Obwieszczenie Ministra Handlu Wewnętrznego i Usługz dnia 18 marca 1985 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia
na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie
drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 4 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. zmieniającej ustawę o zasadach prowadzenia
na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie
drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczania jednolity tekst ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej
Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne
osoby prawne i fizyczno , z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów wydanych przed dniem ogłoszenia
jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji rozdziałów, artykułów, ustępów
i punktów.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst nie obejmuje następujących
przepisów:
1)
art. 42-44 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości
przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne w brzmieniu:
„
Art. 42.
1.
Działające w dniu wejścia w życia ustawy przedsiębiorstwa utworzone na podstawie obowiązujących
dotychczas przepisów, prowadzące działalność objętą przepisami niniejszej ustawy,
stają się przedsiębiorstwami w rozumieniu tej ustawy.
2.
Organy właściwe w sprawach zezwoleń w terminie dwóch miesięcy od dnia wejścia w życie
ustawy dostosują dotychczasowe zezwolenia do przepisów ustawy.
3.
Przedsiębiorstwa, o których mowa w ust. 1, w terminie sześciu miesięcy od dnia dostosowania
zezwolenia, o którym mowa w ust. 2, dostosują swoją działalność do przepisów niniejszej
ustawy i zawiadomią o tym organy właściwe w sprawach zezwoleń.
Art. 43.
Do działalności gospodarczej regulowanej niniejszą ustawą nie mają zastosowania przepisy
art. 1 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o wykonywaniu handlu oraz niektórych
innych rodzajów działalności przez jednostki gospodarki nie uspołecznionej oraz art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 8 czerwca 1972 r. o wykonywaniu i organizacji rzemiosła .
Art. 44.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia
”
.
2)
art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym w brzmieniu:
„
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1983 r., z tym że art. 27 ust. 1 ustawy
wymienionej w art. 3 zachowuje moc do dnia 31 grudnia 1983 r.
”
;
3)
art. 2, 3 i 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. zmieniającej ustawę o zasadach prowadzenia
na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie
drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne w brzmieniu:
„
Art. 2.
W ustawie z dnia 8 czerwca 1972 r. o wykonywaniu i organizacji rzemiosła w art. 1 w ust. 3 powołanie „art. 6, 13 i 15 ust. 2” zastępuje się powołaniem „art.
13”.
Art. 3.
Postępowanie w sprawach decyzji odmawiających ze względu na bezpieczeństwo Państwa
lub ochronę tajemnicy państwowej wydania zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej
określonej w ustawie, o której mowa w art. 1, toczące się w dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy przed sądem administracyjnym, podlega umorzeniu
”
.
„
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 marca 1985 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne
W dążeniu do zwiększenia przy udziale zagranicznych osób prawnych i fizycznych, a
w szczególności Polonii, produkcji i usług na potrzeby rynku wewnętrznego i na eksport
stanowi się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Osoby prawne mające siedzibę za granicą, obywatele państw obcych, obywatele polscy
mający stałe miejsce zamieszkania za granicą oraz utworzone przez te osoby spółki
z siedzibą w Polsce z wyłącznym ich udziałem, zwane dalej „zagranicznymi podmiotami
gospodarczymi”, mogą prowadzić na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalność
gospodarczą określoną w ustawie, zwaną dalej „działalnością gospodarczą”.
2.
Zagraniczne podmioty gospodarcze mogą prowadzić działalność gospodarczą we własnym
imieniu i na własny rachunek, a także uczestniczyć w spółce z udziałem polskich podmiotów
gospodarczych.
Art. 2.
Na podstawie przepisów ustawy może być prowadzona działalność gospodarcza w zakresie
drobnej wytwórczości, polegająca na:
1)
produkcji wyrobów i świadczeniu usług,
2)
obrocie towarowym,
3)
eksporcie własnej produkcji i usług oraz imporcie dla potrzeb tej produkcji i usług.
Art. 3.
1.
Współpracę gospodarczą z zagranicznymi podmiotami gospodarczymi, prowadzącymi działalność
gospodarczą w zakresie drobnej wytwórczości, koordynuje Pełnomocnik Rządu do Spraw
Zagranicznych Przedsiębiorstw Drobnej Wytwórczości, zwany dalej „Pełnomocnikiem”.
2.
Pełnomocnika powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.
Art. 4.
1.
Do zadań Pełnomocnika należy w szczególności:
1)
inspirowanie i organizowanie działań na rzecz rozwoju współpracy gospodarczej z zagranicznymi
podmiotami gospodarczymi, zwłaszcza polonijnymi,
2)
inicjowanie tworzenia warunków sprzyjających powstawaniu na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej
Ludowej przedsiębiorstw,
3)
określanie preferowanych kierunków rozwoju produkcji i usług.
2.
Prezes Rady Ministrów określa szczegółowy zakres działania Pełnomocnika.
Art. 5.
1.
Tworzy się Polsko-Polonijną Izbę Przemysłowo-Handlową.
2.
Zagraniczne podmioty gospodarcze prowadzące działalność określoną w ustawie zrzeszają
się w Polsko-Polonijnej Izbie Przemysłowo-Handlowej, zwanej dalej „Izbą”.
3.
Minister Handlu Wewnętrznego i Usług sprawuje nadzór zwierzchni nad Izbą oraz zatwierdza
jej statut.
4.
Terenem działalności Izby jest obszar Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
5.
Do zadań Izby należy w szczególności:
1)
reprezentowanie interesów gospodarczych członków Izby oraz podejmowanie działań mających
na celu ochronę tych interesów,
2)
udzielanie członkom Izby pomocy w rozwiązywaniu problemów ekonomicznych, organizacyjnych
i prawnych, związanych z podejmowaniem i prowadzeniem przez nich działalności gospodarczej,
3)
współdziałanie z organami administracji państwowej w celu zapewnienia podejmowania
i prowadzenia przez członków Izby działalności gospodarczej zgodnie z interesem gospodarki
narodowej i przepisami prawa.
6.
Szczegółowe zadania i zasady działania Izby, jej organy, tryb ich powoływania i działania,
a także zasady gospodarki finansowej określa statut.
7.
Izba nabywa osobowość prawną z chwilą zatwierdzenia jej statutu.
8.
Jeżeli działanie organu Izby w istotny sposób narusza przepisy prawa lub postanowienia
statutu, organ sprawujący nadzór zwierzchni nad Izbą może wyznaczyć odpowiedni termin
do usunięcia tych uchybień albo żądać dokonania w wyznaczonym terminie zmiany składu
organu Izby. Po bezskutecznym upływie tego terminu organ sprawujący nadzór zwierzchni
może zawiesić organ Izby i ustanowić odpowiedni organ tymczasowy do czasu powołania
nowego organu w trybie określonym w statucie.
Art. 6.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
polskich podmiotach gospodarczych - rozumie się przez to:
a)
państwowe przedsiębiorstwa drobnej wytwórczości,
b)
organizacje społeczne uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia działalności
gospodarczej,
c)
spółdzielnie,
d)
zrzeszenia producentów i spółki krajowe prowadzące działalność w zakresie drobnej
wytwórczości,
e)
osoby uprawnione, na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia rzemiosła i innej
działalności gospodarczej,
f)
osoby fizyczne podejmujące działalność gospodarczą wspólnie z zagranicznymi podmiotami
gospodarczymi,
2)
przedsiębiorstwie zagranicznym - rozumie się przez to przedsiębiorstwo działające
na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej na podstawie przepisów niniejszej
ustawy, w stosunku do którego prawa majątkowe służą jedynie zagranicznemu podmiotowi
gospodarczemu, oraz przedsiębiorstwa zorganizowane w formie spółki, której jedynymi
udziałowcami są zagraniczne podmioty gospodarcze,
3)
przedsiębiorstwie z udziałem zagranicznym - rozumie się przez to przedsiębiorstwo
zorganizowane w formie spółki, której udziałowcami są zagraniczne oraz polskie podmioty
gospodarcze,
4)
przedsiębiorstwie - rozumie się przez to przedsiębiorstwo zagraniczne i przedsiębiorstwo
z udziałem zagranicznym,
5)
właścicielu przedsiębiorstwa - rozumie się przez to również podmioty, których prawa
do przedsiębiorstwa wynikają z innego tytułu niż własność.
Art. 7.
1.
Obywatel polski stale zamieszkały w Polsce może wnieść do przedsiębiorstwa z udziałem
zagranicznym wkład w postaci będących jego własnością środków trwałych, obrotowych
bądź licencji lub patentów.
2.
Obywatel polski stale zamieszkały w Polsce może uzyskać, na warunkach określonych
przepisami prawa dewizowego, zezwolenie na wniesienie do przedsiębiorstwa z udziałem
zagranicznym wkładu w postaci będących jego własnością wartości dewizowych. Wkład
i zysk przypadający z tego tytułu wykorzystuje się zgodnie z przepisami prawa dewizowego.
Rozdział 2
Udzielanie zezwoleń
Art. 8.
1.
Prowadzenie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 2, wymaga zezwolenia.
2.
Organem właściwym w sprawach zezwoleń, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem przepisu
ust. 6, jest terenowy organ administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia
wojewódzkiego, właściwy ze względu na miejsce, w którym przedsiębiorstwo ma być, jest
lub było prowadzone.
3.
Organ administracji państwowej, o którym mowa w ust. 2, może odmówić wydania zezwolenia
w razie uznania, iż prowadzenie działalności gospodarczej nie byłoby celowe ze względu
na:
1)
ważny interes społeczny lub gospodarki narodowej,
2)
bezpieczeństwo Państwa lub ochronę tajemnicy państwowej.
4.
Decyzja odmowna wydana z przyczyn, o których mowa w ust. 3 pkt 2, nie wymaga uzasadnienia
faktycznego.
5.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe warunki wydawania zezwoleń.
6.
W sprawach zezwoleń na działalność gospodarczą wymienioną w art. 2 pkt 3 organem właściwym
jest Minister Handlu Zagranicznego.
Art. 9.
1.
Zagraniczny podmiot gospodarczy, zamierzający podjąć działalność gospodarczą na terytorium
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, do reprezentowania go wobec polskich organów administracji
państwowej oraz w stosunkach prawnych z polskimi podmiotami obowiązany jest ustanowić
w kraju pełnomocnika. Pełnomocnikiem może być obywatel polski lub uprawniona polska
osoba prawna, mająca stałe miejsce pobytu lub siedzibę w Polsce.
2.
Ustanowienie pełnomocnika nie jest wymagane, gdy zagraniczny podmiot gospodarczy ma
stałe miejsce pobytu lub siedzibę na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,
a także gdy zagraniczny podmiot gospodarczy będący osobą prawną ma swoje przedstawicielstwo
na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
3.
Ustanowienie pełnomocnika, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić po uzyskaniu zgody
organu administracji państwowej właściwego w sprawach zezwoleń. Organ ten może odmówić
udzielenia zgody na ustanowienie określonej osoby pełnomocnikiem ze względu na bezpieczeństwo
Państwa lub ochronę tajemnicy państwowej, a także w wypadkach, gdy osoba ta swoim
dotychczasowym zachowaniem nie daje rękojmi należytego wykonywania tej funkcji.
Art. 10.
Wniosek o wydanie zezwolenia powinien zawierać:
1)
informację o rodzaju, formie i zakresie działalności gospodarczej podmiotu lub podmiotów
ubiegających się o zezwolenie na działalność gospodarczą,
2)
wskazanie siedziby zamierzonego przedsiębiorstwa oraz zakresu jego działalności gospodarczej,
3)
przewidywane rozmiary działalności gospodarczej oraz przewidywaną liczbę zatrudnionych,
4)
przewidywane formy finansowania i nakłady niezbędne dla uruchomienia działalności
gospodarczej,
5)
deklarowaną wysokość finansowego i rzeczowego wkładu dewizowego przeznaczonego na
uruchomienie działalności gospodarczej, a w wypadku przedsiębiorstwa z udziałem zagranicznym
- także wkładu polskich podmiotów gospodarczych,
6)
w wypadku spółki - akt założycielski spółki,
7)
odpis pełnomocnictwa, o ile wnioskodawca działa przez pełnomocnika, bądź ustanowienia
przedstawicielstwa.
Art. 11.
Wniosek o wydanie zezwolenia na prowadzenie przedsiębiorstwa z udziałem zagranicznym
udziałowcy składają wspólnie.
Art. 12.
1.
Wkład inwestycyjny zagranicznego podmiotu gospodarczego stanowią środki trwałe i przedmioty
nietrwałe, niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej i użytkowane w skali
rocznej, które zostały nabyte za waluty wymienialne lub za złote pochodzące z udokumentowanej
wymiany.
2.
Wkład inwestycyjny stanowią również patenty, licencje i inne podobne prawa.
3.
Minimalny wkład inwestycyjny, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może być niższy niż
minimalny depozyt założycielski, o którym mowa w art. 16 ust. 4.
Art. 13.
Wniosek, o którym mowa w art. 10, podlega rozpatrzeniu w terminie trzech miesięcy
od dnia jego złożenia. W razie złożenia wniosku wadliwie sporządzonego organ rozpatrujący
wezwie niezwłocznie wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Termin trzymiesięczny liczy
się od dnia złożenia kompletnego wniosku.
Art. 14.
Zezwolenie na działalność gospodarczą określa w szczególności:
1)
przedmiot i miejsce działalności gospodarczej przedsiębiorstwa oraz jego formę prawną,
2)
siedzibę przedsiębiorstwa,
3)
czas, na jaki zezwolenie zostało udzielone,
4)
dopuszczalną wielkość zatrudnienia.
Art. 15.
W wypadku uzasadnionym interesem społecznym lub gospodarczym organ wydający zezwolenia
może wymagać, by w przedsiębiorstwie z udziałem zagranicznym udział określonych polskich
podmiotów gospodarczych był wyższy niż 50%.
Art. 16.
1.
Wydanie zezwolenia następuje po przedłożeniu przez zagraniczny podmiot gospodarczy
zaświadczenia o złożeniu w banku polskim depozytu założycielskiego.
2.
Depozyt założycielski stanowi zabezpieczenie prawnych roszczeń polskich podmiotów
prawnych na wypadek niewywiązania się przez zagraniczny podmiot gospodarczy z podjętych
zobowiązań.
3.
Depozyt założycielski składa się na okres do uruchomienia działalności gospodarczej
określonej w zezwoleniu. Depozyt jest oprocentowany na warunkach stosowanych do wkładów
cudzoziemców dewizowych.
4.
Depozyt składa się w walucie wymienialnej, w wysokości odpowiadającej równowartości
co najmniej 6,9 mln zł. W razie zmiany kursu złotego do walut zagranicznych kwoty
te ulegają odpowiedniej zmianie.
5.
Minister Finansów, w porozumieniu z Prezesem Narodowego Banku Polskiego oraz po zasięgnięciu
opinii Pełnomocnika, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowo zasady i tryb ustalania
wysokości depozytu założycielskiego oraz zwolnień w całości bądź części od obowiązku
wniesienia takiego depozytu.
6.
Wysokość depozytu dla poszczególnych przedsiębiorstw ustala organ wydający zezwolenie,
po zasięgnięciu opinii banku.
Art. 17.
Zezwolenie wydaje się na okres do dwudziestu lat, a w wypadkach uzasadnionych okresem
amortyzacji inwestycji do czterdziestu lat. Po upływie ważności zezwolenia może być
wydane nowe zezwolenie.
Art. 18.
Zezwolenie może być cofnięte jedynie w wypadku, gdy działalność przedsiębiorstwa jest
prowadzona z naruszeniem przepisów prawa lub warunków ustalonych w zezwoleniu.
Art. 19.
Decyzje w sprawach zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej objętej przepisami
ustawy mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonym
przez Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem decyzji odmawiających wydania zezwolenia ze względu na bezpieczeństwo
Państwa lub ochronę tajemnicy państwowej.
Art. 20.
1.
Przedsiębiorstwa działające na podstawie niniejszej ustawy - z wyłączeniem przedsiębiorstw
podlegających na podstawie odrębnych przepisów wpisowi do rejestru handlowego - podlegają
wpisowi do rejestru przedsiębiorstw zagranicznych.
2.
Rejestr przedsiębiorstw zagranicznych jest dostępny dla osób mających w tym interes
prawny.
3.
Organami rejestracyjnymi są sądy. Właściwość tych sądów, w trybie określonym w przepisach
o ustroju sądów powszechnych, oraz zasady prowadzenia rejestru przedsiębiorstw zagranicznych,
dane podlegające wpisowi do tego rejestru, wymagania dla wniosku o wpis do rejestru,
tryb postępowania przy dokonywaniu wpisów, zmian i skreśleń w rejestrze, zasady udostępniania
rejestru oraz wypadki i warunki wydawania odpisów i wyciągów z tego rejestru określa
Minister Sprawiedliwości.
Rozdział 3
Ogólne zasady działalności przedsiębiorstw
Art. 21.
Zagraniczne i polskie podmioty gospodarcze mają, w ramach obowiązującego prawa polskiego,
swobodę wyboru formy prawnej, zasad udziału wspólników oraz organizacji i sposobu
zarządzania przedsiębiorstwem. Do przedsiębiorstw działających w formie spółki stosuje
się, w zależności od formy spółki, przepisy Kodeksu cywilnego bądź Kodeksu handlowego.
Art. 22.1 orzeczenie
1.
Przedsiębiorstwa korzystają z zasobów pracy na zasadach określonych, w drodze rozporządzenia,
przez Radę Ministrów.
2.
Do nawiązanych przez przedsiębiorstwa stosunków pracy stosuje się przepisy polskiego
prawa pracy.
3.
Przedsiębiorstwa tworzą fundusze socjalny i mieszkaniowy na zasadach obowiązujących
państwowe przedsiębiorstwa drobnej wytwórczości.
Art. 23.
Cudzoziemcy przebywający w Polsce czasowo i zatrudnieni w przedsiębiorstwach mogą
otrzymywać, ze środków dewizowych przedsiębiorstwa, przewidzianych do transferu za
granicę, połowę swego wynagrodzenia w walucie obcej. Uzyskane przez cudzoziemca środki
z tego tytułu mogą być przekazywane za granicę.
Art. 24.
1.
Podjęcie inwestycji bądź rodzaju działalności nie objętych dotychczasowym zezwoleniem
wymaga odrębnego zezwolenia.
2.
Uruchomienie nowego zakładu lub filii poza siedzibą przedsiębiorstwa lub miejscami
określonymi w zezwoleniu wymaga rozszerzenia zakresu tego zezwolenia.
3.
W wypadku gdy zakład lub filia, o których mowa w ust. 2, mają być zlokalizowane na
terenie właściwości miejscowej organu innego niż ten, który wydał zezwolenie, rozszerzenie
zakresu zezwolenia wymaga uzgodnienia z organem właściwym miejscowo dla nowo uruchamianej
filii lub zakładu.
4.
Inwestycje rozwojowe i modernizacyjne, uruchomienie nowego zakładu przedsiębiorstwa,
podjęcie nowej działalności nie wymagają dodatkowego zezwolenia, o ile nie naruszają
warunków określonych w zezwoleniu już wydanym.
Art. 25.
Przedsiębiorstwa mogą zawierać umowy kooperacyjne z krajowymi podmiotami gospodarczymi.
Art. 26.
1.
Przedsiębiorstwa mogą sprzedawać importowane przez nie towary i usługi za pośrednictwem
przedsiębiorstw państwowych uprawnionych do prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej
Ludowej sprzedaży za waluty wymienialne.
2.
Minister Finansów, w porozumieniu z Ministrem Handlu Zagranicznego oraz Ministrem
Handlu Wewnętrznego i Usług, w drodze rozporządzenia, określa wypadki oraz zasady
i warunki sprzedaży towarów i usług, o których mowa w ust. 1.
Art. 27.1 orzeczenie
Przedsiębiorstwo ma prawo dysponowania 50% swoich wpływów z eksportu po odprzedaniu
pozostałych 50% tych wpływów polskiemu bankowi dewizowemu.
Rozdział 4
Kredytowanie przedsiębiorstw
Art. 28.
Przedsiębiorstwa mogą uzyskać w bankach polskich kredyty obrotowe i inwestycyjne na
zasadach ustalonych przez Radę Ministrów. Podstawą udzielenia kredytu jest umowa.
Art. 29.
1.
Przedsiębiorstwa mogą, z zachowaniem przepisów prawa dewizowego i prawa bankowego,
zaciągać kredyty w bankach zagranicznych.
2.
Zaciągnięcie kredytu, o którym mowa w ust. 1, w wypadku gdy udziałowcem przedsiębiorstwa
jest krajowa jednostka gospodarki uspołecznionej i zaciągnięcie kredytu pociąga za
sobą obciążenie polskiego udziałowca z tytułu zabezpieczenia tego kredytu - wymaga
ponadto zgody Ministra Finansów.
Rozdział 5
Wykorzystanie zysku
Art. 30.
1.
Zagraniczne podmioty gospodarcze mogą przekazywać za granicę corocznie część dochodu
w wysokości:
1)
10% wniesionego przez te podmioty wkładu inwestycyjnego w walutach wymienialnych,
2)
50% nadwyżki wpływów z eksportu w walutach wymienialnych pozostałych po odprzedaży,
o której mowa w art. 27, nad wydatkami na import, z tym że przekazywana za granicę
łączna kwota z tych tytułów nie może być wyższa niż 50% osiągniętego w poprzednim
roku obrachunkowym dochodu obliczonego po opłaceniu podatku dochodowego.
2.
Minister Finansów określa szczegółowe zasady ustalania wartości wkładu inwestycyjnego,
o którym mowa w art. 12, oraz obliczania nadwyżki, o której mowa w ust. 1 pkt 2. Wartość
wkładu inwestycyjnego może być określona przez biegłych sądowych.
3.
Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Pełnomocnika, może określać wypadki, w których
zagraniczny podmiot gospodarczy ma prawo do transferu więcej niż 50% dochodu obliczonego
po opłaceniu podatku dochodowego, uzyskanego w roku obrachunkowym. Prawo to może być
uzasadnione szczególnym charakterem prowadzonej działalności lub stosowaną, ze względu
na interes społeczny, niską stopą zysku w cenach zbywanych przez przedsiębiorstwo
towarów lub usług.
Art. 31.
Właściciel przedsiębiorstwa może przekazać za granicę kwotę uzyskaną ze sprzedaży
przedsiębiorstwa lub jego części, pomniejszoną o należny podatek, pod warunkiem że:
1)
umowa sprzedaży została sporządzona, po uzyskaniu zezwolenia dewizowego, w formie
aktu notarialnego,
2)
nabywca posiada zezwolenie na prowadzenie tego rodzaju przedsiębiorstwa,
3)
kwota uzyskana ze sprzedaży wpłynęła w walutach wymienialnych do polskiego banku,
4)
sprzedający wywiązał się z zobowiązań podatkowych.
Art. 32.
Minister Handlu Wewnętrznego i Usług, w porozumieniu z Ministrem Finansów oraz Ministrem
Handlu Zagranicznego, może określać warunki, na jakich zagraniczny podmiot gospodarczy
może z dochodu pozostałego po opłaceniu podatku dochodowego dokonywać zakupów za złote
towarów i usług i przeznaczyć je na eksport.
Art. 33.
Podmioty zagraniczne, które uzyskują dochody z tytułu praw do przedsiębiorstwa, w
tym również małżonkowie, wstępni i zstępni zagranicznych osób fizycznych, w czasie
pobytu w Polsce uprawnione są do zakupów za złote, uzyskane z tytułu udziału w zyskach
przedsiębiorstwa, wszelkich towarów i usług do użytku osobistego.
Art. 34.
Zasady wykorzystania przez polskie podmioty gospodarcze należnych im dochodów z działalności
przedsiębiorstw określają odrębne przepisy.
Rozdział 6
Dzierżawa nieruchomości
Art. 35.
1.
Przedsiębiorstwa mogą dzierżawić nieruchomości państwowe.
2.
Przekazywanie przedsiębiorstwom nieruchomości państwowych w dzierżawę następuje na
zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Art. 36.
1.
Zagraniczny właściciel przedsiębiorstwa może uzyskać zezwolenie na dzierżawę nieruchomości
przeznaczonych do użytku osobistego, na zasadach obowiązujących obywateli polskich.
Wydatki z tego tytułu mogą być finansowane z dochodów uzyskanych z prowadzonej w Polsce
działalności gospodarczej.
2.
Minister Administracji i Gospodarki Przestrzennej, w porozumieniu z właściwymi ministrami,
określa szczegółowe zasady i warunki wydawania zezwoleń, o których mowa w ust. 1.
Rozdział 7
Przepisy szczególne, przejściowe i końcowe
Art. 37.
Sprawy rozwiązania i likwidacji przedsiębiorstwa z udziałem zagranicznym określa akt
założycielski, z zachowaniem przepisów Kodeksu cywilnego i Kodeksu handlowego.
Art. 38.
W wypadku likwidacji przedsiębiorstwa z udziałem zagranicznym polskim podmiotom gospodarczym
będącym udziałowcami likwidowanego przedsiębiorstwa przysługuje pierwszeństwo zakupu
praw i rzeczy stanowiących majątek przedsiębiorstwa, pozostałych po zaspokojeniu lub
zabezpieczeniu wierzycieli przedsiębiorstwa.