Osoba pełniąca kierownicze funkcje w podmiotach gospodarczych nie może zajmować się interesami konkurencyjnymi, a w szczególności uczestniczyć w spółkach konkurencyjnych jako wspólnik lub członek władz.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą na własny rachunek.

Przez osobę pełniącą kierowniczą funkcję rozumie się kierownika, zastępcę kierownika, głównego księgowego oraz inne osoby wchodzące w skład organów zarządzających podmiotów gospodarczych.

Prowadzenie przez osobę wymienioną w art. 25a ust. 1 działalności konkurencyjnej w stosunku do interesów podmiotu gospodarczego, w którym jest zatrudniona bądź którego interesy reprezentuje, stanowi podstawę uzasadniającą odwołanie jej ze stanowiska kierowniczego lub rozwiązanie stosunku pracy w trybie określonym w kodeksie pracy lub w przepisach szczególnych.

Podmiot gospodarczy może żądać od osoby wymienionej w art. 25a ust. 1 naprawienia szkody wyrządzonej naruszeniem zakazu konkurencji. Roszczenie to przedawnia się z upływem roku od powzięcia wiadomości o wyrządzeniu szkody, nie później jednak niż z upływem 3 lat od naruszenia zakazu konkurencji.

Powierzenie funkcji kierowniczej w podmiocie gospodarczym może być uzależnione od powstrzymania się od podejmowania dodatkowych zajęć zarobkowych.

W stosunku do osoby, o której mowa w art. 25a ust. 1, można również zastrzec w umowie obowiązek powstrzymania się od zajmowania się interesami konkurencyjnymi na okres do roku od dnia zaprzestania pełnienia tej funkcji (klauzula konkurencyjna). Do ważności tej umowy wymaga się formy pisemnej i zamieszczenia w niej zobowiązania zakładu pracy (pracodawcy) do wypłacania pracownikowi przez czas trwania ograniczenia co najmniej połowy przeciętnego wynagrodzenia pobieranego w ostatnim roku pełnienia funkcji kierowniczej. Odszkodowanie to wypłaca się najpóźniej w końcu każdego miesiąca kalendarzowego. Roszczenia z tego tytułu przedawniają się z upływem 3 lat od dnia, w którym stały się wymagalne.