Ustawaz dnia 25 lutego 2003 r.o zmianie ustawy o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, Kodeksu postępowania
w sprawach o wykroczenia oraz ustawy o Sądzie Najwyższym
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: „Ustawa o prokuraturze.”;
2)
art. 1 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 1.
1.
Prokuraturę stanowią: Prokurator Generalny, podlegli mu: pierwszy zastępca, zastępcy
Prokuratora Generalnego, prokuratorzy w Ministerstwie Sprawiedliwości oraz prokuratorzy
powszechnych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. 2. Prokurator Generalny
jest naczelnym organem prokuratury. Funkcje Prokuratora Generalnego sprawuje Minister
Sprawiedliwości.
”
;
3)
art. 2 skreśla się;
4)
art. 3 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 3.
Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.
”
;
5)
w art. 4 w ust. 1:
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
podejmowanie środków przewidzianych prawem, zmierzających do prawidłowego i jednolitego
stosowania prawa w postępowaniu sądowym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia
oraz w innych postępowaniach,
”
b)
pkt 6 i 8 skreśla się,
c)
pkt 12 otrzymuje brzmienie:
„
12)
podejmowanie innych czynności określonych w ustawach.
”
;
6)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5.
Prokurator Generalny może występować do Trybunału Konstytucyjnego o ustalenie powszechnie
obowiązującej wykładni ustaw.
”
;
7)
w art. 6:
a)
w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu; „Przed wystąpieniem do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie zgodności aktu normatywnego
naczelnego lub centralnego organu administracji państwowej Prokurator Generalny występuje
o zmianę lub uchylenie aktu do organu, który go wydał.”,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Jeżeli uchwała organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie terenowego organu
administracji są niezgodne z prawem, prokurator zwraca się do organu, który je wydał,
o ich zmianę lub uchylenie albo kieruje wniosek o ich uchylenie do właściwego organu
nadzoru; w wypadku uchwały organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić
z wnioskiem o jej uchylenie do sądu administracyjnego.
”
;
8)
art. 7 i 8 skreśla się;
9)
w art. 9:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prokuratorami powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy prokuratur
wojewódzkich i rejonowych.
”
,
b)
w ust. 2 wyrazy „zastępcy prokuratorów” oraz „i wiceprokuratorzy” skreśla się;
10)
art. 10 i 11 otrzymują brzmienie:
„
Art. 10.
Prokurator jest obowiązany do podejmowania działań określonych w ustawach, kierując
się zasadą bezstronności i równego traktowania wszystkich obywateli.
Art. 11.
1.
Prokurator przy wykonywaniu czynności określonych w ustawach jest niezależny, z uwzględnieniem
granic niezależności określonych w ust. 2.
2.
Prokurator jest obowiązany wykonywać zarządzenia, wytyczne i polecenia przełożonego
prokuratora. Jeżeli jednak polecenie dotyczy treści czynności w postępowaniu, prokurator
może żądać doręczenia mu polecenia na piśmie wraz z uzasadnieniem, zmiany polecenia
lub wyłączenia go od wykonania tej czynności albo od udziału w sprawie. O wyłączeniu
rozstrzyga ostatecznie prokurator bezpośrednio przełożony nad prokuratorem, który
wydał polecenie.
”
;
11)
w art. 12:
a)
w ust. 1 wyrazy „rady narodowe” zastępuje się wyrazami „organy samorządu terytorialnego”,
b)
w ust. 2 wyrazy „właściwej rady narodowej, prezydium rady albo właściwego terenowego organu administracji
państwowej o właściwości ogólnej” zastępuje się wyrazami „organów samorządu terytorialnego albo właściwego terenowego organu rządowej administracji
ogólnej”, a wyrazy „o ważniejszych wynikach prokuratorskiej kontroli przestrzegania prawa oraz” skreśla się;
12)
po art. 13 dodaje się art. 131 w brzmieniu:
„
Art. 131.
Prokuratorów prokuratur wojewódzkich i rejonowych powołuje Prokurator Generalny, a
prokuratorów odpowiednich wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Prokurator
Generalny na wniosek Ministra Obrony Narodowej.
”
;
13)
art. 14-16 otrzymują brzmienie:
„
Art. 14.
1.
Pierwszego zastępcę i zastępców Prokuratora Generalnego powołuje spośród prokuratorów
i odwołuje z tych stanowisk Prezes Rady Ministrów na wniosek Prokuratora Generalnego.
2.
Jednym z zastępców Prokuratora Generalnego jest Naczelny Prokurator Wojskowy, którego
powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prokuratora Generalnego zgłoszony
w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej. Naczelny Prokurator Wojskowy kieruje
w zastępstwie Prokuratora Generalnego działalnością wojskowych jednostek organizacyjnych
prokuratury.
Art. 15.
1.
Na stanowiska prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości powołuje spośród prokuratorów
prokuratur wojewódzkich i odwołuje z tych stanowisk Prokurator Generalny.
2.
Do pełnienia funkcji prokuratora wojewódzkiego i prokuratora rejonowego, a także do
pełnienia pozostałych funkcji w prokuraturze, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.
106, powołuje spośród prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator
Generalny.
3.
Zastępców Naczelnego Prokuratora Wojskowego, prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej,
prokuratorów okręgów wojskowych i prokuratorów rodzajów sił zbrojnych powołuje i odwołuje
Prokurator Generalny na wniosek Ministra Obrony Narodowej. Do pełnienia pozostałych
funkcji w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury powołuje spośród prokuratorów
i odwołuje z tych stanowisk Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej.
4.
Prokurator Generalny może określić funkcje w prokuraturach wojewódzkich i rejonowych,
na które powołuje prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji prokurator wojewódzki.
Art. 16.
1.
Prokuratorem może być powołany ten, kto:
1)
posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,
2)
jest nieskazitelnego charakteru,
3)
ukończył uniwersyteckie studia prawnicze,
4)
odbył aplikację prokuratorską lub sądową,
5)
złożył egzamin prokuratorski lub sędziowski,
6)
pracował w charakterze asesora prokuratorskiego lub sądowego co najmniej rok albo
odbył w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury okres służby przewidziany
w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych,
7)
ukończył 26 lat.
2.
Na prokuratora w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury może być powołany
tylko oficer zawodowy lub oficer służby okresowej.
3.
Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 4-6, nie dotyczą:
1)
profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych w polskich szkołach wyższych, w
Polskiej Akademii Nauk oraz w instytutach naukowo-badawczych i innych placówkach naukowych,
2)
sędziów oraz oficerów, którzy w sądach wojskowych zajmowali stanowiska sędziów,
3)
adwokatów oraz radców prawnych, którzy wykonywali ten zawód co najmniej trzy lata.
4.
Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 6, nie dotyczą notariuszy.
”
;
14)
art. 18 skreśla się;
15)
art. 19 i 20 otrzymują brzmienie:
„
Art. 19.
1.
Prokurator Generalny może odwołać prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej
prokuratury, jeżeli:
1)
prokurator, mimo dwukrotnego ukarania przez komisję dyscyplinarną karą wymienioną
w art. 80 ust. 1 pkt 3 lub 4, popełnił przewinienie służbowe lub uchybił godności
urzędu prokuratorskiego; przed podjęciem decyzji Prokurator Generalny wysłuchuje wyjaśnień
prokuratora, chyba że nie jest to możliwe, oraz zasięga opinii właściwego wojewódzkiego
zgromadzenia prokuratorów,
2)
właściwa komisja lekarska orzekła trwałą niezdolność do pełnienia obowiązków prokuratora;
nieuzasadniona odmowa prokuratora poddania się badaniu lekarskiemu może być powodem
odwołania,
3)
z powodu choroby i płatnego urlopu dla poratowania zdrowia prokurator nie pełnił służby
nieprzerwanie przez okres dłuższy niż rok; do okresu tego wlicza się okresy poprzedniej
przerwy w pełnieniu służby wskutek choroby i płatnego urlopu dla poratowania zdrowia,
jeżeli okres czynnej służby nie przekroczył trzydziestu dni.
2.
Prokurator Generalny może odwołać prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury
na wniosek Ministra Obrony Narodowej w wypadkach, gdy przepisy o służbie wojskowej
przewidują zwolnienie z zawodowej służby wojskowej.
3.
Prokurator Generalny odwołuje prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury,
jeżeli:
1)
zrzekł się stanowiska prokuratora,
2)
przekroczył 65 lat życia, chyba że Prokurator Generalny z własnej inicjatywy lub na
wniosek zainteresowanego prokuratora wyrazi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska,
nie dłużej jednak niż do ukończenia 70 lat,
3)
zawarł związek małżeński z osobą, która wykonuje zawód adwokata i nie zaprzestała
go wykonywać w terminie trzech miesięcy od zawarcia związku małżeńskiego.
4.
Stosunek służbowy prokuratora wygasa po upływie trzech miesięcy od doręczenia zawiadomienia
o odwołaniu, chyba że na wniosek zainteresowanego prokuratora określono krótszy termin.
5.
Prawomocne orzeczenie komisji dyscyplinarnej o wydaleniu ze służby prokuratorskiej
oraz prawomocne orzeczenie sądu skazujące prokuratora na karę dodatkową pozbawienia
praw publicznych, zakazu zajmowania stanowiska prokuratora lub na karę degradacji
pociąga za sobą z mocy prawa utratę stanowiska prokuratora; stosunek służbowy prokuratora
wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.
6.
Prokurator uprawniony do świadczeń emerytalnych, pozostając na stanowisku prokuratora
po przekroczeniu 60 lat przez kobietę i 65 lat przez mężczyznę, pobiera świadczenie
emerytalne i wynagrodzenie na zasadach ogólnych dotyczących emerytów wykonujących
zatrudnienie. Przepisy art. 81 i 82 oraz 86 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników
i ich rodzin stosuje się.
Art. 20.
1.
Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są prokuratury wojewódzkie i
prokuratury rejonowe.
2.
Prokuraturą wojewódzką kieruje prokurator wojewódzki. Prokurator wojewódzki jest prokuratorem
przełożonym prokuratorów prokuratury wojewódzkiej oraz prokuratorów rejonowych i prokuratorów
prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury wojewódzkiej.
3.
Prokuraturą rejonową kieruje prokurator rejonowy. Prokurator rejonowy jest prokuratorem
przełożonym prokuratorów prokuratury rejonowej.
4.
Prokuraturę wojewódzką tworzy się dla jednego lub więcej województw, a prokuraturę
rejonową dla jednej lub większej liczby jednostek podziału terytorialnego stopnia
podstawowego, w granicach tego samego województwa.
5.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem-Szefem Urzędu Rady Ministrów,
w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi prokuratury wojewódzkie i rejonowe oraz ustala
ich siedziby i terytorialny zakres działania.
6.
Minister Sprawiedliwości może poza siedzibą prokuratury tworzyć ośrodki zamiejscowe
prokuratur wojewódzkich lub rejonowych.
7.
Minister Sprawiedliwości może zarządzić wspólne prowadzenie spraw z zakresu administracji
i gospodarki finansowej sądu powszechnego i powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury
przez właściwy sąd powszechny, jeżeli obie jednostki mają siedzibę w tej samej miejscowości.
8.
Wojskowymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Naczelna Prokuratura Wojskowa,
prokuratury okręgów wojskowych, prokuratury rodzajów sił zbrojnych oraz wojskowe prokuratury
garnizonowe. W miarę potrzeby mogą być tworzone inne rodzaje wojskowych jednostek
organizacyjnych prokuratury.
9.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości tworzy i znosi
wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury oraz ustala ich siedziby i terytorialny
zakres działania.
”
;
16)
art. 21 skreśla się;
17)
art. 22 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 22.
1.
Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, ustala regulamin określający tryb
wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury.
2.
Minister Sprawiedliwości określa wewnętrzną organizację powszechnych jednostek organizacyjnych
prokuratury oraz zakres działania sekretariatów i innych działów administracji.
3.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości ustala regulamin
określający tryb wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury
oraz wewnętrzną organizację tych jednostek.
”
;
18)
po art. 22 dodaje się art. 221 -226 w brzmieniu:
„
Art. 221.
1.
W prokuraturze wojewódzkiej działa wojewódzkie zgromadzenie prokuratorów, które składa
się z prokuratorów prokuratury wojewódzkiej oraz delegatów prokuratorów prokuratur
rejonowych działających na obszarze właściwości prokuratury wojewódzkiej. Delegatów
prokuratorów prokuratur rejonowych, w liczbie równej liczbie prokuratorów prokuratury
wojewódzkiej, wybierają na okres dwóch lat zebrania prokuratorów prokuratur rejonowych;
Minister Sprawiedliwości ustala regulamin wyboru delegatów.
2.
Przewodniczącym wojewódzkiego zgromadzenia prokuratorów jest prokurator wojewódzki
3.
Posiedzenia wojewódzkiego zgromadzenia prokuratorów zwołuje prokurator wojewódzki
z inicjatywy własnej lub Prokuratora Generalnego, kolegium prokuratury wojewódzkiej
albo jednej piątej liczby członków zgromadzenia.
Art. 222.
Wojewódzkie zgromadzenie prokuratorów:
1)
wysłuchuje informacji prokuratora wojewódzkiego o działalności prokuratur i pracy
prokuratorów oraz wyraża opinię w tym zakresie,
2)
ustala liczbę i wybiera dwie trzecie liczby członków kolegium prokuratury wojewódzkiej,
3)
wybiera przedstawiciela do Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym,
4)
wybiera członków komisji dyscyplinarnych,
5)
określa kierunki pracy kolegium prokuratury wojewódzkiej oraz rozpatruje sprawozdania
z działalności tego kolegium,
6)
wyraża opinię o kandydatach na prokuratora wojewódzkiego i prokuratorów rejonowych,
7)
wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora wojewódzkiego lub
kolegium prokuratury wojewódzkiej.
Art. 223.
1.
Kolegium prokuratury wojewódzkiej składa się z czterech do dziesięciu członków, wybieranych
w dwóch trzecich przez wojewódzkie zgromadzenie prokuratorów, a w jednej trzeciej
powołanych przez prokuratora wojewódzkiego spośród prokuratorów. Przewodniczącym kolegium
prokuratury wojewódzkiej jest prokurator wojewódzki.
2.
Kadencja kolegium prokuratury wojewódzkiej trwa dwa lata.
3.
Posiedzenia kolegium prokuratury wojewódzkiej zwołuje prokurator wojewódzki z własnej
inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.
Art. 224.
Kolegium prokuratury wojewódzkiej:
1)
rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji prokuratur,
2)
wyraża opinię o kandydatach na asesorów prokuratorskich oraz prokuratorów prokuratur
rejonowych i wojewódzkich,
3)
ustala projekt listy kandydatów na aplikantów prokuratorskich,
4)
wyraża opinię w sprawach odwołania prokuratora lub odwołania prokuratora z pełnionej
funkcji,
5)
wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora wojewódzkiego.
Art. 225.
1.
Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym składa się z przedstawicieli wybranych
spośród prokuratorów przez wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów, pięciu przedstawicieli
wybranych przez prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości spośród tych prokuratorów
oraz pięciu prokuratorów wyznaczonych przez Prokuratora Generalnego. Przewodniczącym
Rady jest Prokurator Generalny.
2.
Kadencja Rady trwa cztery lata.
3.
Posiedzenia Rady zwołuje Prokurator Generalny z własnej inicjatywy lub na wniosek
jednej trzeciej liczby członków Rady.
4.
Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.
Art. 226.
Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym:
1)
rozpatruje projekty wytycznych ustalających podstawowe kierunki działania prokuratury
w zakresie: strzeżenia praworządności, ścigania przestępstw oraz zapobiegania przestępczości,
a także innych ważniejszych wytycznych i zarządzeń Prokuratora Generalnego,
2)
dokonuje oceny stanu i rozwoju kadry prokuratorskiej oraz kierunków szkolenia prokuratorów,
asesorów i aplikantów,
3)
dokonuje okresowych ocen realizacji zadań prokuratury,
4)
określa kierunki działań w celu doskonalenia kwalifikacji zawodowych prokuratorów
oraz poziomu ich pracy,
5)
ustala ogólną liczbę członków komisji dyscyplinarnych oraz wskazuje liczbę członków
komisji dyscyplinarnych wybieranych przez wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów,
6)
rozpatruje i wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez Prokuratora Generalnego.
”
;
19)
w art. 23:
a)
w ust. 1 wyrazy „Milicji Obywatelskiej, Służbie Bezpieczeństwa lub” skreśla się,
b)
w ust. 2 wyraz „osób” skreśla się,
c)
w ust. 3 wyrazy „osoby podejrzanej” zastępuje się wyrazem „podejrzanego”;
20)
w art. 25 ust. 3 skreśla się;
21)
w art. 27:
a)
w ust. 2 wyrazy „organy administracji państwowej o terenowym zakresie działania” zastępuje się wyrazami „terenowe organy rządowej administracji ogólnej”,
b)
w ust. 3 wyrazy „z wyjątkiem Wojskowej Służby Wewnętrznej, Wojsk Ochrony Pogranicza, Milicji Obywatelskiej
i Służby Bezpieczeństwa” skreśla się,
c)
ust. 4 skreśla się,
d)
w ust. 5 wyrazy „Organy administracji państwowej o terenowym zakresie działania” zastępuje się wyrazami „Terenowe organy rządowej administracji ogólnej”, a wyrazy „ust. 3 i 4” zastępuje się wyrazami „ust. 3”,
e)
w ust. 6 wyrazy „ust. 3-5” zastępuje się wyrazami „ust. 3 i 5”;
22)
w art. 28 w ust. 2 na końcu zdania kropkę skreśla się i dodaje się wyrazy „oraz organów samorządu terytorialnego.”;
23)
art. 31 skreśla się;
24)
w art. 33 w ust. 2 pkt 1 oraz w ust. 3 wyrazy „pkt 1 i 2” skreśla się;
25)
w art. 35 ust. 2 skreśla się;
26)
w art. 38 w ust. 1 wyrazy „Radzie Państwa” zastępuje się wyrazem „Prezydentowi”;
27)
art. 39 skreśla się;
28)
po art. 41 w podtytule rozdziału 3 wyrazy „Prokuratorska kontrola przestrzegania prawa” zastępuje się wyrazami „Udział prokuratora w innych postępowaniach”;
29)
art. 42 i 43 otrzymują brzmienie:
„
Art. 42.
Udział prokuratora w postępowaniu cywilnym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia
oraz w innych postępowaniach określają odrębne ustawy.
Art. 43.
1.
Jeżeli wymaga tego ochrona praworządności w sprawach, o których mowa w art. 42, prokurator
może żądać nadesłania lub przedstawienia akt oraz dokumentów i pisemnych wyjaśnień,
przesłuchać świadków i zasięgnąć opinii biegłych, a także przeprowadzić oględziny
w celu wyjaśnienia sprawy.
2.
Do czynności wymienionych w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
”
;
30)
art. 44-57 skreśla się;
31)
art. 58 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 58.
1.
Prokurator jest obowiązany postępować zgodnie ze ślubowaniem prokuratorskim oraz stale
podnosić kwalifikacje zawodowe.
2.
Prokurator powinien w służbie i poza służbą strzec powagi sprawowanego urzędu i unikać
wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności prokuratora lub osłabiać zaufanie
do jego bezstronności.
3.
W okresie zajmowania stanowiska prokurator nie może należeć do partii politycznej
ani brać udziału w żadnej działalności politycznej. Zakaz działalności politycznej
nie dotyczy posła i senatora.
”
;
32)
w art. 59:
a)
w ust. 1-3 użyty w odpowiednich przypadkach wyraz „mianowanie” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „powołanie”,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Przy powołaniu prokurator składa ślubowanie wobec Prokuratora Generalnego według następującej
roty:
„
Ślubuję uroczyście na powierzonym mi stanowisku prokuratora służyć wiernie Rzeczypospolitej
Polskiej, stać na straży prawa i strzec praworządności, obowiązki mojego urzędu wypełniać
sumiennie, dochować tajemnicy państwowej i służbowej, a w postępowaniu kierować się
zasadami godności i uczciwości.
””
;
””
;
33)
art. 61 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 61.
1.
Żądania, przedstawienia i zażalenia w sprawach związanych ze swoim stanowiskiem prokurator
może wnosić tylko w drodze służbowej. W takich sprawach prokurator nie może zwracać
się do instytucji i osób postronnych ani podawać tych spraw do wiadomości publicznej.
2.
W sprawach o roszczenia ze stosunku pracy prokuratorowi przysługuje droga sądowa.
3.
Prokurator powinien niezwłocznie zawiadomić przełożonego o toczącym się postępowaniu
sądowym, w którym występuje w charakterze strony lub uczestnika postępowania.
”
;
34)
w art. 63 w ust. 3 wyrazy „pełniących służbę w Prokuraturze Generalnej” zastępuje się wyrazami „w Ministerstwie Sprawiedliwości”;
35)
w art. 64 w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Prokurator Generalny może delegować prokuratora do innej jednostki organizacyjnej
prokuratury, Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej podległej
Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, zgodnie z jego kwalifikacjami.”;
36)
w art. 66 w ust. 2 po wyrazach „sędziów, a także” dodaje się wyrazy „okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub zajmowania samodzielnego stanowiska
w organach administracji państwowej, z którym była związana praktyka prawnicza, oraz”;
37)
w art. 67 w ust. 4 wyrazy „pełniących służbę w Prokuraturze Generalnej” zastępuje się wyrazami „w Ministerstwie Sprawiedliwości.”;
38)
w art. 72 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia,
określa zasady oraz tryb tworzenia i wykorzystania funduszu, o którym mowa w ust.
1.
”
;
39)
w art. 75 wyrazy „Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości” zastępuje się wyrazami „Minister Sprawiedliwości”;
40)
art. 76 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 76.
1.
Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów równorzędnych powszechnych jednostek organizacyjnych
prokuratury jest równe i stanowi, odpowiednio do rangi stanowiska prokuratora, wielokrotność
przeciętnego wynagrodzenia w sferze produkcji materialnej; wysokość wynagrodzenia
prokuratorów równorzędnych powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury różnicuje
staż pracy i pełnione funkcje.
2.
Wynagrodzenie prokuratorów określa, w drodze rozporządzenia, Rada Ministrów.
”
;
41)
art. 78 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 78.
Przepisów art. 59 ust. 1-3, art. 60, 61, 63-65, 67-70, 72, 73 i 75 nie stosuje się
do prokuratorów wojskowych jednostek prokuratury. Urlopu, o którym mowa w art. 66,
udziela się, jeżeli prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie
uzyskał wcześniej prawa do urlopu dodatkowego, określonego w przepisach o służbie
wojskowej żołnierzy zawodowych.
”
;
42)
po art. 78 dodaje się art. 781 w brzmieniu:
„
Art. 781.
1.
W razie powołania prokuratora do niezawodowej służby wojskowej, jego prawa i obowiązki
służbowe ulegają zawieszeniu na czas trwania służby. Prokurator zachowuje jednak swoje
stanowisko, a czas służby wojskowej wlicza się do okresu stosunku służbowego na stanowisku
prokuratora.
2.
Inne szczególne uprawnienia związane ze stosunkiem służbowym prokuratora powołanego
do czynnej służby wojskowej i zwolnionego z tej służby normują przepisy o powszechnym
obowiązku obrony lub przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
3.
Prokurator powołany do niezawodowej służby wojskowej odbywa ją w sądownictwie wojskowym,
wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury lub wojskowych organach obsługi
prawnej.
”
;
43)
art. 79-83 otrzymują brzmienie:
„
Art. 79.
1.
Prokurator odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia służbowe i uchybienia godności
urzędu prokuratorskiego.
2.
Za nadużycie wolności słowa przy wykonywaniu obowiązków służbowych, stanowiące ściganą
z oskarżenia prywatnego zniewagę strony, jej pełnomocnika lub obrońcy, kuratora, świadka,
biegłego lub tłumacza, prokurator odpowiada tylko dyscyplinarnie.
Art. 80.
1.
Karami dyscyplinarnymi są:
1)
upomnienie,
2)
nagana,
3)
usunięcie z zajmowanej funkcji,
4)
przeniesienie na inne miejsce służbowe,
5)
wydalenie ze służby prokuratorskiej.
2.
Wymierzenie kary określonej w ust. 1 pkt 2-4 pociąga za sobą pozbawienie możliwości
awansowania przez okres trzech lat oraz niemożność udziału w tym okresie w kolegium
prokuratury wojewódzkiej, w Radzie Prokuratorów i w komisji dyscyplinarnej oraz uzyskania
utraconego stanowiska.
Art. 81.
1.
Po upływie jednego roku od chwili czynu nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego,
a w razie wszczęcia ulega ono umorzeniu.
2.
Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie
może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.
Art. 82.
Przełożonym dyscyplinarnym jest w stosunku do prokuratorów powszechnych jednostek
organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości - Prokurator
Generalny oraz prokurator wojewódzki w stosunku do podległych prokuratorów.
Art. 83.
1.
W sprawach dyscyplinarnych orzekają komisje dyscyplinarne:
1)
dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz dla prokuratorów
w Ministerstwie Sprawiedliwości działające przy Prokuratorze Generalnym:
a)
w pierwszej instancji - Komisja Dyscyplinarna,
b)
w drugiej instancji - Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna,
2)
dla prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Komisja Dyscyplinarna
w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.
2.
Komisje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ze swego grona wybierają przewodniczących
komisji. Kadencja komisji trwa cztery lata.
3.
Przewodniczącego i ośmiu członków Komisji Dyscyplinarnej w Naczelnej Prokuraturze
Wojskowej powołuje na okres dwóch lat Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej spośród kandydatów wybranych przez prokuratorów wojskowych jednostek
organizacyjnych prokuratury.
4.
Członkowie komisji dyscyplinarnych są w zakresie orzekania niezawiśli i podlegają
tylko ustawom.
”
;
44)
w art. 84 w ust. 2 wyrazy „w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury” skreśla się;
45)
w art. 85 ust. 3 skreśla się;
46)
po art. 85 dodaje się art. 851 -8517 w brzmieniu:
„
Art. 851.
1.
Komisja Dyscyplinarna orzeka w składzie trzech członków, a Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna
w składzie pięciu członków.
2.
Komisja Dyscyplinarna w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej orzeka w pierwszej instancji
w składzie trzech członków, a w drugiej instancji w składzie pięciu członków. W składzie
orzekającym w drugiej instancji nie może brać udziału członek Komisji, który brał
udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.
3.
Skład orzekający wyznacza przewodniczący komisji dyscyplinarnej.
Art. 852.
1.
Rzecznika dyscyplinarnego w komisji dyscyplinarnej wyznacza spośród prokuratorów organ,
który złożył wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w sprawie.
2.
Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami organu, który go wyznaczył.
Art. 853.
Obwiniony może ustanowić obrońcę tylko spośród prokuratorów.
Art. 854.
1.
Postępowanie dyscyplinarne toczy się z wyłączeniem jawności. Na rozprawie mogą być
obecni prokuratorzy i asesorzy pełniący czynności prokuratorskie.
2.
Orzeczenie dyscyplinarne można podać do wiadomości publicznej po jego uprawomocnieniu
się, na podstawie uchwały komisji dyscyplinarnej.
3.
Protokolantem może być prokurator, asesor lub aplikant wyznaczony przez przewodniczącego
komisji.
Art. 855.
1.
Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego mogą zgłosić przełożeni dyscyplinarni,
po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych do ustalenia znamion przewinienia
oraz złożeniu wyjaśnień przez obwinionego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest
możliwe.
2.
W toku postępowania przed komisją dyscyplinarną rzecznik dyscyplinarny pełni funkcję
oskarżyciela oraz wnosi i popiera środki odwoławcze.
Art. 856.
1.
Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przewodniczący komisji
wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego
oraz obrońcę, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.
2.
Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji powinno być zakończone w terminie
jednego miesiąca od daty wpływu wniosku.
3.
Nie usprawiedliwione niestawiennictwo rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego
obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.
Art. 857.
Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie
postępowania, komisja może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko za zgodą
rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego lub jego obrońcy; w razie braku zgody przełożony
dyscyplinarny może zgłosić w tym zakresie odrębny wniosek o wszczęcie postępowania
dyscyplinarnego.
Art. 858.
W razie rozwiązania stosunku służbowego prokuratora w toku postępowania dyscyplinarnego,
postępowanie toczy się nadal.
Art. 859.
1.
Jeżeli przewinienie zawiera znamiona przestępstwa, komisja dyscyplinarna wydaje zezwolenie,
o którym mowa w art. 68 ust. 1, co nie wstrzymuje biegu postępowania dyscyplinarnego.
2.
Po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego przeciwko prokuratorowi sąd lub prokurator
przesyła akta sprawy właściwej komisji dyscyplinarnej.
Art. 8510.
1.
Uzasadnienie orzeczenia komisji dyscyplinarnej sporządza się na piśmie w terminie
siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia.
2.
Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu.
Art. 8511.
Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej wydanego w pierwszej instancji przysługuje odwołanie
obwinionemu i rzecznikowi dyscyplinarnemu. Odwołanie powinno być rozpoznane w terminie
7 dni od dnia jego wpływu do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej.
Art. 8512.
Koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa.
Art. 8513.
Po uprawomocnieniu się orzeczenia przewodniczący komisji dyscyplinarnej przesyła odpis
orzeczenia Prokuratorowi Generalnemu. Wykonanie orzeczenia należy do Prokuratora Generalnego.
Art. 8514.
1.
Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt
osobowych obwinionego.
2.
Po upływie trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego na karę przewidzianą
w art. 80 ust. 1 pkt 1-4, a po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia
skazującego na karę przewidzianą w art. 80 ust. 1 pkt 5, Prokurator Generalny, na
wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu orzeczenia z akt osobowych, jeżeli w
tym okresie nie wydano przeciwko ukaranemu innego orzeczenia skazującego.
Art. 8515.
1.
Prokurator Generalny może wnieść sprzeciw od każdego prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego;
sprzeciw na niekorzyść obwinionego może być wniesiony nie później niż w terminie sześciu
miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia. Sprzeciw może wnieść również Naczelny
Prokurator Wojskowy, gdy obwiniony jest prokuratorem wojskowej jednostki organizacyjnej
prokuratury.
2.
Sprzeciw rozpoznaje Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna w składzie siedmiu członków,
gdy obwiniony jest prokuratorem powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury lub
prokuratorem w Ministerstwie Sprawiedliwości, a Komisja Dyscyplinarna w Naczelnej
Prokuraturze Wojskowej w pełnym składzie, gdy obwiniony jest prokuratorem wojskowej
jednostki organizacyjnej prokuratury.
Art. 8516.
1.
Prokurator Generalny może wglądać w czynności komisji dyscyplinarnych, zwracać uwagę
na stwierdzone uchybienia, żądać wyjaśnień oraz usunięcia skutków uchybienia; czynności
te nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której członkowie komisji dyscyplinarnych są niezawiśli.
2.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi
Wojskowemu w odniesieniu do Komisji Dyscyplinarnej w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej.
Art. 8517.
W sprawach nie uregulowanych w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego
stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
”
;
47)
art. 86 skreśla się;
48)
w art. 87 zdanie drugie skreśla się;
49)
w art. 88 w ust. 1 cyfrę „4” zastępuje się cyfrą „3”;
50)
art. 92 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 92.
Do aplikantów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio
przepisy art. 60, art. 61 ust. 1, art. 76 oraz art. 781.
”
;
51)
art. 93 i 94 otrzymują brzmienie:
„
Art. 93.
Aplikanci powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury za naruszenie swoich
obowiązków ponoszą odpowiedzialność porządkową lub dyscyplinarną na zasadach obowiązujących
mianowanych urzędników państwowych.
Art. 94.
Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i tryb
mianowania, zmiany warunków pracy oraz rozwiązywania stosunku pracy, a także szczegółowe
obowiązki związane z zajmowaniem stanowiska aplikanta, organizację aplikacji prokuratorskiej,
zakres egzaminu prokuratorskiego, skład komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania
jej członków, wysokość ich wynagrodzenia i postępowanie komisji egzaminacyjnej, a
dla wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Minister Sprawiedliwości w
porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.
”
;
52)
art. 97 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 97.
1.
Do asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące prokuratorów tych prokuratur, a do asesorów wojskowych - przepisy
dotyczące prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
2.
Prokurator Generalny może, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, zwolnić
asesora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury ze służby. Przepis art. 19
ust. 3 pkt 1 i 3 stosuje się odpowiednio.
”
;
53)
art. 98 skreśla się;
54)
w art. 99 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia,
określa zasady i tryb tworzenia oraz wykorzystania funduszu, o którym mowa w ust.
1, a także wysokość i warunki przyznawania stypendium z tego funduszu.
”
;
55)
po art. 102 dodaje się art. 1021 -1024 w brzmieniu:
„
Art. 1021.
Rada pracownicza prowadzi także działalność na rzecz doskonalenia organizacji pracy,
sumiennego i rzetelnego wykonywania obowiązków pracowniczych oraz przestrzegania zasad
współżycia społecznego.
Art. 1022.
1.
Radę pracowniczą wybiera ogólne zebranie prokuratorów i innych pracowników prokuratury
w głosowaniu tajnym na okres dwóch lat; ogólne zebranie może odwołać członka rady
pracowniczej lub całą radę przed upływem tego okresu.
2.
Członkami rady pracowniczej nie mogą być prokurator wojewódzki i prokurator rejonowy.
Art. 1023.
Zasady i tryb działania rady pracowniczej oraz tryb wyboru i liczbę jej członków określa
statut uchwalony przez radę pracowniczą.
Art. 1024.
1.
Rada pracownicza ma prawo przedstawiania opinii we wszystkich sprawach należących
do zakresu jej działania.
2.
Prokurator Generalny, prokurator wojewódzki i prokurator rejonowy są obowiązani stwarzać
warunki umożliwiające radom pracowniczym realizację ich zadań, a w szczególności udzielać
im niezbędnych informacji, udostępniać dokumentację dotyczącą spraw pracowniczych
oraz przedstawiać w odpowiednich terminach materiały umożliwiające radzie zajęcie
stanowiska.
3.
Prokurator wojewódzki i prokurator rejonowy są obowiązani rozpatrywać wnioski rady
pracowniczej oraz powiadamiać radę o sposobie ich załatwienia.
”
;
56)
w art. 104 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Prokuratorem Generalnym może określać zadania
prokuratorów wojskowych w zakresie zapobiegania przestępczości oraz umacniania dyscypliny
i porządku w wojsku.
”
;
57)
w art. 105:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zwolnienie asesora lub aplikanta ze służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych
prokuratury następuje w wypadkach, gdy przepisy o służbie wojskowej przewidują zwolnienie
z zawodowej lub okresowej służby wojskowej.
”
;
b)
ust. 2 skreśla się;
58)
w art. 106 ust. 2 skreśla się;
59)
po art. 109 dodaje się art. 1091 w brzmieniu:
„
Art. 1091.
1.
Prokurator wojskowy, w razie naruszenia przez organ wojskowy prawa, rozkazów lub zarządzeń
Ministra Obrony Narodowej o charakterze ogólnym oraz stwierdzenia okoliczności wpływających
ujemnie na stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego, wnosi, po wyjaśnieniu
sprawy, sprzeciw lub wystąpienie do właściwego organu wojskowego.
2.
O sposobie załatwienia sprzeciwu lub wystąpienia zawiadamia się niezwłocznie prokuratora
wojskowego, który wniósł sprzeciw lub wystąpienie.
3.
Prokurator wojskowy może przeprowadzić kontrolę problemową lub kompleksową przestrzegania
prawa przez organy i przedstawicieli jednostek organizacyjnych wchodzących w skład
sił zbrojnych lub podległych Ministrowi Obrony Narodowej, z wyłączeniem sądów wojskowych.
4.
Prokurator wojskowy w toku wykonywania kontroli może, poza uprawnieniami wymienionymi
w art. 43 ust. 1, dokonywać czynności w siedzibach kontrolowanych organów lub jednostek
organizacyjnych, zaznajamiać się, w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia sprawy, z poszczególnymi
zagadnieniami wojskowymi oraz zwracać się do właściwych dowódców (szefów) o przeprowadzenie
badań lub szczegółowej kontroli działalności organów wojskowych.
5.
Szczegółowy tryb postępowania prokuratorów wojskowych w sprawach wymienionych w ust.
1-4 określa Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.
”
Art. 2.
W Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł działu XI otrzymuje brzmienie: „Udział prokuratora”;
2)
art. 118 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 118.
Prokurator Generalny i podlegli mu prokuratorzy czuwają nad przestrzeganiem prawa
w postępowaniu unormowanym niniejszym kodeksem. Do udziału prokuratora w postępowaniu
w sprawach o wykroczenia stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Kodeksu postępowania administracyjnego.
”
Art. 3.
W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych w art. 48 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” skreśla się.
Art. 4.
W ustawie z dnia 20 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym w art. 20 w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „W pozostałych składach jest obowiązkowy udział prokuratora w Ministerstwie Sprawiedliwości,
a w Izbie Wojskowej - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej”.
Art. 5.
1.
Prokuratorzy i wiceprokuratorzy Prokuratury Generalnej od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy pełnią obowiązki prokuratorów w Prokuraturze Wojewódzkiej w Warszawie.
2.
Pracowników administracyjnych i obsługi Prokuratury Generalnej, z dniem wejścia w
życie niniejszej ustawy. Prokurator Generalny zatrudni w Ministerstwie Sprawiedliwości,
w Prokuraturze Wojewódzkiej w Warszawie lub w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, stosownie
do posiadanych kwalifikacji zawodowych.
3.
Prokuratorzy i mianowani pracownicy administracyjni, o których mowa w ust. 1 i 2,
mogą, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, złożyć Prokuratorowi
Generalnemu pisemne oświadczenie o odmowie dalszego zatrudnienia. W tym wypadku stosunek
pracy rozwiązuje się po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia oświadczenia, w ostatnim
dniu miesiąca kalendarzowego. Umowni pracownicy administracyjni i obsługi mogą w tym
samym czasie złożyć oświadczenie o wypowiedzeniu stosunku pracy albo wniosek o jego
rozwiązanie za porozumieniem stron, który powinien być uwzględniony w terminie nie
dłuższym niż obowiązujący w danych stosunkach okres wypowiedzenia. Rozwiązanie stosunku
pracy na zasadach przewidzianych w niniejszym ustępie pociąga za sobą skutki, jakie
przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy o pracę przez zakład pracy za wypowiedzeniem
z powodu likwidacji zakładu pracy.
4.
Prokuratorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1 i 2, zachowują przez okres sześciu
miesięcy prawo do wynagrodzenia odpowiadającego stanowisku, które dotychczas zajmowali,
gdy obejmą w Ministerstwie Sprawiedliwości, w Prokuraturze Wojewódzkiej lub w Sądzie
Wojewódzkim w Warszawie albo w innej jednostce organizacyjnej prokuratury lub w innym
sądzie stanowiska, na których przysługuje niższe wynagrodzenie zasadnicze, niższy
dodatek funkcyjny lub jeżeli dodatek nie przysługuje.
Art. 6.1 orzeczenie
1.
W terminie do dnia 30 czerwca 1990 r. Prokurator Generalny powoła:
1)
prokuratorów i wiceprokuratorów Prokuratury Generalnej, którzy zajmowali te stanowiska
w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy - na stanowiska prokuratorów Prokuratury
Wojewódzkiej w Warszawie,
2)
prokuratorów i wiceprokuratorów prokuratur wojewódzkich i rejonowych, którzy zajmowali
te stanowiska w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy - na stanowiska prokuratorów
prokuratur wojewódzkich i rejonowych, właściwych ze względu na ich miejsce zamieszkania
- jeżeli spełniają wymagania określone w art. 16 ust. 1 ustawy o prokuraturze.
2.
Stosunek pracy z prokuratorami, których Prokurator Generalny nie powołał na stanowiska
prokuratora, wygasa z dniem 30 września 1990 r. Prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie,
o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.
3.
W terminie do dnia 30 czerwca 1990 r. Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej powoła prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,
którzy zajmowali te stanowiska w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, na stanowiska
prokuratorów odpowiednich wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, właściwych
ze względu na ich miejsce zamieszkania, jeżeli spełniają wymagania określone w art.
16 ust. 1 i 2 ustawy o prokuraturze.
4.
Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, których Prokurator
Generalny nie powołał na stanowiska prokuratorów, wyznacza się na inne stanowiska
służbowe w siłach zbrojnych, a w wypadku niewyrażenia zgody - zwalnia z zawodowej
służby wojskowej z zachowaniem wszelkich uprawnień przysługujących żołnierzom zwolnionym
z tej służby z przyczyn, które nie powodują utraty tych uprawnień.
5.
Prokuratorom i pracownikom, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2, którzy złożyli oświadczenia
wymienione w art. 5 ust. 3, jak również prokuratorom, którzy nie zostali powołani
przez Prokuratora Generalnego na podstawie ust. 1, przysługują uprawnienia emerytalne
na zasadach określonych w art. 27 ust. 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych
albo jeżeli osiągnęli do dnia wygaśnięcia stosunku pracy okres zatrudnienia wynoszący
łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresu zatrudnienia co najmniej
35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn.
Art. 7.
1.
Znosi się Prokuraturę Generalną.
2.
Obsługa Prokuratora Generalnego należy do Ministerstwa Sprawiedliwości.
3.
Ministerstwo Sprawiedliwości wstępuje w stosunki prawne związane z lokalami zajmowanymi
przez Prokuraturę Generalną i jednostki nadzorowane przez Prokuratora Generalnego.
4.
Mienie i środki finansowe pozostające w dyspozycji Prokuratury Generalnej przekazuje
się Ministerstwu Sprawiedliwości.
5.
Ust. 3 i 4 nie dotyczą wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
Art. 8.
1.
Pierwsze posiedzenia wojewódzkich zgromadzeń prokuratorów zostaną zwołane po dniu
1 lipca 1990 r., nie później jednak niż do dnia 31 sierpnia 1990 r.
2.
Wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów na pierwszym posiedzeniu dokonają wyboru członków
kolegiów prokuratur wojewódzkich i członków Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym.
3.
Do czasu podjęcia działalności przez wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów i kolegia
prokuratur wojewódzkich przepisów art. 222 pkt 6 oraz art. 224 pkt 2 i 4 ustawy o prokuraturze nie stosuje się.
Art. 9.
1.
Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym na pierwszym posiedzeniu określi termin
wyborów członków komisji dyscyplinarnych.
2.
Do czasu wyboru komisji dyscyplinarnych na podstawie niniejszej ustawy działają komisje
dyscyplinarne utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych.
3.
Nie zakończone prawomocnie sprawy do dnia wyboru komisji dyscyplinarnych na podstawie
niniejszej ustawy, toczące się w dotychczasowych komisjach dyscyplinarnych, przekazuje
się komisjom dyscyplinarnym utworzonym na podstawie niniejszej ustawy.
Art. 10.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie pozostają
w mocy dotychczasowe przepisy wykonawcze, jeżeli nie są z nią sprzeczne.
Art. 11.
Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o Prokuratorze Generalnym Polskiej Rzeczypospolitej
Ludowej lub Prokuraturze Generalnej, należy przez to rozumieć Prokuratora Generalnego
lub odpowiednio Ministerstwo Sprawiedliwości sprawujące obsługę Prokuratora Generalnego.
Art. 12.
Minister Sprawiedliwości ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy o prokuraturze,
z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego
tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów oraz porządku
alfabetycznego liter.
Art. 13.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 marca 1990 r.