Ustawaz dnia 23 października 1987 r.o utworzeniu urzędu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej
Treść ustawy
Art. 1.
Tworzy się urząd Ministra Pracy i Polityki Socjalnej.
Art. 2.1 orzeczenie
1.
Do zadań Ministra Pracy i Polityki Socjalnej należy opracowywanie założeń i realizacja
polityki państwa w zakresie: zatrudnienia i efektywnego wykorzystania zasobów pracy,
organizacji i warunków pracy, wynagrodzeń i innych świadczeń za pracę, polityki socjalnej,
w tym ubezpieczeń społecznych i świadczeń socjalnych.
2.
W szczególności Minister Pracy i Polityki Socjalnej realizuje zadania, określone w
ust. 1:
1)
w zakresie zatrudnienia i efektywnego wykorzystania zasobów pracy przez:
a)
analizowanie przestrzegania przepisów prawa pracy oraz współdziałanie w tym zakresie
z właściwymi ministrami i organami,
b)
współdziałanie w opracowywaniu bilansów zasobów pracy,
c)
współdziałanie w programowaniu kształcenia kadr dla gospodarki narodowej oraz poradnictwa
zawodowego,
d)
koordynowanie dokształcania kadr,
e)
upowszechnianie metod i technik pracy z kadrami,
f)
dysponowanie środkami Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej;
2)
w zakresie organizacji i humanizacji warunków pracy przez:
a)
upowszechnianie efektywnych rozwiązań w dziedzinie organizacji pracy,
b)
inicjowanie prac związanych z atestacją stanowisk pracy i normowaniem pracy,
c)
analizowanie i ocenę wykorzystania czasu pracy,
d)
koordynowanie opracowań resortowych dotyczących nomenklatury zawodów,
e)
opracowywanie założeń i kierunków poprawy bezpieczeństwa i higieny pracy,
f)
projektowanie zasad przyznawania świadczeń profilaktycznych z tytułu uciążliwych i
szkodliwych dla zdrowia warunków pracy;
3)
w zakresie wynagrodzeń i innych świadczeń za pracę przez:
a)
opracowywanie i upowszechnianie metod wartościowania pracy oraz zasad tworzenia taryfikatorów
kwalifikacyjnych, siatek i tabel wynagrodzeń zasadniczych,
b)
projektowanie zasad ustalania najniższego wynagrodzenia i sterowania relacjami płac,
c)
projektowanie zasad tworzenia motywacyjnych systemów wynagradzania w zakładach pracy,
d)
opiniowanie i rejestrowanie układów zbiorowych pracy;
4)
w zakresie polityki socjalnej, w tym ubezpieczeń społecznych i świadczeń socjalnych,
przez:
a)
określanie wielkości świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz zaopatrzenia
emerytalnego i rentowego na rzecz pracowników i ich rodzin oraz innych grup ludności,
b)
analizowanie i ocenę kształtowania się dochodów i kosztów utrzymania poszczególnych
grup ludności,
c)
organizację pomocy i opieki nad kombatantami i ich rodzinami oraz współdziałanie w
tym zakresie z organizacjami kombatanckimi;
5)
współdziałając w opracowywaniu planów społeczno-gospodarczych, budżetu państwa oraz
bilansu pieniężnych przychodów i wydatków ludności;
6)
opracowując projekty rozwiązań ogólnie obowiązujących, dotyczących zatrudnienia, wynagrodzeń
i innych świadczeń związanych z zatrudnieniem, świadczeń socjalnych oraz ubezpieczeń
społecznych;
7)
wykonując zadania w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa oraz inne zadania
określone w odrębnych przepisach.
Art. 3.
Ministrowi Pracy i Polityki Socjalnej podlega Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 4.
1.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić szczegółowy zakres działania
Ministra Pracy i Polityki Socjalnej.
2.
Organizację Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej oraz jednostki organizacyjne podporządkowane
Ministrowi Pracy i Polityki Socjalnej określa statut nadany przez Radę Ministrów.
Art. 5.
1.
Znosi się:
1)
urząd Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych,
2)
Urząd do Spraw Kombatantów.
2.
Określone w odrębnych przepisach sprawy należące do Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych
oraz Urzędu do Spraw Kombatantów, w zakresie ustalonym ustawą, przechodzą do Ministra
Pracy i Polityki Socjalnej.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.