Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnejz dnia 11 lutego 1989 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia
1985 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 października 1988 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad
ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent , z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania
jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji paragrafów, ustępów i punktów.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst nie obejmuje:
1)
§ 15 i § 17 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1985 r. w sprawie szczegółowych
zasad ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent w brzmieniu:
„
§ 15.
1.
Przepisy rozporządzenia stosuje się przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytur i rent,
o których przyznanie zgłoszono wnioski począwszy od dnia 1 lipca 1985 r.
2.
Podstawa wymiaru emerytur i rent przyznanych od dnia 1 stycznia 1983 r. do dnia wejścia
w życie rozporządzenia, ustalona bez uwzględnienia zasad dotyczących honorariów (§
4 ust. 2) oraz zasiłków z ubezpieczenia społecznego (§ 10), ulega ponownemu ustaleniu
- na wniosek zainteresowanego - z uwzględnieniem tych zasad.
3.
Wypłata świadczeń ustalonych w myśl ust. 2 następuje za okres 3 miesięcy kalendarzowych
poprzedzających miesiąc, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie podstawy wymiaru
świadczenia, nie wcześniej jednak niż od dnia wejścia w życie rozporządzenia
”
.
„
§ 17.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1985 r.”
2)
§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 października 1988 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent w brzmieniu:
„
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1989 r. i ma zastosowanie przy ustalaniu
podstawy wymiaru emerytur i rent, o których przyznanie zgłoszono wnioski począwszy
od tej daty
”
.
Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent
Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1-3 i 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym
pracowników i ich rodzin zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Podstawę wymiaru emerytur i rent, zwaną dalej „podstawą wymiaru”, ustala się od wynagrodzenia
z tytułu wykonywania pracy w ramach stosunku pracy, z uwzględnieniem wypłaconych zamiast
tego wynagrodzenia świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby
i macierzyństwa.
§ 2.
1.
Podstawę wymiaru stanowi, z zastrzeżeniem § 3, przeciętne miesięczne wynagrodzenie
wypłacone pracownikowi za okres ostatnich 12 miesięcy zatrudnienia albo kolejnych
24 miesięcy zatrudnienia wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 12 lat zatrudnienia.
2.
Okres ostatnich 12 miesięcy zatrudnienia liczy się wstecz poczynając od miesiąca,
w którym ustało ostatnie zatrudnienie, a jeżeli zatrudnienie trwa nadal - od miesiąca:
1)
w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę albo
2)
późniejszego, wskazanego przez osobę zainteresowaną, poprzedzającego miesiąc, od którego
przysługuje prawo do pobierania emerytury lub renty.
3.
Okres kolejnych 24 miesięcy zatrudnienia obejmuje następujące po sobie miesiące zatrudnienia
w dowolnie wybranym przez zainteresowanego okresie z ostatnich 12 lat zatrudnienia.
§ 3.
Za podstawę wymiaru emerytur i rent ustalanych od wynagrodzenia, które stosownie do
przepisów o składkach na ubezpieczenie społeczne jest określane w wysokości zryczałtowanej
z możliwością podwyższenia, przyjmuje się:
1)
kwotę ryczałtu obowiązującą w ostatnim miesiącu zatrudnienia,
2)
przeciętne miesięczne wynagrodzenie z okresu ostatnich 36 miesięcy zatrudnienia, nie
niższe jednak od kwoty ryczałtu określonej w pkt 1, jeżeli do podstawy wymiaru składek
na ubezpieczenie społeczne przyjęto wynagrodzenie inne niż ta kwota.
Rozdział 2
Składniki wynagrodzenia
§ 4.
1.
W podstawie wymiaru dla pracowników uspołecznionych zakładów pracy uwzględnia się
wszystkie składniki wynagrodzenia w gotówce i w naturze z tytułu wykonywania pracy
w ramach stosunku pracy, z wyjątkiem:
1)
gratyfikacji (nagród jubileuszowych),
2)
odpraw przysługujących w związku z przejściem na emeryturę lub rentę inwalidzką,
3)
ekwiwalentów za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy, ekwiwalentów za nie wykorzystane
dni wolne od pracy,
4)
odszkodowań przysługujących pracownikowi w razie niezgodnego z prawem rozwiązania
stosunku pracy przez zakład pracy,
5)
dodatkowych świadczeń pieniężnych bądź wartości świadczeń w naturze nie mających charakteru
deputatu, przyznawanych na podstawie przepisów szczególnych (kart branżowych), np.
ekwiwalentu pieniężnego z tytułu zwrotu kosztów przejazdów urlopowych, świadczeń na
pomoce naukowe dla dzieci, świadczeń przyznawanych z okazji uroczystych dni, jak tradycyjne
„barbórkowe”, korzyści materialnych zapewnionych pracownikom w układach zbiorowych
pracy lub w umowach indywidualnych, a polegających na uprawnieniu do zakupu po cenach
niższych niż detaliczne niektórych artykułów lub przedmiotów, korzystania z bezpłatnych
lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji, z biletów teatralnych, kinowych
itp.,
6)
nagród okolicznościowych, wypłacanych w związku z uroczystym dniem lub też należących
do sfery praw honorowych,
7)
nagród za wyniki w procesie inwestycyjnym,
8)
nagród za współzawodnictwo pracy,
9)
nagród za wyniki w handlu zagranicznym,
10)
nagród rzeczowych,
11)
wartości świadczeń rzeczowych, wynikających z przepisów dotyczących bezpieczeństwa
i higieny pracy (w tym posiłków profilaktycznych), oraz ekwiwalentów za te świadczenia,
a także ekwiwalentów za pranie i reperację odzieży roboczej wykonywane we własnym
zakresie przez pracowników, ekwiwalentów za przedłużenie używalności odzieży roboczej,
za używanie odzieży własnej zamiast odzieży roboczej, za nie wydane pracownikom przysługujące
im środki higieny osobistej,
12)
ekwiwalentu pieniężnego za użyte przy wykonywaniu pracy narzędzia, materiały lub sprzęt,
stanowiące własność wykonawcy,
13)
wypłat należności z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju oraz z tytułu wyrównania
wydatków ponoszonych przez pracownika w związku z wykonywaniem pracy poza stałym miejscem
pracy lub poza stałym miejscem zamieszkania, m.in. dodatków i ryczałtów za rozłąkę,
strawnego, dodatków godzinowych wypłacanych w Przedsiębiorstwie „Polskie Koleje Państwowe”,
14)
ryczałtów i ekwiwalentów za używanie do celów służbowych prywatnych samochodów lub
innych środków lokomocji,
15)
wartości wyżywienia wydawanego bezpłatnie lub częściowo odpłatnie na kursach i szkoleniach,
16)
wartości posiłków regeneracyjno-wzmacniających oraz innych środków wydawanych niektórym
grupom pracowników do spożycia wyłącznie w czasie wykonywania pracy bez prawa do ekwiwalentu
z tego tytułu, m.in. w zakładach gastronomicznych, placówkach żywienia przyzakładowego,
placówkach opiekuńczo-wychowawczych, zakładach dla nieletnich, służbie zdrowia, domach
wczasowych, marynarzom i rybakom, oraz dodatków kalorycznych wypłacanych na podstawie
odrębnych przepisów,
17)
wypłat należności obliczanych od wielkości efektów uzyskanych przez zastosowanie pracowniczego
projektu wynalazczego i za dokumentację dostarczoną bezumownie przez twórcę projektu,
przydatną do stosowania projektu, oraz nagród za wynalazczość, a także nagród za prace
badawcze i wdrożeniowe, wypłacanych z funduszu efektów wdrożeniowych,
18)
nagród o charakterze szczególnym, a zwłaszcza nagród państwowych, resortowych o charakterze
nagród państwowych, nagród konkursowych, nagród za szczególne osiągnięcia w zakresie
prac badawczych oraz zastosowania ich wyników w praktyce, nagród dla wyróżniających
się w pracy aktywistów społecznych, nagród za ratownictwo morskie, nagród dla krwiodawców,
nagród za upowszechnianie kultury, nagród za osiągnięcia w eksporcie przyznawanych
z funduszu nagród Ministra Handlu Zagranicznego i Ministra Współpracy Gospodarczej
z Zagranicą
(nie dotyczy wynagrodzeń osobowych),
(nie dotyczy wynagrodzeń osobowych),
19)
odpraw sześciomiesięcznych wypłacanych na podstawie przepisów w sprawie dodatkowych
świadczeń dla pracowników uspołecznionych zakładów pracy zmieniających pracę,
20)
zasiłków na zagospodarowanie oraz zasiłków osiedleniowych,
21)
jednorazowych pożyczek na zagospodarowanie (np. dla młodych małżeństw),
22)
zapomóg wypłacanych pracownikom z funduszu zapomóg pozostającego w dyspozycji ministrów
(kierowników urzędów centralnych) i wojewodów (prezydentów miast: stołecznego Warszawy,
Krakowa i Łodzi) oraz w dyspozycji Służby Więziennej,
23)
wypłat przeznaczonych na pomoc zdrowotną dla nauczycieli korzystających z opieki zdrowotnej,
24)
ryczałtów oraz dodatków wypłacanych w złotych obywatelom polskim zatrudnionym za granicą
przez pracodawcę zagranicznego w ramach współpracy gospodarczej i naukowo-technicznej,
25)
jednorazowych odszkodowań z tytułu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu
albo śmierci oraz odszkodowań za przedmioty utracone lub uszkodzone wskutek wypadku
przy pracy, przysługujących od zakładu pracy,
26)
odpraw pośmiertnych po zmarłych pracownikach, wypłacanych na podstawie Kodeksu pracy lub przepisów układów zbiorowych pracy,
27)
świadczeń finansowych ze środków przeznaczonych na cele socjalne (z funduszu socjalnego,
funduszu mieszkaniowego i przewidzianej na ten cel części czystej nadwyżki w spółdzielczości),
28)
rekompensat pieniężnych z tytułu wzrostu cen detalicznych, wypłacanych na podstawie
odrębnych przepisów osobom korzystającym z urlopu wychowawczego,
29)
ekwiwalentów pieniężnych wypłacanych uczniom szkół zawodowych dla niepracujących z
tytułu praktycznej nauki zawodu,
30)
nagród z zakładowego funduszu nagród, wypłat z zysku do podziału, nadwyżki bilansowej
w spółdzielniach i nagród z funduszu nagród tworzonego na podstawie art. 208 § 6 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - od których nie ma obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne,
31)
wynagrodzeń finansowanych z funduszu Skarbu Państwa, wypłacanych urzędnikom państwowym
zwalnianym w trybie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych ,
32)
dodatków wyrównawczych i świadczeń pieniężnych finansowanych z Państwowego Funduszu
Aktywizacji Zawodowej, udzielanych pracownikom zwalnianym z urzędów naczelnych i centralnych
organów administracji państwowej.
2.
Do obliczenia podstawy wymiaru przyjmuje się również honoraria wypłacane:
1)
dziennikarzom za pracę dziennikarską przez macierzystą redakcję, z tym że w Komitecie
do Spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i Telewizja” przez redakcję macierzystą
rozumie się w Warszawie Zespół Polskiego Radia albo Zespół Telewizji Polskiej, a w
terenie - rozgłośnię radiową albo ośrodek telewizyjny bądź ośrodek radiowo-telewizyjny
(z uwzględnieniem programu ogólnopolskiego),
2)
pracownikom własnym za prace związane z przygotowaniem, realizacją i organizacją programu
radiowego i telewizyjnego w Komitecie do Spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i
Telewizja”, w ośrodku telewizyjnym bądź ośrodku radiowo-telewizyjnym albo rozgłośni
radiowej oraz wynagrodzenia za pracę dla terytorialnie właściwego ośrodka telewizyjnego
(ośrodka radiowo-telewizyjnego) i programu ogólnopolskiego,
3)
pracownikom za realizację i opracowanie filmów w jednostkach do tego uprawnionych,
w wysokości nie przekraczającej trzykrotnej średniej płacy w gospodarce uspołecznionej,
bez uwzględnienia przemysłu wydobywczego, ustalonej na podstawie danych statystycznych
za rok poprzedzający zgłoszenie wniosku o świadczenie i ogłoszonej przez Prezesa Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych w uzgodnieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego.
3.
Rekompensatę wypłaconą pracownikowi przed przejściem na emeryturę lub rentę obok wynagrodzenia
lub zasiłków z ubezpieczenia społecznego dolicza się do wynagrodzeń z miesięcy, z
których wynagrodzenia zostały przyjęte do ustalenia podstawy wymiaru, z wyjątkiem
miesięcy, w których wynagrodzenie obejmuje włączoną rekompensatę.
§ 5.
1.
Wynagrodzenie obejmujące wartość świadczeń w naturze określa się w wysokości ekwiwalentu
pieniężnego ustalonego we właściwych przepisach branżowych lub normach budżetowych,
w razie ich braku - na podstawie cen detalicznych artykułów obejmujących świadczenia
w naturze, a jeżeli świadczenia w naturze stanowią produkty rolne - według cen kontraktacyjnych
ich skupu z okresów, z których wynagrodzenie przyjmuje się do podstawy wymiaru.
2.
Roczną wartość użytkowania działki przez nauczycieli określa się w wysokości równowartości
2 q żyta według cen obowiązujących w okresie, z którego wynagrodzenie przyjmuje się
do podstawy wymiaru, za 1 hektar użytkowanej działki.
3.
Wynagrodzenie obejmujące wartość świadczeń w naturze (ust. 1) uwzględnia się:
1)
w pełnej wysokości, jeżeli pracownik pobrał je całkowicie w naturze nieodpłatnie,
2)
w wysokości odpowiadającej części świadczenia w naturze pobranej nieodpłatnie.
4.
Przy ustalaniu podstawy wymiaru nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia w naturze
lub jego ekwiwalentu, do których emeryt (rencista) zachowuje nadal prawo po uzyskaniu
emerytury lub renty.
§ 6.
Składniki wynagrodzenia pobierane w odstępach czasu dłuższych niż miesiąc oblicza
się w stosunku miesięcznym i dolicza do wynagrodzenia z tych miesięcy zatrudnienia,
za które wynagrodzenie to przysługuje. Jeżeli nie można ustalić okresu, za jaki składniki
wynagrodzenia zostały wypłacone, dolicza się je do wynagrodzenia za miesiąc, w którym
nastąpiła ich wypłata.
§ 7.
1.
Do obliczenia podstawy wymiaru emerytur i rent dla pracowników zatrudnionych w nie
uspołecznionych zakładach pracy lub przez osoby fizyczne przyjmuje się składniki wynagrodzenia,
od których zostały ustalone składki na ubezpieczenie społeczne.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się także do obywateli polskich zatrudnionych w obcych przedstawicielstwach
dyplomatycznych, urzędach konsularnych, obcych misjach, misjach specjalnych lub międzynarodowych
instytucjach działających w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Rozdział 3
Szczegółowe zasady obliczania podstawy wymiaru
§ 8.
W razie inwalidztwa lub śmierci pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę
w celu przygotowania zawodowego (nauki zawodu) przy ustalaniu podstawy wymiaru przyjmuje
się:
1)
z tytułu zatrudnienia w uspołecznionym zakładzie pracy - kwotę odpowiadającą najniższemu
miesięcznemu wynagrodzeniu, jakie przysługuje w tym zakładzie pracy pracownikom wykonującym
pracę w tym samym zawodzie bezpośrednio po ukończeniu przygotowania zawodowego (nauki
zawodu),
2)
z tytułu zatrudnienia w nie uspołecznionym zakładzie pracy - kwotę odpowiadającą najniższej
podstawie wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne w danym zakładzie pracy, ustalonej
pracownikom bezpośrednio po ukończeniu przygotowania zawodowego (nauki zawodu).
§ 9.
1.
Do podstawy wymiaru nie przyjmuje się wynagrodzenia z miesięcy, w których pracownik
przez okres dłuższy niż 5 dni w miesiącu nie wykonywał zatrudnienia wskutek podjęcia
lub zaprzestania pracy, a przyjmuje się wynagrodzenie z kolejnych miesięcy poprzednich.
2.
Wynagrodzenie z miesięcy podlegających wyłączeniu w myśl ust. 1 przyjmuje się jednak
do obliczenia podstawy wymiaru na wniosek zainteresowanego, jeżeli jest to dla niego
korzystniejsze.
3.
W razie pobierania przez pracownika wynagrodzenia zmniejszonego w związku z odbywaniem
czynnej służby wojskowej lub służby zastępczej, do obliczenia podstawy wymiaru przyjmuje
się wynagrodzenie w pełnej wysokości.
4.
W razie zmniejszenia pracownikowi wynagrodzenia w związku z pobytem w areszcie tymczasowym,
do obliczenia podstawy wymiaru przyjmuje się wynagrodzenie w pełnej wysokości.
§ 10.
1.
Jeżeli w okresie, z którego wynagrodzenie przyjmuje się do obliczenia podstawy wymiaru,
pracownik pobierał zasiłek chorobowy, podstawę wymiaru ustala się na zasadach określonych
w ust. 2 i 3.
2.
Jeżeli pracownik pobierał zasiłek chorobowy przez część miesiąca, podstawę wymiaru
stanowi wynagrodzenie wypłacone za ten miesiąc, uzupełnione o kwotę zasiłku. Jednak
na wniosek pracownika wynagrodzenie z miesiąca, w którym przysługiwał zasiłek, podlega
wyłączeniu i jest przyjmowane wynagrodzenie z kolejnego miesiąca poprzedniego.
3.
Jeżeli pracownik pobierał zasiłek chorobowy przez pełny miesiąc kalendarzowy, do podstawy
wymiaru przyjmuje się - na jego wniosek - kwotę miesięcznego zasiłku chorobowego za
ten miesiąc lub wynagrodzenie z kolejnego miesiąca poprzedniego.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w razie pobierania zasiłku macierzyńskiego,
opiekuńczego i świadczenia rehabilitacyjnego.
5.
W razie pobierania przez pracownika zasiłku wyrównawczego, świadczenia wyrównawczego
lub dodatku wyrównawczego w okresie, z którego wynagrodzenie przyjęto do ustalenia
podstawy wymiaru, wynagrodzenie wypłacone za te miesiące uzupełnia się o kwotę tych
świadczeń.
§ 11.
1.
Jeżeli pracownik był zatrudniony przez okres krótszy niż 12 miesięcy, nie mniej jednak
niż przez miesiąc, podstawę wymiaru stanowi wynagrodzenie uzyskane w miesiącach faktycznie
przepracowanych, podzielone przez liczbę tych miesięcy.
2.
Jeżeli pracownik był zatrudniony przez okres krótszy niż miesiąc, podstawę wymiaru
stanowi wynagrodzenie, które otrzymałby na podstawie umowy o pracę, gdyby pracował
przez pełny miesiąc, albo wynagrodzenie, jakie otrzymywali inni pracownicy tego zakładu
pracy, zatrudnieni w tym samym lub podobnym charakterze i o podobnych kwalifikacjach
w tym miesiącu zatrudnienia, w którym pracownik przerwał pracę, jeżeli na podstawie
umowy o pracę nie można ustalić wynagrodzenia.
§ 12.
Podstawę wymiaru renty rodzinnej stanowi:
1)
w razie śmierci pracownika, który nie miał ustalonego prawa do emerytury lub renty
inwalidzkiej - przeciętne miesięczne wynagrodzenie zmarłego pracownika obliczone według
przepisów § 1-11,
2)
w razie śmierci emeryta (rencisty), który nie był zatrudniony po przyznaniu emerytury
lub renty inwalidzkiej - podstawa wymiaru tej emerytury lub renty,
3)
w razie śmierci emeryta (rencisty) zatrudnionego po przyznaniu emerytury lub renty
inwalidzkiej - podstawa wymiaru tej emerytury lub renty albo przeciętne miesięczne
wynagrodzenie emeryta (rencisty) ustalone według zasad określonych w pkt 1, jeżeli
jest to korzystniejsze.
§ 13.
1.
Jeżeli wskutek likwidacji zakładu pracy albo zniszczenia lub zaginięcia dokumentów
płacowych znajdujących się w zakładzie pracy, jak kart wynagrodzeń lub list płac,
potwierdzonego przez jednostkę nadrzędną nad zakładem pracy, w którym pracownik był
zatrudniony, nie jest możliwe przedstawienie zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia
pracownika z ostatnich 12 miesięcy zatrudnienia, przy ustalaniu podstawy wymiaru uwzględnia
się wynagrodzenie przypadające za te miesiące, na które istnieją inne jakiekolwiek
dokumenty stwierdzające wysokość wynagrodzenia. Jeżeli brak jest takich dowodów, organ
rentowy ustala podstawę wymiaru według danych stwierdzonych przez jednostkę nadrzędną
nad zakładem pracy, wynikających z przepisów płacowych, przy uwzględnieniu kwalifikacji
pracownika oraz zajmowanego stanowiska lub rodzaju wykonywanej pracy.
2.
W braku dowodów stwierdzających wysokość wynagrodzenia z ostatnich 12 miesięcy zatrudnienia
w nie uspołecznionym zakładzie pracy, do obliczenia świadczenia za miesiące, na które
brak dowodów, przyjmuje się najniższą miesięczną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie
społeczne, jaka byłaby ustalona dla danego pracownika w okresie, z którego wynagrodzenie
przyjmuje się do obliczenia podstawy wymiaru.
3.
Jeżeli nie jest możliwe ustalenie wysokości wynagrodzenia w sposób określony w ust.
1, za podstawę wymiaru emerytury lub renty należy przyjąć najniższe wynagrodzenie
obowiązujące w jednostkach gospodarki uspołecznionej w dniu zgłoszenia wniosku o przyznanie
świadczenia.
§ 14.
1.
Przy ustalaniu podstawy wymiaru dla osób, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników
i ich rodzin , uwzględnia się odpowiednio składniki uposażenia i inne należności przyjmowane do
podstawy wymiaru według przepisów odrębnych, dotyczących zaopatrzenia emerytalnego
tych osób.
2.
Dla osób, o których mowa w ust. 1, pobierających w zamian uposażenia wynagrodzenie
według zasad i stawek przewidzianych dla pracowników, do podstawy wymiaru przyjmuje
się to wynagrodzenie.
§ 15.
Traci moc rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z dnia 19 sierpnia 1968 r. w
sprawie obliczania podstawy wymiaru emerytury lub renty, zasiłków z ubezpieczenia
na wypadek choroby i macierzyństwa oraz składek na ubezpieczenie społeczne .