Ustawaz dnia 30 maja 1989 r.o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym i o świadczeniach z ubezpieczenia
społecznego
Treść ustawy
Art. 1.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 25 w ust. 3 wyrazy „i zasady wynagradzania” skreśla się;
2)
w art. 27 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określać zasady wcześniejszego przechodzenia
na emeryturę na warunkach innych niż ustalone w ust. 1 oraz określać zasady jej obniżania
proporcjonalnie do liczby lat brakujących do wieku emerytalnego, nie więcej jednak
niż o 4% pod stawy wymiaru za każdy rok.
”
;
3)
w art. 33:
a)
w ust. 1 w pkt 5 wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 4” skreśla się,
b)
ust. 4 i 5 skreśla się;
4)
art. 34 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 34.
1.
Pracownikowi, który stał się inwalidą I lub II grupy przed podjęciem zatrudnienia
po raz pierwszy, renta inwalidzka przysługuje po osiągnięciu okresu zatrudnienia wynoszącego
łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia 5 lat w ciągu
ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę inwalidzką.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do pracownika, który stał się inwalidą I lub
II grupy po upływie 18 miesięcy od ustania poprzedniego zatrudnienia (okresów równorzędnych
z okresem zatrudnienia).
”
;
5)
w art. 61 pkt 2 skreśla się;
6)
w art. 74 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, podwyższać świadczenia na odmiennych,
jednak nie mniej korzystnych dla emeryta lub rencisty zasadach i w innych terminach
niż określone w ust. 1-4.
”
;
7)
w art. 81 w pkt 1 wyrazy „lub osiągania dochodów z innych źródeł” skreśla się;
8)
art. 82 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 82.
1.
Prawo do emerytury i renty ulega zawieszeniu w razie zatrudnienia w pełnym wymiarze
czasu pracy.
2.
W odniesieniu do emeryta lub rencisty uprawnionych do dodatku pielęgnacyjnego zawieszenie,
o którym mowa w ust. 1, ogranicza się do kwoty stanowiącej równowartość tego dodatku.
”
;
9)
w art. 86 pkt 2 skreśla się;
10)
w art. 89:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku, chyba że ustawa
lub przepis szczególny stanowi inaczej.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Postępowanie w sprawach o renty rodzinne po zmarłym emerycie lub renciście, który
pobierał dodatek rodzinny, wszczyna się z urzędu.
”
Art. 2.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji
Obywatelskiej oraz ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Rada Ministrów:
1)
określa szczegółowe zasady podwyższania świadczeń, w tym również okres przyjęty za
podstawę podwyżki po raz pierwszy,
2)
może podwyższać świadczenia na odmiennych, jednak nie mniej korzystnych dla emeryta
lub rencisty zasadach i w innych terminach niż określone w ust. 1-3.
”
;
2)
art. 14 skreśla się;
3)
w art. 15:
a)
w ust. 1 wyrazy „w uspołecznionym zakładzie pracy” skreśla się,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Warunek określony w ust. 1 pkt 1 nie dotyczy emeryta, który został zwolniony ze służby
w Milicji Obywatelskiej:
1)
przed dniem 1 stycznia 1973 r. albo
2)
wskutek ustalenia przez komisję lekarską służby zdrowia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
niezdolności do tej służby.
”
;
c)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
W razie podjęcia przez emeryta ponownie pracy zarobkowej w pełnym wymiarze czasu pracy,
przysługuje mu emerytura w wysokości ustalonej przed doliczeniem okresu zatrudnienia,
o którym mowa w ust. 1.
”
;
4)
art. 22 skreśla się;
5)
w art. 32 w ust. 1 wyrazy „lub dochodów z innych źródeł” skreśla się;
6)
w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Emerytom, którzy są inwalidami, przysługuje dodatek w wysokości 15% podstawy wymiaru
emerytury, jeżeli stali się inwalidami w czasie lub z przyczyn określonych w art.
16.
”
Art. 3.
W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
i ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Rada Ministrów:
1)
określa szczegółowe zasady podwyższania świadczeń, w tym również okres przyjęty za
podstawę podwyżki po raz pierwszy,
2)
może podwyższać świadczenia na odmiennych, jednak nie mniej korzystnych dla emeryta
lub rencisty zasadach i w innych terminach niż określone w ust. 1-3.
”
;
2)
art. 14 skreśla się;
3)
w art. 15 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
W razie podjęcia przez emeryta ponownie pracy zarobkowej w pełnym wymiarze czasu pracy,
przysługuje mu emerytura w wysokości ustalonej przed doliczeniem okresu zatrudnienia,
o którym mowa w ust. 1.
”
;
4)
art. 22 skreśla się;
5)
w art. 32 w ust. 1 wyrazy „lub dochodów z innych źródeł” skreśla się;
6)
w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Emerytom, którzy są inwalidami, przysługuje dodatek w wysokości 15% podstawy wymiaru
emerytury, jeżeli stali się inwalidami w czasie lub z przyczyn określonych w art.
16.
”
Art. 4.
W ustawie z dnia 27 września 1973 r. o zaopatrzeniu emerytalnym twórców i ich rodzin w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
1)
ust. 2 i 3 skreśla się;
2)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Twórcy, który stał się inwalidą I lub II grupy przed podjęciem działalności twórczej,
renta inwalidzka przysługuje po osiągnięciu okresu wykonywania działalności twórczej
wynoszącego wraz z okresami zaliczalnymi do tego okresu 5 lat w ciągu ostatniego dziesięciolecia
przed zgłoszeniem wniosku o rentę inwalidzką.
”
;
3)
ust. 8 skreśla się.
Art. 5.
W ustawie z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę
na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy
zlecenia w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:
1)
ust. 3 i 4 skreśla się;
2)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Ubezpieczonemu, który stał się inwalidą I lub II grupy przed objęciem ubezpieczeniem,
renta inwalidzka przysługuje po osiągnięciu okresu ubezpieczenia wynoszącego wraz
z okresami zaliczalnymi do tego okresu 5 lat w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed
zgłoszeniem wniosku o rentę inwalidzką.
”
;
3)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do ubezpieczonego, który stał się inwalidą
I lub II grupy po upływie 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia.
”
Art. 6.
W dekrecie z dnia 4 marca 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni
produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 14:
a)
ust. 5 i 6 skreśla się,
b)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Ubezpieczonemu, który stał się inwalidą I lub II grupy przed objęciem ubezpieczeniem,
renta inwalidzka przysługuje po osiągnięciu okresu ubezpieczenia wynoszącego wraz
z okresami zaliczalnymi do tego okresu 5 lat w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed
zgłoszeniem wniosku o rentę inwalidzką.
”
,
c)
ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„
8)
Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do ubezpieczonego, który stał się inwalidą
I lub II grupy po upływie 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia.
”
;
2)
art. 19 skreśla się.
Art. 7.
W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych
i członków ich rodzin w art. 16 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Dla domownika okres pracy w gospodarstwie rolnym wymagany do przyznania renty inwalidzkiej
wynosi 5 lat i powinien przypadać w okresie ostatnich 10 lat przed zgłoszeniem wniosku
o rentę inwalidzką, a jeżeli domownik w chwili zgłoszenia wniosku nie pracuje w gospodarstwie
rolnym - przed dniem powstania inwalidztwa.
”
Art. 8.
W sprawach o rentę inwalidzką, o której mowa w przepisach wymienionych w art. 1 pkt
3 i 4 oraz w art. 4-7:
1)
do prawomocnych rozstrzygnięć wydanych przed dniem wejścia ustawy w życie stosuje
się przepis art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym ,
2)
osobom, które na podstawie przepisów dotychczas obowiązujących nie spełniały warunku
wymaganego okresu zatrudnienia, przyznanie renty inwalidzkiej następuje za okres nie
dłuższy niż 3 lata wstecz, licząc od miesiąca, w którym zgłosiły wniosek po dniu wejścia
ustawy w życie, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 1989 r.
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.