Ustawaz dnia 14 grudnia 1990 r.o rewaloryzacji emerytur i rent dla osób, które ukończyły 80 lat, oraz o zmianie niektórych
przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym
Treść ustawy
Art. 1.2 orzeczenia
Przepisy ustawy stosuje się do rewaloryzacji emerytur, rent inwalidzkich i rent rodzinnych,
przysługujących osobom, które ukończyły lub ukończą 80 lat do dnia 31 grudnia 1990 r.
- przyznanych na podstawie:
1)
ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin ,
2)
ustawy z dnia 27 września 1973 r. o zaopatrzeniu emerytalnym twórców i ich rodzin ,
3)
ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę
na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy
zlecenia ,
4)
dekretu z dnia 4 marca 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni
produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin ,
5)
ustawy z dnia 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących działalność
gospodarczą oraz ich rodzin ,
6)
ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin ,
7)
ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych
i ich rodzin ,
8)
ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o ubezpieczeniu społecznym duchownych ,
9)
ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz
ich rodzin , jeżeli podstawa wymiaru została ustalona od wynagrodzenia lub uposażenia,
10)
ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób
zawodowych ,
11)
ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i
ich rodzin ,
12)
ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji
Obywatelskiej oraz ich rodzin .
Art. 2.1 orzeczenie
1.
Rewaloryzacja emerytur i rent następuje przez obliczenie nowej ich wysokości na zasadach
określonych w art. 3-5 od podstawy wymiaru ustalonej przy zastosowaniu wskaźnika wysokości
wynagrodzenia (uposażenia, dochodu, przychodu, podstawy wymiaru składek).
2.
Wskaźnik wysokości wynagrodzenia oblicza się na podstawie:
1)
art. 28-30 ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu
emerytalnym w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą albo
2)
art. 16 i 161 ustawy, o której mowa w art. 1 pkt 1, jeżeli przepisy ustawy z dnia 24 maja 1990 r.
przewidywały taką możliwość.
3.
Podstawę wymiaru emerytury i renty ustala się mnożąc wskaźnikiem wysokości wynagrodzenia
(uposażenia, dochodu, przychodu, podstawy wymiaru składek) kwotę przewidywanego przeciętnego
wynagrodzenia stanowiącą podstawę waloryzacji emerytur i rent w czwartym kwartale
1990 r.
Art. 3.3 orzeczenia
1.
Emerytura wynosi:
1)
25% przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę ostatniej waloryzacji
emerytur i rent, zwanej dalej „kwotą bazową”, oraz
2)
po 1,5% podstawy jej wymiaru za każdy pełny rok okresów, o których mowa w ust. 2.
2.
Do obliczenia wysokości świadczenia przyjmuje się okresy zatrudnienia (ubezpieczenia,
wysługi emerytalnej) oraz okresy równorzędne i zaliczalne do tych okresów, ustalone
w decyzjach wydanych na dzień 31 grudnia 1990 r.
3.
Wysokość emerytury wraz ze wzrostem, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1, oraz dodatkiem,
o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2, nie może przekraczać 100% podstawy jej wymiaru.
Art. 4.
1.
Renta inwalidzka dla inwalidy I lub II grupy wynosi:
1)
25% kwoty bazowej,
2)
po 1,5% podstawy jej wymiaru za każdy pełny rok okresów, o których mowa w art. 3 ust.
2, oraz
3)
po 0,9% podstawy jej wymiaru za każdy rozpoczęty rok okresu brakującego do pełnych
25 lat okresów, o których mowa w art. 3 ust. 2, przypadających od dnia zgłoszenia
wniosku o rentę do dnia, w którym rencista ukończyłby 55 lat życia.
2.
Wysokość renty inwalidzkiej wraz ze wzrostem, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1,
oraz dodatkiem, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2, nie może przekraczać 100% podstawy
jej wymiaru.
3.
Renta inwalidzka dla inwalidy III grupy wynosi 75% renty obliczonej w myśl ust. 1.
4.
Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się do rent inwalidzkich przysługujących:
1)
z tytułu wypadków przy pracy, wypadków w drodze do pracy lub z pracy i chorób zawodowych
oraz z tytułu wypadków i chorób zawodowych powstałych przy wykonywaniu działalności
objętej przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 2-5 i 8; wysokość tych rent ustala
się na podstawie przepisów o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych,
2)
z tytułu wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, służbą w organach
ochrony bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, a także
w Służbie Więziennej, jeżeli z tytułu tych wypadków i chorób przysługują świadczenia
odszkodowawcze na podstawie przepisów odrębnych; wysokość tych rent ustala się na
podstawie przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 11 i 12,
3)
na podstawie przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 9; wysokość tych rent ustala się
na podstawie tych przepisów.
Art. 5.1 orzeczenie
1.
Renta rodzinna wynosi:
1)
75% świadczenia, które przysługiwałoby osobie zmarłej w dniu śmierci - dla jednej
osoby uprawnionej do renty,
2)
86% świadczenia, które przysługiwałoby osobie zmarłej w dniu śmierci - dla dwóch osób
uprawnionych do renty,
3)
95% świadczenia, które przysługiwałoby osobie zmarłej w dniu śmierci - dla trzech
lub więcej osób uprawnionych do renty.
Przy ocenie prawa do renty inwalidzkiej przysługującego osobie zmarłej w dniu śmierci
przyjmuje się, że osoba zmarła była inwalidą II grupy.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ustalenia wysokości renty rodzinnej przyznanej
po zaginionym.
3.
Przepisy art. 4 ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 6.
Po obliczeniu wysokości emerytury lub renty ustala się wskaźnik wysokości świadczenia
w relacji do kwoty bazowej, od której świadczenie zostało obliczone - wyrażony w procentach
z zaokrągleniem do setnych części procentu.
Art. 7.
1.
Emerytury i renty zrewaloryzowane w myśl art. 2-5 podlegają waloryzacji na zasadach
i w terminach określonych w ustawie, o której mowa w art. 1 pkt 1.
2.
Ustalenie wysokości zwaloryzowanej emerytury i renty następuje przez jej obliczenie
od kwoty przewidywanego na bieżący kwartał przeciętnego wynagrodzenia przy zastosowaniu
wskaźnika wysokości świadczenia.
3.
Przy waloryzacji świadczeń nie stosuje się ograniczenia podwyżki podstawy wymiaru
określonego w art. 74 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 1 pkt 1.
Art. 8.
1.
Emerytury i renty w wysokości ustalonej w myśl art. 2-5 przysługują od dnia 1 października
1990 r.
2.
Realizacja podwyżki następuje po waloryzacji przeprowadzonej w grudniu 1990 r., nie
później niż do dnia 28 lutego 1991 r., z wyrównaniem od dnia 1 października 1990 r.
3.
Jeżeli wysokość emerytury lub renty ustalona w myśl art. 2-5 byłaby niższa w porównaniu
do kwoty tego świadczenia przysługującej w dniu 1 października 1990 r. po waloryzacji
- świadczenie wypłaca się nadal w dotychczasowej wysokości do czasu, gdy jego wysokość,
należna w myśl art. 2-7, przekroczy tę kwotę.
4.
Kwota świadczenia wypłacana w myśl ust. 3 nie może być niższa od kwoty odpowiedniego
świadczenia w najniższej wysokości.
Art. 9.1 orzeczenie
1.
Do zrewaloryzowanych emerytur i rent przysługują:
1)
wzrost z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze na zasadach
i w wysokości określonych w przepisach odrębnych,
2)
dodatek z tytułu odznaczeń państwowych na zasadach i w wysokości określonych w przepisach
o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,
3)
dodatki rodzinne na zasadach i w wysokości przewidzianych w odrębnych przepisach dla
zasiłków rodzinnych przysługujących pracownikom,
4)
dodatek dla sierot zupełnych na zasadach i w wysokości przewidzianych w przepisach
o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,
5)
dodatek pielęgnacyjny na zasadach i w wysokości przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu
emerytalnym pracowników i ich rodzin albo w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych
i wojskowych oraz ich rodzin.
2.
Do zrewaloryzowanych emerytur i rent nie przysługują żadne inne dodatki, wzrosty ani
zwiększenia poza wymienionymi w ust. 1, a także określonymi w przepisach o kombatantach
oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.
Art. 10.1 orzeczenie
Rewaloryzacji emerytur i rent dokonuje się z urzędu, a jeżeli prawo do świadczeń jest
zawieszone - na wniosek osoby zainteresowanej albo przy wznowieniu ich wypłaty.
Art. 11.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
i ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.
Emerytury i renty podlegają podwyższeniu na zasadach i w terminach określonych w przepisach
o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.
”
;
2)
w art. 61:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Podwyższeniem obejmuje się emerytury i renty żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby
wojskowej do ostatniego dnia kwartału poprzedzającego kwartał, w którym to podwyższenie
następuje.
”
,
b)
ust. 3 skreśla się,
c)
w ust. 4 powołanie „ust. 1-3” zastępuje się powołaniem „ust. 1 i 2”;
3)
art. 62-64 skreśla się.
Art. 12.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji
Obywatelskiej oraz ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.
Emerytury i renty podlegają podwyższeniu na zasadach i w terminach określonych w przepisach
o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.
”
;
2)
w art. 61:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Podwyższeniem obejmuje się emerytury i renty funkcjonariuszy zwolnionych ze służby
do ostatniego dnia kwartału poprzedzającego kwartał, w którym to podwyższenie następuje.
”
,
b)
ust. 3 skreśla się,
c)
w ust. 4 powołanie „ust. 1-3” zastępuje się powołaniem „ust. 1 i 2”;
3)
art. 62-64 skreśla się.
Art. 13.
W ustawie z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 29 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 29.
Wojskowe i milicyjne organy emerytalne w odniesieniu do świadczeń przysługujących
na podstawie przepisów, o których mowa w art. 11 i 13, podejmą prace przygotowawcze
zmierzające do przeprowadzenia rewaloryzacji emerytur i rent wojskowych oraz milicyjnych,
ustalając wskaźnik wysokości uposażenia. Ministrowie Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych
i Sprawiedliwości określą sposób ustalania wskaźnika wysokości uposażenia żołnierza,
funkcjonariusza organów ochrony bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku
publicznego, a także funkcjonariusza Służby Więziennej dla celów rewaloryzacji emerytur
i rent.
”
;
2)
w art. 29a w zdaniu pierwszym skreśla się wyrazy „najpóźniej do dnia 31 grudnia 1990 r.”.
Art. 14.1 orzeczenie
W sprawach dotyczących emerytur i rent, nie unormowanych w ustawie, stosuje się odpowiednio
przepisy wymienione w art. 1.
Art. 15.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 października 1990 r., z
tym że przepisy art. 7, 11 i 12 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1991 r.