Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnejz dnia 31 grudnia 1987 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 marca
1983 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym
rolników indywidualnych i członków ich rodzin
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie wykonania
niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków
ich rodzin
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Ewidencja wartości produktów rolnych
- Rozdział 3 - Świadczenia z tytułu wypadku przy pracy w gospodarstwach rolnych i chorób zawodowych
- Rozdział 4 - Fundusz, ubezpieczenia społecznego rolników
- Rozdział 5 - Odpowiedzialność z tytułu zadłużeń rolnika przekazującego gospodarstwo rolne
- Rozdział 6 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1987 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
indywidualnych i członków ich rodzin oraz rozporządzenie w sprawie waloryzacji świadczeń
emerytalno-rentowych wypłacanych rolnikom indywidualnym i członkom ich rodzin oraz
wysokości składki na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie wykonania niektórych
przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich
rodzin , z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania
jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji paragrafów, ustępów i punktów.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst nie obejmuje następujących
przepisów:
1)
§ 40 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie wykonania niektórych
przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich
rodzin w brzmieniu:
„
§ 40.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r.
”
;
2)
§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 listopada 1983 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
indywidualnych i członków ich rodzin w brzmieniu:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r.
”
,
3)
§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1983 r. w sprawie wysokości składki
na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników w brzmieniu:
„
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1984 r.
”
4)
§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 marca 1985 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
indywidualnych i członków ich rodzin w brzmieniu:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1985 r.
”
;
5)
§ 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 1986 r. w sprawie waloryzacji
świadczeń emerytalno-rentowych wypłacanych rolnikom indywidualnym i członkom ich rodzin w brzmieniu:
„
§ 13.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
6)
§ 3 i § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1987 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
indywidualnych i członków ich rodzin oraz rozporządzenie w sprawie waloryzacji świadczeń
emerytalno-rentowych wypłacanych rolnikom indywidualnym i członkom ich rodzin oraz
wysokości składki na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników w brzmieniu:
„
§ 3.
Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1983 r. w sprawie wysokości składki
na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników .
”
;
„
§ 5.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
7)
§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 września 1987 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
indywidualnych i członków ich rodzin w brzmieniu:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
”
Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin
Na podstawie art. 9, art. 15 ust. 6 i 7, art. 19 ust. 4, art. 22 ust. 2, art. 43 ust. 3, art. 46,
art. 58 ust. 2 i art. 61 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym
rolników indywidualnych i członków ich rodzin zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Naczelnik gminy prowadzi ewidencję okresów ubezpieczenia i opłacania składek na Fundusz
Ubezpieczenia Społecznego Rolników każdej z osób objętych ubezpieczeniem. Na podstawie
prowadzonej ewidencji naczelnik gminy potwierdza okresy ubezpieczenia oraz dane niezbędne
do ustalenia prawa i wysokości świadczeń przysługujących z ubezpieczenia społecznego.
§ 2.
1.
Przy ustalaniu obowiązku ubezpieczenia domowników uznaje się, że:
1)
domownik pozostaje z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym, jeżeli zamieszkuje
na terenie gospodarstwa rolnego prowadzonego przez rolnika lub w bezpośrednim jego
sąsiedztwie,
2)
praca domownika w gospodarstwie rolnym stanowi jego główne źródło utrzymania, jeżeli
nie osiąga on dochodów z innych źródeł w wysokości przekraczającej miesięcznie połowę
najniższego wynagrodzenia obowiązującego w gospodarce uspołecznionej.
2.
Praca domownika w gospodarstwie rolnym nie stanowi głównego źródła utrzymania, jeżeli:
1)
domownik kształci się w szkole ponadpodstawowej lub wyższej albo
2)
rolnik udowodni, że domownik jest inwalidą I lub II grupy albo III grupy, jeżeli jest
całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.
3.
Nie uznaje się za domownika osoby nie będącej członkiem rodziny rolnika, jeżeli z
charakteru wykonywanej przez nią pracy wynika, że powinna być ona zatrudniona na podstawie
umowy o pracę.
§ 3.
1.
Zwiększenie emerytury lub renty z tytułu zrzeczenia się przez rolnika prawa do bezpłatnego
korzystania z lokalu mieszkalnego i pomieszczeń gospodarskich wynosi 0,1% szacunkowej
ich wartości, ustalonej w celu obowiązkowego ubezpieczenia w Państwowym Zakładzie
Ubezpieczeń, nie mniej jednak niż 300 zł i nie więcej niż 1500 zł miesięcznie, z tym
że jeżeli do emerytury lub renty uprawnieni są oboje małżonkowie, zwiększenie to przysługuje
każdemu z nich po połowie.
2.
Jeżeli do emerytury lub renty uprawniona jest tylko jedna osoba, zwiększenie, o którym
mowa w ust. 1, wypłaca się w całości.
Rozdział 2
Ewidencja wartości produktów rolnych
§ 4.
1.
Jednostki gospodarki uspołecznionej są obowiązane wystawiać dowody stwierdzające wartość
sprzedanych produktów rolnych, zwane dalej „dowodami sprzedaży”.
2.
Przez produkty rolne rozumie się produkty uzyskane bezpośrednio z gospodarstwa rolnego,
ogrodniczego lub hodowlanego oraz przetwory tych produktów, a także drewno z lasów
wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, runo leśne i rośliny zielarskie, miód pszczeli
oraz przetwory pszczelarskie, ryby i inne produkty z jezior i stawów wchodzących w
skład gospodarstwa rolnego.
3.
Przez produkty rolne rozumie się również zwierzęta sprzedane przez rolnika placówkom
naukowo-badawczym na cele doświadczalne.
4.
Dowód sprzedaży powinien zawierać imię i nazwisko oraz imię ojca rolnika prowadzącego
gospodarstwo rolne, jego adres, gminę, w której jest położone gospodarstwo rolnika,
oraz datę sprzedaży i wartość sprzedanych produktów rolnych.
5.
Jeżeli sprzedaży produktów rolnych dokonuje członek rodziny rolnika prowadzący odrębne
gospodarstwo rolne lub inna osoba sprzedająca produkty rolne w imieniu rolnika, dowód
sprzedaży powinien być wystawiony na rolnika, który wytworzył sprzedane produkty rolne.
W dowodzie sprzedaży powinny być wskazane dane, o których mowa w ust. 4, dotyczące
zarówno sprzedającego, jak i rolnika, który wytworzył produkty rolne.
6.
Jeżeli jednostka gospodarki uspołecznionej nabywa od rolnika produkty rolne wytworzone
w ramach umów kooperacyjnych, wartość nabytych produktów rolnych zmniejsza się o wartość
produktów dostarczonych rolnikowi nieodpłatnie na poczet wykonania zadań ustalonych
w tych umowach.
§ 5.
1.
Jeżeli zapłata za sprzedane produkty rolne jest dokonywana za pośrednictwem banku
spółdzielczego, jednostka gospodarki uspołecznionej jest obowiązana zamieścić na zleceniu
zapłaty dane, o których mowa w § 4 ust. 4-6.
2.
Jeżeli zapłata za sprzedane produkty rolne jest dokonywana bezpośrednio lub za pośrednictwem
urzędu pocztowego, jednostka gospodarki uspołecznionej jest obowiązana niezwłocznie
po dokonaniu zapłaty przesłać kopię dowodu sprzedaży bankowi spółdzielczemu, właściwemu
według miejsca zamieszkania rolnika.
§ 6.
1.
Ewidencję wartości produktów rolnych sprzedanych jednostkom gospodarki uspołecznionej
przez rolników prowadzą banki spółdzielcze.
2.
Bank spółdzielczy na podstawie dowodów wymienionych w §. 4 i 5 ewidencjonuje wartość
produktów rolnych sprzedanych odrębnie przez każdego rolnika.
§ 7.
1.
Bank spółdzielczy po upływie każdego roku, nie później niż do końca marca, ustala
łączną wartość produktów rolnych sprzedanych w ciągu roku przez rolnika.
2.
Wartość produktów rolnych sprzedanych przez zespół rolników indywidualnych podlega
zaliczeniu na rzecz poszczególnych jego, członków na podstawie ich pisemnego oświadczenia,
złożonego w banku spółdzielczym. W razie niezłożenia oświadczenia, bank dokonuje podziału
wartości produktów między członków zespołu w równych częściach.
3.
Wartość sprzedaży produktów rolnych z gospodarstwa rolnego prowadzonego przez współwłaścicieli
(współposiadaczy) dzieli się proporcjonalnie do ich udziałów we współwłasności (współposiadaniu)
lub odpowiednio do ich pisemnego oświadczenia, złożonego w banku spółdzielczym.
§ 8.
Bank spółdzielczy - po ustaleniu łącznej wartości produktów rolnych sprzedanych przez
rolnika jednostkom gospodarki uspołecznionej w danym roku - uzgadnia tę wartość z
rolnikiem i dokonuje odpowiedniego wpisu w ewidencji sprzedanych produktów rolnych
oraz w książeczce ewidencji sprzedanych produktów rolnych wystawionej rolnikowi przez
bank, zwanej dalej „książeczką sprzedaży”.
§ 9.
1.
Naczelnik gminy systematycznie analizuje ewidencję bankową sprzedaży (§ 8), a w każdym
wypadku - w razie wystąpienia rolnika o emeryturę lub rentę.
2.
Jeżeli wartość sprzedanych przez rolnika produktów rolnych budzi wątpliwości co do
tego, czy zostały ona wytworzone w jego gospodarstwie rolnym, naczelnik gminy, po
przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, wydaje decyzję określającą wartość produktów
faktycznie wytworzonych w gospodarstwie.
3.
Ustalenia zawarte w decyzji, o której mowa w ust. 2, stanowią podstawy do dokonania
odpowiedniego wpisu w bankowej ewidencji oraz w książeczce sprzedaży, a także do ponownego
ustalenia prawa do emerytury lub renty i wysokości tych świadczeń.
§ 10.
Lata, w których wartość sprzedanych produktów rolnych była niższa od wymaganej wskutek
klęski żywiołowej, wypadku losowego lub innych okoliczności niezależnych od rolnika,
zalicza się do okresu sprzedaży produktów rolnych, od którego zależy prawo do emerytury,
jeżeli obniżenie sprzedaży nastąpiło z tych przyczyn.
§ 11.
1.
Wartość produktów rolnych sprzedanych przez rolnika jednostkom gospodarki uspołecznionej
w poszczególnych latach 10-letniego okresu, z którego przyjmuje się średnią roczną
wartość sprzedanych produktów rolnych do ustalania wysokości emerytury lub renty,
podlega przeliczeniu stosownie do wzrostu cen skupu, z zastosowaniem współczynnika
rewaloryzacyjnego.
2.
Współczynnik rewaloryzacyjny, wyrażający stosunek cen skupu w poszczególnych latach
do cen skupu w ostatnim roku tego okresu, określa corocznie Minister Pracy i Polityki
Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej
na podstawie indeksu wzrostu cen skupu produktów rolnych, ustalonego przez Główny
Urząd Statystyczny.
3.
Przeliczenia wartości sprzedaży produktów rolnych dokonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych
przy rozpatrywaniu wniosku o emeryturę lub rentę.
§ 12.
Obniżenie wartości przekazywanego gospodarstwa rolnego uważa się za niezależne od
rolnika, jeżeli nastąpiło wskutek:
1)
klęski żywiołowej lub wypadku losowego,
2)
wywłaszczenia, scalenia gruntów albo innych czynności organów państwowych podjętych
z urzędu,
3)
nieodpłatnego przekazania na rzecz Państwa części gospodarstwa rolnego.
§ 13.
Okoliczności, o których mowa w § 10 i 12, stwierdza naczelnik gminy w drodze decyzji
na wniosek rolnika.
Rozdział 3
Świadczenia z tytułu wypadku przy pracy w gospodarstwach rolnych i chorób zawodowych
§ 14.
1.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustala prawo do świadczeń pieniężnych z tytułu wypadku
przy pracy w gospodarstwie rolnym lub choroby zawodowej stosownie do:
1)
ustaleń zawartych w karcie wypadku przy pracy w gospodarstwie rolnym lub decyzji wojewódzkiego
inspektora sanitarnego stwierdzającej chorobę zawodową,
2)
ustaleń właściwych organów co do niezdolności do pracy, stałego lub długotrwałego
uszczerbku na zdrowiu i ich związku z wypadkiem przy pracy w gospodarstwie rolnym
lub chorobą zawodową.
2.
W razie wątpliwości co do ustaleń dotyczących okoliczności i przyczyn wypadku przy
pracy w gospodarstwie rolnym Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadza postępowanie
wyjaśniające.
§ 15.
Poszkodowany, członek jego rodziny lub sołtys jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić
naczelnika gminy o każdym wypadku przy pracy w gospodarstwie rolnym.
§ 16.
Po uzyskaniu wiadomości o wypadku przy pracy w gospodarstwie rolnym naczelnik gminy
niezwłocznie ustala - ze współudziałem społecznego inspektora pracy gminnego związku
rolników, kółek i organizacji rolniczych - okoliczności i przyczyny wypadku, wykorzystując
informacje zakładów społecznych służby zdrowia, zeznania świadków oraz materiały organów
Milicji Obywatelskiej dotyczące okoliczności wypadku, oraz na podstawie dokonanych
ustaleń sporządza kartę wypadku.
§ 17.
1.
Karta wypadku powinna zawierać:
1)
dane osobowe poszkodowanego,
2)
datę wypadku, opis okoliczności wypadku, jego przebieg i przyczynę,
3)
stwierdzenie, na podstawie jakich dokumentów sporządzono kartę wypadku,
4)
datę sporządzenia karty wypadku,
5)
podpis naczelnika gminy.
2.
Jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że:
1)
wypadek nastąpił przy pracy nie związanej z prowadzeniem gospodarstwa rolnego,
2)
wyłączną przyczyną wypadku było naruszenie przez poszkodowanego przepisów dotyczących
ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.
3)
do wypadku przyczynił się w znacznym stopniu sam poszkodowany będąc w stanie nietrzeźwym
- należy to przedstawić w karcie wypadku.
3.
Kartę wypadku sporządza się w trzech egzemplarzach, z których dwa doręcza się poszkodowanemu
lub członkowi jego rodziny, a jeden przechowuje się w aktach.
§ 18.
Podejrzenie o chorobę zawodową powinno być zgłoszone na piśmie do państwowego wojewódzkiego
inspektora sanitarnego przez:
1)
zakład społeczny służby zdrowia, jeżeli przeprowadzone badania lub dokonane oględziny
uzasadniają podejrzenie o chorobę zawodową,
2)
lekarza (lekarza dentystę), który powziął podejrzenie o chorobę zawodową,
3)
lekarza weterynarii, który stwierdził u rolnika stykającego się ze zwierzętami chorymi
na chorobę zakaźną objawy mogące nasuwać podejrzenie o chorobę zawodową,
4)
społecznego inspektora pracy gminnego związku rolników, kółek i organizacji rolniczych.
§ 19.
1.
Stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu oraz jego związek z wypadkiem przy pracy
w gospodarstwie rolnym lub chorobą zawodową ustalają komisje lekarskie do spraw inwalidztwa
i zatrudnienia. Komisje te ustalają również inwalidztwo oraz jego związek z wypadkiem
przy pracy w gospodarstwie rolnym lub chorobą zawodową, a także związek śmierci z
takim wypadkiem lub chorobą zawodową.
2.
Czasową niezdolność do pracy oraz jej związek z wypadkiem przy pracy w gospodarstwie
rolnym lub z chorobą zawodową stwierdza zakład społeczny służby zdrowia na podstawie
badania stanu zdrowia, z wykorzystaniem karty wypadku lub decyzji państwowego inspektora
sanitarnego o stwierdzeniu choroby zawodowej.
§ 20.
Państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni prowadzą rejestr chorób zawodowych rolników,
stwierdzonych na obszarze objętym zakresem ich działania.
§ 21.
W sprawach dotyczących stwierdzenia chorób zawodowych, nie unormowanych w rozporządzeniu,
stosuje się przepisy w sprawie chorób zawodowych, wydane na podstawie art. 231 Kodeksu pracy.
Rozdział 4
Fundusz, ubezpieczenia społecznego rolników
§ 22.
W rocznym planie Funduszu Ubezpieczenia Społecznego Rolników, zwanego dalej „Funduszem”,
określa się:
1)
środki finansowe niezbędne do pokrycia wydatków określonych w art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
indywidualnych i członków ich rodzin , zwanej dalej „ustawą”,
2)
kwotę wpływów ze składek rolników niezbędną do pokrycia 1/3 wydatków, o których mowa
w pkt 1,
3)
wysokość dotacji z budżetu państwa niezbędnej do pokrycia wydatków Funduszu nie pokrytych
ze składek rolników.
§ 23.
1.
Przy ustalaniu planu Funduszu uwzględnia się stan środków z roku ubiegłego.
2.
Jeżeli wpływy ze składek w roku ubiegłym były wyższe od 1/3 wydatków Funduszu, kwotę
nadwyżki uwzględnia się przy wymiarze składek na rok następny.
3.
Jeżeli wpływy ze składek w roku ubiegłym były niższe od 1/3 wydatków Funduszu, kwotę
brakującą uwzględnia się przy wymiarze składek na rok następny.
§ 24.
W sprawach dotyczących tworzenia i zarządzania Funduszem, nie unormowanych w rozporządzeniu,
stosuje się przepisy o funduszach celowych.
§ 25.
1.
Kwota wpływów ze składek rolników, o której mowa w § 22 pkt 2, jest pokrywana:
1)
w 45% składkami ustalonymi od liczby osób podlegających ubezpieczeniu,
2)
w 55% składkami od:
a)
liczby hektarów przeliczeniowych,
b)
wysokości dochodu szacunkowego z działów specjalnych, nie wchodzących w skład gospodarstw
rolnych.
2.
Udział kwoty składek obliczonych od hektarów przeliczeniowych oraz od dochodu szacunkowego
z działów specjalnych w ogólnej kwocie składek, o której mowa w ust. 1 pkt 2, określa
się proporcjonalnie do liczby osób podlegających ubezpieczeniu z tytułu pracy:
1)
w gospodarstwach rolnych,
2)
w działach specjalnych
w stosunku do ogólnej liczby osób podlegających ubezpieczeniu w myśl ustawy.
§ 26.
1.
Wysokość rocznej składki od:
1)
jednej osoby podlegającej ubezpieczeniu,
2)
jednego hektara przeliczeniowego,
3)
wysokości dochodu szacunkowego z działu specjalnego
oblicza się według zasad określonych w ust. 2-5.
2.
Wysokość składki od jednej osoby oblicza się przez podzielenie kwoty ustalonej w myśl
§ 25 ust. 1 pkt 1 przez ogólną liczbę osób podlegających ubezpieczeniu społecznemu
w myśl ustawy.
3.
Wysokość składki od jednego hektara przeliczeniowego oblicza się przez podzielenie
kwoty ustalonej w myśl § 25 ust. 1 pkt 2 lit. a) i ust. 2 przez ogólną liczbę hektarów
przeliczeniowych.
4.
Wysokość składki od dochodu szacunkowego z działu specjalnego oblicza się przy zastosowaniu
procentu wyrażającego stosunek kwoty ustalonej w myśl § 25 ust. 1 pkt 2 lit. b) i
ust. 2 do rocznej globalnej kwoty dochodu szacunkowego uzyskanego w działach specjalnych
nie wchodzących w skład gospodarstw rolnych.
5.
Ogólną liczbę osób podlegających ubezpieczeniu społecznemu w gospodarstwach rolnych
oraz w działach specjalnych, ogólną liczbę hektarów przeliczeniowych oraz roczną globalną
kwotę dochodu szacunkowego przyjmuje się według stanu z roku ubiegłego.
6.
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie do dnia 31 października każdego
roku ogłasza w Monitorze Polskim wysokość składek na rok następny.
§ 27.
1.
Składkę z niepełnego, hektara przeliczeniowego gruntów zmniejsza się proporcjonalnie
do obszaru gruntów, a składkę od ubezpieczonego za okres ubezpieczenia krótszy niż
jeden rok zmniejsza się proporcjonalnie do tego okresu.
2.
Przeliczenia obszaru użytków rolnych, lasów i gruntów pod stawami z hektarów fizycznych
na przeliczeniowe dokonuje się według przeliczników określonych w przepisach ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym , stosowanych na danym terenie na cele wymiaru podatku rolnego od gruntów.
3.
Przy wymiarze składek z działów specjalnych stosuje się odpowiednio normy dochodu
szacunkowego określone w przepisach o podatku rolnym.
4.
Nie uważa się za gospodarstwo rolne obszaru gruntów rolnych i leśnych, jeżeli powierzchnia
gruntów rolnych jest niższa niż 0,5 ha.
§ 28.
1.
Każdemu z rolników będącemu współwłaścicielem (współposiadaczem) prowadzonego gospodarstwa
rolnego wymierza się składkę odrębnie, odpowiednio do jego udziału we współwłasności
lub współposiadaniu, stwierdzonego na podstawie dokumentów lub oświadczeń zainteresowanych.
W razie niezłożenia oświadczenia wysokość składki wymierza się przyjmując równość
udziałów.
2.
Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego będącego w posiadaniu zależnym składkę opłaca
posiadacz zależny. Podstawę do wymierzenia składki z każdego hektara przeliczeniowego
stanowi obszar posiadanych gruntów.
§ 29.
1.
Naczelnik gminy wymierza składkę w drodze decyzji po ustaleniu, że rolnik, jego małżonek
i domownicy podlegają ubezpieczeniu. Rolnik jest obowiązany przedstawić naczelnikowi
gminy dane niezbędne do ustalenia obowiązku ubezpieczenia.
2.
Składkę pobiera się w trybie przewidzianym dla realizacji zobowiązań pieniężnych rolników
wobec Państwa.
3.
Od decyzji naczelnika gminy w sprawach wymiaru składki przysługuje odwołanie w trybie
przewidzianym dla odwołań od decyzji w sprawach zobowiązań, o których mowa w ust.
2.
§ 30.
1.
Składkę, którą rolnik jest obowiązany opłacać za siebie, obniża się o 50% dla rolników
prowadzących gospodarstwa rolne o powierzchni nie przekraczającej 2 ha, jeżeli rolnik:
1)
jest zatrudniony nieprzerwanie w uspołecznionym zakładzie pracy co najmniej 6 miesięcy
albo
2)
pobiera emeryturę lub rentę z innego tytułu niż za przekazane gospodarstwo rolne i
nie posiada następcy, który mógłby przejąć gospodarstwo rolne.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, należną składkę obniża się za cały okres zatrudnienia
albo pobierania emerytury lub renty - poczynając od miesiąca kalendarzowego następującego
po miesiącu, w którym rolnik podjął zatrudnienie albo od którego pobiera emeryturę
lub rentę.
3.
Część składki pobranej w pełnej wysokości za okresy, w których powinna być ona obniżona,
zalicza się na poczet składek należnych za następny okres, a jeżeli w okresie tym
ustał obowiązek opłacania składek - zwraca się rolnikowi.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do małżonka rolnika, w razie jego zatrudnienia
albo pobierania przez niego emerytury lub renty.
§ 31.
1.
Naczelnik gminy może na okres jednego roku:
1)
obniżyć składką należną z hektarów przeliczeniowych i od dochodu szacunkowego z działów
specjalnych do 50%, jeżeli w gospodarstwie zdarzył się wypadek losowy, klęska żywiołowa,
zostały podjęte czynności wywłaszczeniowe, scaleniowe lub inne czynności z urzędu
albo na wniosek organów państwowych, powodujące obniżenie produkcji rolniczej,
2)
zwolnić rolnika od opłacania składki należnej z hektarów przeliczeniowych i od dochodu
szacunkowego z działów specjalnych, jeżeli została zawieszona okresowo produkcja rolnicza
wskutek zmiany jej kierunku, modernizacji, remontów obiektów produkcyjnych lub wskutek
decyzji właściwych organów o wstrzymaniu produkcji.
2.
Naczelnik gminy może na okres do 3 lat zwolnić rolnika od obowiązku opłacania składki
lub obniżyć składkę do 50%, jeżeli rolnik rozpoczął prowadzenie całego gospodarstwa
rolnego na gruntach zakupionych lub dzierżawionych z Państwowego Funduszu Ziemi.
§ 32.
Składki nie uiszczone przez rolnika do dnia przekazania gospodarstwa podlegają potrąceniu
w równych częściach z emerytury lub renty inwalidzkiej wypłacanej rolnikowi i jego
małżonkowi, jednakże w wysokości nie przekraczającej 1/5 tych świadczeń.
Rozdział 5
Odpowiedzialność z tytułu zadłużeń rolnika przekazującego gospodarstwo rolne
§ 33.
1.
Jeżeli przejęte przez Państwo nieruchomości były obciążone prawami na rzecz osób trzecich,
sąd rejonowy właściwy ze względu na miejsce położenia nieruchomości sporządza na wniosek
naczelnika gminy plan podziału sumy należności, pozostałej po potrąceniu należności
Państwa i innych jednostek gospodarki uspołecznionej związanych z nieruchomościami,
między osoby, na których rzecz obciążenia te zostały ustanowione, chyba że osoby te
wyrażą zgodę na wypłacenie należności właścicielowi nieruchomości.
2.
Przy sporządzaniu planu podziału stosuje się odpowiednio przepisy o podziale sumy
uzyskanej przez egzekucję z nieruchomości.
§ 34.
1.
Jeżeli rolnik nie przekazał na własność Państwa działki gruntu, na której są wzniesione
budynki lub ich część, a jego zobowiązania wobec jednostek gospodarki uspołecznionej
przekraczają wartość przekazanego Państwu gospodarstwa rolnego, kwotą nie pokrytych
zobowiązań obciąża się rolnika.
2.
Jeżeli rolnik zachowaną na własność działkę gruntu i wzniesione na niej budynki lub
ich część przekaże na rzecz Państwa, jego zobowiązania wobec jednostek gospodarki
uspołecznionej lub osób trzecich przejmuje Państwo do wysokości wartości przekazanej
działki i budynków.
3.
W razie sprzedaży przez rolnika działki gruntu i wzniesionych na niej budynków lub
ich części i skorzystania przez Państwo z prawa pierwokupu, nie pokryte zobowiązania,
o których mowa w ust. 1, podlegają pokryciu z kwot przypadających do wypłaty
4.
Nieodpłatne przeniesienie własności działki gruntu i wzniesionych na niej budynków
lub ich części może nastąpić jedynie z równoczesnym zobowiązaniem się nabywcy do przejęcia
nie pokrytych zobowiązań.
5.
Przepis ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio przy zamianie działki gruntu i wzniesionych
na niej budynków lub ich części.
§ 35.
Do zobowiązań przejmowanych przez następcę, związanych z prowadzeniem gospodarstwa,
z wyjątkiem zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, nie zalicza się kredytów
bankowych zużytych na cele konsumpcyjne.
Rozdział 6
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 36.
1.
Rolnikowi, który ze względu na rozpoczęcie prowadzenia gospodarstwa rolnego przed
ukończeniem 35 lat życia został zwolniony na podstawie dotychczasowych przepisów od
obowiązku opłacania składki na Fundusz Emerytalny Rolników przez okres pierwszych
5 lat prowadzenia gospodarstwa, nie wymierza się do czasu upływu tego okresu również
składki na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników należnej z każdego hektara przeliczeniowego
i od dochodu szacunkowego z działów specjalnych.
2.
Rolnika korzystającego ze zwolnienia od obowiązku opłacania podatku gruntowego ze
względu na liczbę utrzymywanych dzieci zwalnia się również w tym okresie od obowiązku
opłacania składki należnej z hektarów przeliczeniowych i od dochodu szacunkowego z
działów specjalnych, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 1985 r.
§ 37.
1.
W razie przekazania gospodarstwa rolnego Państwu w latach 1983-1985 emerytura lub
renta inwalidzka przysługuje rolnikowi, choćby nawet w okresie prowadzenia gospodarstwa
po osiągnięciu wieku 65 lat mężczyzna i 60 lat kobieta bądź po zaliczeniu do I lub
II grupy inwalidów albo do III grupy, jeżeli był całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie
rolnym, sprzedawał jednostkom gospodarki uspołecznionej produkty rolne o wartości
niższej niż odpowiadająca równowartości 5 q żyta rocznie z każdego hektara przeliczeniowego.
2.
Emerytura lub renta inwalidzka z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Państwu przysługuje
także wówczas, gdy rolnik w okresie od dnia 1 stycznia 1977 r. do dnia 31 grudnia
1982 r. nie sprzedawał jednostkom gospodarki uspołecznionej produktów rolnych.
§ 38.
Przeliczenie wartości produktów rolnych, o którym mowa w § 11, następuje począwszy
od 1977 r.
§ 39.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
naczelniku gminy - rozumie się przez to również inne terenowe organy administracji
państwowej stopnia podstawowego,
2)
rolniku - rozumie się przez to również zespół rolników indywidualnych lub członka
tego zespołu.