podstawie przepisów Prawa budowlanego.
4.
Po dokonaniu przebudowy, nadbudowy lub rozbudowy, o których mowa w ust. 3, rejonowy
organ rządowej administracji ogólnej w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność
Skarbu Państwa, a zarząd gminy w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność
gminy, w drodze decyzji zmienia odpowiednio wielkość udziałów właścicieli poszczególnych
lokali we współwłasności domu oraz we współwłasności lub we współużytkowaniu gruntu.
5.
W wypadku zmniejszenia się w wyniku wydanej decyzji, o której mowa w ust. 4, wielkości
udziału we współwłasności domu oraz we współwłasności lub we współużytkowaniu wieczystym
gruntu, właścicielom poszczególnych lokali przysługuje odszkodowanie ustalone według
zasad obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. W razie zwiększenia się wielkości
tych udziałów, nie pobiera się z tego tytułu od właścicieli poszczególnych lokali
dodatkowych opłat.
6.
Ostateczna decyzja, o której mowa w ust. 4, stanowi podstawę do dokonania odpowiednich
zmian w księdze wieczystej.
7.
Sprzedaż lokalu zajmowanego przez najemcę lub dzierżawcę może nastąpić tylko na rzecz
tego najemcy lub dzierżawcy albo wskazanej przez niego osoby bliskiej stale z nim
zamieszkującej, za cenę równą wartości tego lokalu ustalonej w sposób określony w
art. 38.
8.
Uprawnienie do wskazania osoby bliskiej nie przysługuje najemcy zajmującemu lokal
na podstawie przepisów o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych.
9.
Wojewoda w odniesieniu do domów stanowiących własność Skarbu Państwa lub rada gminy
w odniesieniu do domów stanowiących własność gminy mogą określić kryteria przeznaczania
do sprzedaży lokali w tych domach.
10.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa, jakie domy jednorodzinne lub lokale
w domach mieszkalnych mogą być sprzedawane, pomimo iż ich powierzchnia i ilość izb
przekracza normy przewidziane dla tych domów i lokali w odrębnych przepisach.
Art. 22.2 orzeczenia
W wypadku sprzedaży lub oddania w użytkowanie wieczyste gruntu zabudowanego budynkiem
stanowiącym obiekt zabytkowy, nabywca jest obowiązany do odbudowy lub remontu obiektu
w terminie określonym w umowie i utrzymania go w należytym stanie.
Art. 23.13 orzeczeń
1.
Rejonowy organ rządowej administracji ogólnej w odniesieniu do nieruchomości stanowiących
własność Skarbu Państwa lub zarząd gminy w odniesieniu do nieruchomości stanowiących
własność gminy podaje do publicznej wiadomości wykaz nieruchomości przeznaczonych
do sprzedaży lub do oddania w użytkowanie wieczyste, użytkowanie, dzierżawę lub najem.
Wykaz ten wywiesza się na okres 6 tygodni w siedzibie organu rejonowego lub zarządu
gminy.
2.
W wykazie, o którym mowa w ust. 1, określa się:
1)
nieruchomość z oznaczeniem księgi wieczystej,
2)
oznaczenie nieruchomości według danych z ewidencji gruntów i budynków,
3)
powierzchnię nieruchomości,
4)
opis nieruchomości,
5)
przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i
sposób jej zagospodarowania,
6)
terminy rozpoczęcia i zakończenia zabudowy,
7)
formę sprzedaży lub oddania nieruchomości,
8)
cenę gruntu, budynku i urządzenia oraz lokalu,
9)
wysokość opłat i terminy ich wnoszenia,
10)
warunki zmiany ceny nieruchomości i wysokości opłat.
3.
Najemców lub dzierżawców lokali zawiadamia się na piśmie o przeznaczeniu lokalu do
sprzedaży oraz o przysługującym im pierwszeństwie nabycia zajmowanego lokalu.
4.
Byli właściciele nieruchomości przejętych na rzecz Skarbu Państwa lub ich spadkobiercy
mają pierwszeństwo w ich nabyciu, jeżeli zaoferują cenę równą wartości tej nieruchomości
ustalonej w sposób określony w art. 38. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio, chyba
że adres byłego właściciela nieruchomości nie jest znany.
Art. 24.3 orzeczenia
1.
Organy, o których mowa w art. 23 ust. 1, podają do publicznej wiadomości ogłoszenie
o przetargu nie wcześniej niż po upływie okresu wywieszenia wykazu nieruchomości.
W ogłoszeniu o przetargu podaje się informacje zamieszczone w wykazie, o którym mowa
w art. 23 ust. 2. W ogłoszeniu tym nie zamieszcza się nieruchomości, o których nabycie
złożyły wnioski osoby wymienione w art. 23 ust. 4, a także nieruchomości, o których
mowa w art. 4 ust. 5, 6 i 7.
2.
Jeżeli sprzedaż lub oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości w drodze pierwszego
przetargu nie doszło do skutku, przeprowadza się drugi przetarg, obniżając wywoławczą
cenę nieruchomości ustaloną w pierwszym przetargu.
3.
Jeżeli sprzedaż lub oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości w drugim przetargu
nie doszło do skutku, nieruchomość może być sprzedana lub oddana w użytkowanie wieczyste
bez przeprowadzenia kolejnego przetargu.
4.
Organy, o których mowa w art. 23 ust. 1, są obowiązane wystąpić, w terminie 1 miesiąca
od dnia ustalenia nabywcy nieruchomości, do biura notarialnego z wnioskiem o zawarcie
umowy z tą osobą. Jeżeli osoba ustalona nabywcą nieruchomości nie stawi się bez usprawiedliwienia
w biurze notarialnym w oznaczonym dniu i godzinie, organy te mogą odstąpić od zawarcia
umowy.
Art. 25.3 orzeczenia
1.
Osoba prawna lub osoba fizyczna, której oddano w użytkowanie wieczyste grunt stanowiący
własność Skarbu Państwa lub własność gminy, albo jej następca prawny powinna go zagospodarować
w sposób i w terminie określonym w umowie, jeżeli termin taki został w niej określony.
Jeżeli zagospodarowanie gruntu polega na jego zabudowie, za rozpoczęcie zabudowy uważa
się wybudowanie fundamentów, a za zakończenie - wybudowanie budynku w stanie surowym
zamkniętym.
2.
Termin, o którym mowa w ust. 1, może ulec przedłużeniu, jeżeli jego niedotrzymanie
zostało spowodowane okolicznościami niezależnymi od nabywcy gruntów.
Art. 26.11 orzeczeń
1.
Użytkowanie wieczyste wygasa z upływem okresu ustalonego w umowie albo przez rozwiązanie
umowy przed upływem tego okresu.
2.
Rejonowy organ rządowej administracji ogólnej w odniesieniu do gruntów stanowiących
własność Skarbu Państwa lub zarząd gminy w odniesieniu do gruntów stanowiących własność
gminy może wydać decyzję o rozwiązaniu umowy i zarządzić odebranie gruntów stosownie
do art. 240 Kodeksu cywilnego.
3.
Rozwiązanie umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste i zarządzenie odebrania
gruntu może nastąpić również w razie nieutrzymywania w należytym stanie budynków i
urządzeń oddanych w użytkowanie wieczyste łącznie z gruntem.
4.
Prawo użytkowania wieczystego może być wywłaszczone.
Art. 27.1 orzeczenie
1.
Jeżeli umowa o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste nie stanowi inaczej, nieruchomość
jest wolna od wszelkich długów i ciężarów. Umowa ta nie może znieść służebności niezbędnej
do korzystania z gruntu, z którym służebność jest związana.
2.
Osoby, którym przysługiwały ograniczone prawa rzeczowe na nieruchomości, mogą w terminie
roku, licząc od dnia zawiadomienia ich o zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie
wieczyste, zgłosić rejonowemu organowi rządowej administracji ogólnej w odniesieniu
do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub zarządowi gminy w odniesieniu
do gruntów stanowiących własność gminy roszczenia o odszkodowanie według zasad właściwych
dla wywłaszczania nieruchomości.
3.
Kwotę przypadającą do zapłaty dwu lub więcej osobom składa się - w braku zgody na
proponowany sposób wypłaty - do depozytu sądowego w celu podziału jej między osoby
uprawnione.
4.
Wykreślenie z ksiąg wieczystych długów i ciężarów, o których mowa w ust. 1, następuje
na wniosek nabywcy, a także rejonowego organu rządowej administracji ogólnej lub zarządu
gminy.
Art. 28.
Przepisy art. 25 i 27 stosuje się odpowiednio do gruntów sprzedawanych przez rejonowy
organ rządowej administracji ogólnej lub zarząd gminy.
Art. 29.1 orzeczenie
W razie niewykonania obowiązków określonych w art. 22 lub niedotrzymania terminu określonego
w art. 25 ust. 1 i nieprzedłużenia jego, rejonowy organ rządowej administracji ogólnej
w odniesieniu do nieruchomości nabytych od Skarbu Państwa, a zarząd gminy w odniesieniu
do nieruchomości nabytych od gminy może żądać, aby właściciel przeniósł własność nabytej
działki odpowiednio na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz gminy za odpowiednim wynagrodzeniem,
nie wyższym jednak, niż wyniosłoby odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia tej nieruchomości.
Art. 30.1 orzeczenie
W wypadku wydzierżawiania lub wynajmowania gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa
lub własność gminy, dotychczasowemu dzierżawcy lub najemcy tego gruntu przysługuje
pierwszeństwo w jego otrzymaniu, jeżeli dzierżawił lub wynajmował ten grunt przez
okres dłuższy niż 10 lat.
Art. 31.3 orzeczenia
1.
Jeżeli zarząd sprawowany przez państwową jednostkę organizacyjną lub gminę nieruchomością
zabudowaną obejmującą dom wielomieszkaniowy położony na gruncie stanowiącym własność
Skarbu Państwa lub własność gminy, w którym sprzedano część lokali, nie został wyłączony
przez współwłaścicieli na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego - udział właściciela lokalu w ponoszeniu kosztów eksploatacji i remontów nie może
przekraczać kwoty stanowiącej wysokość czynszu dla danego lokalu, ustalonej według
stawek określonych przez Radę Ministrów - bez stosowania podwyżek za powierzchnię
ponadnormatywną.
2.
Poza wydatkami, o których mowa w ust. 1, właściciele lokali ponoszą opłaty za dostarczanie
zimnej i ciepłej wody oraz za korzystanie z centralnego ogrzewania i ze zbiorczej
anteny telewizyjnej.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do lokali mieszkalnych niezależnie od daty zawarcia
umowy sprzedaży i treści postanowień umów notarialnych dotyczących udziału właścicieli
w kosztach eksploatacji i remontów.
4.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do innych lokali niż mieszkalne. Udział właścicieli
innych lokali niż mieszkalne w ponoszeniu kosztów eksploatacji i remontów określa
umowa zawarta między właścicielami wszystkich lokali.
5.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa:
1)
szczegółowe zasady i tryb oddawania w użytkowanie wieczyste gruntów, sprzedaży nieruchomości
stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy, sposobu zapłaty ceny sprzedaży,
rozliczeń z tytułu rozwiązania umowy użytkowania wieczystego i sprzedaży, a także
wysokość udziału właścicieli lokali w ponoszeniu kosztów eksploatacji i remontów,
z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 1,
2)
szczegółowe obowiązki państwowych jednostek organizacyjnych lub gmin zarządzających
zabudowanymi gruntami stanowiącymi własność Skarbu Państwa lub własność gminy w zakresie
zarządu domami, napraw i remontów oraz tryb przekazywania zarządu domem wielomieszkaniowym
właścicielom lokali, gdy zarząd sprawowany przez te jednostki wygasł lub został wyłączony
przez współwłaścicieli.
6.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia,
ustala ulgowe stawki opłat za czynności notarialne i sądowe dokonywane w związku z
oddawaniem w użytkowanie wieczyste gruntów i sprzedażą nieruchomości stanowiących
własność Skarbu Państwa lub własność gminy.
Art. 32.
Przy sprzedaży działek zabudowanych domami mieszkalnymi wraz z budynkami gospodarczymi
związanymi z indywidualnym gospodarstwem rolnym, jak również działek przeznaczonych
pod taką zabudowę (działki zagrodowe), jeżeli sprzedaż następuje łącznie z gruntami
wchodzącymi w skład gospodarstwa rolnego lub jeżeli sprzedaż następuje na rzecz osoby
posiadającej gospodarstwo rolne, stosuje się przepisy o sprzedaży państwowych nieruchomości
rolnych w zakresie trybu, warunków i ceny.
Rozdział 4
Zarząd nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa lub własność gminy
Art. 33.2 orzeczenia
1.
Państwowe i komunalne jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej zarządzają
wydzielonymi im i nabytymi gruntami, wraz z położonymi na nich budynkami i urządzeniami
związanymi trwale z gruntami, stanowiącymi odpowiednio własność Skarbu Państwa lub
własność gminy.
2.
Państwowe jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej uzyskują grunty
stanowiące własność Skarbu Państwa w zarząd na podstawie decyzji rejonowego organu
rządowej administracji ogólnej lub na podstawie zawartej, za zezwoleniem tego organu,
umowy o przekazaniu między państwowymi jednostkami organizacyjnymi nie posiadającymi
osobowości prawnej albo umowy, o której mowa w art. 9 ust. 2. Przepis ten stosuje
się odpowiednio do komunalnych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości
prawnej.
3.
Państwowe i komunalne jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej korzystają
z nieruchomości będącej w ich zarządzie zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki.
W tym zakresie mogą zgodnie z przepisami szczególnymi dokonywać zmian dotychczasowej
zabudowy oraz wznosić nowe budowle.
Art. 34.1 orzeczenie
W decyzji lub umowie, o których mowa w art. 33, określa się położenie nieruchomości,
jej powierzchnię i granice, warunki oraz okres zarządu, który może być nie oznaczony
lub oznaczony na czas nie dłuższy jednak niż 10 lat. W decyzji określa się sposób
korzystania z nieruchomości.
Art. 35.5 orzeczeń
1.
Wygaśnięcie zarządu następuje z upływem okresu, na który został ustanowiony, a w razie
jego ustanowienia na okres nie oznaczony - w terminie ustalonym w decyzji o wygaśnięciu
zarządu, umożliwiającym zlikwidowanie działalności zarządcy na tej nieruchomości.
2.
Rejonowy organ rządowej administracji ogólnej w odniesieniu do gruntów stanowiących
własność Skarbu Państwa, a zarząd gminy w odniesieniu do gruntów stanowiących własność
gminy może orzec o wygaśnięciu zarządu ustanowionego na okres nie oznaczony lub przed
upływem okresu, na który został ustanowiony:
1)
w razie stwierdzenia, że nieruchomość jest w całości lub w części zbędna zarządcy
bądź jest wykorzystywana niezgodnie z jej przeznaczeniem,
2)
jeżeli sposób korzystania z nieruchomości pogarsza stan środowiska w stopniu zagrażającym
życiu, zdrowiu lub mieniu,
3)
jeżeli w planie zagospodarowania przestrzennego zajdą zmiany, które nie pozwalają
na dalsze wykorzystywanie nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób, a zarządca
nie wyraził zgody na zmianę sposobu wykorzystywania nieruchomości.
3.
Decyzja o odebraniu zarządu przysługującego jednostkom organizacyjnym:
1)
resortu obrony narodowej - wymaga zgody wojewody, wydanej w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej lub upoważnionym przez niego organem,
2)
resortu spraw wewnętrznych - wymaga zgody wojewody, wydanej w porozumieniu z Ministrem
Spraw Wewnętrznych lub upoważnionym przez niego organem.
Art. 36.1 orzeczenie
Państwowa lub komunalna jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej,
sprawująca zarząd nieruchomością, jest obowiązana zgłosić odpowiednio rejonowemu organowi
rządowej administracji ogólnej lub zarządowi gminy wniosek o przejęcie całości lub
części nieruchomości, które stały się dla niej zbędne.
Art. 37.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i tryb oddawania
w zarząd nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy, przekazywania
tych nieruchomości między państwowymi albo komunalnymi jednostkami organizacyjnymi
nie posiadającymi osobowości prawnej i dokonywania rozliczeń z tego tytułu.
Rozdział 5
Ustalanie cen nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i własność gminy, opłat z tytułu użytkowania wieczystego i zarządu oraz innych opłat
Art. 38.6 orzeczeń
1.
Biegli powołani i wpisani przez wojewodę na listę wojewódzką lub inne osoby posiadające
uprawnienia z zakresu szacowania nieruchomości określają wartość gruntów nie zabudowanych
i znajdujących się pod zabudową, a także wartość położonych na tych gruntach budynków
i innych urządzeń oraz lokali.
2.
Wartość gruntów określa się przy uwzględnieniu aktualnie kształtujących się cen w
obrocie gruntami, dokonanych nakładów, funkcji wyznaczonej w planie zagospodarowania
przestrzennego dla tych gruntów, ich położenia i stopnia wyposażenia w urządzenia
komunalne, energetyczne i gazowe, a także stanu zagospodarowania tych gruntów.
3.
Wartość budynków i innych urządzeń oraz lokali ustala się według kosztów ich odtworzenia,
pomniejszonych o stopień zużycia.
4.
Wartość budynków i innych urządzeń przeznaczonych do rozbiórki lub likwidacji ustala
się według wartości materiałów porozbiórkowych.
Art. 39.2 orzeczenia
1.
Cenę gruntu, budynku i innych urządzeń oraz lokalu ustala się w wysokości nie niższej
od ich wartości określonej stosownie do art. 38.
2.
Cenę gruntów, budynków i innych urządzeń oraz lokali, sprzedawanych lub oddawanych
w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu, stanowi cena osiągnięta w tym przetargu.
3.
Informację o cenach wymienionych w ust. 1 zamieszcza się w wykazie, o którym mowa
w art. 23 ust. 2.
Art. 40.7 orzeczeń
1.
Wysokość opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste lub zarząd gruntu przeznaczonego
pod budownictwo mieszkaniowe, oświatowo-wychowawcze, lecznicze i profilaktyki zdrowotnej
oraz opieki społecznej i organizacji charytatywnych, a także gruntu zabudowanego domami
mieszkalnymi, wynosi 1 % ceny ustalonej na podstawie art. 39.
2.
Wysokość opłaty rocznej za zarząd gruntami oddanymi na cele obronności i bezpieczeństwa
Państwa wynosi 0,3% ceny ustalonej na podstawie art. 39. Rada Ministrów, w drodze
rozporządzenia, określi rodzaje gruntów, które uważa się za niezbędne na cele obronności
i bezpieczeństwa Państwa.
3.
Wysokość opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste lub zarząd gruntu nie zabudowanego
lub zabudowanego nie wymienionego w ust. 1 wynosi 3% ceny ustalonej na podstawie art.
39. Opłata ta może ulec podwyższeniu w drodze zarządzenia wojewody w odniesieniu do
gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub uchwały rady gminy w odniesieniu
do gruntów stanowiących własność gminy.
4.
Obniża się:
1)
cenę sprzedaży obiektów wpisanych do rejestru zabytków - o 50%,
2)
opłatę za użytkowanie wieczyste gruntów zawartych w granicach wskazanych w decyzji
o wpisaniu do rejestru zabytków - o 50%.
Rejonowy organ rządowej administracji ogólnej w odniesieniu do gruntów stanowiących
własność Skarbu Państwa, a rada gminy w odniesieniu do gruntów stanowiących własność
gminy może zastosować dalszą obniżkę ceny, o której mowa w pkt 1, lub opłaty, o której
mowa w pkt 2, do całkowitego zwolnienia włącznie.
5.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii właściwych komisji
sejmowych, określa zasady i tryb ustalania opłat z tytułu użytkowania wieczystego
i zarządu gruntów i budynków oraz zasady stosowania obniżki opłat za użytkowanie wieczyste
gruntów nabytych lub nabywanych pod budownictwo mieszkaniowe, a także gruntów nabytych
lub nabywanych na cele wyznaniowe.
Art. 41.5 orzeczeń
1.
Opłaty za użytkowanie wieczyste i zarząd ustala się w formie opłat rocznych, z tym
że pierwsza opłata nie może być większa niż 25% ceny, lecz nie niższa niż 15% ceny.
Informację o wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste zamieszcza się w wykazie, o
którym mowa w art. 23 ust. 2.
2.
Emeryci i renciści, których wyłącznym źródłem utrzymania jest emerytura lub renta,
korzystają, jeżeli są użytkownikami wieczystymi, z 50% obniżki w opłatach.
3.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa zasady i tryb stosowania obniżki,
o której mowa w ust. 2, w odniesieniu do członków spółdzielni mieszkaniowych.
Art. 42.
1.
Ceny gruntów, budynków i innych urządzeń oraz lokali, a także opłaty za grunty oddane
w użytkowanie wieczyste, są ustalane w umowie, o której mowa w art. 19 ust. 1.
2.
Ceny gruntów, budynków i innych urządzeń oraz lokali, stanowiących własność Skarbu
Państwa lub własność gminy, a także opłaty za zarząd tymi gruntami, budynkami i innymi
urządzeniami oraz lokalami, ustala odpowiednio rejonowy organ rządowej administracji
ogólnej lub zarząd gminy, w decyzji o oddaniu w zarząd.
Art. 43.8 orzeczeń
1.
Ceny gruntów nie zabudowanych i zabudowanych, będące podstawą do ustalenia opłat,
mogą być aktualizowane na skutek zmiany ich wartości, w okresach nie krótszych niż
jeden rok.
2.
Aktualizacji ceny gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste dokonuje się w drodze oświadczenia
rejonowego organu rządowej administracji ogólnej w odniesieniu do gruntów stanowiących
własność Skarbu Państwa i zarządu gminy w odniesieniu do gruntów stanowiących własność
gminy.
3.
Aktualizacji ceny gruntu oddanego w zarząd dokonuje się w drodze decyzji rejonowego
organu rządowej administracji ogólnej w odniesieniu do gruntów stanowiących własność
Skarbu Państwa i zarządu gminy w odniesieniu do gruntów stanowiących własność gminy.
Art. 44.2 orzeczenia
1.
Właściciele gruntów są obowiązani uczestniczyć w kosztach budowy urządzeń komunalnych,
energetycznych i gazowych odpowiednio do wzrostu wartości nieruchomości, powstałego
na skutek wybudowania tych urządzeń (opłaty adiacenckie).
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do użytkowników wieczystych, którzy korzystają
z działki bez obowiązku uiszczania opłat za użytkowanie wieczyste lub wnieśli jednorazową
opłatę za cały okres użytkowania wieczystego.
3.
Na poczet opłat, o których mowa w ust. 1, zalicza się wartość świadczeń wniesionych
w czynie społecznym, w gotówce lub w naturze na rzecz realizacji określonego urządzenia.
4.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady ustalania wysokości
udziału w kosztach wymienionych w ust. 1, sposób ich pokrywania oraz zasady stosowania
obniżek.
Art. 45.1 orzeczenie
1.
Jeżeli z planu zagospodarowania przestrzennego, umowy lub decyzji wynika obowiązek
rozpoczęcia lub zakończenia zabudowy gruntu w określonym terminie bądź też obowiązek
innego zagospodarowania gruntu, po bezskutecznym upływie takiego terminu rejonowy
organ rządowej administracji ogólnej w odniesieniu do gruntów stanowiących własność
Skarbu Państwa, a zarząd gminy w odniesieniu do gruntów stanowiących własność gminy,
może wprowadzić dodatkowe opłaty roczne, niezależnie od opłat rocznych wynikających
z przepisów ustawy i przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Za rozpoczęcie
zabudowy uważa się wykonanie fundamentów.
2.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa zasady i tryb ustalania opłat, o
których mowa w ust. 1.
Rozdział 6
Wywłaszczanie nieruchomości
Art. 46.2 orzeczenia
1.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się, jeżeli cele publiczne nie mogą być zrealizowane
w inny sposób niż przez ograniczenie lub odjęcie prawa własności do nieruchomości
na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz gminy, a nieruchomość nie może być nabyta w drodze
umowy.
2.
Nieruchomość może być wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa albo na rzecz gminy, jeżeli
jest niezbędna na cele:
1)
budowy i utrzymania dróg i urządzeń komunikacji publicznej, obiektów budowlanych i
urządzeń koniecznych do zapewnienia łączności publicznej, ochrony środowiska, pomieszczeń
dla urzędów publicznych, komunalnych ujęć wody, regulacji cieków i wznoszenia wałów
przeciwpowodziowych,
2)
budowy i utrzymania szkół podstawowych, szpitali, domów opieki społecznej, urządzeń
sanitarnych i cmentarzy,
3)
budowy i utrzymania obiektów budowlanych i urządzeń niezbędnych do obronności państwa
oraz do zapewnienia bezpieczeństwa publicznego, w tym budowy i utrzymania zakładów
karnych oraz zakładów dla nieletnich,
4)
zorganizowanego budownictwa wielorodzinnego,
5)
inne oczywiste cele publiczne.
3.
Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego należy poprzedzić przeprowadzeniem rokowań
z właścicielem nieruchomości o jej nabycie w drodze umowy.
Art. 47.13 orzeczeń
1.
Wywłaszczenie nieruchomości polega na odjęciu lub ograniczeniu w drodze decyzji prawa
własności lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości.
2.
Wywłaszczeniem może być objęta cała nieruchomość albo jej część.
3.
W wypadku gdy na cele publiczne jest niezbędna część nieruchomości, na żądanie właściciela
wywłaszczeniem obejmuje się całą nieruchomość, jeżeli w wyniku wywłaszczenia pozostała
część nieruchomości nie nadawałaby się do racjonalnego wykorzystania na dotychczasowe
cele.
4.
Nieruchomość wywłaszczona nie może być użyta na inne cele niż cele określone w decyzji
o wywłaszczeniu, chyba że nie mogła być zwrócona w trybie określonym w art. 69 z braku
zgody poprzedniego właściciela albo jego następcy prawnego.
Art. 48.8 orzeczeń
1.
O wywłaszczeniu i odszkodowaniu, nadaniu nieruchomości zamiennej oraz o zwrocie nieruchomości
orzeka rejonowy organ rządowej administracji ogólnej po przeprowadzeniu rozprawy.
2.
W postępowaniu wywłaszczeniowym nie stosuje się przepisów o ugodzie administracyjnej.
Art. 49.
1.
Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego może nastąpić z urzędu lub na wniosek zarządu
gminy tylko wówczas, gdy nieruchomość nie może być nabyta w drodze umowy.
2.
Do wniosku o wywłaszczenie nieruchomości zarząd gminy jest obowiązany dołączyć wyniki
rokowań przeprowadzonych z właścicielem o jej nabycie w drodze umowy.
3.
Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego może nastąpić po bezskutecznym upływie terminu,
jaki rejonowy organ rządowej administracji ogólnej wyznaczy na piśmie właścicielowi
lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości do zawarcia umowy, o której mowa w ust.
1. Termin ten nie może być krótszy niż 3 miesiące.
Art. 50.2 orzeczenia
1.
Wywłaszczenie nieruchomości może nastąpić tylko na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz
gminy.
2.
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa nie mogą być wywłaszczone.
Art. 51.1 orzeczenie
1.
Wniosek o wywłaszczenie powinien określać:
1)
nieruchomość z oznaczeniem księgi wieczystej lub zbioru dokumentów, jeżeli dla nieruchomości
jest prowadzona księga wieczysta lub zbiór dokumentów,
2)
cel wywłaszczenia, z uzasadnieniem konieczności nabycia nieruchomości na ten cel,
3)
powierzchnię nieruchomości, a jeżeli wywłaszczeniem ma być objęta część nieruchomości
- powierzchnię zarówno części, jak i całości,
4)
dotychczasowy sposób korzystania z nieruchomości i opis jej części składowych,
5)
lokale, jakie powinny być dostarczone osobom, które korzystają dotychczas z budynków
i lokali przewidzianych do wywłaszczenia, oraz sposób, w jaki lokale zamienne będą
dostarczone,
6)
osobę właściciela lub posiadacza nieruchomości, jeżeli nie jest nim właściciel,
7)
wyniki rokowań prowadzonych przez wnioskodawcę o odstąpienie nieruchomości, a także
inne okoliczności uniemożliwiające zawarcie umowy, w tym możliwości dostarczenia nieruchomości
zamiennej, o której mowa w art. 61.
2.
Do wniosku należy dołączyć:
1)
decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji,
2)
mapę obszaru wywłaszczanego ze wskazaniem powierzchni i oznaczeniem granic nieruchomości
lub ich części wchodzących w skład tego obszaru; jeżeli wnioskiem o wywłaszczenie
jest objęta część nieruchomości o powierzchni przekraczającej 50% powierzchni całej
nieruchomości, należy na mapie wykazać pozostałą część nieruchomości,
3)
poświadczony odpis z księgi wieczystej, stwierdzający prawo własności nieruchomości
oraz istniejące na nieruchomości obciążenia albo, jeżeli nieruchomość nie ma urządzonej
księgi wieczystej, poświadczony odpis dokumentu ze zbioru dokumentów, stwierdzający
prawo własności nieruchomości oraz istniejące obciążenia, lub
4)
zaświadczenie właściwego państwowego biura notarialnego stwierdzające, że nieruchomość
nie ma urządzonej księgi wieczystej i nie jest dla niej prowadzony zbiór dokumentów,
oraz wyciąg z ewidencji gruntów i budynków stwierdzający, w czyim posiadaniu znajduje
się nieruchomość.
Art. 52.
1.
Organ orzekający o wywłaszczeniu składa we właściwym państwowym biurze notarialnym
wniosek o dokonanie w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego
lub, jeżeli nieruchomość nie ma urządzonej księgi wieczystej - do istniejącego zbioru
dokumentów odpis zawiadomienia o wszczęciu postępowania.
2.
Zmiany stanu prawnego nieruchomości, dokonane po wniesieniu do księgi wieczystej wpisu
o wszczęciu postępowania lub po złożeniu do zbioru dokumentów odpisu zawiadomienia
o wszczęciu postępowania, nie mają wpływu na formę i wysokość odszkodowania.
3.
W razie oddalenia wniosku o wywłaszczenie, organ orzekający jest obowiązany spowodować
wykreślenie wpisu o wszczęciu postępowania.
Art. 53.2 orzeczenia
1.
Decyzja o wywłaszczeniu powinna zawierać w szczególności:
1)
ustalenie przedmiotu wywłaszczenia oraz ustalenie, jakie prawa rzeczowe obciążające
wywłaszczoną nieruchomość zostają utrzymane,
2)
określenie położenia i obszaru nieruchomości oraz wskazanie osoby właściciela nieruchomości
według zasad obowiązujących przy dokonywaniu wpisów do księgi wieczystej oraz oznaczenie
istniejącej księgi wieczystej, a w razie braku księgi wieczystej lub zbioru dokumentów,
wskazanie osoby posiadacza samoistnego według aktualnego stanu posiadania,
3)
wskazanie, na czyj wniosek i na jakie cele następuje wywłaszczenie,
4)
ustalenie odszkodowania,
5)
wymienienie osób (imię, nazwisko i adres) uprawnionych do otrzymania odszkodowania,
6)
szczegółowe uzasadnienie faktyczne i prawne,
7)
pouczenie o środkach odwoławczych.
2.
Podstawę wywłaszczenia nieruchomości nie posiadającej księgi wieczystej lub zbioru
dokumentów stanowią dane z ewidencji gruntów i budynków. Odszkodowanie ustalone za
tę nieruchomość przekazuje się do depozytu sądowego.
3.
Organ orzekający o wywłaszczeniu może za zgodą dotychczasowego właściciela nieruchomości
odroczyć ustalenie odszkodowania na okres 3 miesięcy od dnia wydania decyzji o wywłaszczeniu
i wydać odrębną decyzję o odszkodowaniu. W takim wypadku ustalenie odszkodowania następuje
według cen obowiązujących w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu.
Art. 54.
1.
W razie gdy zachodzi potrzeba zapobieżenia niebezpieczeństwu, stratom i niewygodom
mogącym powstać wskutek wywłaszczenia i innego niż dotychczas zagospodarowania wywłaszczonej
nieruchomości dla właścicieli lub użytkowników gruntów sąsiednich, rejonowy organ
rządowej administracji ogólnej w decyzji o wywłaszczeniu określa niezbędne służebności
oraz ustala obowiązek budowy i utrzymania odpowiednich urządzeń przez przyszłego użytkownika
wieczystego, właściciela, jednostkę organizacyjną zarządzającą nieruchomością lub
użytkownika.
2.
Za straty powstałe wskutek wywłaszczenia na gruntach sąsiednich po wydaniu decyzji
o wywłaszczeniu osobom uprawnionym przysługuje odszkodowanie.
Art. 55.7 orzeczeń
1.
Wywłaszczenie nieruchomości następuje za odszkodowaniem. Odszkodowanie wypłaca się
jednorazowo.
2.
Odszkodowanie wypłaca się w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia, w którym decyzja
o wywłaszczeniu lub decyzja, o której mowa w art. 53 ust. 3, stała się ostateczna.
3.
Odszkodowanie ustalone w decyzji podlega rewaloryzacji na dzień wypłaty.
4.
Do skutków zwłoki lub opóźnienia w wypłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio
przepisy Kodeksu cywilnego.
Art. 56.2 orzeczenia
1.
Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości wywłaszczonej nieruchomości.
2.
Przy ustalaniu odszkodowania za grunty rolne lub leśne uwzględnia się ich położenie,
wartość bonitacyjną, stopień wyposażenia w urządzenia techniczne służące produkcji
rolniczej lub leśnej oraz melioracje.
3.
Przy ustalaniu odszkodowania za grunty nie wymienione w ust. 2 uwzględnia się ich
położenie i stopień wyposażenia w urządzenia komunalne.
4.
W razie potrzeby, ustalenie odszkodowania następuje po zasięgnięciu opinii biegłych
lub innych osób, o których mowa w art. 38 ust. 1.
Art. 57.
W razie wywłaszczenia prawa użytkowania wieczystego, odszkodowanie za to prawo ustala
się jak za grunt stanowiący własność, z tym że wysokość tego odszkodowania powinna
być ustalona odpowiednio do nie wykorzystanego okresu trwania prawa użytkowania wieczystego.
Art. 58.
1.
Odszkodowanie za ograniczenie prawa własności powinno odpowiadać procentowemu zmniejszeniu
się wartości nieruchomości. Wartość nieruchomości ustala się według zasad określonych
w art. 56.
2.
Jeżeli ograniczenie prawa własności nie powoduje zmniejszenia wartości nieruchomości,
a jedynie utratę pożytków, odszkodowanie nie powinno przekraczać 10-krotnej rocznej
wartości utraconych pożytków.
3.
Odszkodowanie za wywłaszczone służebności gruntowe powinno odpowiadać 30-krotnej rocznej
wartości korzyści służebnościowych.
4.
Odszkodowanie za odjęcie lub ograniczenie innego niż własność prawa rzeczowego na
nieruchomości nie może przekraczać wysokości odszkodowania, jakie przysługiwałoby
za odjęcie prawa własności.
Art. 59.
1.
Odszkodowanie za zasiewy, uprawy i zbiory, jeżeli właściciel nie mógł ich wskutek
wywłaszczenia zebrać, powinno odpowiadać wartości przewidywanych plonów według cen
przyjętych w obrocie rynkowym po odliczeniu wartości nakładów, które właściciel poniósłby
w związku ze zbiorem. Właścicielowi przysługuje również zwrot kosztów poniesionych
w związku z wykonaniem czynności agrotechnicznych.
2.
Odszkodowanie za plantację kultur wieloletnich powinno obejmować koszty związane z
jej założeniem, koszty pielęgnacji do czasu pierwszych zbiorów oraz wartość korzyści
utraconych, obliczoną za lata pozostałe do końca pełnego plonowania. Odszkodowanie
zmniejsza się o sumę rocznych odpisów amortyzacyjnych, wynikającą z okresu wykorzystania
plantacji od pierwszego roku plonowania do dnia wywłaszczenia.
3.
Odszkodowanie za drzewostan leśny ustala się według wartości drewna, a w braku materiałów
użytkowych - według kosztów zalesienia i pielęgnacji, poniesionych przez właściciela.
Art. 60.
1.
Odszkodowanie za budowle i urządzenia trwale związane z gruntem powinno odpowiadać
kosztom ich odtworzenia pomniejszonym o stopień zużycia na dzień wywłaszczenia.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do lokali stanowiących odrębną własność.
3.
Rada Ministrów może w szczególnie uzasadnionych wypadkach określić, w drodze rozporządzenia,
korzystniejsze niż określone w ust. 1 zasady ustalania odszkodowania.
Art. 61.1 orzeczenie
1.
Właścicielowi wywłaszczonej nieruchomości należy w miarę możliwości przyznać na jego
żądanie, tytułem odszkodowania odpowiednią nieruchomość zamienną.
2.
Wartość nieruchomości zamiennej powinna odpowiadać wartości nieruchomości wywłaszczonej.
Różnicę wartości nieruchomości wyrównuje się przez dopłatę pieniężną.
3.
Wartość nieruchomości zamiennej ustala się według zasad obowiązujących przy ustalaniu
odszkodowania za nieruchomości wywłaszczane.
Art. 62.1 orzeczenie
1.
Jeżeli wywłaszczeniu podlega grunt pod budynkami wchodzącymi w skład siedliska gospodarstwa
rolnego, za który nie może być dostarczona nieruchomość zamienna, a przeniesienie
budynków i urządzeń gospodarstwa na inną nieruchomość jest niezbędne i gospodarczo
uzasadnione, koszty tego przeniesienia, na wniosek właściciela, pokrywa się ze środków
budżetu państwa lub budżetu gminy, w zależności od tego, na czyją rzecz następuje
wywłaszczenie.
2.
Jeżeli przeniesienie budynków w dotychczasowej postaci nie jest dopuszczalne albo
nie jest możliwe z uwagi na ich stan techniczny lub z innych względów, na wniosek
właściciela koszty budowy nowych budynków pokrywa się ze środków budżetu państwa lub
budżetu gminy, w zależności od tego, na czyją rzecz następuje wywłaszczenie. Przepis
art. 61 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 63.
1.
Przy ustalaniu odszkodowania od wartości wywłaszczonej nieruchomości odlicza się ciążące
na niej kwoty stanowiące należności Skarbu Państwa, gminy i banków.
2.
Należności Skarbu Państwa, gminy i banków w części przekraczającej wartość wywłaszczonej
nieruchomości umarza się.
Art. 64.
1.
Jeżeli wywłaszczana nieruchomość jest obciążona na rzecz osób trzecich prawami rzeczowymi
ujawnionymi w księdze wieczystej lub zbiorze dokumentów, wypłata odszkodowania osobie
uprawnionej może nastąpić po przedstawieniu przez nią dowodu, że osoby, którym te
prawa przysługują, wyrażają zgodę na wypłatę. W braku zgody należy przypadającą do
wypłaty sumę odszkodowania lub jej część niezbędną do zaspokojenia obciążeń złożyć
do depozytu sądu właściwego ze względu na położenie nieruchomości, w celu podziału
tej sumy między osoby uprawnione; podział odbywa się według przepisów o podziale sumy
uzyskanej w drodze egzekucji z nieruchomości.
2.
Sumę odszkodowania przypadającą do wypłaty należy również złożyć do depozytu sądowego,
jeżeli osoba uprawniona odmawia przyjęcia odszkodowania albo jeżeli wypłata odszkodowania
osobie uprawnionej natrafia na przeszkody.
Art. 65.
1.
Przejście prawa własności nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz gminy
następuje z dniem, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna.
2.
Wykonanie decyzji o wywłaszczeniu nie może nastąpić przed wydaniem wywłaszczonemu
nieruchomości zamiennej przyznanej stosownie do art. 61 ust. 1. Przejście prawa własności
nieruchomości zamiennej następuje z dniem, w którym decyzja nadająca własność nieruchomości
zamiennej stała się ostateczna.
3.
Nieruchomość wywłaszczona, do czasu zagospodarowania na cele, w jakich została nabyta,
powinna być, na wniosek byłego właściciela, pozostawiona w jego posiadaniu, na warunkach
określonych w umowie dzierżawy.
Art. 66.
1.
Ostateczna decyzja o wywłaszczeniu stanowi podstawę do dokonania w księdze wieczystej
odpowiednich wpisów. W tym celu organ orzekający o wywłaszczeniu przesyła ostateczną
decyzję do właściwego państwowego biura notarialnego.
2.
Z ujawnieniem w księdze wieczystej prawa własności nieruchomości podlegają wykreśleniu
ciążące na niej prawa rzeczowe, z wyjątkiem tych, których pozostawienie na nieruchomości
uznano w decyzji o wywłaszczeniu za niezbędne.
3.
Obowiązek zwolnienia nieruchomości zamiennej od obciążeń spoczywa na rejonowym organie
rządowej administracji ogólnej.
Art. 67.1 orzeczenie
Rejonowy organ rządowej administracji ogólnej po wszczęciu postępowania, a przed wydaniem
decyzji o wywłaszczeniu, może udzielić zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości,
jeżeli jest to uzasadnione szczególnymi względami, a zwłoka poważnie zagrażałaby interesowi
społecznemu.
Art. 68.
Jeżeli decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna w okresie trwania wegetacji roślin,
a do zbioru plonów pozostało nie więcej niż 5 miesięcy, nieruchomość powinna być pozostawiona
w posiadaniu dotychczasowego właściciela w celu umożliwienia mu zebrania plonów.
Art. 69.42 orzeczenia
1.
Nieruchomość wywłaszczona lub jej część podlega zwrotowi na rzecz poprzedniego właściciela
lub jego następcy prawnego na jego wniosek, jeżeli stała się zbędna na cel określony
w decyzji o wywłaszczeniu.
2.
Decyzja o zwrocie nieruchomości powinna zawierać rozliczenie między Skarbem Państwa
lub gminą, na których rzecz dokonano wywłaszczenia, a osobą, na której rzecz następuje
zwrot.
3.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa zasady i tryb rozliczeń w razie zwrotu
wywłaszczonych nieruchomości.
4.
Przepis ust. 1 stosuje się również do nieruchomości przejętych na rzecz Skarbu Państwa
na podstawie przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o terenach budowlanych na obszarach wsi oraz ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego
oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach oraz do nieruchomości wywłaszczonych na rzecz państwowych i spółdzielczych przedsiębiorstw
gospodarki rolnej, jak również do gruntów wywłaszczonych na mocy odrębnych przepisów
w związku z potrzebami Tatrzańskiego Parku Narodowego.
Art. 70.16 orzeczeń
1.
Zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomościach, zgodnie z decyzją o lokalizacji
inwestycji, ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów,
pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń technicznych łączności i sygnalizacji,
a także innych podziemnych lub nadziemnych urządzeń technicznych niezbędnych do korzystania
z tych przewodów i urządzeń, wymaga zezwolenia rejonowego organu rządowej administracji
ogólnej. Wydanie zezwolenia powinno być poprzedzone negocjacjami z właścicielem nieruchomości
o uzyskanie zgody na wykonanie wymienionych prac.
2.
Właściciel nieruchomości ma obowiązek udostępnienia terenu osobom i jednostkom zobowiązanym
do wykonania czynności związanych z eksploatacją i konserwacją przewodów i urządzeń,
o których mowa w ust. 1.
3.
Jeżeli założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń uniemożliwia dalsze racjonalne
korzystanie z nieruchomości przez właściciela na cele dotychczasowe, nieruchomość
podlega wywłaszczeniu w trybie i na zasadach przewidzianych w ustawie.
Art. 71.
1.
Rejonowy organ rządowej administracji ogólnej może zezwolić państwowej i komunalnej
jednostce organizacyjnej na czasowe zajęcie nieruchomości w celu odpłatnego wydobywania
na tej nieruchomości materiałów (np. kamieni, żwiru i piasku), niezbędnych do budowy
i konserwacji dróg lądowych i wodnych oraz na cele obrony Państwa.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać zakres i warunki korzystania
z udzielonego prawa.
3.
Jeżeli wskutek działań określonych w ust. 1 nieruchomość staje się nieużytkiem, podlega
wywłaszczeniu na wniosek osoby, której nieruchomość została czasowo zajęta.
Art. 72.
W wypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody,
wojewoda może zezwolić na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6
miesięcy.
Art. 73.
Zezwolenia, o których mowa w art. 70 ust. 1, art. 71 ust. 1 i art. 72, mogą być udzielone
tylko wówczas, gdy właściciel nie wyraża zgody na działanie określone w tych przepisach.
Art. 74.9 orzeczeń
1.
Właścicielowi nieruchomości przysługuje od jednostki, której udostępniono nieruchomość,
odszkodowanie za straty wyrządzone na skutek jej zajęcia i działań określonych w art.
67, 70 ust. 1, art. 71 ust. 1 i art. 72.
2.
Odszkodowanie ustala, w braku porozumienia stron, rejonowy organ rządowej administracji
ogólnej, z zastosowaniem zasad przewidzianych przy wywłaszczaniu nieruchomości.
3.
Odszkodowanie za straty w zasiewach, uprawach i zbiorach powinno być ustalone i wypłacone
w ciągu 2 miesięcy od powstania straty, a za inne straty - nie później niż w ciągu
3 miesięcy po ustaniu zajęcia. Jeżeli ustalenie odszkodowania następuje w drodze decyzji,
termin do wypłaty odszkodowania biegnie od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Art. 75.1 orzeczenie
Przepisy art. 70-74 stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego, zarządu i
użytkowania.
Rozdział 7
Prawo pierwokupu
Art. 76.3 orzeczenia
1.
Zarządowi gminy przysługuje prawo pierwokupu w wypadku sprzedaży nieruchomości nabytej
uprzednio od Skarbu Państwa lub gminy albo oddanej w użytkowanie wieczyste, jeżeli
nie została zabudowana na podstawie zezwolenia na budowę.
2.
Prawa pierwokupu nie stosuje się, jeżeli sprzedaż następuje na rzecz osób uprawnionych
do dziedziczenia ustawowego po osobie dokonującej sprzedaży.
3.
W obrocie nieruchomościami między osobami prawnymi jednego kościoła lub innego związku
wyznaniowego nie stosuje się prawa pierwokupu na rzecz gminy.
Art. 77.
Właściciel nieruchomości określonej w art. 76 może ją sprzedać osobie trzeciej tylko
pod warunkiem, że zarząd gminy nie wykona prawa pierwokupu.
Art. 78.1 orzeczenie
1.
Prawo pierwokupu może być wykonane w ciągu 3 miesięcy od dnia otrzymania przez zarząd
gminy zawiadomienia o treści umowy sprzedaży.
2.
Obowiązek zawiadomienia ciąży na państwowym biurze notarialnym, w którym została sporządzona
umowa sprzedaży.
3.
Oświadczenie zarządu gminy o wykonaniu prawa pierwokupu powinno być złożone w formie
aktu notarialnego. Z chwilą dojścia tego oświadczenia do wiadomości sprzedawcy nieruchomość
staje się własnością gminy.
Art. 79.1 orzeczenie
Prawo pierwokupu wykonuje się za cenę ustaloną między stronami w umowie sprzedaży.
Rozdział 8
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 80.9 orzeczeń
1.
Grunty państwowe będące w dniu wejścia w życie ustawy w użytkowaniu państwowych jednostek
organizacyjnych przechodzą w zarząd tych jednostek.
2.
Posiadaczom gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy, którzy
w dniu 1 sierpnia 1988 r. nie legitymują się dokumentami o przekazaniu gruntów wydanymi
w formie prawem przewidzianej i nie wystąpią w terminie do dnia 31 grudnia 1988 r.
o uregulowanie stanu prawnego, mogą być przekazane grunty będące w ich posiadaniu
odpowiednio w zarząd, użytkowanie lub użytkowanie wieczyste. Przekazanie następuje
na podstawie decyzji rejonowych organów rządowej administracji ogólnej w odniesieniu
do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub zarządów gmin w odniesieniu do
gruntów stanowiących własność gmin, wydanych bez konieczności uprzedniego złożenia
wniosków o przekazanie, w granicach określonych liniami rozgraniczającymi i ustalonymi
w miejscowych planach szczegółowych zagospodarowania przestrzennego lub w planach
realizacyjnych.
3.
Decyzja wydana w sprawie, o której mowa w ust. 2, stanowi podstawę do dokonania wpisu
w księdze wieczystej.
Art. 81.4 orzeczenia
1.
Na pokrycie opłat za użytkowanie wieczyste lub ceny sprzedaży działki budowlanej oraz
ceny sprzedaży położonych na niej domów, budynków lub lokali, a także ceny sprzedaży
nieruchomości rolnych stanowiących własność Skarbu Państwa osobom, które w związku
z wojną rozpoczętą w 1939 r. pozostawiły majątek nieruchomy na terenach nie wchodzących
w skład obecnego obszaru Państwa, a które na mocy umów międzynarodowych zawartych
przez Państwo mają otrzymać ekwiwalent za mienie pozostawione za granicą, zalicza
się wartość mienia nieruchomego pozostawionego za granicą.
2.
W razie zaliczenia wartości mienia nieruchomego, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje
się przepisów art. 25 i 76.
3.
Zaliczenie wartości mienia nieruchomego, o którym mowa w ust. 1, następuje na rzecz
właściciela tego mienia lub wskazanej przez niego jednej osoby uprawnionej do dziedziczenia
ustawowego.
4.
W razie śmierci właściciela mienia nieruchomego pozostawionego za granicą, uprawnienia
wynikające z ust. 1 przysługują łącznie wszystkim jego spadkobiercom lub jednemu z
nich, wskazanemu przez osoby uprawnione.
5.
Zaliczenie wartości mienia nieruchomego, o którym mowa w ust. 1, następuje na wniosek
osoby uprawnionej, złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 1992 r. W razie niezgłoszenia
wniosku w tym terminie, uprawnienia wynikające z ust. 1 wygasają.
6.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa sposób zaliczania na poczet opłat
za użytkowanie wieczyste lub na pokrycie ceny sprzedaży działki budowlanej i ceny
sprzedaży położonych na niej domów, budynków lub lokali, a także ceny sprzedaży nieruchomości
rolnych stanowiących własność Skarbu Państwa wartości mienia nieruchomego pozostawionego
na terenach nie wchodzących w skład obszaru Państwa oraz sposób ustalania wartości
tego mienia.
Art. 82.12 orzeczeń
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy wygasają prawa do odszkodowania za przejęte przez Państwo
grunty, budynki i inne części składowe nieruchomości, przewidziane w art. 7 ust. 4 i 5 i art. 8 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu
gruntów na obszarze m.st. Warszawy .
2.
Poprzedni właściciele działek zabudowanych domami jednorodzinnymi, małymi domami mieszkalnymi
i domami, w których liczba izb nie przekracza 20, a także domami, w których przed
dniem 21 listopada 1945 r. została wyodrębniona własność poszczególnych lokali, oraz
domami, które stanowiły przed tym dniem własność spółdzielni mieszkaniowych, lub ich
następcy prawni mogą zgłosić w terminie do dnia 31 grudnia 1988 r. wnioski o oddanie
wymienionych gruntów w użytkowanie wieczyste. O przyznaniu prawa użytkowania wieczystego
wymienionych gruntów i o zwrocie budynków orzeka rejonowy organ rządowej administracji
ogólnej w odniesieniu do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, a zarząd gminy
w odniesieniu do gruntów stanowiących własność gminy.
3.
Na rzecz osoby fizycznej może być dokonany zwrot tylko jednej nieruchomości.
4.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do obiektów sakralnych, klasztorów, domów zakonnych
i innych obiektów kościelnych, użytkowanych w całości przez byłych właścicieli lub
ich następców prawnych. Jeżeli obiekty te użytkowane są tylko w części, przepis ust.
2 może mieć zastosowanie wyłącznie w granicach faktycznego władania.
5.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do gruntów oddanych w użytkowanie wieczyste osobom
innym niż byli właściciele oraz do gruntów oddanych w użytkowanie.
Art. 83.4 orzeczenia
1.
Przepisy ustawy dotyczące odszkodowań za wywłaszczone nieruchomości stosuje się odpowiednio
do odszkodowania za gospodarstwo rolne na gruntach, które na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze
m.st. Warszawy przeszły na własność Państwa, jeżeli ich poprzedni właściciele lub następcy prawni
tych właścicieli, prowadzący gospodarstwo, zostali pozbawieni faktycznego władania
wspomnianym gospodarstwem po dniu 5 kwietnia 1958 r.
2.
Przepisy ustawy dotyczące odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości stosuje się
odpowiednio do domu jednorodzinnego, jeżeli przeszedł on na własność Państwa po dniu
5 kwietnia 1958 r., oraz do działki, która przed dniem wejścia w życie dekretu wymienionego
w ust. 1 mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, jeżeli poprzedni właściciel
bądź jego następcy prawni zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nią po
dniu 5 kwietnia 1958 r. W ramach przyznanego odszkodowania poprzedni właściciel bądź
jego następcy prawni mogą otrzymać w użytkowanie wieczyste działkę pod budowę domu
jednorodzinnego.
Art. 84.1 orzeczenie
1.
Grunty Skarbu Państwa położone na obszarach miast, przeznaczone w planach zagospodarowania
przestrzennego na cele gospodarki rolnej, nie oddane w zarząd, użytkowanie lub użytkowanie
wieczyste, wchodzą w skład Państwowego Funduszu Ziemi.
2.
Opłaty z tytułu użytkowania i użytkowania wieczystego gruntów, o których mowa w ust.
1, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stanowią dochody Państwowego Funduszu
Ziemi.
Art. 85.1 orzeczenie
1.
Działki budowlane stanowiące własność osób fizycznych, utworzone w wyniku podziału
dokonanego zgodnie z przepisami i odpowiadające ustaleniom miejscowego szczegółowego
planu zagospodarowania przestrzennego, powinny być zabudowane w terminie określonym
w decyzji o podziale.
2.
Termin, o którym mowa w ust. 1, może być przedłużony. W razie niezachowania terminów
do rozpoczęcia i zakończenia budowy stosuje się art. 29 i 45.
Art. 86.1 orzeczenie
Pozostają w mocy zasady i tryb wywłaszczania lub przejmowania nieruchomości, określone
w przepisach szczególnych.
Art. 87.3 orzeczenia
1.
Sprawy wszczęte, lecz nie zakończone decyzją ostateczną o odszkodowaniu przed dniem
wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie jej przepisów z wykorzystaniem zebranego
materiału,
2.
Decyzje ostateczne o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste lub o ustaleniu kandydata
na nabywcę działki budowlanej na obszarze wsi, podjęte przed dniem wejścia w życie
ustawy, stanowią podstawę do zawarcia odpowiednio umowy o użytkowanie wieczyste lub
umowy sprzedaży działki budowlanej.
Art. 88.4 orzeczenia
1.
Z nieruchomości, które w trybie art. 2 ustawy z dnia 4 lipca 1947 r. w sprawie zmiany dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej
o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej przeszły na własność Państwa, mogą być wydzielone poszczególne obiekty lub ich części
w celu przekazania ich na własność związków wyznaniowych, z uwzględnieniem w pierwszym
rzędzie potrzeb ludności ewangelickiej.
2.
Decyzje w sprawie wydzielania obiektów, o których mowa w ust. 1, lub ich części w
celu przekazania związkom wyznaniowym wydaje wojewoda po porozumieniu z Ministrem
- Szefem Urzędu Rady Ministrów.
3.
Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli wniosek o przekazanie obiektu lub jego części zostanie
złożony właściwemu terenowemu organowi administracji państwowej w terminie do dnia
31 grudnia 1988 r.
4.
Użytkowanie wieczyste gruntów oddanych związkom wyznaniowym pod punkty katechetyczne
jest wolne od opłat.
Art. 89.4 orzeczenia
Tracą moc:
1)
dekret z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich ,
2)
dekret z dnia 21 września 1950 r. o rozgraniczeniu nieruchomości Skarbu Państwa lub
nieruchomości nabywanych dla realizacji narodowych planów gospodarczych ,
3)
ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości ,
4)
ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r. o terenach budowlanych na obszarach wsi ,
5)
ustawa z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach ,
6)
ustawa z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego
oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach .