Ustawaz dnia 24 maja 1990 r.o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego
Treść ustawy
Art. 1.3 orzeczenia
W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1:
a)
w § 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
przed organami administracji państwowej oraz organami samorządu terytorialnego w należących
do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji
administracyjnych,
2)
w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami administracji państwowej
i organami samorządu terytorialnego oraz między tymi organami a sądami
”
,
b)
w § 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
państwowych i komunalnych jednostek organizacyjnych
”
;
2)
art. 2 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 2.
Kodeks postępowania administracyjnego normuje ponadto postępowanie przed organami państwowymi, organami samorządowymi,
organami państwowych i komunalnych jednostek organizacyjnych oraz przed organami organizacji
społecznych w sprawie skarg i wniosków (dział VIII).
”
;
3)
w art. 3:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do postępowania w sprawach karnych skarbowych.
”
,
b)
w § 2 pkt 1-3 skreśla się;
4)
w art. 5 w § 2:
a)
w zdaniu pierwszym wyraz „dalszych” skreśla się,
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
organach administracji państwowej - rozumie się przez to naczelne i centralne organy
administracji państwowej, terenowe organy administracji rządowej, organy samorządu
terytorialnego, a także organy wymienione w art. 1 § 2
”
,
c)
dodaje się pkt 6 w brzmieniu:
„
6)
organach samorządu terytorialnego - rozumie się przez to organy gmin, ich związków
lub kolegia odwoławcze przy sejmikach.
”
;
5)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.
Organy administracji państwowej działają na podstawie przepisów prawa.
”
;
6)
w art. 7 wyraz „ludowej” skreśla się;
7)
art. 17 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 17.1 orzeczenie
Organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są:
1)
w stosunku do organów gmin w sprawach należących do zadań własnych gmin - kolegia
odwoławcze przy sejmikach, a w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji
rządowej - wojewodowie,
2)
w stosunku do kierowników rejonowych urzędów rządowej administracji ogólnej - wojewodowie,
a w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie,
3)
w stosunku do innych organów administracji rządowej, państwowych i komunalnych jednostek
organizacyjnych - odpowiednie organy nadrzędne i właściwi ministrowie,
4)
w stosunku do organów organizacji społecznych - odpowiednie organy wyższego stopnia
tych organizacji, a w razie ich braku - organ państwowy sprawujący nadzór nad ich
działalnością.
”
;
8)
w art. 18 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
w stosunku do organów administracji państwowej, organów samorządu terytorialnego oraz
organów państwowych i komunalnych jednostek organizacyjnych - Prezes Rady Ministrów
i właściwi ministrowie
”
;
9)
art. 22 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 22.
§ 1.
Spory o właściwość rozstrzygają:
1)
między organami gmin w jednym województwie w sprawach należących do zadań własnych
gmin - wspólne dla nich kolegium odwoławcze przy sejmiku,
2)
między organami gmin w różnych województwach w sprawach należących do zadań własnych
gmin - właściwe kolegia odwoławcze przy sejmikach działające wspólnie,
3)
między organami gmin w jednym województwie w sprawach należących do zadań zleconych
z zakresu administracji rządowej - wojewoda,
4)
między organami gmin w różnych województwach w sprawach należących do zadań zleconych
z zakresu administracji rządowej - minister właściwy do spraw administracji,
5)
między kierownikami rejonowych urzędów rządowej administracji ogólnej - wspólny dla
nich wojewoda,
6)
między kierownikami rejonowych urzędów rządowej administracji ogólnej w różnych województwach
oraz między wojewodami - minister właściwy do spraw administracji,
7)
miedzy terenowymi organami rządowej administracji ogólnej a organami administracji
specjalnej - minister właściwy do spraw administracji po porozumieniu z organem sprawującym
nadzór nad organem pozostającym w sporze z terenowym organem rządowej administracji
ogólnej,
8)
miedzy organami administracji rządowej innymi niż wymienione w pkt 5-7 - wspólny dla
nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - minister właściwy do
spraw administracji,
9)
między organami administracji państwowej, gdy jednym z nich jest naczelny organ administracji
państwowej - Prezes Rady Ministrów.
§ 2.
Spory o właściwość między organami samorządu terytorialnego a terenowymi organami
administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny.
”
;
10)
w art. 27 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„
§ 3.
Jeżeli kolegium odwoławcze przy sejmiku na skutek wyłączenia jego członków nie może
załatwić sprawy, minister właściwy do spraw administracji wyznaczy do załatwienia
sprawy kolegium odwoławcze w innym województwie.
”
;
11)
po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu:
„
Art. 27a.1 orzeczenie
§ 1.
Organy gminy podlegają także wyłączeniu od załatwienia sprawy, w której stroną jest
gmina.
§ 2.
W przypadku określonym w § 1 sprawę załatwia organ innej gminy wyznaczony przez:
1)
kolegium odwoławcze przy sejmiku - w sprawach należących do zadań własnych gmin,
2)
wojewodę - w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej.
”
;
12)
w art. 44 wyrazy „w urzędzie terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego” zastępuje się wyrazami „w urzędzie gminy”;
13)
w art. 52 wyrazy „zwraca się do właściwego terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego” zastępuje się wyrazami „zwraca się do właściwego terenowego organu administracji rządowej lub organu samorządu
terytorialnego”;
14)
art. 124 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 124.
§ 1.
Postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji państwowej, datę jego
wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu,
powołanie podstawy prawnej, rozstrzygniecie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy
na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego (art. 196 § 3 pkt 1) oraz podpis
z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego
wydania.
§ 2.
Postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie
zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia
na postanowienie.
”
;
15)
art. 125 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 125.
§ 1.
Postanowienia, od których służy stronom zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego,
doręcza się na piśmie.
§ 2.
W przypadkach wymienionych w art. 14 § 2 postanowienia mogą być stronom ogłaszane
ustnie.
§ 3.
Postanowienie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego, doręcza się stronie
wraz z pouczeniem o dopuszczalności wniesienia skargi oraz uzasadnieniem faktycznym
i prawnym.
”
;
16)
w art. 127 dodaje się § 4 w brzmieniu:
„
§ 4.
Od decyzji wydanej w I instancji przez kolegium odwoławcze przy sejmiku w sprawach
należących do zadań własnych gmin odwołanie nie służy. Przepis § 3 stosuje się odpowiednio.
”
;
17)
w art. 150 w § 3 na końcu dodaje się wyrazy „a w sprawach należących do zadań własnych gmin - kolegium odwoławcze przy sejmiku.”;
18)
w art. 152 w § 2 po wyrazach „naczelny organ administracji państwowej” dodaje się wyrazy „lub kolegium odwoławcze przy sejmiku”;
19)
w art. 154 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„
§ 3.
W sprawach należących do zadań własnych gminy do zmiany lub uchylenia decyzji, o której
mowa w § 1 oraz w art. 155, właściwe są organy gminy.
”
;
20)
w art. 157 w § 1 dodaje się drugie zdanie w brzmieniu: „Stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez kolegium odwoławcze przy sejmiku należy
do właściwego naczelnego organu administracji państwowej.”;
21)
w art. 161 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Uprawnienia określone w § 1 w stosunku do decyzji wydanych przez kierowników rejonowych
urzędów rządowej administracji ogólnej oraz organy gmin w sprawach należących do zadań
zleconych z zakresu administracji rządowej przysługują także wojewodzie.
”
;
22)
art. 196 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 196.3 orzeczenia
§ 1.
Decyzja organu administracji państwowej może być zaskarżona do sądu administracyjnego
z powodu jej niezgodności z prawem.
§ 2.
Przepisy niniejszego działu stosuje się do decyzji organów, o których mowa w art.
1 § 1 pkt 1 i § 2, wydanych w postępowaniach określonych w kodeksie lub w innych ustawach
szczególnych.
§ 3.
Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio również do postanowień:
1)
o odmowie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu, o odmowie
przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, o zawieszeniu postępowania, o odmowie
podjęcia zawieszonego postępowania, o zatwierdzeniu i odmowie zatwierdzenia ugody,
w sprawie sprostowania i wyjaśnienia decyzji, o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania,
o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania oraz w sprawie kosztów postępowania,
2)
o rozstrzygnięciu zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego lub zabezpieczającego
w administracji oraz o umorzeniu lub odmowie umorzenia tych postępowań.
§ 4.
Przepisów § 1-3 nie stosuje się, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej, w
sprawach:
1)
wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami
administracji państwowej,
2)
wynikających z podległości służbowej w urzędach organów administracji państwowej oraz
w innych państwowych jednostkach organizacyjnych,
3)
odmowy powołania lub mianowania na stanowiska kierownicze i do pełnienia funkcji w
organach państwowych, chyba ze obowiązek powołania lub mianowania wynika z przepisów
prawa,
4)
dyscyplinarnych,
5)
udzielania wiz, przyznawania prawa azylu, uzyskiwania zezwolenia na pobyt stały i
wydalania, chyba że cudzoziemiec przebywa legalnie w Rzeczypospolitej Polskiej,
6)
należących do właściwości Urzędu Patentowego i Komisji Odwoławczej przy tym Urzędzie,
7)
należących do właściwości innych sądów.
”
;
23)
art. 200 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 200.
§ 1.
Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną
decyzję w ostatniej instancji. Termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany,
jeżeli przed jego upływem skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego;
sąd przekazuje niezwłocznie taką skargę właściwemu organowi w celu nadania jej dalszego
biegu.
§ 2.
Organ administracji państwowej, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę wraz z aktami
sprawy do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Może też w tym terminie, jeżeli uzna skargę w całości za słuszną, zmienić lub uchylić
decyzję na zasadach określonych w art. 207 § 2.
§ 3.
Decyzja wydana na podstawie § 2 nie może być w tym samym trybie zmieniona lub uchylona.
§ 4.
W przypadku uchylenia decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 stosuje się odpowiednio
art. 153.
§ 5.
Organ administracji państwowej, przekazując skargę sądowi administracyjnemu, jest
obowiązany wnieść równocześnie odpowiedź na tę skargę, w której wskazuje przyczyny
jej nieuwzględnienia oraz przedstawia stanowisko wobec wszystkich zawartych w niej
zarzutów.
§ 6.
Jeżeli skarga wraz z aktami sprawy nie zostanie przekazana sądowi w terminie określonym
w § 2, wykonanie decyzji ulega wstrzymaniu z mocy prawa.
”
;
24)
w art. 201 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„
§ 3.
Przepisu § 2 nie stosuje się w sprawach z zakresu powszechnego obowiązku obrony; w
tych sprawach sąd wyznacza rozprawę nie później niż w ciągu 7 dni od wpłynięcia skargi
do sądu, chyba że zachodzą przeszkody formalne.
”
;
25)
w art. 207 dodaje się § 7 w brzmieniu:
„
§ 7.
W sprawach skarg na decyzje i postanowienia, wydane w innym postępowaniu niż uregulowane
w kodeksie, przepisy § 1-6 stosuje się z uwzględnieniem przepisów regulujących postępowanie,
w którym wydano zaskarżoną decyzję lub postanowienie.
”
;
26)
po art. 216 dodaje się art. 216a i 216b w brzmieniu:
„
Art. 216a.
§ 1.
Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do skarg na uchwałę organu gminy
i rozstrzygnięcie nadzorcze oraz stanowisko organu określone w ustawie o samorządzie
terytorialnym.
§ 2.
Skargę na uchwałę, o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie terytorialnym, można
wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców
gminy.
Art. 216b.
§ 1.
Z wnioskiem o rozpatrzenie sporu, o którym mowa w art. 22 § 2, mogą występować:
1)
zainteresowany organ samorządu terytorialnego lub terenowy organ administracji rządowej
- gdy uznają się równocześnie za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny),
2)
strona - gdy w sprawie za niewłaściwy uznaje się zarówno organ samorządu terytorialnego,
jak i terenowy organ administracji rządowej (spór negatywny),
3)
minister właściwy do spraw administracji,
4)
Prokurator Generalny.
§ 2.
Sąd administracyjny po przeprowadzeniu rozprawy wydaje postanowienie, w którym wyznacza
organ właściwy do załatwienia sprawy.
§ 3.
W kwestiach nie unormowanych w § 1 i 2 do postępowania o rozpatrzenie sporu o właściwość
stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego działu.
”
;
27)
w art. 221 w § 1 na końcu dodaje się wyrazy „i organów samorządowych”;
28)
w art. 222 skreśla się § 1 i oznaczenie § 2;
29)
w art. 223:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe oraz organy
organizacji społecznych - rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski w ramach swojej
właściwości.
”
;
b)
w § 2 po wyrazach „Pracownik organu państwowego” stawia się przecinek i dodaje wyrazy „pracownik samorządowy”;
30)
w art. 225 w § 2 po wyrazach „Organy państwowe” stawia się przecinek i dodaje wyrazy „organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe”;
31)
art. 229 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 229.
Jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania
skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności:
1)
rady gminy - sejmik samorządowy, a w stosunku do sejmiku samorządowego - Prezes Rady
Ministrów,
2)
organów samorządu terytorialnego w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu
administracji rządowej - wojewoda,
3)
zarządu gminy - rada gminy,
4)
wójta, burmistrza (prezydenta miasta) w sprawach należących do zadań własnych gminy
- zarząd gminy,
5)
kierownika rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej - wojewoda,
6)
wojewody w sprawach podlegających rozpatrzeniu według przepisów kodeksu - właściwy
minister, a w innych sprawach Prezes Rady Ministrów,
7)
innego terenowego organu administracji rządowej, przedsiębiorstwa państwowego lub
innej państwowej jednostki organizacyjnej - organ wyższego stopnia lub sprawujący
bezpośredni nadzór.
8)
ministra - Rada Ministrów,
9)
innego organu centralnego i jego kierownika - organ, któremu podlega.
”
;
32)
w art. 237 w § 2 wyrazy „Posłowie na Sejm i radni rad narodowych” zastępuje się wyrazami „Posłowie na Sejm, senatorowie i radni rad gmin”;
33)
w art. 253 w § 1 po wyrazach „Organy państwowe” stawia się przecinek i dodaje wyrazy „organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe”;
34)
w art. 254 po wyrazach „organów państwowych” stawia się przecinek i dodaje wyrazy „organów samorządu terytorialnego i innych organów samorządowych”;
35)
art. 257 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 257.
Zwierzchni nadzór nad przyjmowaniem i załatwianiem skarg i wniosków składanych do
sądów sprawuje Krajowa Rada Sądownictwa, a do innych organów i jednostek organizacyjnych
- Prezes Rady Ministrów.
”
;
36)
w art. 258 w § 1:
a)
pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
właściwi rzeczowo ministrowie we współdziałaniu z ministrem właściwym do spraw administracji
- gdy chodzi o skargi załatwiane przez terenowe organy administracji rządowej, a wojewodowie
- gdy chodzi o skargi załatwiane przez kierowników rejonowych urzędów rządowej administracji
ogólnej,
3)
terenowe organy administracji rządowej - gdy chodzi o skargi załatwiane przez jednostki
organizacyjne nadzorowane przez te organy,
”
,
b)
w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem,
c)
dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
Prezes Rady Ministrów i wojewodowie - gdy chodzi o skargi załatwiane przez organy
samorządu terytorialnego oraz komunalne jednostki organizacyjne.
”
;
37)
w art. 259 w § 2 wyrazy „Terenowe organy administracji państwowej stopnia wojewódzkiego” zastępuje się wyrazem „Wojewodowie”;
38)
art. 260 skreśla się;
39)
w art. 268 powołanie „art. 229 pkt 3” zastępuje się powołaniem „art. 229 pkt 8”.
Art. 2.
W sprawach, w których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy decyzje lub postanowienia
nie mogły być zaskarżone do sądu administracyjnego, przepisy działu VI Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się, jeżeli postępowanie w tych sprawach zostało wszczęte po wejściu w życie
niniejszej ustawy.
Art. 3.3 orzeczenia
Z wyjątkiem przepisów dotyczących spraw wymienionych w art. 196 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, tracą moc wszelkie przepisy szczególne ograniczające dopuszczalność zaskarżenia
decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 27 maja 1990 r.