Ustawa budżetowa na rok 1983 z dnia 29 grudnia 1982 r.

Art. 1.

1.

Ustala się dochody budżetu Państwa w wysokości 2.484.497.704 tys. zł

z tego:

1)

wpłaty przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 1799.339.762 tys. zł

2)

wpłaty instytucji finansowych i ubezpieczeniowych 59.178.806 tys. zł

3)

składki na ubezpieczenia społeczne 115.054.900 tys. zł

4)

wpłaty jednostek świadczących usługi socjalne i kulturalne 15.159.246 tys. zł

5)

wpłaty jednostek administracji państwowej, wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, bezpieczeństwa publicznego i obrony narodowej 15.798.530 tys. zł

6)

podatki i opłaty od gospodarki nie uspołecznionej 26.340.700 tys. zł

7)

podatki i opłaty od ludności 20.006.800 tys. zł

8)

pozostałe dochody 81.018.960 tys. zł

9)

lokata w budżecie pozostałości środków Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej 30.000.000 tys. zł

10)

dochody nie rozdzielone na poszczególne działy, tytuły i województwa 322.600.000 tys. zł

2.

Ustala się wydatki budżetu 2.635.857.550 tys. zł

z tego:

1)

finansowanie przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 1.071.309.106 tys. zł

2)

nauka 28.029.597 tys. zł

3)

oświata i wychowanie 233.470.789 tys. zł

4)

kultura i sztuka 38.410.503 tys. zł

5)

ochrona zdrowia, opieka społeczna, kultura fizyczna i sport oraz turystyka i wypoczynek 263.762.015 tys. zł

6)

ubezpieczenia społeczne 296.074.240 tys. zł

7)

obrona narodowa 191.119.053 tys. zł

8)

administracja, wymiar sprawiedliwości, prokuratura i bezpieczeństwo publiczne 123.374.946 tys. zł

9)

pozostałe wydatki bieżące 19.051.236 tys. zł

10)

wydatki celowe nie rozdzielone na działy i województwa 28.711.487 tys. zł

11)

wydatki na inwestycje i remonty kapitalne 317.544.578 tys. zł

12)

rezerwa Rady Ministrów 25.000.000 tys. zł

3.

Niedobór budżetu wynosi 151.359.846 tys. zł.

4.

Upoważnia się Ministra Finansów do zaciągnięcia w Narodowym Banku Polskim kredytu na pokrycie niedoboru budżetu.

5.

Jeżeli przebieg realizacji budżetu Państwa wskazywałby na przekroczenie niedoboru, o którym mowa w ust. 3, Rada Ministrów podejmie działania zmierzające do wygospodarowania odpowiednich dochodów oraz wdrożenia stosownych programów oszczędnościowych w zakresie wydatków budżetowych. W tym wypadku upoważnia się Radę Ministrów także do dokonania zmiany wielkości środków wyrównawczych dla budżetów terenowych.

Art. 2.

Ustala się w zakresie budżetu centralnego:

dochody w wysokości 2.321.913.961 tys. zł

wydatki w wysokości 2.473.273.807 tys. zł

w tym:

rezerwę Rady Ministrów w wysokości 25.000.000 tys. zł

zgodnie ze szczegółowym podziałem ustalonym w załączniku nr 1.

Art. 3.

1.

Ustala się w zakresie budżetów terenowych na 1983 r.:

-

udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane w stosunku procentowym do wartości sprzedaży detalicznej towarów i usług przez jednostki gospodarki uspołecznionej w wysokości 1.250.286.454 tys. zł
-

dotacje celowe w wysokości 159.529.209 tys. zł
w tym:
dotacja celowa na inwestycje w wysokości 123.208.400 tys. zł
-

dotacje wyrównawcze w wysokości 30.236.258 tys. zł

zgodnie z załącznikiem nr 2.

2.

Kwoty dochodów własnych budżetów terenowych z części podatku od płac stanowiące podstawę do rozliczeń, o których mowa w art. 9 ust. 2 lub w ust. 3, określone są w załączniku nr 3.

3.

Minister Finansów ustali zasady naliczania udziałów oraz przekazywania z budżetu centralnego dotacji, o których mowa w ust. 1.

Art. 4.

1.

Ustala się dla przedsiębiorstw państwowych i organizacji spółdzielczych ogólną kwotę dotacji przedmiotowych na finansowanie produkcji wyrobów i świadczenia usług sprzedawanych odbiorcom krajowym w wysokości 441.078 mln zł.

2.

Upoważnia się Radę Ministrów do zwiększenia kwoty określonej w ust. 1 w ramach ogólnej kwoty wydatków ustalonych w niniejszej ustawie.

3.

Rada Ministrów określi grupy wyrobów i usług dotowanych z budżetu.

4.

Minister Finansów ustali stawki dotacji do wyrobów i usług, o których mowa w ust. 3, oraz dokona w odpowiednich częściach budżetu zmiany kwot dotacji, dostosowując je do ogólnej kwoty określonej w ust. 1.

Art. 5.

1.

Dodatkowe kredyty zwiększające ogólną kwotę wydatków ustalonych w niniejszej ustawie mogą być uchwalone przez Sejm.

2.

Przeniesienia kredytów między częściami i działami budżetu centralnego mogą być dokonywane z rezerw budżetowych oraz w wypadkach przewidzianych w art. 4 ust. 2 i art. 18.

Art. 6.

Ustala się etaty:

-

dla administracji państwowej objętej budżetem centralnym, wymiaru sprawiedliwości i prokuratury,
-

dla administracji państwowej objętej budżetami terenowymi,

zgodnie z załącznikiem nr 4.

Art. 7.

1.

Dochodami własnymi budżetów terenowych są:

1)

wpłaty przedsiębiorstw terenowych, spółdzielni zrzeszonych w Centralnym Związku Spółdzielczości Pracy i Biura Handlu Zagranicznego Centralnego Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego „Locum”, z wyłączeniem podatku od płac oraz innych wpłat, które z mocy odrębnych przepisów stanowią dochody budżetu centralnego,

2)

opłaty za świadczenia i usługi wykonywane przez jednostki budżetowe podporządkowane radom narodowym oraz pobierane przez te jednostki i urzędy terenowych organów administracji państwowej dochody o charakterze administracyjnym i majątkowym, z wyjątkiem opłat za świadczenia społecznych zakładów służby zdrowia udzielane cudzoziemcom dewizowym i dochodów ze sprzedaży administrowanych przez Narodowy Bank Polski depozytów rzeczowych, stanowiących dochód budżetu centralnego,

3)

wpłaty podporządkowanych radom narodowym zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych oraz jednostek budżetowych w zakresie działalności finansowanej w formie środków specjalnych,

4)

wpływy z grzywien i kar orzeczonych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, w postępowaniu karnym skarbowym oraz w szczególnych postępowaniach administracyjnych, w których organami orzekającymi są terenowe organy administracji państwowej lub wojewódzkie (miejskie w miastach stopnia wojewódzkiego) komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej.

2.

Dochodami własnymi budżetów terenowych stopnia podstawowego, poza dochodami wymienionymi w ust. 1, są:

1)

podatek od nieruchomości od jednostek gospodarczych; podatek pobierany jest według miejsca położenia nieruchomości,

2)

podatek gruntowy, z wyjątkiem części podlegającej przekazaniu na Fundusz Rozwoju Rolnictwa,

3)

wpłaty na rzecz Państwowego Funduszu Ziemi oraz opłaty: melioracyjna, elektryfikacyjna i za budowę urządzeń wodnych,

4)

podatki obrotowy i dochodowy od osób fizycznych i osób prawnych nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej, z wyjątkiem podatków od osób fizycznych i prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą oraz od zagranicznych podmiotów gospodarczych, prowadzących działalność gospodarczą na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,

5)

podatki: od wynagrodzeń, wyrównawczy, od spadków i darowizn oraz podatki i opłaty pobierane na podstawie przepisów o niektórych podatkach i opłatach terenowych,

6)

opłata skarbowa,

7)

inne opłaty, poza wymienionymi w pkt 3, 5 i 6, pobierane przez jednostki organizacyjne podporządkowane radom narodowym stopnia podstawowego i przez urzędy terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego,

8)

podatek dochodowy od banków spółdzielczych,

9)

podatek scalony od kółek rolniczych, spółdzielni kółek rolniczych i innych jednostek organizacyjnych zrzeszonych w Krajowym Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych oraz rolniczych spółdzielni produkcyjnych zrzeszonych w Centralnym Związku Rolniczych Spółdzielni Produkcyjnych,

10)

podatki od organizacji społecznych innych niż jednostki spółdzielcze i kółka rolnicze, z wyjątkiem podatku od płac,

11)

podatek scalony i inne wpłaty pobierane od spółek wodnych i ich związków, z wyjątkiem podatku od płac,

12)

wpływy ze spłat zaległości zniesionych podatków oraz należności z nimi zrównanych, jeżeli stanowiły dochody budżetów terenowych przed ich zniesieniem.

3.

Dochodami własnymi budżetów województw, poza dochodami wymienionymi w ust. 1, są:

1)

wpłaty 70% podatku od płac,

2)

wpłaty z zysku powszechnych kas oszczędności w wysokości 0,5% stanu wkładów oszczędnościowych zgromadzonych na koniec roku,

3)

podatek obrotowy od przedsiębiorstw prowadzących gry losowe, rozliczających się z budżetami terenowymi,

4)

inne opłaty, poza wymienionymi w ust. 1 pkt 2, pobierane przez jednostki organizacyjne podporządkowane wojewódzkim radom narodowym i przez urzędy terenowych organów administracji państwowej stopnia wojewódzkiego.

4.

Dochodami budżetów województw są również udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane w stosunku procentowym do wartości sprzedaży detalicznej towarów i usług przez jednostki gospodarki uspołecznionej objęte planem centralnym i terenowym.

5.

Wojewódzka rada narodowa może ustalać udziały lub wpłaty wyrównawcze:

1)

budżetów terenowych stopnia podstawowego w dochodach wymienionych w ust. 3 pkt 1-3 oraz w ust. 4,

2)

budżetu wojewódzkiego w dochodach budżetów terenowych stopnia podstawowego.

6.

Jeżeli w miastach stopnia wojewódzkiego pobór niektórych dochodów skoncentrowany jest w jednym organie podatkowym, rada narodowa tego miasta może ustalić udziały w tych dochodach budżetów innych dzielnic oraz budżetu miasta stopnia wojewódzkiego.

7.

W wypadku gdy pobór podatków i opłat z obszaru działania kilku jednostek administracyjnych stopnia podstawowego jest skoncentrowany w jednej z tych jednostek, organ pobierający przekazuje pobrane kwoty na dochód właściwych budżetów terenowych. Wojewódzka rada narodowa może ustanowić zasadę rozliczeń pobranych podatków i opłat w formie odpowiednich udziałów poszczególnych jednostek administracyjnych w pobranych kwotach.

Art. 8.

Dochody budżetowe nie będąca dochodami budżetów terenowych są dochodami budżetu centralnego.

Art. 9.

1.

Minister Finansów ustali dla budżetów województw w terminie do dnia 31 stycznia 1983 r. wysokość stawek procentowych dochodów, o których mowa w art. 7 ust. 4, oraz zasady pobierania tych dochodów.

2.

W wypadku nieosiągnięcia dochodów, o których mowa w art. 7 ust. 4, w kwotach ustalonych w załączniku nr 2 oraz dochodów własnych z tytułu części podatku od płac określonych w załączniku nr 3, Minister Finansów wyrówna z budżetu centralnego powstały niedobór do wysokości 99% tych kwot.

3.

W wypadku osiągnięcia dochodów ze źródeł określonych w art. 7 ust. 4 oraz dochodów własnych z tytułu części podatku od płac w kwotach wyższych niż ustalono w załączniku nr 2 i 3, nadwyżka w granicach 1% tych kwot pozostaje w budżecie terenowym.

Art. 10.

1.

Terenowe organy administracji państwowej wprowadzą w uchwalonych budżetach terenowych zmiany wynikające z ustawy budżetowej.

2.

Kwoty określone w załączniku nr 2 i 3 są dla budżetów województw wiążące.

3.

Kwoty dotacji celowych na inwestycje, innych dotacji celowych i dotacji wyrównawczych, udziałów w dochodach własnych budżetów terenowych oraz kwoty wpłat wyrównawczych wynikające z uchwał budżetowych wojewódzkich rad narodowych są wiążące dla budżetów terenowych stopnia podstawowego.

4.

W budżetach terenowych źródłem pokrycia wydatków może być również nadwyżka budżetowa z lat ubiegłych, z uwzględnieniem przepisu art. 14 ust. 1.

5.

Decyzje w sprawie zmian, o których mowa w ust. 1, powinny być przedłożone radom narodowym na najbliższej sesji.

Art. 11.

W budżetach terenowych tworzy się rezerwę budżetową na wydatki nieprzewidziane w wysokości nie niższej niż 0,5% kwoty wydatków bieżących.

Art. 12.

1.

Terenowe organy administracji państwowej obowiązane są czuwać bieżąco nad zachowaniem równowagi budżetowej, zapewniać terminową realizację dochodów oraz zapobiegać wydatkom, które przekraczałyby kwotę osiągniętych dochodów i środków terenowego funduszu zasobowego.

2.

Minister Finansów, w porozumieniu z Prezesem Narodowego Banku Polskiego, ustali częstotliwość bankowej kontroli zachowania równowagi budżetów terenowych.

Art. 13.

1.

W wypadku uruchomienia obiektów i urządzeń w terminie późniejszym niż planowano, środki przewidziane w budżetach terenowych na 1983 r. na realizację zadań w tych obiektach i urządzeniach podlegają odpowiedniemu zmniejszeniu, a kwota, o którą zmniejsza się środki, podlega przekazaniu do końca grudnia 1983 r. do budżetu centralnego.

2.

Rodzaje obiektów (urządzeń) i zasady rozliczeń, o których mowa w ust. 1, określi Minister Finansów.

Art. 14.

1.

Z nadwyżki budżetu terenowego osiągniętej w 1982 r.:

1)

zwraca się do budżetu centralnego środki z tytułu nie wykorzystanych dotacji celowych, z wyjątkiem dotacji celowej na remonty bieżące prywatnych domów czynszowych, która pozostaje do wykorzystania w roku 1983 zgodnie z jej przeznaczeniem,

2)

dokonuje się odpisu na terenowy fundusz zasobowy w wysokości czwartej części zrealizowanych ponadplanowych dochodów, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2. 2. Rady narodowe dysponują pozostałą częścią nadwyżki budżetu terenowego, przeznaczając ją na finansowanie dodatkowych potrzeb gospodarczych, socjalnych i kulturalnych oraz innych potrzeb terenowych.

Art. 15.

1.

Terenowy fundusz zasobowy stanowi rezerwę kasową budżetu terenowego i brany jest pod uwagę przy okresowym sprawdzaniu zachowania równowagi budżetowej.

2.

Wysokość funduszu zasobowego w relacji procentowej do wydatków bieżących ustala rada narodowa.

3.

Terenowy fundusz zasobowy może być przeznaczony na:

1)

pokrycie niedoboru budżetu terenowego na koniec roku,

2)

pierwsze wyposażenia przedsiębiorstw terenowych i zakładów (brygad) remontowo-budowlanych oraz pokrycie niedoborów środków obrotowych tych jednostek,

3)

udzielanie zwrotnych zasiłków kasowych zakładom budżetowym i gospodarstwom pomocniczym.

4.

Fundusz zasobowy województwa może być przeznaczony ponadto na udzielanie w ciągu roku zwrotnych zasiłków kasowych budżetom terenowym stopnia podstawowego oraz na pokrycie niedoborów tych budżetowi jeżeli nie mogą ona być wyrównane z ich funduszów zasobowych.

5.

Rada Narodowa może ustalić dolną granicę funduszu zasobowego w relacji do wydatków bieżących, poniżej której poziom funduszu nie może być zmniejszany.

6.

O przeznaczeniu terenowego funduszu zasobowego na pokrycie niedoborów budżetowych oraz na cele określone w ust. 3 pkt 2 decyduje właściwa rada narodowa, a o udzieleniu z tego funduszu zwrotnych zasiłków kasowych - terenowy organ administracji państwowej.

Art. 16.

Rada narodowa ustala zakres i terminy składania przez terenowy organ administracji państwowej informacji o zmianach w budżecie.

Art. 17.

Naruszeniem dyscypliny budżetowej, oprócz wypadków określonych w art. 84 ust. 2 Prawa budżetowego, jest:

1)

nierzetelne prowadzenie ewidencji księgowej, składanie nierzetelnych sprawozdań finansowych lub nieterminowe składanie tych sprawozdań,

2)

utrzymywanie nadmiernych lub niezagospodarowanie zbędnych zapasów,

3)

przekroczenie uprawnień do dokonywania zmian w budżecie lub w planie finansowym jednostek i zakładów budżetowych,

4)

niedokonanie pełnych i terminowych wpłat do budżetu przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze i jednostki budżetowe w zakresie działalności finansowanej w formie środków specjalnych.

Art. 18.

1.

Upoważnia się Ministra Finansów do:

1)

dokonywania odpowiednich przeliczeń i przeniesień dochodów i wydatków budżetu centralnego oraz udziałów dotacji i wpłat części podatku od płac określonych dla województw w załączniku nr 2 i 3 w wypadkach wprowadzenia w ciągu roku budżetowego zmian:

-

organizacyjnych,
-

cen, taryf, kursów walut i płac,
-

zasad opodatkowania,
-

zasad systemu ekonomiczno-finansowego przedsiębiorstw i innych jednostek organizacyjnych,

2)

przenoszenia dochodów nie rozdzielonych w budżecie centralnym do poszczególnych części tego budżetu, stosownie do kształtowania się sytuacji i wyników finansowych jednostek gospodarki uspołecznionej,

3)

zmniejszenia lub zwiększenia kredytów budżetowych w wyniku weryfikacji skutków zmian cen, taryf i kursów walut,

Jeżeli nie spowoduje to zwiększenia ogólnej kwoty kredytów ustalonych w niniejszej ustawie, z równoczesnym podaniem dokonanych przeniesień do wiadomości właściwych komisji sejmowych oraz Najwyższej Izby Kontroli. 2. Upoważnia się Ministra Finansów do zmniejszania lub zwiększania - w wypadku zmian organizacyjnych - liczby etatów naczelnych, centralnych i terenowych organów administracji państwowej oraz organów wymiaru sprawiedliwości i prokuratury.

Art. 19.

Rada Ministrów określi inwestycje centralne, które mogą być finansowane z kredytu pomimo stwierdzenia przez bank niewystarczalności środków funduszu rozwoju przedsiębiorstwa na spłatę tego kredytu, jeżeli przedsiębiorstwa te uzyskają gwarancję Ministra Finansów, że po zakończeniu tych inwestycji otrzymają pomoc z budżetu w spłacie rat kredytu.

Art. 20.

Upoważnia się Ministra Finansów do:

1)

zmniejszenia lub zwiększenia dotacji wyrównawczej dla budżetów województw w związku ze zmianą opodatkowania podatkiem od nieruchomości od jednostek gospodarczych w wypadku istotnych zmian w strukturze terytorialnej wpływów z tego podatku,

2)

zmniejszenia dotacji wyrównawczej dla budżetów województw w związku z podziałem na województwa nie rozdzielonej kwoty dochodów z tytułu wpływów podatkowych od gospodarki nie uspołecznionej i od ludności.

Art. 21.

1.

Uspołecznione jednostki gospodarcze rozliczają z budżetem centralnym 50% wyników przeszacowania zapasów surowców, materiałów, produkcji nie zakończonej, wyrobów gotowych i towarów (z zastrzeżeniem ust. 2) w związku ze zmianą cen urzędowych i regulowanych. Minister Finansów może określić rodzaje zapasów, które nie podlegają przeszacowaniu i rozliczaniu z budżetem.

2.

Uspołecznione jednostki handlowe rozliczają z budżetem centralnym 70% wyników przeszacowania zapasów w związku ze zmianą cen towarów, na które są ustalane ceny urzędowe i regulowane.

3.

Upoważnia się Ministra Finansów, w porozumieniu z Ministrem Handlu Wewnętrznego i Usług, do określenia listy towarów sprzedawanych po cenach umownych, których skutki przeszacowania zapasów w wyniku zmiany cen podlegają rozliczeniu z budżetem centralnym, w wysokości określonej w ust. 2.

4.

Minister Finansów określi szczegółowe zasady i tryb rozliczeń z budżetem, o których mowa w ust. 1-3.

5.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do pozarolniczej gospodarki nie uspołecznionej, z tym że zakres, zasady i tryb rozliczeń z budżetem określi Minister Finansów w drodze rozporządzenia.

Art. 22.

Upoważnia się Ministra Finansów, na wniosek właściwego ministra, do ustanawiania dysponentami głównymi kredytów budżetowych jednostek organizacyjnych wykonujących wyodrębnione zadania w ramach określonej części budżetu centralnego.

Art. 23.

1.

Przedsiębiorstwa państwowe i ich zrzeszenia, z wyjątkiem banków i Państwowego Zakładu Ubezpieczeń, organizacje spółdzielcze i ich związki, organizacje społeczne w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej oraz spółki tworzone przez te jednostki organizacyjne dokonują wpłat na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej z tytułu obciążenia przyrostu kwoty wynagrodzeń wypłacanych w ciężar kosztów 1983 r. w stosunku do kwoty wynagrodzeń wypłaconych w 1982 r. oraz z tytułu obciążenia kwoty nagród i premii wypłacanych z zysku do podziału.

2.

Środki wydatkowane na przyrost kwoty wynagrodzeń wypłacanych w ciężar kosztów działalności w 1983 r. w stosunku do 1982 r. podlegają obciążeniu na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej według następującej skali:


Lp.	Przyrost wynagrodzeń	Stawka obciążenia kwoty przyrostu wynagrodzeń w %
A.	Do poziomu określonego wskaźnikiem przyrostu wynagrodzeń wolnego od obciążeń	0
B.	Procent przyrostu wynagrodzeń ponad przyrost wolny od obciążeń:
1.	do 1%	25
2.	ponad 1 do 2%	50
3.	ponad 2 do 3%	75
4.	ponad 3 do 4%	100
5.	ponad 4 do 5%	200
6.	ponad 5%
	i każdy następny procent	300

3.

Obciążenie, o którym mowa w ust. 1, płacone jest z zysku do podziału pomniejszonego o odpis na fundusz rezerwowy.

4.

Obciążenie, o którym mowa w ust. 1, płatne jest także wówczas, gdy jednostka gospodarcza poniosła stratę.

5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowe zasady i tryb obciążeń na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej, w szczególności wskaźnik przyrostu wynagrodzeń wolnych od obciążeń w zależności od tempa wzrostu produkcji (usług). Rada Ministrów określi także mierniki produkcji lub usług, a w wyjątkowych wypadkach również obciążenia na rzecz Funduszu w zależności od przyrostu przeciętnych wynagrodzeń.

6.

Wynagrodzenia z tytułu nagród i premii wypłacanych z funduszu załogi, a w jednostkach nie tworzących tego funduszu - z zysku do podziału, podlegają obciążeniu na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej według następującej skali:


Lp.	Kwota wypłat nagród i premii w stosunku do kwoty wynagrodzeń wypłacanych w ciężar kosztów działalności w 1982 r.	Stawka obciążenia w %
1	do 7%	0
2	ponad 7 do 8%	200
3	ponad 8% i każdy następny procent	300

7.

Rada Ministrów może wprowadzać ulgi w obciążeniach na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej.

8.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z Przewodniczącym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z Ministrem Finansów określi składniki wynagrodzeń podlegające wyłączeniu od podstawy obciążeń na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej.

Art. 24.

Z nadwyżki dochodów nad wydatkami wynikającej z rocznego rozliczenia dochodów Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej w 1983 r. pozostawia się rezerwę środków na pokrycie wydatków 1984 r., stanowiącą nie więcej niż 25% planowanych wydatków na 1983 r. Pozostała część środków tego funduszu stanowi lokatę w budżecie Państwa.

Art. 25.

Minister Finansów może zmienić stawki podatku obrotowego od jednostek gospodarki uspołecznionej, jeżeli zajdzie potrzeba zmiany cen spowodowana sytuacją rynkową bądź uzasadnionym wzrostem kosztów produkcji oraz w wypadkach osiągania przez te jednostki wysokich zysków nie związanych z efektywnością gospodarowania.

Art. 26.

Przy obliczaniu podatku dochodowego za 1983 r. stawka podatku dochodowego w przedziale rentowności ponad 25% do 50% wynosi 80%, zaś w przedziale rentowności ponad 50% wynosi 90%. W tych przedziałach rentowności nie stosuje się stawek podatku dochodowego określonych w skali, o której mowa w art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej (Dz. U. Nr 7, poz. 55).

Art. 27.

Zobowiązuje się państwowe przedsiębiorstwa gospodarki rolnej i państwowe gospodarstwa rolne do uiszczania świadczeń pieniężnych z tytułu zarządzania użytkami rolnymi i wodami stojącymi według stawek i zasad obowiązujących w roku gospodarczym 1981/82.

Art. 28.

Z zysku Narodowego Banku Polskiego osiągniętego w 1983 r. nie uzupełnia się funduszu statutowego NBP.

Art. 29.

1.

Przepisy ustawy dotyczące:

1)

wojewódzkich rad narodowych stosuje się również do rad narodowych miast stopnia wojewódzkiego,

2)

wojewodów stosuje się również do prezydentów miast stopnia wojewódzkiego.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1)

budżetach terenowych stopnia podstawowego - rozumie się przez to budżety miast, dzielnic i gmin (miast i gmin),

2)

jednostkach gospodarczych - rozumie się przez to jednostki wymienione w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej (Dz. U. Nr 7, poz. 55).

Art. 30.

W 1983 r. nie stosuje się art. 5 ust. 2 pkt 1 w zakresie budżetów terenowych, art. 16-21, art. 39 ust. 4, art. 43 ust. 1 pkt 2 w zakresie podziału budżetu terenowego na części, art. 43 ust. 2, art. 50 pkt 1, art. 57, art. 59 ust. 1, art. 61, art. 63, art. 67 ust. 1 w zakresie przeniesień kredytów między częściami oraz art. 75-78 ustawy z dnia 25 listopada 1970 r. - Prawo budżetowe (Dz. U. Nr 29, poz. 244).

Art. 31.

1.

Do czasu wejścia w życie ustawy o Państwowym Funduszu Aktywizacji Zawodowej obciążenia na ten Fundusz jednostki, o których mowa w art. 23 ust. 1, przekazują na istniejący Fundusz Aktywizacji Zawodowej.

2.

Spółdzielnie inwalidów i zakłady szkoleniowo-produkcyjne Polskiego Związku Głuchych przekazują kwoty obciążenia, o którym mowa w art. 23 ust. 1, na właściwe scentralizowane fundusze ochrony pracy, utworzone przez centralne związki spółdzielcze i Polski Związek Głuchych.

3.

Ze środków Funduszu Aktywizacji Zawodowej finansowane są potrzeby jednostek gospodarczych zobowiązanych do dokonywania wpłat na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej, z wyjątkiem jednostek określonych w ust. 2.

4.

Z Funduszu Aktywizacji Zawodowej finansuje się także dotacje podmiotowe dla przedsiębiorstw państwowych oraz organizacji spółdzielczych i ich związków, jeżeli zajdzie konieczność:

1)

czasowego wstrzymania produkcji lub

2)

zmiany struktury zatrudnienia i produkcji w wyniku trwałego wstrzymania dotychczasowej produkcji.

Zasady i tryb finansowania określą Minister Finansów oraz Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych.

5.

Przepisy art. 1 ust. 1 pkt 9 oraz art. 24 stosuje się odpowiednio do zasad dysponowania środkami zgromadzonymi na rachunku Funduszu Aktywizacji Zawodowej.

Art. 32.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 7, poz. 54) wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 15 w ust. 1 wyraz „przeciętnych” skreśla się,

2)

w art. 44 ust. 1 oraz oznaczenia ust. 2 skreśla się; w przepisie tym liczbę „1981” zastępują się liczbą „1982”.

Art. 33.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1983 r.

Spis treści

Treść ustawy