Ustawaz dnia 27 lipca 1990 r.o zmianie ustawy o zatrudnieniu
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 i nowy ust. 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu z dniem zarejestrowania, jeżeli:
1)
nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji przyuczenia do zawodu lub
przekwalifikowania, skierowania do prac interwencyjnych lub na utworzone dodatkowe
miejsce pracy oraz
2)
w okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania pozostawał w stosunku
pracy co najmniej 180 dni lub podlegał ubezpieczeniu społecznemu z tytułu innej działalności
przez okres co najmniej 180 dni.
2.
Warunku określonego w ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do bezrobotnych:
1)
z którymi rozwiązano stosunek pracy w trybie i na zasadach ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw ,
2)
do ukończenia 18 roku życia,
3)
absolwentów,
4)
którzy są jedynymi żywicielami rodziny lub utracili swojego żywiciela w okresie 12
miesięcy wymienionym w ust. 1 pkt 2,
5)
osób zwolnionych z zasadniczej albo okresowej służby wojskowej, służby wojskowej pełnionej
w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, przeszkolenia wojskowego absolwentów
szkół wyższych, zasadniczej służby w obronie cywilnej lub służby zastępczej - zarejestrowanych
jako bezrobotne w okresie 3 miesięcy po zwolnieniu ze służby,
6)
osób po urlopach wychowawczych,
7)
osób, u których ustało prawo do świadczeń rentowych,
8)
których współmałżonek pobiera zasiłek dla bezrobotnych,
9)
osób zwolnionych z zakładów karnych, zarejestrowanych jako bezrobotne w okresie 3
miesięcy po zwolnieniu z zakładu,
10)
których poprzedni okres zatrudnienia wynosił dla mężczyzn co najmniej 20 lat, a dla
kobiet 15 lat.
”
,
b)
dotychczasowy ust. 2 otrzymuje oznaczenie ust. 3,
c)
dotychczasowy ust. 3 otrzymuje oznaczenie ust. 4 i brzmienie:
„
4.
Zasiłek nie może być niższy od 95% najniższego wynagrodzenia i przekraczać przeciętnego
wynagrodzenia.
”
,
d)
dotychczasowy ust. 4 skreśla się,
e)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Bezrobotnym:
1)
podlegającym ubezpieczeniu społecznemu z tytułu innej działalności przez okres co
najmniej 180 dni poprzedzających dzień zarejestrowania zasiłek ustala się od dochodu
stanowiącego podstawę obliczenia składki ubezpieczeniowej, a gdy to nie jest możliwe
- od przeciętnego wynagrodzenia, z zastrzeżeniem przepisów ust. 3 i 4,
2)
do ukończenia 18 roku życia przysługuje zasiłek w wysokości 95% najniższego wynagrodzenia.
3)
absolwentom przez okres 6 miesięcy przysługuje zasiłek w wysokości:
-
-125% najniższego wynagrodzenia - absolwentom szkół wyższych,
-
-110% najniższego wynagrodzenia - absolwentom szkół zawodowych,
-
-110% najniższego wynagrodzenia - absolwentom szkół ogólnokształcących;
po upływie 6 miesięcy zasiłek przysługuje w wysokości 95% najniższego wynagrodzenia,
4)
wymienionym w ust. 2 pkt 4, 5, 6, 8, 9 i 10 zasiłek przysługuje w wysokości 95% najniższego
wynagrodzenia,
5)
którym ustało prawo do świadczeń rentowych przysługuje zasiłek obliczony od renty
za miesiąc poprzedzający rejestrację, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.
”
Art. 2.
1.
Zasiłki przyznane bezrobotnym na mocy dotychczasowych przepisów, którzy nie spełniają
warunków określonych w art. 1 lit. a) niniejszej ustawy, wypłaca się na dotychczasowych
zasadach przez okres do 3 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, chyba że zajdą wcześniej
okoliczności powodujące ich utratę.
2.
Zasiłki, o których mowa w ust. 1, nie podlegają podwyższeniu w przypadku zmiany wysokości
najniższego i przeciętnego wynagrodzenia.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1990 r.