Ustawaz dnia 12 lipca 1984 r.zmieniająca ustawę o pracownikach urzędów państwowych
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Urzędnik państwowy mianowany podlega okresowym ocenom kwalifikacyjnym. Oceny dokonuje
kierownik urzędu, w którym urzędnik jest zatrudniony, biorąc pod uwagę opinię bezpośredniego
przełożonego i przedstawicielstwa pracowniczego. Dla dokonania tej czynności kierownik
urzędu może powołać komisję.
”
;
2)
w art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Urzędnikowi państwowemu za pracę wykonywaną na polecenie przełożonego poza normalnymi
godzinami pracy przysługuje według jego wyboru wynagrodzenie lub wolny czas, z tym
że wolny czas może być udzielony w okresie bezpośrednio poprzedzającym urlop wypoczynkowy
lub po jego zakończeniu.
”
;
3)
w rozdziale 3 po art. 30 dodaje się art. 301 w brzmieniu:
„
Art. 301.
Do urzędników państwowych zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy nie stosuje
się przepisów art. 4, 7 i 27 ust. 2.
”
;
4)
w art. 48 w ust. 1 w pkt 2 po wyrazach „Kancelarii Rady Państwa” dodaje się wyrazy „Sądu Najwyższego,”;
5)
po art. 49 dodaje się art. 491 w brzmieniu:
„
Art. 491.
Uprawnienie, o którym mowa w art. 25 ust. 2, przysługuje także w wypadku, gdy stosunek
pracy na stanowisku odpowiadającym stanowisku urzędnika państwowego ustał przed dniem
wejścia w życie ustawy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę.
”
Art. 2.
W ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o Sądzie Najwyższym , w art. 47 wyrazy „dla członków Biura Orzecznictwa oraz dla innych pracowników tego Sądu” zastępuje się wyrazami „oraz członków Biura Orzecznictwa tego Sądu”.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.