Ustawaz dnia 16 lipca 1987 r.o jednostkach innowacyjno-wdrożeniowych
Treść ustawy
Działalność jednostek innowacyjno-wdrożeniowych stanowi część całokształtu działalności
innowacyjnej, która jako twórcza praca i istotny czynnik postępu techniczno-organizacyjnego,
wpływająca na rozwój gospodarki narodowej, korzysta ze szczególnego poparcia i opieki
Państwa. Mając to na uwadze, stanowi się, co następuje:
Art. 1.
Jednostki gospodarcze, które prowadzą albo podejmują działalność zmierzającą do zastosowania
osiągnięć naukowych, technicznych lub organizacyjnych, po spełnieniu szczególnych
wymagań określonych w ustawie, potwierdzonych wpisem do rejestru, są jednostkami innowacyjno-wdrożeniowymi,
zwanymi dalej „jednostkami innowacyjnymi”.
Art. 2.
1.
Jednostkami gospodarczymi w rozumieniu ustawy są:
1)
przedsiębiorstwa państwowe, jednostki badawczo-rozwojowe, spółdzielnie, spółki z udziałem
zagranicznym, organizacje społeczne prowadzące działalność gospodarczą za pośrednictwem
wyodrębnionych jednostek gospodarczych,
2)
osoby prawne nie będące jednostkami gospodarki uspołecznionej oraz osoby fizyczne,
a także spółki prawa cywilnego,
3)
spółki handlowe, w tym także tworzone z udziałem Skarbu Państwa, banków, jednostek
gospodarki uspołecznionej oraz osób fizycznych,
4)
zakłady jednostek gospodarki uspołecznionej oraz placówki naukowe Polskiej Akademii
Nauk, samodzielnie sporządzające bilans, a także jednostki szkół wyższych prowadzące
umowną działalność określoną w art. 5 ust. 1.
2.
W spółkach tworzonych z udziałem autorów osiągnięć naukowych, technicznych lub organizacyjnych,
udziałem tych autorów w kapitale zakładowym spółki może być wartość osiągnięcia stanowiącego
jego własność.
3.
Jeżeli do kapitału zakładowego spółki, o której mowa w ust. 2, wnoszony jest udział,
który nie został wyceniony, wysokość jego ustalona w umowie spółki nie może przekraczać
20% jej kapitału zakładowego.
Art. 3.
1.
Do jednostek innowacyjnych stosuje się przepisy dotyczące funkcjonowania oraz zasad
tworzenia i znoszenia jednostek gospodarczych, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie
stanowią inaczej.
2.
Jednostki innowacyjne korzystają z ulg i preferencji określonych niniejszą ustawą,
niezależnie od ulg przysługujących im na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 4.
1.
Przez osiągnięcia naukowe, techniczne lub organizacyjne rozumie się:
1)
wynalazki i wzory użytkowe,
2)
nie wynikające w sposób oczywisty ze stanu nauki i techniki, mogące się nadawać do
stosowania inne niż wymienione w pkt 1 rozwiązania stanowiące własne lub nabyte wyniki
prac badawczych, doświadczalnych, projektowych albo organizacyjnych.
2.
Przez wdrożenie osiągnięcia naukowego, technicznego albo organizacyjnego rozumie się
jego stosowanie (wykorzystanie) w praktyce społeczno-gospodarczej, a zwłaszcza w produkcji.
3.
Przez organizację wdrożenia osiągnięcia naukowego, technicznego albo organizacyjnego
rozumie się czynności mające na celu przystosowanie wyników prac naukowo-badawczych
do pierwszego wdrożenia.
Art. 5.
1.
Jednostki gospodarcze mogą być jednostkami innowacyjnymi, jeżeli:
1)
wytwarzają wyroby lub wykonują usługi będące pierwszym wdrożeniem w kraju osiągnięć
naukowych, technicznych albo organizacyjnych, jednak w okresie nie dłuższym niż 3
lata od daty rozpoczęcia ich wdrażania, i nie przekraczają stanu zatrudnienia powyżej
50 osób oraz osiągają w poszczególnych latach podatkowych co najmniej 70% przychodu
z tej działalności, albo
2)
podstawową ich działalnością jest obrót osiągnięciami naukowymi, technicznymi albo
organizacyjnymi bądź organizacja wdrażania tych osiągnięć i osiągają z tego tytułu
w poszczególnych latach podatkowych co najmniej 70% przychodu.
2.
Minister-Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń w szczególnie uzasadnionych
przypadkach, na wniosek zainteresowanej jednostki gospodarczej, może:
1)
określić dla pierwszego roku działalności niższy niż wymieniony w ust. 1 pkt 1 i 2
procent przychodów, jednak nie mniej niż 50%,
2)
wyrazić zgodę na zwiększenie stanu zatrudnienia określonego w ust. 1 pkt 1, jednak
nie więcej niż do 100 osób.
Art. 6.
1.
Jednostki gospodarcze wpisuje się na ich wniosek do rejestru jednostek innowacyjnych,
zwanego dalej „rejestrem”.
2.
Wniosek o wpis do rejestru powinien obejmować:
1)
nazwę i siedzibę jednostki gospodarczej,
2)
przedmiot i zakres działania,
3)
opis osiągnięcia naukowego, technicznego lub organizacyjnego, które ma być przedmiotem
wdrożenia albo wykonywania usług,
4)
określenie rodzajów osiągnięć naukowych, technicznych lub organizacyjnych będących
przedmiotem obrotu albo organizacji ich wdrażania,
5)
planowaną docelową wielkość zatrudnienia i przewidywany udział przychodów z działalności
innowacyjnej w przychodach ogółem,
6)
określenie wartości środków trwałych i obrotowych, stanowiących pierwsze wyposażenie
jednostki, oraz wskazanie źródeł ich finansowania,
7)
wskazanie osób upoważnionych do reprezentowania jednostki innowacyjnej.
Art. 7.
1.
Rejestr prowadzi i dokonuje w nim wpisów Urząd Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń.
O dokonaniu wpisu informuje się wnioskodawcę.
2.
Wpis do rejestru jednostki gospodarczej nowo powstałej lub rozpoczynającej działalność
innowacyjną może nastąpić warunkowo, jeżeli jednostka ta zobowiąże się do spełnienia
wymogów określonych w art. 5 ust. 1 lub 2 w ciągu 12 miesięcy następujących od daty
wpisu.
3.
Wpis do rejestru uważa się również za dokonany, jeżeli w ciągu 2 miesięcy, licząc
od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 2, nie poinformowano wnioskodawcy
o braku przesłanek do dokonania wpisu.
4.
Urząd Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń:
1)
nie dokona wpisu do rejestru, jeżeli przeciwko projektowanej działalności przemawiają
względy obronności lub bezpieczeństwa Państwa,
2)
dokona skreślenia z rejestru, jeżeli jednostka innowacyjna przestała spełniać warunki
określone w art. 5 ust. 1 lub 2.
5.
Skreślenia z rejestru dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej. Decyzja ta może
być zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Art. 8.
1.
Jednostki innowacyjne będące jednostkami gospodarki uspołecznionej:
1)
pomniejszają kwoty podatku dochodowego o wydatki ze środków własnych, przeznaczone
na finansowanie przedsięwzięć badawczo-rozwojowych i nakładów inwestycyjnych związanych
z działalnością innowacyjną, oraz o środki przeznaczone na spłatę kredytów inwestycyjnych
zaciągniętych na tę działalność,
2)
wydatki na postęp techniczno-ekonomiczny wliczają bezpośrednio w ciężar kosztów działalności,
3)
zwalnia się:
a)
z wpłat na Fundusz Obsługi Zadłużenia Zagranicznego,
b)
z wpłat na Centralny Fundusz Rozwoju Nauki i Techniki,
c)
z wpłat kaucji od inwestycji polegających na budownictwie obejmującym budynki, a ponadto
4)
zwalnia się z podatku od ponadnormatywnych wypłat wynagrodzeń, jeżeli spełniają warunki,
o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, z uwzględnieniem art. 5 ust. 2.
2.
Jednostki innowacyjne będące przedsiębiorstwami państwowymi są zwolnione z obowiązku
wpłat amortyzacji do budżetu centralnego lub na scentralizowany wojewódzki rachunek
amortyzacji.
3.
Do zakładów sporządzających samodzielnie bilans w przedsiębiorstwach państwowych będących
jednostkami innowacyjnymi stosuje się odpowiednio przepis ust. 2.
4.
Do jednostek szkół wyższych będących jednostkami innowacyjnymi nie mają zastosowania
przepisy określające wielkość zatrudnienia i środków na wynagrodzenia.
Art. 9.
1.
Jednostki gospodarki uspołecznionej, które wnoszą środki funduszu rozwoju do spółek
handlowych będących jednostkami innowacyjnymi prowadzącymi działalność, o której mowa
w art. 5 ust. 1 pkt 1, pomniejszają kwotę podatku dochodowego o 50% kwoty wnoszonego
udziału.
2.
W przypadku gdy zakład samodzielnie sporządzający bilans jest jednostką innowacyjną
prowadzącą działalność, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jednostka gospodarcza
będąca przedsiębiorstwem wielozakładowym potrąca z podatku dochodowego wydatki ze
środków własnych, ponoszone przez ten zakład w roku podatkowym na finansowanie przedsięwzięć
badawczo-rozwojowych i nakładów inwestycyjnych związanych z działalnością innowacyjną,
a także środków przeznaczonych na spłatę kredytów inwestycyjnych zaciągniętych na
tę działalność.
Art. 10.
1.
Jednostki innowacyjne nie będące jednostkami gospodarki uspołecznionej uiszczają podatek
dochodowy obniżony o 50% udowodnionych wydatków, nie stanowiących kosztów uzyskania
przychodów, przeznaczonych na finansowanie przedsięwzięć badawczo-rozwojowych i inwestycyjnych
związanych z działalnością określoną w art. 5 ust. 1. Obniżkę tę stosuje się również
z tytułu wydatków poniesionych w latach poprzedzających rok, w którym osiągnięty został
dochód z tej działalności.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się ulg podatkowych z tytułu inwestycji,
przewidzianych odrębnymi przepisami.
3.
Do obniżki, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio zasady i tryb określone
w przepisach o ulgach podatkowych z tytułu inwestycji, z tym że obniżkę z tytułu wydatków
przeznaczonych na finansowanie przedsięwzięć badawczo-rozwojowych i inwestycyjnych
stosuje się bez względu na kwotę tych wydatków.
4.
Jednostki innowacyjne nie będące jednostkami gospodarki uspołecznionej zwalnia się
z podatku dochodowego od przychodów z działalności innowacyjnej w ciągu 12 miesięcy
od daty dokonania wpisu do rejestru, chyba że na podstawie odrębnych przepisów korzystają
już ze zwolnienia z tego podatku.
Art. 11.
1.
Ulgi określone w art. 8 i 9 stosowane są zaliczkowo w okresach płatności i rozliczane
po przedłożeniu przez jednostkę innowacyjną bilansu lub rozliczenia za rok podatkowy,
którego ulgi te dotyczą.
2.
W razie niespełniania warunków określonych w art. 5 ust. 1 lub 2, jednostka gospodarcza
traci uprawnienia do ulg określonych w art. 8, 9 i 10 za rok podatkowy, który podlega
rozliczeniu.
3.
Rozliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonują właściwe miejscowo urzędy skarbowe.
Art. 12.
1.
Sprzedaż i dostawy surowców, materiałów, paliw oraz energii i wyrobów na rzecz jednostek
innowacyjnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, odbywają się na zasadach określonych
w przepisach ustalających preferencje w zakresie zaopatrzenia.
2.
Sprzedaż produktów jednostek innowacyjnych nie podlega obowiązkowemu pośrednictwu
w obrocie.
Art. 13.
1.
Ceny towarów i usług wytwarzanych (świadczonych) przez jednostki innowacyjne w ramach
działalności określonej w art. 5 ust. 1 są cenami umownymi.
2.
Przy uzgadnianiu cen umownych określonych w ust. 1 jednostka innowacyjna nie ma obowiązku
przedstawiania odbiorcy kalkulacji ceny.
3.
Przy ustalaniu cen towarów i usług, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów
o:
1)
okresowym zakazie podwyższania cen,
2)
okresowym maksymalnym wskaźniku wzrostu cen,
3)
obowiązku informowania izb skarbowych o zamiarze podwyższenia ceny umownej.
Art. 14.
Jednostki innowacyjne stosują stawkę odpisów dewizowych w wysokości 50% wpływów dewizowych.
Minister Handlu Zagranicznego może na wniosek jednostki innowacyjnej ustalić stawkę
wyższą.
Art. 15.
Przy ubieganiu się przez jednostkę innowacyjną o koncesję na prowadzenie działalności
w zakresie handlu zagranicznego jednostka ta nie ma obowiązku wykazania się osiągnięciem
wartości bezpośredniego eksportu wytwarzanych towarów lub świadczonych usług w wysokości
co najmniej 25% własnej produkcji lub usług albo przekroczeniem w skali rocznej wartości
tego eksportu określonej w odrębnych przepisach.
Art. 16.
1.
Podatek dochodowy od dochodów uzyskanych przez autora, o którym mowa w art. 2 ust.
1, z tytułu określonego w tym przepisie jego udziału w spółce nie może być ustalony
w kwocie przekraczającej 50% tych dochodów.
2.
Jednostki innowacyjne mogą zawierać umowy o dzieło z autorami osiągnięć, o których
mowa w art. 4 ust. 1, nie będącymi właścicielami tych osiągnięć.
3.
Przy ustalaniu podatku od wynagrodzeń otrzymywanych z tytułu umów, o których mowa
w ust. 2, uwzględnia się koszty uzyskania tych wynagrodzeń w wysokości 50%.
Art. 17.
W przypadku gdy jednostką innowacyjną jest osoba fizyczna, osoba ta w zakresie działalności
innowacyjnej jest zwolniona od uzyskiwania zezwolenia na działalność wytwórczą, usługową
lub handlową.
Art. 18.
Minister-Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń może przeznaczyć
środki Centralnego Funduszu Wspomagania Wdrożeń jako udziały Skarbu Państwa w przedsiębiorstwach
mieszanych lub w spółkach handlowych będących jednostkami innowacyjnymi i reprezentuje
Skarb Państwa w tych jednostkach.
Art. 19.
W ustawie z dnia 23 grudnia 1985 r. o centralnych funduszach rozwoju nauki i techniki art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5.
1.
Centralny Fundusz Wspomagania Wdrożeń przeznacza się na dofinansowanie przedsięwzięć
wdrożeniowych o istotnym znaczeniu dla gospodarki narodowej, a także na udziały Skarbu
Państwa w przedsiębiorstwach mieszanych lub spółkach handlowych będących jednostkami
innowacyjnymi.
2.
Wpłaty z tytułu zwrotu udzielonej pomocy finansowej oraz dochody z tytułu udziałów,
o których mowa w ust. 1, wpływają dodatkowo na Centralny Fundusz Wspomagania Wdrożeń.
”
.
Art. 20.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1987 r.