Ustawaz dnia 29 września 1986 r.Prawo o aktach stanu cywilnego
Spis treści
- Treść ustawy
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Właściwość miejscowa w sprawach rejestracji stanu cywilnego
- Rozdział 3 - Zasady sporządzania aktów stanu cywilnego i prowadzenia ksiąg stanu cywilnego
- Rozdział 4 - Unieważnienie, sprostowanie, ustalenie treści, odtworzenie i uzupełnienie aktu stanu cywilnego
- Rozdział 5 - Akt urodzenia
- Rozdział 6 - Zawieranie małżeństw
- Rozdział 7 - Akt zgonu
- Rozdział 8 - Szczególne wypadki rejestracji stanu cywilnego
- Rozdział 9 - Odpisy aktów stanu cywilnego i zaświadczenia
- Rozdział 10 - Przepisy karne
- Rozdział 11 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje sprawy związane z rejestracją urodzeń, małżeństw oraz zgonów, a także
sprawy dotyczące innych zdarzeń, które mają wpływ na stan cywilny osób.
Art. 2.2 orzeczenia
Rejestracji stanu cywilnego osób dokonuje się w księgach stanu cywilnego w formie
aktów urodzenia, małżeństwa oraz zgonu. W księgach stanu cywilnego dokonuje się także
innych wpisów przewidzianych w odrębnych przepisach.
Art. 3.8 orzeczeń
Stan cywilny osoby stwierdza się na podstawie aktów sporządzonych w księgach stanu
cywilnego.
Art. 4.45 orzeczeń
Akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych; ich niezgodność
z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym.
Art. 5.
Księgi stanu cywilnego prowadzi się w urzędach stanu cywilnego.
Art. 6.3 orzeczenia
1.
Czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego dokonuje kierownik urzędu stanu cywilnego,
który jest terenowym organem administracji państwowej o właściwości szczególnej stopnia
podstawowego.
2.
W miastach liczących do 50 tys. mieszkańców oraz w gminach funkcję organu, o którym
mowa w ust. 1 może pełnić również prezydent miasta albo naczelnik miasta lub gminy,
w razie niemożności wykonywania tej funkcji przez kierownika urzędu.
Art. 7.1 orzeczenie
1.
Czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego dokonuje się w formie:
1)
aktu stanu cywilnego,
2)
decyzji,
3)
postanowień w sprawach określonych w art. 24, 25 i 89
- chyba że z przepisów ustawy wynika inna forma załatwienia sprawy.
2.
Odmowa dokonania czynności związanych z rejestracją stanu cywilnego, nie przewidzianych
w ustawie, a mogących mieć wpływ na stan cywilny osób, następuje w formie decyzji.
Art. 8.
1.
Nadzór nad rejestracją stanu cywilnego sprawuje Minister Spraw Wewnętrznych na zasadach
określonych w odrębnych przepisach.
2.
Nadzór nad czynnościami z zakresu rejestracji stanu cywilnego, dokonywanymi przez
konsula lub osobę wyznaczoną do wykonywania funkcji konsula, określają odrębne przepisy.
Art. 9.1 orzeczenie
Ilekroć w ustawie jest mowa o konsulu, rozumie się przez to także osobę wyznaczoną
do wykonywania funkcji konsula.
Rozdział 2
Właściwość miejscowa w sprawach rejestracji stanu cywilnego
Art. 10.3 orzeczenia
1.
Urodzenie oraz zgon osoby rejestruje się w urzędzie stanu cywilnego miejsca takiego
zdarzenia.
2.
Jeżeli dziecko urodziło się na polskim statku morskim lub powietrznym, takie zdarzenie
rejestruje się w urzędzie stanu cywilnego właściwym dla dzielnicy śródmieście miasta
stołecznego Warszawy.
3.
W razie stwierdzenia zgonu lub uznania za zmarłego w postępowaniu sądowym albo w razie
zgonu osoby na polskim statku morskim lub powietrznym, zgonu żołnierza w czynnej służbie
wojskowej i innej osoby przydzielonej do jednostki wojskowej, poległych lub zmarłych
w związku z działaniami wojennymi - zgon rejestruje się w urzędzie stanu cywilnego
właściwym dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego Warszawy.
Art. 11.
1.
Jeżeli żadne z rodziców dziecka nie ma miejsca zamieszkania na obszarze właściwości
urzędu stanu cywilnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1, zgłoszenia urodzenia dziecka
można dokonać w urzędzie stanu cywilnego miejsca zamieszkania rodziców lub jednego
z nich.
2.
W wyjątkowych wypadkach zgłoszenia zgonu można dokonać w urzędzie stanu cywilnego
ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego lub miejsca jego pochowania.
3.
W wypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, sporządza się protokół zgłoszenia urodzenia
lub zgonu i przesyła się go niezwłocznie do urzędu stanu cywilnego miejsca urodzenia
dziecka lub miejsca zgonu osoby w celu sporządzenia odpowiedniego aktu stanu cywilnego.
Art. 12.
1.
Zawarcie małżeństwa następuje w urzędzie stanu cywilnego miejsca zamieszkania jednego
z przyszłych małżonków.
2.
Jeżeli zachodzą uzasadnione przyczyny, kierownik urzędu stanu cywilnego miejsca zamieszkania
jednego z przyszłych małżonków, na ich wniosek, zezwala na zawarcie małżeństwa w urzędzie
stanu cywilnego innym niż wymieniony w ust. 1.
3.
W razie niebezpieczeństwa grożącego bezpośrednio życiu jednego z przyszłych małżonków,
małżeństwo może być zawarte przed kierownikiem każdego urzędu stanu cywilnego, bez
potrzeby uzyskania zezwolenia, o którym mowa w ust. 2.
Art. 13.1 orzeczenie
Odtworzenia aktu stanu cywilnego, wpisania treści aktu stanu cywilnego sporządzonego
za granicą do polskich ksiąg stanu cywilnego lub zarejestrowania w nich urodzenia,
zawarcia małżeństwa albo zgonu, które nastąpiły za granicą, dokonuje się w urzędzie
stanu cywilnego miejsca zamieszkania wnioskodawcy, chyba że przepisy ustawy stanowią
inaczej.
Art. 14.
1.
Oświadczenie o uznaniu dziecka lub nadaniu dziecku nazwiska męża matki, oświadczenie
małżonka rozwiedzionego o powrocie do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa,
oraz wniosek o wpisanie do aktu urodzenia dziecka wzmianki o tym, że rodzice dziecka
zawarli małżeństwo, można złożyć w każdym urzędzie stanu cywilnego.
2.
Jeżeli jednak oświadczenie o uznaniu dziecka zostało złożone przed konsulem i dotyczy
dziecka urodzonego, wpisania takiego oświadczenia dokonuje się w urzędzie stanu cywilnego
miejsca sporządzenia aktu urodzenia, a dziecka poczętego, lecz nie urodzonego - w
urzędzie stanu cywilnego miejsca zamieszkania matki.
Art. 15.
Jeżeli osoba żądająca dokonania czynności przez urząd stanu cywilnego nie ma w kraju
miejsca zamieszkania, właściwość miejscową w sprawach rejestracji stanu cywilnego
ustala się na podstawie ostatniego miejsca zamieszkania tej osoby w kraju. W razie
braku takiej podstawy lub jeżeli wnioskodawcą jest konsul, czynności tych dokonuje
się w urzędzie stanu cywilnego właściwym dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego
Warszawy.
Rozdział 3
Zasady sporządzania aktów stanu cywilnego i prowadzenia ksiąg stanu cywilnego
Art. 16.
Akt stanu cywilnego sporządza się w dniu, w którym dokonano zgłoszenia zdarzenia powodującego
sporządzenie aktu, chyba że ustawa dopuszcza możliwość sporządzenia aktu stanu cywilnego
w innym terminie.
Art. 17.1 orzeczenie
1.
Akty urodzenia, małżeństwa oraz zgonu sporządza się oddzielnie dla każdego rodzaju
aktu.
2.
Dokumenty i oświadczenia złożone w czasie lub po sporządzeniu aktów urodzenia, małżeństwa
oraz zgonu, a także dokumenty przekazane urzędom stanu cywilnego przez sądy i inne
organy państwowe stanowią akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego.
Art. 18.1 orzeczenie
1.
Akt stanu cywilnego powinien zawierać tylko dane wymagane przez prawo. W szczególności
w akcie stanu cywilnego nie można zamieszczać danych naruszających dobra osobiste.
2.
Na wniosek osób zainteresowanych, organów państwowych lub z urzędu skreśla się część
wpisu dotyczącą danych, które stosownie do ust. 1 nie mogą być zamieszczone w akcie
stanu cywilnego.
Art. 19.
1.
Zgłoszenia urodzenia i zgonu dokonuje się ustnie.
2.
Organy państwowe, szpitale i inne zakłady oraz lekarze i położne dokonują zgłoszenia
urodzenia i zgonu na piśmie.
Art. 20.
Jeżeli osoba obowiązana do zgłoszenia urodzenia lub zgonu nie może porozumieć się
z kierownikiem urzędu stanu cywilnego ani ustnie, ani na piśmie ze względu na swoją
ułomność fizyczną lub nieznajomość języka polskiego, kierownik urzędu stanu cywilnego
wzywa biegłego lub tłumacza.
Art. 21.1 orzeczenie
1.
Jeżeli po sporządzeniu aktu stanu cywilnego nastąpią zdarzenia, które mają wpływ na
jego treść lub ważność, zmiany z nich wynikające wpisuje się do aktu w formie wzmianki
dodatkowej.
2.
Podstawę do wpisania wzmianki, o której mowa w ust. 1, stanowią prawomocne orzeczenia
sądów, ostateczne decyzje, odpisy z akt stanu cywilnego oraz inne dokumenty mające
wpływ na treść lub ważność aktu.
3.
Pod treścią aktu stanu cywilnego zamieszcza się przypiski zawierające informacje o
innych aktach stanu cywilnego dotyczących tej samej osoby.
Art. 22.
Kierownik urzędu stanu cywilnego jest obowiązany żądać dowodów potwierdzających prawdziwość
danych zgłoszonych do wpisu do ksiąg stanu cywilnego. W razie uznania tych dowodów
za niewystarczające - w celu ustalenia stanu faktycznego - przeprowadza się postępowanie
wyjaśniające.
Art. 23.
1.
Księgi stanu cywilnego prowadzi się w jednym egzemplarzu, oddzielnie dla każdego rodzaju
aktu.
2.
Księgi stanu cywilnego zamyka się po upływie roku kalendarzowego.
Art. 24.
Księgi stanu cywilnego przechowuje się w urzędach stanu cywilnego. Ksiąg takich nie
można wynosić poza lokal urzędu. Wyniesienie ksiąg może nastąpić z ważnych przyczyn
jedynie za zgodą organu administracji państwowej wyższego stopnia lub w razie niebezpieczeństwa
zagrażającego tym księgom.
Art. 25.
Księgi stanu cywilnego, za zezwoleniem kierownika urzędu stanu cywilnego, można udostępnić
upoważnionym przedstawicielom organów państwowych oraz instytucji naukowych w celu
przeglądania.
Art. 26.1 orzeczenie
Sądy i inne organy państwowe są obowiązane przekazywać urzędom stanu cywilnego odpisy
prawomocnych orzeczeń, ostatecznych decyzji oraz innych dokumentów stanowiących podstawę
wpisu do ksiąg stanu cywilnego.
Art. 27.1 orzeczenie
Minister Spraw Wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady sporządzania
aktów stanu cywilnego, prowadzenia i kontroli ksiąg stanu cywilnego, ich przechowywania
oraz zabezpieczenia.
Rozdział 4
Unieważnienie, sprostowanie, ustalenie treści, odtworzenie i uzupełnienie aktu stanu cywilnego
Art. 28.3 orzeczenia
W akcie stanu cywilnego nie można dokonywać żadnych zmian, chyba że ustawa stanowi
inaczej. Można jedynie sprostować oczywisty błąd pisarski.
Art. 29.4 orzeczenia
Jeżeli dwa akty stanu cywilnego stwierdzają to samo zdarzenie, unieważnia się jeden
z nich. Unieważnienia dokonuje organ administracji państwowej wyższego stopnia, właściwy
dla kierownika urzędu stanu cywilnego, który sporządził akt późniejszy.
Art. 30.4 orzeczenia
Akt stanu cywilnego unieważnia się, jeżeli:
1)
stwierdza zdarzenie niezgodne z prawdą,
2)
uchybienia powstałe przy sporządzeniu aktu zmniejszają jego moc dowodową.
Art. 31.9 orzeczeń
Akt stanu cywilnego podlega sprostowaniu w razie błędnego lub nieścisłego jego zredagowania.
Art. 32.4 orzeczenia
Ustala się treść aktu stanu cywilnego, jeżeli:
1)
akt unieważniony ma być zastąpiony nowym aktem,
2)
akt urodzenia lub akt małżeństwa nie został sporządzony i nie można go sporządzić
w trybie przewidzianym w przepisach ustawy.
Art. 33.5 orzeczeń
W sprawach określonych w art. 30-32 orzeka sąd w postępowaniu nieprocesowym, na wniosek
osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika urzędu stanu cywilnego.
Art. 34.
1.
W razie zaginięcia lub zniszczenia całości lub części księgi stanu cywilnego, odtwarza
się treść aktu stanu cywilnego wraz ze wzmiankami dodatkowymi na wniosek osoby zainteresowanej,
organu państwowego lub z urzędu.
2.
W razie zaginięcia lub zniszczenia całości lub części księgi stanu cywilnego, treść
odpisu aktu wpisuje się do ksiąg stanu cywilnego na wniosek osoby zainteresowanej
lub z urzędu, jeżeli istnieje odpis aktu.
3.
Treść odtworzonego aktu wraz ze wzmiankami dodatkowymi oraz treść odpisu aktu wpisuje
się do ksiąg stanu cywilnego urzędu stanu cywilnego miejsca sporządzenia aktu w zaginionej
lub zniszczonej księdze.
Art. 35.3 orzeczenia
Jeżeli akt urodzenia, małżeństwa lub zgonu został sporządzony za granicą, a uzyskanie
odpisu aktu jest niemożliwe lub związane z poważnymi trudnościami, można odtworzyć
jego treść na wniosek osoby zainteresowanej, organu państwowego lub z urzędu.
Art. 36.5 orzeczeń
Akt stanu cywilnego nie zawierający wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone,
podlega uzupełnieniu.
Art. 37.5 orzeczeń
Skreślony akt stanu cywilnego nie podlega ujawnieniu i nie wydaje się z niego odpisów.
Rozdział 5
Akt urodzenia
Art. 38.12 orzeczeń
1.
Urodzenie dziecka należy zgłosić w ciągu 14 dni od dnia urodzenia.
2.
Jeżeli dziecko urodziło się martwe, zgłoszenie takiego zdarzenia powinno nastąpić
w ciągu 3 dni. W takim wypadku sporządza się akt urodzenia z adnotacją w rubryce „Uwagi”,
że dziecko urodziło się martwe; aktu zgonu nie sporządza się.
Art. 39.5 orzeczeń
1.
Do zgłoszenia urodzenia dziecka są obowiązani w kolejności:
1)
ojciec,
2)
lekarz lub położna albo inna osoba obecna przy porodzie,
3)
matka, jeżeli jej stan zdrowia na to pozwala.
2.
Jeżeli urodzenie dziecka nastąpiło w szpitalu lub innym zakładzie, do zgłoszenia urodzenia
jest obowiązany szpital lub zakład.
Art. 40.4 orzeczenia
1.
Akt urodzenia sporządza się na podstawie zaświadczenia wystawionego przez lekarza
lub zakład służby zdrowia.
2.
Do aktu urodzenia wpisuje się:
1)
nazwisko, imię (imiona) i płeć dziecka,
2)
miejsce i datę urodzenia dziecka,
3)
nazwiska, nazwiska rodowe rodziców, imię (imiona), miejsce i datę urodzenia, miejsce
zamieszkania każdego z rodziców w chwili urodzenia się dziecka,
4)
nazwisko, imię i miejsce zamieszkania zgłaszającego,
5)
dane dotyczące szpitala lub innego zakładu, jeżeli sporządzenie aktu następuje na
podstawie zgłoszenia, o którym mowa w art. 39 ust. 2.
Art. 41.
1.
Osoba zgłaszająca urodzenie dziecka, którego rodzice pozostają w związku małżeńskim,
przedstawia odpis skrócony aktu małżeństwa; obowiązek ten nie dotyczy szpitala i zakładu,
o których mowa w art. 39 ust. 2.
2.
Osoba, o której mowa w ust. 1, nie przedstawia odpisu skróconego aktu małżeństwa rodziców
dziecka, jeżeli akt ten został sporządzony w tym samym urzędzie stanu cywilnego.
Art. 42.5 orzeczeń
1.
Jeżeli stosownie do przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie zachodzi domniemanie, że ojcem dziecka jest mąż matki, dane dotyczące osoby ojca
wpisuje się tylko w razie uznania dziecka przez ojca lub sądowego ustalenia ojcostwa.
2.
Jeżeli nie nastąpiło uznanie dziecka lub sądowe ustalenie ojcostwa, wpisuje się do
aktu urodzenia dziecka jako imię ojca - imię wskazane przez przedstawiciela ustawowego
dziecka, a w braku takiego wskazania - jedno z imion zwykle w kraju używanych oraz
jako nazwisko ojca i jego nazwisko rodowe - nazwisko matki, z odpowiednią adnotacją
w rubryce „Uwagi”.
Art. 43.
1.
Przyjęcie oświadczenia o uznaniu dziecka przez ojca przed kierownikiem urzędu stanu
cywilnego lub przed konsulem następuje z zachowaniem przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
2.
Przyjęcie oświadczenia o uznaniu dziecka lub nadaniu dziecku nazwiska męża matki wymaga
sporządzenia protokołu.
3.
W razie uznania dziecka przed konsulem, konsul sporządza protokół przyjęcia oświadczenia
o uznaniu i przesyła go niezwłocznie do urzędu stanu cywilnego, o którym mowa w art.
14 ust. 2.
Art. 44.1 orzeczenie
1.
Jeżeli uznanie dziecka przez ojca następuje przed sporządzeniem aktu urodzenia lub
dotyczy dziecka poczętego, lecz nie urodzonego, treść oświadczenia wpisuje się do
księgi urodzeń.
2.
Jeżeli uznanie dziecka następuje przy sporządzaniu aktu urodzenia, w akcie takim wpisuje
się nazwisko i inne dane dotyczące ojca zgodnie z treścią oświadczenia, z odpowiednią
adnotacją w rubryce „Uwagi”.
3.
Jeżeli uznanie dziecka następuje po sporządzeniu aktu urodzenia, do aktu takiego wpisuje
się wzmiankę dodatkową o uznaniu i zmianie nazwiska dziecka, stosownie do przepisów
Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie sądowego ustalenia ojcostwa oraz nadania
dziecku nazwiska męża matki.
Art. 45.2 orzeczenia
W razie unieważnienia uznania dziecka albo zaprzeczenia ojcostwa, wpisuje się do aktu
urodzenia wzmiankę dodatkową zawierającą dane wymienione w art. 42 ust. 2; czynności
takiej dokonuje się na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu.
Art. 46.
1.
Jeżeli rodzice dziecka zawierają małżeństwo po urodzeniu się dziecka, a przed sporządzeniem
aktu urodzenia - akt ten sporządza się tak jak dla dziecka urodzonego z małżeństwa.
2.
Jeżeli rodzice dziecka zawierają małżeństwo po urodzeniu się dziecka, dla którego
został sporządzony akt urodzenia, do takiego aktu wpisuje się wzmiankę dodatkową o
zawarciu małżeństwa oraz o wynikającej z tego, stosownie do przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zmianie nazwiska dziecka.
3.
Jeżeli w chwili zgłoszenia wniosku o wpisanie wzmianki dodatkowej o zawarciu małżeństwa
ojcostwo męża matki nie jest ustalone, wniosek taki można zgłosić jednocześnie z uznaniem
dziecka przez męża matki, a także przy sporządzaniu aktu małżeństwa.
Art. 47.1 orzeczenie
1.
W razie orzeczenia przysposobienia dziecka, wpisuje się do aktu urodzenia wzmiankę
dodatkową o przysposobieniu. Jeżeli przysposobienie zostało dokonane wspólnie przez
małżonków, w odpisie skróconym aktu urodzenia wymienia się przysposabiających jako
rodziców przysposobionego, chyba że sąd na wniosek przysposabiających i za zgodą osób,
których zgoda jest do przysposobienia potrzebna, wyłączył powyższy skutek w orzeczeniu
o przysposobieniu, a przysposobienie wywołuje skutki określone w przepisie art. 124 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie przysposobienia dziecka przez męża
matki lub żonę ojca.
3.
Przepis ust. 1 stosuje się również w razie przysposobienia dziecka przez osobę nie
pozostającą w związku małżeńskim, z tym że jako imię drugiego z rodziców wpisuje się
imię wskazane przez przysposabiającego, a jako nazwisko drugiego z rodziców i jego
nazwisko rodowe - nazwisko przysposabiającego.
Art. 48.1 orzeczenie
1.
W razie orzeczenia przysposobienia, na które rodzice dziecka wyrazili przed sądem
opiekuńczym zgodę bez wskazania osoby przysposabiającej, sporządza się nowy akt urodzenia
przysposobionego; w akcie tym jako rodziców wpisuje się przysposabiających.
2.
Przepisy art. 47 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
3.
Dotychczasowy akt urodzenia przysposobionego skreśla się.
Art. 49.2 orzeczenia
1.
W razie orzeczenia przysposobienia wspólnie przez małżonków w sposób określony w art. 121 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, może być sporządzony nowy akt urodzenia przysposobionego, w którym jako rodziców
wpisuje się przysposabiających, jeżeli sąd opiekuńczy tak postanowi.
2.
O sporządzeniu nowego aktu urodzenia wpisuje się do dotychczasowego aktu urodzenia
przysposobionego wzmiankę dodatkową; dotychczasowy akt nie podlega ujawnieniu i nie
wydaje się z niego odpisów, chyba że zażąda tego sąd w związku z ustalaniem pochodzenia
przysposobionego, jego uznaniem lub rozwiązaniem stosunku przysposobienia.
3.
W razie rozwiązania stosunku przysposobienia, nowy akt urodzenia przysposobionego
unieważnia sąd w postępowaniu nieprocesowym; unieważnia się również wzmiankę dodatkową
o sporządzeniu nowego aktu urodzenia, wpisaną do dotychczasowego aktu urodzenia przysposobionego.
Art. 50.
1.
Kierownik urzędu stanu cywilnego odmawia przyjęcia oświadczenia o wyborze dla dziecka
więcej niż dwóch imion, imienia ośmieszającego, nieprzyzwoitego, w formie zdrobniałej
oraz imienia nie pozwalającego odróżnić płci dziecka.
2.
Jeżeli przy sporządzaniu aktu urodzenia rodzice nie dokonali wyboru imienia (imion)
dziecka, kierownik urzędu stanu cywilnego wpisuje do aktu urodzenia jedno z imion
zwykle w kraju używanych, czyniąc o tym stosowną wzmiankę dodatkową.
Art. 51.
1.
Rodzice dziecka mogą w ciągu 6 miesięcy od daty sporządzenia aktu urodzenia złożyć
kierownikowi urzędu stanu cywilnego pisemne oświadczenie o zmianie imienia (imion)
dziecka wpisanego do akt w chwili jego sporządzenia. Przepis art. 50 ust. 1 stosuje
się odpowiednio.
2.
O zmianie imienia (imion) wpisuje się do aktu urodzenia dziecka wzmiankę dodatkową.
Art. 52.1 orzeczenie
1.
Akt urodzenia dziecka nieznanych rodziców sporządza się na podstawie orzeczenia sądu
opiekuńczego.
2.
Sąd opiekuńczy ustala w miarę możliwości miejsce i datę urodzenia dziecka po zasięgnięciu
opinii osoby, pod której opieką dziecko się znajduje, nadaje dziecku imię i nazwisko
oraz określa, jakie imiona rodziców i ich nazwiska rodowe mają być wpisane do aktu
urodzenia. Nazwisko nadane dziecku wpisuje się jako nazwisko jego rodziców.
3.
W razie nieustalenia miejsca urodzenia dziecka, za miejsce urodzenia uważa się miejsce
znalezienia dziecka.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, jeżeli nie można ustalić tożsamości osoby
pełnoletniej ze względu na jej ułomność fizyczną lub psychiczną albo nieznane pochodzenie.
Rozdział 6
Zawieranie małżeństw
Art. 53.
Zawarcie małżeństwa następuje zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z zachowaniem uroczystej formy.
Art. 54.
1.
Osoba zamierzająca zawrzeć małżeństwo jest obowiązana:
1)
przedstawić dokument stwierdzający tożsamość oraz złożyć odpis skrócony aktu urodzenia,
a także dowód ustania lub unieważnienia małżeństwa, jeżeli pozostawała poprzednio
w związku małżeńskim, albo nieistnienia małżeństwa, jeżeli postępowanie o ustalenie
nieistnienia małżeństwa toczyło się wobec tej osoby,
2)
złożyć pisemne zapewnienie, że nie wie o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie
małżeństwa,
3)
złożyć zezwolenie na zawarcie małżeństwa, jeżeli tego wymagają przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
2.
Osoba, o której mowa w ust. 1, nie składa odpisu skróconego aktu stanu cywilnego,
jeżeli został on sporządzony w urzędzie stanu cywilnego, w którym osoba ta zamierza
zawrzeć związek małżeński.
3.
W razie gdy oświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński ma zostać złożone przez
pełnomocnika, jest on obowiązany złożyć kierownikowi urzędu stanu cywilnego stosowne
pełnomocnictwo.
Art. 55.
1.
Dowodem ustania małżeństwa jest:
1)
odpis skrócony aktu zgonu lub odpis prawomocnego orzeczenia sądu o stwierdzeniu zgonu
lub uznaniu za zmarłego poprzedniego małżonka,
2)
odpis skrócony aktu małżeństwa z adnotacją o jego rozwiązaniu przez rozwód albo odpis
prawomocnego orzeczenia sądu o rozwodzie.
2.
Dowodem unieważnienia małżeństwa jest odpis skrócony aktu małżeństwa z adnotacją o
unieważnieniu małżeństwa albo odpis prawomocnego orzeczenia sądu o unieważnieniu małżeństwa.
3.
Dowodem nieistnienia małżeństwa jest odpis prawomocnego orzeczenia sądu ustalającego
nieistnienie małżeństwa.
Art. 56.
1.
Cudzoziemiec zamierzający zawrzeć małżeństwo jest obowiązany złożyć kierownikowi urzędu
stanu cywilnego dokument stwierdzający możność zawarcia małżeństwa według prawa ojczystego.
Jeżeli otrzymanie dokumentu jest utrudnione, sąd w postępowaniu nieprocesowym może
zwolnić cudzoziemca od złożenia takiego dokumentu.
2.
Sąd, rozpoznając wniosek cudzoziemca o zwolnienie go z obowiązku złożenia dokumentu,
o którym mowa w ust. 1, ustala, czy posiada on możność zawarcia małżeństwa według
swego prawa ojczystego.
3.
Osoba nie posiadająca obywatelstwa żadnego państwa oraz osoba, której przynależności
państwowej nie można ustalić, jest obowiązana złożyć dokument stwierdzający możność
zawarcia małżeństwa według prawa państwa, w którym znajduje się jej miejsce zamieszkania.
Art. 57.
Kierownik urzędu stanu cywilnego sprawdza tożsamość osób wstępujących w związek małżeński
oraz tożsamość i pełnoletność świadków.
Art. 58.
Kierownik urzędu stanu cywilnego jest obowiązany w czasie przyjmowania oświadczeń
o wstąpieniu w związek małżeński nosić odznakę, której wzór i sposób noszenia określa
Minister Spraw Wewnętrznych.
Art. 59.
Jeżeli zawarcie małżeństwa następuje poza lokalem urzędu stanu cywilnego, w miejscu
zawarcia małżeństwa sporządza się protokół stwierdzający złożenie przez przyszłych
małżonków oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński. W protokole zamieszcza się
ponadto inne dane wymagane przy zawieraniu małżeństwa. Protokół po podpisaniu przez
małżonków, świadków i kierownika urzędu stanu cywilnego stanowi podstawę do sporządzenia
aktu małżeństwa.
Art. 60.
1.
Jeżeli zawarcie małżeństwa następuje przed konsulem, sporządza on protokół stwierdzający
złożenie przez przyszłych małżonków oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński. W
protokole zamieszcza się ponadto inne dane przewidziane przy zawieraniu małżeństwa.
Przepisy art. 53, 54 ust. 1 oraz art. 57 stosuje się odpowiednio.
2.
Protokół, o którym mowa w ust. 1, podpisany przez małżonków, świadków i konsula stanowi
podstawę do sporządzenia aktu małżeństwa w polskich księgach stanu cywilnego. W tym
celu protokół wraz z zapewnieniami osób wstępujących w związek małżeński, że nie wiedzą
o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie przez nie małżeństwa, oraz z oświadczeniem
o nazwisku (nazwiskach), które będą nosić po jego zawarciu, a także o nazwisku dzieci
zrodzonych z tego małżeństwa - konsul przesyła niezwłocznie do urzędu stanu cywilnego
właściwego dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego Warszawy.
Art. 61.2 orzeczenia
1.
Akt małżeństwa sporządza się niezwłocznie po jego zawarciu.
2.
Jeżeli akt małżeństwa nie mógł być z ważnych przyczyn sporządzony niezwłocznie po
jego zawarciu, sporządza się go natychmiast po ustaniu przeszkody.
Art. 62.1 orzeczenie
1.
Do aktu małżeństwa wpisuje się:
1)
nazwiska i imiona osób zawierających małżeństwo, ich nazwiska rodowe, stan cywilny,
miejsce i datę urodzenia oraz miejsce zamieszkania,
2)
miejsce i datę zawarcia małżeństwa,
3)
nazwiska i imiona oraz nazwiska rodowe rodziców każdej z osób wstępujących w związek
małżeński,
4)
nazwiska i imiona świadków,
5)
nazwisko (nazwiska), które będą nosić osoby zawierające małżeństwo po jego zawarciu,
oraz nazwisko, które będą nosić dzieci zrodzone z tego małżeństwa,
6)
stwierdzenie, że osoby zawierające małżeństwo złożyły publicznie przed kierownikiem
urzędu stanu cywilnego zgodne oświadczenia, że wstępują w związek małżeński.
2.
Nazwisko (nazwiska), które będą nosić osoby zawierające małżeństwo po jego zawarciu,
oraz nazwisko, które będą nosić dzieci zrodzone z tego małżeństwa, wpisuje się do
aktu małżeństwa na podstawie pisemnego oświadczenia złożonego przez przyszłych małżonków.
3.
Jeżeli obywatele polscy zawierający małżeństwo za granicą w zagranicznym urzędzie
stanu cywilnego nie złożyli oświadczeń o nazwisku (nazwiskach), które będą nosić po
jego zawarciu, oraz o nazwisku dzieci zrodzonych z tego małżeństwa, mogą złożyć takie
oświadczenie w ciągu 6 miesięcy od dnia zawarcia małżeństwa. Oświadczenie składa się
wraz z wnioskiem o wpisanie aktu małżeństwa do polskich ksiąg stanu cywilnego.
4.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 3, można złożyć również przed konsulem. W takim
wypadku konsul sporządza protokół przyjęcia oświadczenia, który wraz z wnioskiem o
wpisanie aktu małżeństwa do polskich ksiąg stanu cywilnego przesyła niezwłocznie do
urzędu stanu cywilnego właściwego dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego Warszawy.
Art. 63.
Udzielenie ślubu religijnego może nastąpić po uprzednim zawarciu małżeństwa w urzędzie
stanu cywilnego i przedstawieniu duchownemu odpisu skróconego aktu małżeństwa.
Rozdział 7
Akt zgonu
Art. 64.
1.
Zgon osoby należy zgłosić najpóźniej w ciągu 3 dni od dnia zgonu.
2.
Jeżeli zgon nastąpił wskutek choroby zakaźnej, zgłoszenie powinno nastąpić w ciągu
24 godzin od zgonu.
Art. 65.
1.
Do zgłoszenia zgonu są obowiązani w kolejności:
1)
małżonek lub dzieci zmarłego,
2)
najbliżsi krewni lub powinowaci,
3)
osoby zamieszkałe w lokalu, w którym nastąpił zgon,
4)
osoby, które były obecne przy zgonie lub naocznie się o nim przekonały,
5)
administrator domu, w którym nastąpił zgon.
2.
Jeżeli zgon nastąpił w szpitalu lub innym zakładzie, do zgłoszenia zgonu jest obowiązany
szpital lub zakład.
Art. 66.
1.
Akt zgonu sporządza się na podstawie karty zgonu, a w odniesieniu do noworodka niezdolnego
do życia, który urodził się żywy, lecz żył krócej niż 24 godziny - na podstawie zaświadczenia
wystawionego przez lekarza lub zakład służby zdrowia.
2.
Jeżeli okoliczności zgonu były przedmiotem postępowania przeprowadzonego przez organ
państwowy, akt zgonu sporządza się na podstawie pisemnego zgłoszenia dokonanego przez
taki organ.
Art. 67.5 orzeczeń
1.
Do aktu zgonu wpisuje się:
1)
nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe, stan cywilny, miejsce i datę urodzenia,
miejsce zamieszkania zmarłego,
2)
datę, godzinę oraz miejsce zgonu lub znalezienia zwłok,
3)
nazwisko, imię (imiona) oraz nazwisko rodowe małżonka osoby zmarłej,
4)
nazwiska rodowe i imiona rodziców zmarłego,
5)
nazwisko, imię (imiona), miejsce zamieszkania osoby zgłaszającej zgon lub dane dotyczące
szpitala albo zakładu, o których mowa w art. 65 ust. 2.
2.
Jeżeli zgłaszający zgon nie zna niektórych danych wymienionych w ust. 1, do aktu zgonu
wpisuje się stosowną adnotację.
Art. 68.
1.
W razie zgonu osoby o nie ustalonej tożsamości, do aktu zgonu wpisuje się:
1)
datę, godzinę, miejsce i okoliczności znalezienia zwłok oraz ich zewnętrzny wygląd,
2)
płeć oraz przypuszczalny rok urodzenia zmarłego,
3)
znaki szczególne zmarłego,
4)
opis odzieży oraz innych przedmiotów znalezionych przy zmarłym.
2.
W wypadku, o którym mowa w ust. 1, organ państwowy, który później ustali tożsamość
osoby, zgłasza dane uzupełniające akt zgonu.
3.
Na podstawie danych uzupełniających i dotychczasowego aktu sporządza się nowy akt
zgonu z adnotacją w rubryce „Uwagi”, że akt ten zastępuje akt dotychczasowy, który
skreśla się.
Art. 69.
W razie uchylenia postanowienia o stwierdzeniu zgonu lub uznaniu za zmarłego, akt
zgonu skreśla się.
Rozdział 8
Szczególne wypadki rejestracji stanu cywilnego
Art. 70.
Urodzenie, zawarcie małżeństwa lub zgon, które nastąpiły za granicą i nie zostały
zarejestrowane w zagranicznych księgach stanu cywilnego, można zarejestrować w polskich
księgach stanu cywilnego.
Art. 71.1 orzeczenie
1.
W celu sporządzenia aktu stanu cywilnego za granicą obywatel polski może otrzymać
zaświadczenie stwierdzające, że posiada zdolność prawną wymaganą według prawa polskiego
do dokonania czynności stanowiącej podstawę sporządzenia aktu.
2.
Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, wydają kierownik urzędu stanu cywilnego miejsca
zamieszkania osoby, której zaświadczenie dotyczy.
3.
Jeżeli nie można ustalić ostatniego miejsca zamieszkania w kraju osoby zainteresowanej,
zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje konsul.
4.
Zaświadczenie o zdolności prawnej obywatela polskiego do zawarcia małżeństwa za granicą
wydaje konsul również wówczas, gdy osoba zainteresowana nie miała w kraju miejsca
zamieszkania lub wyjechała z kraju przed ukończeniem 16 roku życia i stale przebywa
za granicą.
Art. 72.
1.
W razie istnienia przeszkód do rejestracji urodzenia lub zgonu obywatela polskiego
w zagranicznym urzędzie stanu cywilnego, zgłoszenia można dokonać w urzędzie stanu
cywilnego w kraju za pośrednictwem konsula lub pełnomocnika. Pełnomocnictwo powinno
być udzielone na piśmie z podpisem urzędowo poświadczonym.
2.
W razie zgłoszenia urodzenia, konsul sporządza protokół, w którym wymienia nazwisko,
imię (imiona) i płeć dziecka, datę i miejsce urodzenia, imiona i nazwiska oraz nazwiska
rodowe rodziców, a także ich miejsca zamieszkania.
3.
W razie zgłoszenia zgonu, konsul sporządza protokół, w którym wymienia nazwisko i
imię (imiona) zmarłego, jego nazwisko rodowe, datę lub rok oraz miejsce urodzenia,
datę i miejsce zgonu, miejsce zamieszkania, imiona i nazwiska rodowe rodziców oraz
przyczynę zgonu.
4.
W celu wpisania do akt stanu cywilnego treści protokołów, o których mowa w ust. 2
i 3, konsul przesyła je niezwłocznie do urzędu stanu cywilnego właściwego dla dzielnicy
Śródmieście miasta stołecznego Warszawy.
Art. 73.2 orzeczenia
1.
Akt stanu cywilnego sporządzony za granicą może być wpisany do polskich ksiąg stanu
cywilnego na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu.
2.
Wpisanie wzmianki dodatkowej lub zamieszczenie przypisku w akcie stanu cywilnego na
podstawie orzeczenia organu państwa obcego w sprawie niemajątkowej należącej w Polsce
do drogi sądowej może nastąpić, jeżeli orzeczenie to zostało uznane przez sąd polski,
chyba że umowa międzynarodowa stanowi inaczej.
3.
Na podstawie aktu stanu cywilnego sporządzonego za granicą wpisuje się z urzędu wzmianki
dodatkowe lub zamieszcza przypiski w akcie stanu cywilnego sporządzonym w polskich
księgach stanu cywilnego, jeżeli odpis zagranicznego aktu stanu cywilnego przesłano
do kraju w wykonaniu umowy międzynarodowej przewidującej wzajemną wymianę aktów stanu
cywilnego.
4.
Kierownik urzędu stanu cywilnego może wpisać wzmiankę dodatkową lub zamieścić przypisek
na podstawie innego dokumentu pochodzącego od organu państwa obcego, a nie wymagającego
uznania.
Art. 74.
1.
Jeżeli urodzenie lub zgon nastąpiły na polskim statku morskim lub powietrznym w czasie
podróży, kapitan statku, oprócz wzmianki w dzienniku okrętowym (pokładowym), sporządza
protokół zawierający dane dotyczące takich zdarzeń. Protokół powinien być podpisany
przez dwóch świadków.
2.
W protokole dotyczącym urodzenia wymienia się nazwisko, imię (imiona) i płeć dziecka,
datę i określenie miejsca urodzenia, jak również imiona i nazwiska oraz nazwiska rodowe
i miejsce zamieszkania rodziców.
3.
W protokole dotyczącym zgonu wymienia się nazwisko i imię (imiona) zmarłego, jego
nazwisko rodowe, datę lub rok oraz miejsce urodzenia, miejsce zamieszkania, datę zgonu,
określenie miejsca zgonu, imiona i nazwiska rodowe rodziców oraz przyczynę zgonu.
Art. 75.
1.
Protokół dotyczący urodzenia lub zgonu kapitan statku przesyła do urzędu stanu cywilnego
pierwszego portu polskiego, do którego statek morski zawinął lub w którym statek powietrzny
wylądował, a jeżeli statek znajduje się za granicą - do najbliższego konsula.
2.
Urząd lub konsul przesyła protokół, o którym mowa w ust. 1, do urzędu stanu cywilnego
właściwego dla dzielnicy Śródmieście miasta stołecznego Warszawy w celu sporządzenia
aktu stanu cywilnego.
Art. 76.
Urodzenia i zgony na okręcie wojennym wpisuje się do dziennika okrętowego, z uwzględnieniem
danych wymienionych w art. 74, oraz sporządza się jednocześnie odpis dokonanego wpisu.
Przepis art. 75 stosuje się odpowiednio.
Art. 77.
1.
Urodzenia i zgony, które nastąpiły na polskim wojskowym statku powietrznym, rejestruje
się na podstawie zgłoszeń zarządu portu lotniczego, w którym statek ląduje.
2.
Urodzenia i zgony, które nastąpiły na polskim wojskowym statku powietrznym poza granicami
państwa, wpisuje się do dziennika pokładowego zdarzeń. Przepisy art. 74 i 75 stosuje
się odpowiednio.
Art. 78.
Akty zgonu żołnierzy w czynnej służbie wojskowej i innych osób przydzielonych do jednostek
wojskowych, poległych lub zmarłych w związku z działaniami wojennymi, sporządza się
na podstawie zgłoszeń właściwych organów, które określa Minister Obrony Narodowej
w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.
Rozdział 9
Odpisy aktów stanu cywilnego i zaświadczenia
Art. 79.
Z ksiąg stanu cywilnego wydaje się:
1)
odpisy zupełne i skrócone aktów stanu cywilnego,
2)
zaświadczenia o dokonanych w księgach stanu cywilnego wpisach lub o ich braku,
3)
zaświadczenia o zaginięciu lub zniszczeniu księgi stanu cywilnego.
Art. 80.1 orzeczenie
Odpis zupełny stanowi dosłowne powtórzenie treści aktu stanu cywilnego wraz ze wszystkimi
wzmiankami dodatkowymi; treść przypisków podaje się jedynie na wniosek osoby zainteresowanej.
Art. 81.
W odpisie skróconym aktu stanu cywilnego podaje się jego treść, z uwzględnieniem treści
wzmianek dodatkowych oraz z pominięciem wyrazów, ustępów i zdań skreślonych.
Art. 82.
W odpisie skróconym zamieszcza się następujące dane:
1)
w odpisie aktu urodzenia - nazwisko i imię (imiona), miejsce i datę urodzenia oraz
imiona i nazwiska rodowe rodziców dziecka,
2)
w odpisie aktu małżeństwa - nazwiska i imiona małżonków, ich nazwiska rodowe, miejsca
i daty ich urodzenia, miejsce i datę zawarcia małżeństwa, imiona i nazwiska rodowe
rodziców, nazwisko (nazwiska) małżonków, które noszą po zawarciu małżeństwa, nazwisko
dzieci zrodzonych z tego małżeństwa, a jeżeli małżeństwo ustało wskutek śmierci jednego
z małżonków, rozwodu lub unieważnienia małżeństwa - adnotację o ustaniu lub unieważnieniu
małżeństwa wraz z oznaczeniem aktu zgonu lub sygnatury akt sprawy, w której orzeczono
o rozwodzie lub unieważnieniu małżeństwa,
3)
w odpisie aktu zgonu - nazwisko i imię (imiona) zmarłego, jego nazwisko rodowe, miejsce
i datę zgonu, datę lub rok urodzenia, miejsce urodzenia, stan cywilny zmarłego i jego
ostatnie miejsce zamieszkania oraz nazwisko, imię i nazwisko rodowe małżonka, a także
imiona i nazwiska rodowe rodziców zmarłego.
Art. 83.
1.
Odpisy oraz zaświadczenia określone w art. 79 wydaje się na wniosek sądu lub innego
organu państwowego, osoby, której stan cywilny został w akcie stwierdzony, jej wstępnego,
zstępnego, rodzeństwa, małżonka lub przedstawiciela ustawowego.
2.
Odpisy aktów stanu cywilnego i zaświadczenia o dokonanych w księgach stanu cywilnego
wpisach lub o ich braku mogą być również wydane na wniosek innych osób niż wymienione
w ust. 1, które wykażą w tym interes prawny, oraz na wniosek organizacji społecznej,
jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi takiej organizacji i gdy przemawia za
tym interes społeczny. Zaświadczenie o zaginięciu lub zniszczeniu księgi stanu cywilnego
może być także wydane na wniosek innych zainteresowanych osób.
Rozdział 10
Przepisy karne
Art. 84.1 orzeczenie
1.
Duchowny, który udziela ślubu religijnego mimo nieprzedstawienia mu dowodu zawarcia
małżeństwa w urzędzie stanu cywilnego, podlega karze aresztu do 3 miesięcy lub grzywny
do 50.000 złotych.
2.
Nie podlega karze duchowny, który w razie ciężkiej choroby lub niebezpieczeństwa bezpośrednio
zagrażającego życiu jednej ze stron udzielił ślubu religijnego mimo nieprzedstawienia
mu dowodu zawarcia małżeństwa w urzędzie stanu cywilnego.
Rozdział 11
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 85.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
Art. 2.2 orzeczenia
Obywatele polscy przebywający za granicą mogą zawrzeć między sobą małżeństwo również
przed polskim konsulem lub osobą wyznaczoną do wykonywania funkcji konsula.
Art. 3.8 orzeczeń
§ 1.
Osoby zamierzające zawrzeć małżeństwo powinny złożyć lub przedstawić kierownikowi
urzędu stanu cywilnego dokumenty niezbędne do zawarcia małżeństwa, określone w odrębnych
przepisach.
§ 2.
Jeżeli otrzymanie dokumentu, który osoba zamierzająca zawrzeć małżeństwo jest obowiązana
złożyć lub przedstawić kierownikowi urzędu stanu cywilnego, napotyka trudne do przezwyciężenia
przeszkody, sąd może zwolnić tę osobę od obowiązku złożenia lub przedstawienia tego
dokumentu.
”
2)
w art. 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„
Jednakże kierownik urzędu stanu cywilnego może zezwolić na zawarcie małżeństwa przed
upływem tego terminu, jeżeli przemawiają za tym ważne względy.
”
;
3)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9.1 orzeczenie
W razie niebezpieczeństwa grożącego bezpośrednio życiu jednej ze stron, małżeństwo
może być zawarte niezwłocznie przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego lub przed
terenowym organem administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia podstawowego,
bez złożenia lub przedstawienia przewidzianych w ustawie dokumentów. Jednak i w tym
wypadku strony są obowiązane złożyć zapewnienie, że nie wiedzą o istnieniu okoliczności
wyłączających zawarcie małżeństwa.
”
;
4)
w art. 79:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Uznanie dziecka może nastąpić przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego albo przed
sądem opiekuńczym, a za granicą - przed polskim konsulem lub osobą wyznaczoną do wykonywania
funkcji konsula, jeżeli uznanie dotyczy dziecka, którego rodzice są obywatelami polskimi.
”
;
b)
w § 2 wyrazy: „którymkolwiek z członków prezydium miejscowej rady narodowej” zastępuje się wyrazami: „terenowym organem administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia podstawowego”.
Art. 86.
1.
Osoba, której akt urodzenia sporządzony przed dniem 30 sierpnia 1955 r. nie wymienia
ojca, może wystąpić z wnioskiem o wpisanie do aktu jednego z imion powszechnie w kraju
używanych - jako imienia ojca oraz nazwiska matki - jako nazwiska ojca. Z wnioskiem
tym może wystąpić również przedstawiciel ustawowy osoby, której akt urodzenia dotyczy.
2.
Jeżeli przysposobienie zostało dokonane przed dniem 30 sierpnia 1955 r. i nie stanowiło
podstawy do wymienienia w odpisie aktu stanu cywilnego przysposabiających jako rodziców
przysposobionego, przysposabiający, a także przysposobiony mogą wystąpić z wnioskiem
o dokonanie zmian, o których mowa w art. 47.
3.
Dziecko nieznanych rodziców (jego przedstawiciel ustawowy), którego akt urodzenia
został sporządzony przed dniem 30 sierpnia 1955 r., może złożyć wniosek do sądu opiekuńczego
o ustalenie danych wymienionych w art. 52 ust. 2. Orzeczenie sądu stanowi podstawę
do wpisania wzmianki dodatkowej w akcie urodzenia dziecka.
Art. 87.
1.
Wypisy z ksiąg stanu cywilnego prowadzonych przed dniem 1 stycznia 1946 r., wydane
przez osoby, które prowadziły wyznaniową rejestrację stanu cywilnego, nie mają mocy
dokumentu urzędowego.
2.
Treść wypisów, o których mowa w ust. 1, może być na wniosek osoby zainteresowanej
lub z urzędu wpisana do ksiąg stanu cywilnego w razie zaginięcia lub zniszczenia księgi
stanu cywilnego lub jej części, jak również wówczas, gdy urząd stanu cywilnego nie
posiada księgi, z której sporządzony był wypis. Wpisanie następuje do ksiąg urzędu
stanu cywilnego miejsca sporządzenia aktu.
Art. 88.
1.
Zachowują moc akty stanu cywilnego sporządzone w okresie od dnia 1 września 1939 r.
do dnia 1 stycznia 1946 r. w trybie świeckiej rejestracji stanu cywilnego na obszarach,
które w dniu 1 września 1939 r. wchodziły w skład Państwa Polskiego i na których,
w myśl prawa polskiego, obowiązywały przepisy o wyznaniowej rejestracji stanu cywilnego.
2.
Zachowują moc dowodową księgi przeznaczone do rejestracji urodzeń, małżeństw i zgonów,
prowadzone do dnia 1 stycznia 1946 r. przez Polski Narodowy Kościół Katolicki oraz
przez Polski Kościół Starokatolicki.
Art. 89.
W razie zaginięcia lub zniszczenia księgi stanu cywilnego lub jej części, dla której
przed dniem wejścia w życie ustawy był sporządzony odpis, księgę tę lub jej część
zastępuje się odpowiednio odpisem.
Art. 90.
Traci moc dekret z dnia 8 czerwca 1955 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego .
Art. 91.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1987 r.