Ustawaz dnia 28 grudnia 1989 r.o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby
prawne i fizyczne oraz ustawy o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej
Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne
osoby prawne i fizyczne wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4:
a)
w ust. 1 po wyrazie „wkład” dodaje się wyrazy „w walucie polskiej lub”,
b)
ust. 2 skreśla się;
2)
w art. 5 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Jeżeli prowadzenie działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu z mocy odrębnych
przepisów wymaga koncesji, zezwolenie wydaje się w porozumieniu z właściwym organem
koncesyjnym.
”
;
3)
w art. 9 w ust. 1 wyrazy „złote pochodzące z udokumentowanej wymiany” zastępuje się wyrazami „walutę polską pochodzącą ze sprzedaży w banku dewizowym walut obcych, dokonanej z
zastosowaniem kursów walut obcych w złotych, ogłoszonych przez Narodowy Bank Polski”;
4)
w art. 13 w ust. 4 wyraz „zagranicznych” zastępuje się wyrazem „obcych”;
5)
w art. 20:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Pracownicy będący osobami zagranicznymi, w rozumieniu prawa dewizowego, mają prawo
zakupu waluty obcej w banku dewizowym za walutę polską stanowiącą ich wynagrodzenie
za pracę w przedsiębiorstwie, pozostałą po opłaceniu należnych podatków. Zakup waluty
obcej następuje na podstawie imiennego zaświadczenia wystawionego przez przedsiębiorstwo,
określającego wysokość kwoty waluty polskiej, za którą może być nabyta waluta obca,
oraz kwoty wypłaconego po opodatkowaniu wynagrodzenia. Pracownikom tym przysługuje
prawo do przekazania za granicę bez odrębnego zezwolenia dewizowego zakupionej waluty
obcej.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Kwota wykazana w zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, pomniejsza nadwyżkę, o której
mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2.
”
,
c)
w ust. 2 w zdaniu pierwszym wyrazy „w walucie wypłaty” oraz zdanie ostatnie skreśla się;
6)
w art. 24 ust. 1 i 2 oraz oznaczenie ust. 3 skreśla się;
7)
w rozdziale 5 dodaje się art. 26a w brzmieniu:
„
Art. 26a.
1.
Przedsiębiorstwo jest obowiązane, w ciągu dwóch miesięcy po upływie roku obrachunkowego,
sporządzić bilans przedsiębiorstwa na ostatni dzień tego roku oraz rachunek zysków
i strat za rok ubiegły.
2.
Weryfikacji rocznego bilansu przedsiębiorstwa dokonuje, w okresie trzech miesięcy
od dnia jego sporządzenia, właściwy organ Ministra Finansów bądź wybrany przez przedsiębiorstwo
podmiot uprawniony przez Ministra Finansów do dokonywania weryfikacji rocznego bilansu
przedsiębiorstwa. Koszt weryfikacji obciąża przedsiębiorstwo.
3.
Bilans uważa się za zweryfikowany, jeżeli w okresie trzech miesięcy organ, o którym
mowa w ust. 2, nie powiadomi przedsiębiorstwa o zastrzeżeniach do przedstawionego
bilansu. Z chwilą uwzględnienia przez przedsiębiorstwo tych zastrzeżeń bilans uważa
się za zweryfikowany.
”
;
8)
w art. 27:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zagraniczne podmioty gospodarcze mają prawo zakupu w banku dewizowym waluty obcej
do wysokości:
1)
10% wniesionego przez te podmioty wkładu inwestycyjnego,
2)
wykazanej w księgach handlowych i zweryfikowanej przez organ lub podmiot dokonujący
weryfikacji rocznego bilansu przedsiębiorstwa nadwyżki wpływów z eksportu nad wydatkami
na import, uzyskanej przez przedsiębiorstwo w walutach wymienialnych w poprzednim
roku obrachunkowym, pomniejszonej o wykazane w wystawionych przez przedsiębiorstwo
zaświadczeniach kwoty, o których mowa w art. 20 ust. 1a, a w wypadku przedsiębiorstw
zorganizowanych w formie spółki wieloosobowej - do wysokości części tej nadwyżki,
określonej w proporcji podziału zysku między wspólnikami.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Łączna kwota nabywanej w banku dewizowym waluty obcej z tytułów określonych w ust.
1 nie może być wyższa od osiągniętego w poprzednim roku obrachunkowym dochodu po opłaceniu
podatku dochodowego.
”
,
c)
w ust. 2 wyrazy „oraz obliczania nadwyżki, o której mowa w ust. 1 pkt 2” skreśla się,
d)
dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„
3.
Zakup waluty obcej, dokonywany zgodnie z ust. 1 i 1a, następuje na podstawie imiennego
zaświadczenia wystawionego przez organ lub podmiot, o których mowa w art. 26a ust.
2, niezwłocznie po dokonaniu weryfikacji rocznego bilansu przedsiębiorstwa, określającego
wartość wkładu inwestycyjnego oraz wysokość uzyskanej przez przedsiębiorstwo nadwyżki,
o której mowa w ust. 1 pkt 2, lub odpowiednio jej części oraz wysokość dochodu, o
którym mowa w ust. 1a.
4.
Przekazanie za granicę kwoty waluty obcej zakupionej zgodnie z ust. 1 i 1a następuje
bez odrębnego zezwolenia dewizowego.
”
;
9)
w art. 28 w pkt 1 wyrazy „sporządzona, po uzyskaniu zezwolenia dewizowego” zastępuje się wyrazami „zawarta zgodnie z prawem dewizowym”;
10)
art. 30 i 31 skreśla się;
11)
art. 37 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 37.
Zagraniczne podmioty gospodarcze oraz przedsiębiorstwa z udziałem zagranicznym podlegają
opodatkowaniu zgodnie z przepisami dotyczącymi opodatkowania osób fizycznych i osób
prawnych nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej.
”
;
12)
dodaje się art. 37a w brzmieniu:
„
Art. 37a.
Ulgi inwestycyjne przyznane na podstawie dotychczasowego przepisu art. 37 pkt 6 w związku z przepisami ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ulgach podatkowych
z tytułu inwestycji stosuje się do ich wyczerpania. Przepisy te stosuje się również do inwestycji podjętych
przed dniem wejścia w życie ustawy, jeżeli ich podjęcie zostało zgłoszone urzędowi
skarbowemu.
”
Art. 2.
W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów
zagranicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 16:
a)
w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
w formie pieniężnej - w walucie polskiej pochodzącej ze sprzedaży w banku dewizowym
walut obcych, dokonanej z zastosowaniem kursów walut obcych w złotych ogłoszonych
przez Narodowy Bank Polski,
2)
w formie niepieniężnej - pod warunkiem przekazania ich z zagranicy lub nabycia za
walutę polską pochodzącą ze sprzedaży w banku dewizowym walut obcych, dokonanej z
zastosowaniem kursów walut obcych w złotych ogłoszonych przez Narodowy Bank Polski.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister Finansów, w porozumieniu z Prezesem Agencji, może wyrazić zgodę na wniesienie
przez podmiot zagraniczny wkładu w walucie polskiej pochodzącej z innych tytułów niż
określony w ust. 2 pkt 1, w szczególności ze sprzedaży zobowiązań Państwa z tytułu
zaciągniętych kredytów zagranicznych.
”
,
c)
w ust. 4 wyrazy „do waluty obcej, w której wkład jest wnoszony” zastępuje się wyrazami „do walut obcych, w których została określona wartość tych wkładów przed określeniem
ich wartości w walucie polskiej.”,
d)
w ust. 5 wyrazy „w złotych” zastępuje się wyrazami „w walucie polskiej”, a wyrazy „lub w walucie obcej” skreśla się;
2)
w art. 18 ust. 4 skreśla się;
3)
art. 19 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 19.
1.
Wspólnik zagraniczny ma prawo zakupić w banku dewizowym walutę obcą za wypłacony mu
przez spółkę zysk do wysokości wykazanej w księgach handlowych i zweryfikowanej przez
organ lub podmiot dokonujący weryfikacji rocznego bilansu spółki nadwyżki wpływów
z eksportu nad wydatkami na import uzyskanej przez spółkę w walutach wymienialnych
w poprzednim roku obrachunkowym, pomniejszonej o wykazane w wystawionych przez spółkę
zaświadczeniach kwoty, o których mowa w art. 32 ust. 3a.
2.
Niezależnie od uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, wspólnikowi zagranicznemu, począwszy
od dnia 1 stycznia 1991 r., przysługuje również prawo do zakupu w banku dewizowym
waluty obcej za wypłacony mu przez spółkę zysk w wysokości 15% pozostałej kwoty zysku
za poprzedni rok obrachunkowy, przenoszącej wysokość nadwyżki, o której mowa w ust.
1. W wypadku spółki wieloosobowej zakup waluty obcej może nastąpić do wysokości części
tej nadwyżki określonej w proporcji do podziału zysku między wspólnikami.
3.
Zakup waluty obcej następuje na podstawie imiennego zaświadczenia wystawionego przez
organ lub podmiot, o którym mowa w art. 18 ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu weryfikacji
rocznego bilansu spółki, określającego wysokość wypłaconego wspólnikowi zagranicznemu
zysku oraz nadwyżki, o której mowa w ust. 1, lub odpowiednio jej części.
4.
W przypadkach gospodarczo uzasadnionych Minister Finansów może, na wniosek wspólnika
zagranicznego, udzielić zezwolenia dewizowego na zakup w banku dewizowym waluty obcej
za wypłacony mu przez spółkę zysk w wysokości przenoszącej wysokość kwot, o których
mowa w ust. 1 i 2. Zezwolenie takie może być udzielone przed wydaniem zezwolenia na
utworzenie spółki.
”
;
4)
art. 20 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 20.
Wspólnik zagraniczny ma prawo przekazać za granicę, bez odrębnego zezwolenia dewizowego,
walutę obcą zakupioną w banku dewizowym zgodnie z art. 19.
”
;
5)
w art. 21 w ust. 3 wyrazy „w złotych” zastępuje się wyrazami „w walucie polskiej”;
6)
w art. 22:
a)
w ust. 1 wyraz „polskich” skreśla się,
b)
w ust. 2 wyrazy „w złotych” zastępuje się wyrazami „w walucie polskiej”, a wyrazy „i w walutach obcych” skreśla się,
c)
w ust. 3 wyraz „prowadzić” zastępuje się wyrazami „otwierać i posiadać”,
d)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Spółka może, bez odrębnego zezwolenia dewizowego, zaciągać kredyty w walutach obcych
w bankach za granicą.
”
;
7)
w art. 23 ust. 3 skreśla się;
8)
art. 27 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 27.
Spółka uiszcza podatki: obrotowy, dochodowy, rolny, podatki i opłaty lokalne, opłatę
skarbową oraz opłatę na fundusz gminny lub fundusz miejski, a także korzysta z ulg
i zwolnień na zasadach określonych dla osób prawnych nie będących jednostkami gospodarki
uspołecznionej.
”
;
9)
w art. 29 ostatnie zdanie skreśla się;
10)
w art. 32:
a)
w ust. 2 wyrazy „w złotych” zastępuje się wyrazami „w walucie polskiej”, a wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 3” skreśla się,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Pracownicy będący osobami zagranicznymi, w rozumieniu prawa dewizowego, mają prawo
zakupu waluty obcej w banku dewizowym za walutę polską stanowiącą ich wynagrodzenie
za pracę w spółce, pozostałą po opłaceniu należnych podatków. Zakup waluty obcej następuje
na podstawie imiennego zaświadczenia wystawionego przez spółkę, określającego wysokość
kwoty waluty polskiej, za którą może być nabyta waluta obca, oraz kwoty wypłaconego
po opodatkowaniu wynagrodzenia. Pracownikom tym przysługuje prawo do przekazania za
granicę, bez odrębnego zezwolenia dewizowego, zakupionej waluty obcej.
”
,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Kwota wykazana w zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 3, pomniejsza nadwyżkę, o której
mowa w art. 19 ust. 1.
”
,
d)
w ust. 4 w zdaniu pierwszym wyrazy „w walucie wypłaty” oraz zdanie ostatnie skreśla się;
11)
dodaje się art. 44a w brzmieniu:
„
Art. 44a.
Podatnicy, którzy nabyli prawo do odliczeń zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
dotychczasowego art. 27 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy, zachowują to prawo do czasu wyczerpania
odliczeń.
”
Art. 3.
1.
W 1990 r. podmioty prowadzące działalność gospodarczą na podstawie ustaw, o których
mowa w art. 1 i 2, mogą, po sporządzeniu bilansu za pierwsze półrocze 1990 r., kupić
w banku dewizowym waluty wymienialne, po kursie z dnia zakupu, do wysokości kwoty
zysku, która może być przekazana za granicę zgodnie z przepisami tych ustaw.
2.
Bank dewizowy wydaje kwotę walut, o której mowa w ust. 1, po przedstawieniu imiennego
zaświadczenia określającego wysokość zysku, który może być przekazany za granicę,
wystawianego przez organ lub podmiot dokonujący weryfikacji rocznego bilansu.
3.
Jeżeli wartość w złotych walut zakupionych zgodnie z ust. 1 będzie przewyższała wysokość
zysku, który może być przekazany za granicę, powstała różnica może być przekazana
za granicę w tym roku, w którym takie przekazanie będzie możliwe.
Art. 4.
1.
W wypadku zmiany w latach 1990-1995 zasad opodatkowania podatkiem dochodowym lub zasad
transferu zysku, podmioty prowadzące działalność gospodarczą na podstawie ustaw, o
których mowa w art. 1 i 2, mogą prowadzić w tym okresie swą działalność na zasadach
obowiązujących przed wprowadzeniem w życie tych zmian.
2.
O dokonanym wyborze podmiot prowadzący działalność gospodarczą powinien powiadomić
Prezesa Agencji w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie zmian, o których mowa w
ust. 1.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1990 r.