Ustawa Budżetowa na Rok 1985z dnia 28 grudnia 1984 r.
Spis treści
- Treść ustawy
- Załącznik nr 1 - Budżet na rok 1985 w układzie resortowym
- Załącznik nr 2 - Stawki procentowe nauczania udziałów w dochodach budżetu centralnego oraz dotacje ogólne dla budżetów terenowych
- Załącznik nr 3 - Dochody budżetów wojewódzkich z podatku od płac oraz udziały w dochodach budżetu centralnego
- Załącznik nr 4 - Tabela etatów administracji państwowej objętej budżetem centralnym, wymiaru sprawiedliwości i prokuratury oraz administracji państwowej objętej budżetami terenowymi
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Ustala się dochody budżetu państwa w wysokości 3.692.801.601 tys. zł
z tego:
1)
wpłaty przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 2.947.429.905 tys. zł
2)
wpłaty instytucji finansowych i ubezpieczeniowych 39.531.187 tys. zł
3)
składki na ubezpieczenia społeczne 364.425.700 tys. zł
4)
wpłaty jednostek świadczących usługi socjalne i kulturalne 22.539.195 tys. zł
5)
wpłaty jednostek administracji państwowej, wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, bezpieczeństwa
publicznego i obrony narodowej 23.644.939 tys. zł
6)
podatki i opłaty od gospodarki nie uspołecznionej 83.847.100 tys. zł
7)
podatki i opłaty od ludności 58.400.400 tys. zł
8)
pozostałe dochody 65.083.175 tys. zł
9)
lokata w budżecie pozostałości środków Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej
57.000.000 tys. zł
10)
dochody nie rozdzielone na poszczególne działy i tytuły 30.900.000 tys. zł
2.
Ustala się wydatki budżetu państwa w wysokości 3.980.607.876 tys. zł
z tego:
1)
finansowanie przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 1.529.925.367 tys. zł
2)
nauka 31.284.901 tys. zł
3)
oświata i wychowanie 375.147.900 tys. zł
4)
kultura i sztuka 55.669.960 tys. zł
5)
ochrona zdrowia, opieka społeczna, kultura fizyczna i sport oraz turystyka i wypoczynek
418.452.874 tys. zł
6)
ubezpieczenia społeczne 343.545.127 tys. zł
7)
obrona narodowa 288.745.262 tys. zł
8)
administracja, wymiar sprawiedliwości, prokuratura i bezpieczeństwo publiczne 200.370.513 tys. zł
9)
pozostałe wydatki bieżące 111.890.332 tys. zł
10)
wydatki celowe nie rozdzielone na działy i województwa 56.059.120 tys. zł
11)
wydatki na inwestycje i remonty kapitalne 539.516.520 tys. zł
12)
rezerwa Rady Ministrów 30.000.000 tys. zł
3.
Saldo zmian dochodów i wydatków budżetu państwa w związku ze zmianą cen zaopatrzeniowych
i detalicznych wynosi 149.800.000 tys. zł
4.
Niedobór budżetu wynosi 138.006.275 tys. zł
5.
Upoważnia się Ministra Finansów do zaciągnięcia w Narodowym Banku Polskim kredytu
na pokrycie niedoboru budżetu.
6.
Jeżeli przebieg realizacji budżetu państwa wskazywałby na przekroczenie niedoboru,
o którym mowa w ust. 4, Rada Ministrów podejmie działania zmierzające do wygospodarowania
odpowiednich dochodów oraz wdrożenia stosownych programów oszczędnościowych w zakresie
wydatków budżetowych. W tym wypadku upoważnia się Radę Ministrów także do dokonania
zmiany wielkości dotacji ogólnej dla budżetów terenowych.
7.
Przychody zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych, środków specjalnych, funduszów
celowych i państwowych jednostek organizacyjnych, których gospodarka finansowa jest
prowadzona na zasadach ustalonych na podstawie art. 13 ustawy z dnia 3 grudnia 1984 r. - Prawo budżetowe - objęte budżetem państwa - wynoszą 1.495.863.836 tys. zł, w tym dotacje z budżetu
305.559.917 tys. zł oraz rozchody wynoszą 1.342.119.696 tys. zł, w tym nadwyżki do
przekazania na rzecz budżetu 58.696.345 tys. zł.
Art. 2.
1.
Ustala się w zakresie budżetu centralnego:
dochody w wysokości 3.349.133.353 tys. zł
wydatki w wysokości 3.636.939.628 tys. zł
w tym:
rezerwę Rady Ministrów w wysokości 30.000.000 tys. zł
zgodnie ze szczegółowym podziałem ustalonym w załączniku nr 1.
2.
Przychody zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych, środków specjalnych, funduszów
celowych i państwowych jednostek organizacyjnych, których gospodarka finansowa jest
prowadzona na zasadach ustalonych na podstawie art. 13 Prawa budżetowego - objęte
budżetem centralnym - wynoszą 1.206.259.585 tys. zł, w tym dotacje z budżetu 211.205.222
tys. zł oraz rozchody wynoszą 1.040.673.876 tys. zł, w tym nadwyżki do przekazania
na rzecz budżetu 58.269.726 tys. zł.
Art. 3.
1.
Ustala się dla budżetów wojewódzkich na 1985 r.:
1)
udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane w stosunku procentowym do wartości
sprzedaży detalicznej towarów i usług przez jednostki gospodarki uspołecznionej objęte
planem centralnym i terenowym w wysokości 355.759.435 tys. zł
2)
dotacje ogólne w wysokości 120.127.544 tys. zł
zgodnie z załącznikami nr 2 i 3.
2.
Kwoty dochodów własnych budżetów wojewódzkich z udziału w dochodach budżetu centralnego
oraz części podatku od płac, stanowiące podstawę do rozliczeń, o których mowa w art.
21 i 95 Prawa budżetowego, określone są w załączniku nr 3.
Art. 4.
1.
Ustala się dla przedsiębiorstw państwowych i organizacji spółdzielczych ogólną kwotę
dotacji przedmiotowych na finansowanie produkcji wyrobów i świadczenia usług sprzedawanych
odbiorcom krajowym w wysokości 689.797.216 tys. zł.
2.
Upoważnia się Radę Ministrów do zwiększenia kwoty określonej w ust. 1 w ramach ogólnej
kwoty wydatków ustalonych w niniejszej ustawie.
3.
Rada Ministrów określi grupy wyrobów i usług dotowanych z budżetu.
4.
Minister Finansów ustali stawki dotacji do wyrobów i usług, o których mowa w ust.
3, oraz może dokonywać w odpowiednich częściach budżetu zmiany kwot dotacji w ramach
ogólnej kwoty określonej w ust. 1.
Art. 5.
1.
Kwoty dotacji ogólnej oraz stawki procentowe naliczania udziałów w dochodach budżetu
centralnego, określone w załączniku nr 2, są wiążące dla wojewódzkich rad narodowych.
2.
Kwoty dotacji ogólnych oraz udziałów w dochodach własnych budżetów terenowych, wynikające
z uchwał budżetowych wojewódzkich rad narodowych, są wiążące dla rad narodowych stopnia
podstawowego.
Art. 6.
Ustala się etaty:
1)
dla administracji państwowej objętej budżetem centralnym, wymiaru sprawiedliwości
i prokuratury,
2)
dla administracji państwowej objętej budżetami terenowymi
zgodnie z załącznikiem nr 4.
Art. 7.
Rada Ministrów ustali maksymalną wysokość pomocy z budżetu w spłacie kredytu bankowego
na określone inwestycje centralne lub inwestycje przedsiębiorstw, który może być przyznany
w 1985 r. pomimo braku zdolności do spłaty całego kredytu ze środków funduszu rozwoju
kredytobiorcy.
Art. 8.
1.
Wielkość dotacji podmiotowych udzielanych przedsiębiorstwom państwowym w 1985 r. ulega
pomniejszeniu o stan funduszu rezerwowego według stanu na dzień 31 grudnia 1984 r.
2.
Przy określaniu wielkości dotacji przedmiotowych do wyrobów i usług oraz środków na
finansowanie inwestycji, Minister Finansów może uwzględnić zaangażowanie części środków
zgromadzonych na funduszu rezerwowym, nie więcej jednak niż 50% stanu tego funduszu
na dzień 31 grudnia 1984 r. W tym wypadku środki funduszu rezerwowego mogą być przeznaczone
na cele określone w zdaniu poprzedzającym.
Art. 9.
1.
Przedsiębiorstwa państwowe podejmujące w 1985 r. inwestycje, które polegają na budownictwie
obejmującym obiekty kubaturowe, są zobowiązane do wpłacania kaucji, z wyjątkiem wypadków
określonych w ust. 2 i 3.
2.
Przedsiębiorstwo nie wpłaca kaucji od:
1)
inwestycji podejmowanych w celu:
a)
ochrony zdrowia - w zakresie, który określi Minister Zdrowia i Opieki Społecznej,
b)
ochrony środowiska - w zakresie, który określi Minister - Kierownik Urzędu Ochrony
Środowiska i Gospodarki Wodnej,
c)
poprawy bezpieczeństwa i higieny pracy - w zakresie, który określi Minister Pracy,
Płac i Spraw Socjalnych;
2)
inwestycji mieszkaniowych wraz z obiektami infrastruktury osiedlowej,
3)
inwestycji polegających na budowie piekarni, obiektów handlowych i usługowych, magazynów
składowych i przechowalni w punktach skupu i przemyśle rolno-spożywczym, a także w
portach,
4)
inwestycji polegających na budowie central telefonicznych oraz obiektów produkcyjno-remontowych
zakładów naprawczych taboru kolejowego,
5)
inwestycji realizowanych z zastosowaniem systemowych ulg inwestycyjnych w podatku
dochodowym, określonych w przepisach wykonawczych do ustawy o opodatkowaniu jednostek
gospodarki uspołecznionej, oraz inwestycji podejmowanych po przyznaniu ulgi indywidualnej
w tym podatku,
6)
w części nakładów inwestycyjnych finansowanych z funduszów celowych, tworzonych wyłącznie
z wpłat od ludności,
7)
inwestycji finansowanych z udziałem dotacji budżetowej.
3.
Rada Ministrów może określić inne inwestycje niż wymienione w ust. 2, od których przedsiębiorstwa
nie wpłacają kaucji, oraz wypadki, w których cofa się zwolnienie od wpłaty kaucji
z powodu realizacji inwestycji niezgodnie z celami stanowiącymi podstawę przyznania
ulgi podatkowej lub dotacji z budżetu.
4.
Wysokość kaucji wynosi 20% wartości kosztorysowej budynków, jeżeli inwestycja jest
zgodna z preferowanymi celami gospodarczymi, których wykaz ustali Przewodniczący Komisji
Planowania przy Radzie Ministrów. Wysokość kaucji od pozostałych inwestycji wynosi
50% wartości kosztorysowej budynków.
5.
Przedsiębiorstwo wpłaca kaucję ze środków funduszu rozwoju, z zastrzeżeniem ust. 6.
6.
Jeżeli przedsiębiorstwo podejmuje zakładową inwestycję socjalną, finansowaną ze środków
zakładowego funduszu socjalnego lub z innych środków, z wyjątkiem środków funduszu
rozwoju, wpłaca kaucję ze środków zakładowego funduszu socjalnego.
7.
Przedsiębiorstwo wpłaca kaucję na nie oprocentowany rachunek, otwierany na jego wniosek
w oddziale banku właściwym dla przedsiębiorstwa, najpóźniej w ostatnim dniu kwartału
poprzedzającego kwartał, w którym ma być rozpoczęta inwestycja. Jeżeli inwestycja
ma być rozpoczęta w I kwartale 1985 r. przedsiębiorstwo wpłaca kaucję do dnia 20 stycznia
1985 r.
8.
Bank zwraca kaucję przedsiębiorstwu, na jego wniosek, w ciągu trzech miesięcy od dnia
przekazania inwestycji do eksploatacji, a jeżeli przedsiębiorstwo planowało, że w
wyniku inwestycji nastąpi wzrost wielkości produkcji lub usług - w ciągu trzech miesięcy
od planowanego terminu osiągnięcia projektowanej zdolności produkcyjnej lub usługowej,
z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 9. Przedsiębiorstwo wraz z wnioskiem o
zwrot kaucji przedstawia bankowi udokumentowane oświadczenie potwierdzające dotrzymanie
warunków.
9.
Warunkiem zwrotu kaucji jest nieprzekroczenie:
1)
ustalonych przed rozpoczęciem inwestycji:
a)
terminu przekazania inwestycji do eksploatacji,
b)
terminu osiągnięcia pełnej projektowanej zdolności produkcyjnej lub usługowej,
2)
określonej w założeniach techniczno-ekonomicznych lub dokumentacji jednostadiowej
wielkości zatrudnienia.
10.
W razie niedotrzymania któregokolwiek z warunków określonych w ust. 9, kaucja podlega
przekazaniu:
1)
na dochody budżetu centralnego, jeżeli organem założycielskim przedsiębiorstwa jest
naczelny lub centralny organ administracji państwowej,
2)
na dochody właściwego budżetu wojewódzkiego, jeżeli organem założycielskim przedsiębiorstwa
jest terenowy organ administracji państwowej.
11.
Bank przekazuje kaucję na dochody budżetowe na podstawie decyzji izby skarbowej właściwej
dla siedziby przedsiębiorstwa. Izba skarbowa wydaje decyzję w ciągu dwóch tygodni
od dnia otrzymania z banku zawiadomienia o niedotrzymaniu przez przedsiębiorstwo warunków
zwrotu kaucji. Od decyzji izby skarbowej przedsiębiorstwo może odwołać się do Ministra
Finansów w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia decyzji.
12.
Bank przekazuje kaucję na dochody budżetowe po upływie trzech tygodni od dnia otrzymania
decyzji izby skarbowej, a jeżeli przedsiębiorstwo odwołało się - od dnia otrzymania
decyzji nie uwzględniającej odwołania.
13.
Przepisy ust. 1-12 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 14 i 15, do:
1)
inwestycji zrzeszeń przedsiębiorstw i innych organizacji grupujących przedsiębiorstwa
państwowe,
2)
inwestycji przedsiębiorstw mieszanych, utworzonych przez przedsiębiorstwa państwowe,
3)
inwestycji spółek handlowych, w których Skarb Państwa albo jednostki gospodarki uspołecznionej
mają udział wynoszący ponad 50% kapitału zakładowego,
4)
inwestycji spółdzielni i ich związków, z tym że kaucji nie pobiera się również od
inwestycji spółdzielni niewidomych oraz spółdzielni inwalidów i inwestycji finansowanych
z funduszu rehabilitacji inwalidów,
5)
inwestycji jednostek gospodarczych organizacji społecznych.
14.
Kaucje od inwestycji wymienionych w ust. 13 są wpłacane ze środków właściwych funduszów
inwestorów, z których mają być finansowane te inwestycje.
15.
Jeżeli nie został dotrzymany którykolwiek z warunków określonych w ust. 9, kaucja
wpłacona:
1)
od inwestycji, o których mowa w ust. 13 pkt 3 i 5, podlega przekazaniu na dochody
budżetu centralnego,
2)
od inwestycji, o których mowa w ust. 13 pkt 4, podlega przekazaniu na fundusz właściwego
centralnego związku spółdzielczego służący finansowaniu inwestycji.
Art. 10.
Przedsiębiorstwa państwowe mogą przekazywać wolne środki z funduszu rozwoju na finansowanie
inwestycji innych przedsiębiorstw państwowych, które są kontynuowane lub podejmowane
w celu rozpoczęcia albo zwiększenia produkcji wyrobów lub usług potrzebnych dla przedsiębiorstw
przekazujących środki. Środki te mogą być przekazywane bezzwrotnie lub w formie pożyczek
podlegających zwrotowi z funduszu rozwoju. Warunki przekazywania środków, w tym również
wysokość ewentualnego oprocentowania, są określane w umowach zawieranych między zainteresowanymi
przedsiębiorstwami.
Art. 11.
Przedsiębiorstwa komunalnej gospodarki mieszkaniowej wykonujące zarząd państwowymi
zasobami lokalowymi dokonują w roku 1985 odpisów na fundusz remontów w wysokości 1%
od wartości początkowej budynków.
Art. 12.
1.
Rozliczenia między jednostkami gospodarki uspołecznionej z tytułu przejęcia - przekazania
majątku trwałego w związku ze zmianą struktury gospodarki są dokonywane według wartości
ustalonej po cenach umownych, nie wyższych jednak niż faktyczne ceny zakupu w okresie
ich nabycia, zmniejszonej o umorzenia. Obliczona w ten sposób wartość majątku trwałego
podlega zwiększeniu o ewentualne nakłady inwestycyjne w tym majątku, przeszacowaniu
według obowiązujących zasad i zmniejszeniu o umorzenia.
2.
Jeżeli przejęciu - przekazaniu podlega majątek nabyty nieodpłatnie, przejęcie - przekazanie
następuje nieodpłatnie z wyjątkiem poniesionych nakładów inwestycyjnych w tym majątku,
przeszacowanych według obowiązujących zasad, zmniejszonych o umorzenia.
Art. 13.
Z zysku Narodowego Banku Polskiego osiągniętego w 1985 r. nie uzupełnia się funduszów
statutowego i rezerwowego Narodowego Banku Polskiego za rok 1985.
Art. 14.
1.
Jednostki gospodarki uspołecznionej wymienione w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki
uspołecznionej , z wyjątkiem określonych w ust. 4, dokonają w 1985 r. dodatkowej wpłaty podatku dochodowego
w wysokości 5% podstawy opodatkowania, określonej w art. 35 ust. 1 tej ustawy.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy:
1)
jednostek gospodarki uspołecznionej całkowicie zwolnionych od podatku dochodowego,
2)
przedsiębiorstw państwowych „Polskie Koleje Państwowe” i Państwowej Komunikacji Samochodowej
w zakresie przewozów osobowych,
3)
spółdzielni inwalidów,
4)
spółdzielni mleczarskich oraz zakładów mleczarskich prowadzonych przez związki tych
spółdzielni,
5)
państwowych przedsiębiorstw przemysłu terenowego i spółdzielni pracy, w których usługi
bytowe, dozoru mienia i działalność nakładcza stanowią ponad 90% ogólnej wartości
sprzedaży produkcji i usług.
3.
W jednostkach gospodarki uspołecznionej świadczących usługi bytowe, dozoru mienia
i prowadzących działalność nakładczą, nie wymienionych w ust. 2 pkt 5, zysk z tej
działalności wyłącza się z podstawy obliczenia dodatkowej wpłaty podatku dochodowego,
o której mowa w ust. 1, a w wypadku gdy nie jest to możliwe, wyłącza się tę część
zysku, która na podstawie odrębnych przepisów stanowi ulgę w opodatkowaniu podatkiem
dochodowym z tytułu świadczenia usług.
4.
Jednostki uspołecznione handlu zagranicznego, w tym spółki prawa handlowego, uiszczają
w 1985 r. podatek dochodowy w wysokości 75% podstawy opodatkowania. Jednostkom tym
przysługuje ulga w podatku dochodowym do wysokości 8% podstawy opodatkowania pod warunkiem
przekazania równowartości tej ulgi na wyodrębniony rachunek bankowy, którym dysponuje
Minister Handlu Zagranicznego w porozumieniu z Ministrem Finansów na inwestycje służące
potrzebom eksportu i jego rozwoju w gospodarce narodowej.
Art. 15.
Przepisy ustawy dotyczące:
1)
wojewódzkich rad narodowych stosuje się również do rad narodowych miast: stołecznego
Warszawy, Krakowa i Łodzi,
2)
wojewodów stosuje się również do prezydentów miast: stołecznego Warszawy, Krakowa
i Łodzi.
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1985 r.