Ustawa Budżetowa na Rok 1982z dnia 6 lipca 1982 r.
Spis treści
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Ustala się dochody budżetu Państwa w wysokości 2.400.860.835 tys. zł
z tego:
1)
wpłaty przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 1.511.340.325 tys. zł
2)
wpłaty instytucji finansowych i ubezpieczeniowych 169.835.491 tys. zł
3)
składki na ubezpieczenia społeczne 99.552.100 tys. zł
4)
wpłaty jednostek świadczących usługi socjalne i kulturalne 11.611.686 tys. zł
5)
wpłaty jednostek administracji państwowej, wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, bezpieczeństwa
publicznego i obrony narodowej 12.399.474 tys. zł
6)
podatki i opłaty od gospodarki nie uspołecznionej 18.426.400 tys. zł
7)
podatki i opłaty od ludności 17.463.500 tys. zł
8)
pozostałe dochody 77.286.859 tys. zł
9)
lokata w budżecie pozostałości środków Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej
100.000.000 tys. zł
10)
zwrot części lokat budżetowych oraz przelew środków z rachunku przeszacowania zapasów
332.945.000 tys. zł
11)
dodatkowe dochody, o których mowa w ust. 3 50.000.000 tys. zł
2.
Ustala się wydatki budżetu Państwa w wysokości 2.555.545.485 tys. zł
z tego:
1)
finansowanie przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 1.197.344.025 tys. zł
2)
nauka 27.070.017 tys. zł
3)
oświata i wychowanie 191.368.503 tys. zł
4)
kultura i sztuka 24.551.000 tys. zł
5)
ochrona zdrowia, opieka społeczna, kultura fizyczna i sport oraz turystyka i wypoczynek
235.396.713 tys. zł
6)
ubezpieczenia społeczne 293.067.574 tys. zł
7)
obrona narodowa 182.983.089 tys. zł
8)
administracja, wymiar sprawiedliwości, prokuratura i bezpieczeństwo publiczne 110.971.783
tys. zł
9)
pozostałe wydatki bieżące 17.939.325 tys. zł
10)
wydatki celowe nie rozdzielone na działy i województwa 32.170.255 tys. zł
11)
wydatki na inwestycje i remonty kapitalne 227.683.201 tys. zł
12)
rezerwa Rady Ministrów 15.000.000 tys. zł
3.
Zobowiązuje się Radę Ministrów do wygospodarowania dodatkowych dochodów w kwocie określonej
w ust. 1 pkt 11 przez aktywne pobudzanie rozwoju produkcji rynkowej i eksportowej,
poprawę efektywności gospodarowania, należyte wykorzystywanie instrumentów systemu
ekonomiczno-finansowego oraz inne przedsięwzięcia zmierzające do zwiększenia dochodów
budżetu.
4.
Niedobór budżetu wynosi 154.684.650 tys. zł.
5.
Upoważnia się Ministra Finansów do zaciągnięcie w Narodowym Banku Polskim kredytu
na pokrycie niedoboru budżetu.
Art. 2.
Ustala się w zakresie budżetu centralnego:
dochody w wysokości 2.289.708.322 tys. zł
wydatki w wysokości 2.444.392.972 tys. zł
w tym:
rezerwę Rady Ministrów w wysokości 15.000.000 tys. zł
zgodnie ze szczegółowym podziałem ustalonym w załączniku nr 1.
Art. 3.
1.
Ustala się dla przedsiębiorstw państwowych i organizacji spółdzielczych ogólną kwotę
dotacji przedmiotowych na finansowanie produkcji wyrobów i świadczenia usług sprzedawanych
odbiorcom krajowym w wysokości 478.576 mln zł.
2.
Upoważnia się Radę Ministrów do zwiększenia kwoty określonej w ust. 1 w ramach ogólnej
kwoty wydatków ustalonych w niniejszej ustawie.
3.
Rada Ministrów określi grupy wyrobów i usług dotowanych z budżetu.
4.
Minister Finansów ustali stawki dotacji do wyrobów i usług, o których mowa w ust.
3.
Art. 4.
1.
Ustala się w zakresie budżetów województw na 1982 r.:
1)
udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane w stosunku procentowym do wartości
sprzedaży detalicznej i usług uspołecznionych jednostek handlowych i usługowych w
wysokości 262.083.586 tys. zł
2)
dotacje celowe w wysokości 131.025.676 tys. zł
w tym:
dotacja celowa na inwestycje w wysokości 93.117.800 tys. zł
3)
dotacje wyrównawcze w wysokości 24.817.413 tys. zł
zgodnie z załącznikiem nr 2.
2.
Kwoty dochodów własnych budżetów terenowych z części podatku od płac, stanowiące podstawę
do rozliczeń, o których mowa w art. 9 ust. 2 lub w ust. 3, określone są w załączniku
nr 3.
3.
Minister Finansów ustali zasady naliczania udziałów oraz przekazywania z budżetu centralnego
dotacji, o których mowa w ust. 1.
Art. 5.
1.
Dodatkowe kredyty, zwiększające ogólną kwotę wydatków ustalonych w niniejszej ustawie,
z wyjątkiem wypadków określonych w ust. 2, mogą być uchwalone przez Sejm Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej.
2.
Upoważnia się Radę Ministrów do zwiększenia wydatków budżetowych na uzupełnienie środków
na zakup taboru dla komunikacji miejskiej, jeżeli tych wydatków nie będzie można pokryć
z ogólnej kwoty wydatków budżetowych w drodze wykorzystania rezerw i przeniesień kredytów.
3.
Przeniesienia kredytów między częściami i działami budżetu centralnego mogą być dokonywane
z rezerw budżetowych oraz w wypadkach przewidzianych w art. 3 ust. 2 i art. 18.
Art. 6.
Ustala się etaty dla:
1)
administracji państwowej objętej budżetem centralnym, wymiaru sprawiedliwości i prokuratury,
2)
administracji państwowej objętej budżetem terenowym,
zgodnie z załącznikiem nr 4.
Art. 7.
1.
Dochodami własnymi budżetów terenowych są:
1)
wpłaty przedsiębiorstw państwowych, dla których organami założycielskimi są terenowe
organy administracji państwowej, zwanych dalej przedsiębiorstwami terenowymi, i jednostek
spółdzielczych objętych budżetami terenowymi, z wyjątkiem podatku obrotowego od nadmiernych
ubytków produktów oraz innych wpłat, które z mocy odrębnych przepisów stanowią dochody
budżetu centralnego,
2)
opłaty za świadczenia i usługi wykonywane przez jednostki budżetowe podporządkowane
radom narodowym oraz pobierane przez te jednostki i urzędy terenowych organów administracji
państwowej dochody o charakterze administracyjnym i majątkowym, z wyjątkiem opłat
za świadczenia zakładów służby zdrowia udzielanie Cudzoziemcom dewizowym i dochodów
ze sprzedaży administrowanych przez Narodowy Bank Polski depozytów rzeczowych, stanowiących
dochód budżetu centralnego,
3)
wpłaty podporządkowanych radom narodowym zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych
oraz jednostek budżetowych w zakresie działalności finansowanej w formie środków specjalnych,
4)
wpływy z grzywien i kar orzeczonych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, w postępowaniu
karnym skarbowym oraz w szczególnych postępowaniach administracyjnych, w których organami
orzekającymi są terenowe organy administracji państwowej lub wojewódzkie (miejskie
w miastach stopnia wojewódzkiego) komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny
budżetowej.
2.
Dochodami własnymi budżetów terenowych stopnia podstawowego, poza dochodami wymienionymi
w ust. 1, są:
1)
podatek od nieruchomości od jednostek gospodarczych; podatek pobierany jest według
miejsca położenia nieruchomości,
2)
podatek gruntowy, z wyjątkiem części podlegającej przekazaniu na Fundusz Rozwoju Rolnictwa,
3)
wpłaty na rzecz Państwowego Funduszu Ziemi oraz opłaty: melioracyjna, elektryfikacyjna
i za budowę urządzeń wodnych,
4)
podatki obrotowy i dochodowy od osób fizycznych i osób prawnych nie będących jednostkami
gospodarki uspołecznionej, z wyjątkiem podatków od osób fizycznych i prawnych mających
miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą, a prowadzących działalność gospodarczą
na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,
5)
podatki: od wynagrodzeń, wyrównawczy, od spadków i darowizn oraz podatki i opłaty
pobierane na podstawie przepisów o niektórych podatkach i opłatach terenowych,
6)
opłata skarbowa,
7)
inne opłaty, poza wymienionymi w pkt 3, 5 i 6 oraz w ust. 1 pkt 2, pobierane przez
jednostki organizacyjne podporządkowane radom narodowym stopnia podstawowego i przez
urzędy terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego,
8)
podatek dochodowy od banków spółdzielczych,
9)
podatek scalony od kółek rolniczych, spółdzielni kółek rolniczych i innych jednostek
organizacyjnych zrzeszonych w Centralnym Związku Kółek i Organizacji Rolniczych oraz
od rolniczych spółdzielni produkcyjnych zrzeszonych w Centralnym Związku Rolniczych
Spółdzielni Produkcyjnych,
10)
podatki od organizacji społecznych innych niż jednostki spółdzielcze i kółka rolnicze,
z wyjątkiem podatku od płac,
11)
wpłaty pobierane od spółek wodnych i ich związków,
12)
wpływy ze spłat zaległości zniesionych podatków oraz należności z nimi zrównanych,
jeżeli stanowiły dochody budżetów terenowych przed ich zniesieniem; dochody te traktuje
się jako ponadplanowe.
3.
Dochodami własnymi budżetów województw, poza dochodami wymienionymi w ust. 1, są:
1)
wpłaty 70% podatku od płac,
2)
wpłaty z zysku powszechnych kas oszczędności w wysokości 0,5% stanu wkładów oszczędnościowych
zgromadzonych na koniec roku,
3)
podatek obrotowy od przedsiębiorstw prowadzących gry losowe, rozliczających się z
budżetami terenowymi,
4)
inne opłaty, poza wymienionymi w ust. 1 pkt 2, pobierane przez jednostki organizacyjne
podporządkowane wojewódzkim radom narodowym i przez urzędy terenowych organów administracji
państwowej stopnia wojewódzkiego.
4.
Dochodami własnymi budżetów województw są również udziały w dochodach budżetu centralnego,
ustalane w stosunku procentowym do wartości sprzedaży detalicznej i usług uspołecznionych
jednostek handlowych i usługowych objętych planem centralnym i terenowym.
5.
Wojewódzka rada narodowa może ustalać udziały lub wpłaty wyrównawcze:
1)
budżetów terenowych stopnia podstawowego w dochodach wymienionych w ust. 3 pkt 1-3
oraz ust. 4,
2)
budżetu wojewódzkiego w dochodach budżetów terenowych stopnia podstawowego.
6.
Jeżeli w miastach stopnia wojewódzkiego pobór niektórych dochodów skoncentrowany jest
w jednym urzędzie dzielnicowym, rada narodowa tego miasta może ustalić udziały w tych
dochodach budżetów innych dzielnic oraz budżetu miasta stopnia wojewódzkiego.
7.
W wypadku gdy pobór podatków i opłat z obszaru działania kilku jednostek administracyjnych
stopnia podstawowego jest skoncentrowany w jednej z tych jednostek, urząd pobierający
przekazuje pobrane kwoty na dochód właściwych budżetów terenowych. Wojewódzka rada
narodowa może ustanowić zasadę rozliczeń pobranych podatków i opłat w formie odpowiednich
udziałów poszczególnych jednostek administracyjnych w pobranych kwotach.
Art. 8.
Dochody budżetowe nie będące dochodami budżetów terenowych są dochodami budżetu centralnego.
Art. 9.
1.
Minister Finansów ustali dla budżetów województw, w terminie 30 dni od uchwalenia
budżetu Państwa, wysokość stawek procentowych dochodów, o których mowa w art. 7 ust.
4, oraz zasady pobierania tych dochodów.
2.
W wypadku nieosiągnięcia dochodów, o których mowa w art. 7 ust. 4, w kwotach ustalonych
w załączniku nr 2 oraz dochodów własnych z tytułu części podatku od płac określonych
w załączniku nr 3, Minister Finansów wyrówna z budżetu centralnego powstały niedobór
do wysokości 99% tych kwot.
3.
W wypadku osiągnięcia dochodów ze źródeł określonych w art. 7 ust. 4 oraz dochodów
własnych z tytułu części podatku od płac w kwotach wyższych, niż ustalono w załącznikach
nr 2 i 3, nadwyżka w granicach 1% tych kwot pozostaje w budżecie terenowym.
Art. 10.
1.
Terenowe organy administracji państwowej wprowadzą w uchwalonych budżetach terenowych
zmiany wynikające z ustawy budżetowej.
2.
W wypadku nieuchwalenia budżetów terenowych na 1982 rok przed wejściem w życie ustawy
budżetowej rady narodowe uchwalą je w ciągu 30 dni od wejścia w życie ustawy, stosując
podział dochodów i wydatków na działy i rozdziały.
3.
Kwoty określone w załącznikach nr 2 i 3 są dla budżetów województw wiążące.
4.
Kwoty dotacji celowych na inwestycje, innych dotacji celowych i dotacji wyrównawczych,
udziałów w dochodach własnych budżetów terenowych oraz kwoty wpłat wyrównawczych,
wynikające z uchwał budżetowych wojewódzkich rad narodowych, są wiążące dla budżetów
terenowych stopnia podstawowego.
5.
W uchwalanych budżetach terenowych źródłem pokrycia wydatków może być również nadwyżka
budżetowa z lat ubiegłych, z uwzględnieniem przepisu art. 14 ust. 1.
6.
Przepisy ust. 3-5 mają zastosowanie również w wypadku uchwalenia budżetu województwa
na podstawie projektu ustawy budżetowej przedłożonego Sejmowi przez Radę Ministrów,
a budżetu stopnia podstawowego na podstawie projektu budżetu województwa przedstawionego
wojewódzkiej radzie narodowej przez wojewodę.
7.
Terenowe organy administracji państwowej, w wypadku określonym w ust. 6, wprowadzają
w toku wykonywania budżetu zmiany wynikające z ustawy budżetowej lub uchwały budżetowej
wojewódzkiej rady narodowej.
8.
Decyzje w sprawie zmian, o których mowa w ust. 1 i 7, powinny być przedłożone radom
narodowym na najbliższej sesji.
Art. 11.
W budżetach terenowych tworzy się rezerwę budżetową na wydatki nie przewidziane w
wysokości 0,5% kwoty wydatków bieżących.
Art. 12.
1.
Terenowe organy administracji państwowej obowiązane są czuwać bieżąco nad zachowaniem
równowagi budżetowej, zapewniać terminową realizację dochodów oraz zapobiegać wydatkom,
które przekraczałyby kwotę osiągniętych dochodów i środków terenowego funduszu zasobowego.
2.
Minister Finansów, w porozumieniu z Prezesem Narodowego Banku Polskiego, ustali zasady
i częstotliwość bankowej kontroli zachowania równowagi budżetów terenowych.
3.
Jeżeli okaże się, że równowaga budżetu terenowego stopnia podstawowego nie jest zachowana,
terenowy organ administracji państwowej występuje z wnioskiem o udzielenie zwrotnego
zasiłku kasowego z funduszu zasobowego województwa.
Art. 13.
1.
W wypadku uruchomienia obiektów i urządzeń w terminie późniejszym, niż planowano,
środki przewidziane w budżetach terenowych na 1982 r. na realizację zadań w tych obiektach
i urządzeniach podlegają odpowiedniemu zmniejszeniu, a kwota, o którą zmniejsza się
środki, podlega przekazaniu do końca grudnia 1982 r. do budżetu centralnego.
2.
Rodzaje obiektów (urządzeń) i zasady rozliczeń, o których mowa w ust. 1, określi Minister
Finansów.
Art. 14.
1.
Z nadwyżki budżetu terenowego osiągniętej w 1981 r.:
1)
zwraca się do budżetu centralnego środki z tytułu nie wykorzystanych dotacji celowych,
2)
dokonuje się odpisu na terenowy fundusz zasobowy w wysokości czwartej części zrealizowanych
ponadplanowych dochodów, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2.
2.
Rady narodowe dysponują pozostałą częścią nadwyżki budżetu terenowego, przeznaczając
ją na finansowanie dodatkowych, bieżących potrzeb gospodarczych, socjalnych i kulturalnych
oraz innych bieżących potrzeb terenowych, a także na dofinansowanie kapitalnych remontów
i popieranie czynów społecznych.
Art. 15.
1.
Terenowy fundusz zasobowy stanowi rezerwę kasową budżetu terenowego.
2.
Terenowy fundusz zasobowy nie może przekraczać 5% planowanych wydatków bieżących budżetu
terenowego.
3.
Terenowy fundusz zasobowy może być przeznaczony na:
1)
pierwsze wyposażenie w środki obrotowe przedsiębiorstw terenowych i zakładów (brygad)
remontowo-budowlanych oraz pokrycie niedoborów środków obrotowych tych jednostek,
2)
udzielanie zwrotnych zasiłków kasowych zakładom budżetowym,
3)
pokrycie niedoboru budżetu terenowego na koniec roku.
Fundusz zasobowy województwa może być przeznaczony ponadto na udzielanie w ciągu roku
zwrotnych zasiłków kasowych budżetom terenowym stopnia podstawowego oraz na pokrycie
niedoborów tych budżetów, jeżeli nie mogą one być wyrównane z ich funduszów zasobowych.
4.
O przeznaczeniu terenowego funduszu zasobowego na pokrycie niedoborów budżetowych
oraz na cele określone w ust. 3 pkt 1 decyduje właściwa rada narodowa, a o udzieleniu
z tego funduszu zwrotnych zasiłków kasowych - terenowy organ administracji państwowej.
Art. 16.
Rada narodowa ustala zakres i terminy składania przez terenowy organ administracji
państwowej informacji o zmianach w budżecie.
Art. 17.
Naruszeniem dyscypliny budżetowej, oprócz wypadków określonych w art. 84 ust. 2 Prawa
budżetowego, jest:
1)
nierzetelne prowadzenie ewidencji księgowej, składanie nierzetelnych sprawozdań finansowych
lub nieterminowe składanie tych sprawozdań,
2)
utrzymywanie nadmiernych lub niezagospodarowanie zbędnych zapasów,
3)
przekroczenie uprawnień do dokonywania zmian w budżecie lub w planie finansowym jednostek
i zakładów budżetowych,
4)
niedokonanie pełnych i terminowych wpłat do budżetu przez zakłady budżetowe, gospodarstwa
pomocnicze i jednostki budżetowe w zakresie działalności finansowanej w formie środków
specjalnych.
Art. 18.
Upoważnia się Ministra Finansów do:
1)
dokonywania odpowiednich przeliczeń i przeniesień dochodów i wydatków budżetu centralnego
oraz udziałów dotacji i wpłat części podatku od płac określonych dla województw w
załącznikach nr 2 i 3 w wypadkach wprowadzenia w ciągu roku budżetowego zmian: organizacyjnych,
cen, taryf i płac, stawek podatkowych oraz zasad systemu ekonomiczno-finansowego przedsiębiorstw
i innych jednostek organizacyjnych,
2)
przenoszenia dochodów nie rozdzielonych w budżecie centralnym do poszczególnych części
tego budżetu, stosownie do kształtowania się sytuacji i wyników finansowych jednostek
gospodarki uspołecznionej,
3)
zmniejszania lub zwiększania - w wypadku zmian organizacyjnych - liczby etatów naczelnych,
centralnych i terenowych organów administracji państwowej oraz organów wymiaru sprawiedliwości,
w ramach ustalonej łącznie liczby etatów,
4)
zmniejszenia lub zwiększenia kredytów budżetowych w wyniku weryfikacji skutków zmian
cen,
jeżeli nie spowoduje to zwiększenia ogólnej kwoty kredytów ustalonych w niniejszej
ustawie, z równoczesnym podaniem dokonanych przeliczeń do wiadomości rzeczowo właściwych
komisji sejmowych oraz Najwyższej Izby Kontroli,
5)
zwiększenia wydatków budżetu z przeznaczeniem na podwyżki najniższych wynagrodzeń,
emerytur, rent i zasiłków oraz na pomoc społeczną i pokrycia tych wydatków z dodatkowych
dochodów.
Art. 19.
Upoważnia się Ministra Finansów - w ramach wydatków budżetowych przeznaczonych na
inwestycje - do zwiększenia lub zmniejszenia dotacji na inwestycje dla ministerstw,
urzędów centralnych i urzędów wojewódzkich, jeżeli w trakcie realizacji inwestycji
okaże się, że przeliczenie nakładów w cenach 1982 r. ukształtowało się na poziomie
odbiegającym od przyjętego przy opracowaniu planu sfinansowania inwestycji.
Art. 20.
Upoważnia się Ministra Finansów do:
1)
zmniejszenia lub zwiększenia dotacji wyrównawczej dla budżetów województw w związku
ze zmianą opodatkowania podatkiem od nieruchomości od jednostek gospodarczych oraz
w wypadku istotnych zmian w strukturze terytorialnej wpływów podatku od płac w stosunku
do założonej w załączniku nr 3,
2)
zmniejszenia dotacji wyrównawczej dla budżetów województw w związku z podziałem na
województwa nie rozdzielonej kwoty dochodów z tytułu wpływów podatkowych od osób fizycznych
i prawnych nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej.
Art. 21.
1.
Upoważnia się Ministra Finansów do przejęcia na scentralizowany rachunek Ministerstwa
Finansów w Narodowym Banku Polskim pozostałości środków pochodzących z przeszacowania
zapasów w związku ze zmianą cen zbytu surowców, materiałów i innych środków produkcji
od przedsiębiorstw państwowych oraz z niektórych likwidowanych funduszów zjednoczeń
tych przedsiębiorstw i przeznaczenia tych środków na:
1)
spłatę kredytów bankowych zaciągniętych w 1981 r. w związku z podwyżkami cen skupu,
2)
pokrycie zobowiązań wobec banków z tytułu rozliczeń z lat ubiegłych oraz umorzenie
kredytów wykorzystanych na inwestycje całkowicie zaniechane,
3)
uzupełnienie funduszów przedsiębiorstw państwowych oraz na inne dotacje dla tych przedsiębiorstw,
4)
sfinansowanie przemieszczenia środków trwałych ze spółdzielczości do przedsiębiorstw
państwowych.
2.
Upoważnia się Ministra Finansów do przejęcia na rachunek, o którym mowa w ust. 1,
środków pochodzących z przeszacowania zapasów w związku ze zmianą cen zbytu surowców,
materiałów i innych środków produkcji od spółdzielni i ich związków oraz od organizacji
społecznych prowadzących działalność gospodarczą, w wysokości 50% wyników przeszacowania
tych zapasów.
3.
Uspołecznione jednostki handlowe wpłacają do budżetu centralnego 70% wyników przeszacowania
zapasów w związku ze zmianą cen towarów, na które ustalane są ceny urzędowe i regulowane.
Art. 22.
1.
Przedsiębiorstwa państwowe, z wyjątkiem banków i Państwowego Zakładu Ubezpieczeń,
organizacje spółdzielcze oraz organizacje społeczne w zakresie prowadzonej działalności
gospodarczej, zwane dalej jednostkami gospodarczymi, dokonują wpłat na rzecz Państwowego
Funduszu Aktywizacji Zawodowej, z tytułu obciążenia przyrostu przeciętnych wynagrodzeń
wypłacanych w ciężar kosztów w 1982 r. w stosunku do 1981 r. oraz wynagrodzeń z tytułu
nagród i premii wypłaconych z zysku do podziału.
2.
Obciążenie, o którym mowa w ust. 1, płacone jest z zysku do podziału pomniejszonego
o odpis na fundusz rezerwowy, z tym że kwota obciążenia z tytułu wypłat nagród i premii
pomniejsza fundusz załogi.
3.
Środki wydatkowane na przyrost wynagrodzeń wypłaconych w ciężar kosztów działalności
podlegają obciążeniu według następującej skali:
|
4.
Przeciętne wynagrodzenie ustala się jako iloraz sumy wydatków na wynagrodzenia w ciągu
roku oraz przeciętnego zatrudnienia w danym roku.
5.
Przy obliczaniu obciążenia, o którym mowa w ust. 3, procent przyrostu przeciętnego
wynagrodzenia zmniejsza się o procent zmniejszenia przeciętnego zatrudnienia w 1982 r.
w stosunku do 1981 r., nie więcej jednak niż o 5%.
6.
Obciążenie, o którym mowa w ust. 1, płatne jest także wówczas, gdy jednostka gospodarcza
poniosła stratę.
7.
Wynagrodzenia z tytułu nagród i premii wypłaconych z zysku do podziału podlegają obciążeniu
w zależności od tego, jaki procent stanowi kwota przeciętnej nagrody i premii przypadająca
na pracownika w 1982 r. do kwoty przeciętnego wynagrodzenia wypłaconego w 1981 r.,
według następującej skali:
|
8.
Obliczania ogólnej kwoty obciążenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się metodą składaną,
mnożąc kwotę obciążenia przyrostu przeciętnego wynagrodzenia przez liczbę przeciętnego
zatrudnienia.
9.
Rada Ministrów, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, może zmniejszyć obciążenie,
o którym mowa w ust. 1.
Art. 23.
1.
Rocznego rozliczenia należnej kwoty obciążenia podlegającej przekazaniu na Państwowy
Fundusz Aktywizacji Zawodowej jednostki gospodarcze dokonują na podstawie danych księgowych
dotyczących wypłat wynagrodzeń, wypłat nagród i premii z zysku oraz sprawozdawczości
dotyczącej zatrudnienia.
2.
Jednostki gospodarcze dokonują zaliczkowych wpłat obciążenia na Państwowy Fundusz
Aktywizacji Zawodowej w następujących terminach:
1)
kwotę obciążenia z tytułu przyrostu wynagrodzeń wypłaconych w ciężar kosztów przekazują
co kwartał, równocześnie ze złożeniem w banku finansującym zapotrzebowania na ostatnią
wypłatę wynagrodzeń za ostatni miesiąc kwartału, którego dotyczy zaliczka,
2)
kwotę obciążenia z tytułu wypłaconych nagród i premii z zysku do podziału przekazują
równocześnie ze złożeniem w banku finansującym zapotrzebowania na wypłatę tych nagród
i premii.
3.
Podstawą do ustalenia przyrostu wynagrodzeń wypłaconych w ciągu 1982 r. w ciężar kosztów
i zaliczkowej kwoty obciążenia jest różnica między kwotą przeciętnego wynagrodzenia
wypłaconego i obliczonego narastająco od początku roku do końca kwartału, za który
dokonuje się wpłaty obciążenia, a kwotą przeciętnego wynagrodzenia za 1981 r.
4.
Podstawą do ustalenia obciążenia wypłaconych w ciągu roku nagród i premii z zysku
do podziału jest stosunek procentowy kwoty przeciętnej nagrody i premii do przeciętnego
wynagrodzenia za 1981 r.
5.
Wypłata w ciągu 1982 r. nagród i premii z zysku do podziału może nastąpić tylko w
granicach zysku osiągniętego w rachunku narastającym od początku roku, po uprzednim
dokonaniu z tego zysku odpisu na fundusz rezerwowy, wpłaty zaliczkowych obciążeń na
Państwowy Fundusz Aktywizacji Zawodowej oraz spłaty rat kredytów inwestycyjnych przypadających
za ubiegły okres.
Art. 24.
1.
Z nadwyżki wynikającej z rocznego rozliczenia dochodów Państwowego Funduszu Aktywizacji
Zawodowej nad wydatkami z tego funduszu pozostawia się część środków na pokrycie wydatków
w 1983 r., nie więcej jednak niż 25% planowanych wydatków na 1982 r. Pozostała część
środków tego funduszu stanowi lokatę w budżecie Państwa.
2.
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, będący dysponentem funduszu, przekazuje do
budżetu Państwa co kwartał bieżące nadwyżki dochodów nad wydatkami, kierując się zatwierdzonym
planem dochodów i wydatków funduszu na 1982 r. oraz przebiegiem jego realizacji.
Art. 25.
Środki finansowe i zobowiązania Funduszu Aktywizacji Zawodowej podlegają przekazaniu
na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej.
Art. 26.
1.
Państwowe przedsiębiorstwa gospodarki rolnej i państwowe gospodarstwa rolne dokonują
wpłaty obciążenia, o którym mowa w art. 22 ust. 1, począwszy od roku gospodarczego
1982/1983. Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, w porozumieniu z Ministrem Finansów
oraz Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, określi skalę obciążenia, szczegółowe
zasady wpłaty oraz wykorzystania tych środków.
2.
Organizacje spółdzielcze, organizacje społeczne prowadzące działalność gospodarczą
i inne jednostki gospodarcze nie zobowiązane dotychczas do dokonywania wpłat na rzecz
Funduszu Aktywizacji Zawodowej dokonują wpłaty obciążenia na Państwowy Fundusz Aktywizacji
Zawodowej, począwszy od trzeciego kwartału 1982 r. Dla obliczenia przyrostu wynagrodzeń
okresem porównawczym jest drugie półrocze 1982 r. w stosunku do pierwszego półrocza
1982 r.
Art. 27.
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, w porozumieniu z Ministrem Finansów, określi
szczegółowe zasady ustalania przyrostu wynagrodzeń, wysokości obciążeń i zaliczkowych
wpłat tych obciążeń na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej.
Art. 28.
Rada Ministrów podwyższy wysokość składki na ubezpieczenia społeczne z 25% do 33%
funduszu płac na częściowe pokrycie niedoboru środków na te ubezpieczenia.
Art. 29.
1.
Osoby fizyczne oraz nie będące jednostkami gospodarki uspołecznionej osoby prawne
i inne jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, które prowadziły
w 1981 r. i prowadzą w 1982 r. działalność zarobkową w zakresie rzemiosła, handlu
wewnętrznego i przemysłu gastronomicznego oraz opłacają podatki obrotowy i dochodowy
w formach zryczałtowanych lub opłatę skarbową z tytułu wykonywania rzemiosła albo
są okresowo zwolnione od tych podatków (opłaty skarbowej), są obowiązane dokonać jednorazowej,
dodatkowej wpłaty podatku dochodowego z tytułu różnicy wartości surowców, materiałów
i innych przedmiotów pracy oraz towarów handlowych, związanej ze zmianą cen.
2.
Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może zwolnić od obowiązku dokonania wpłaty
grupy osób, które ze względu na rodzaj prowadzonej działalności zarobkowej z reguły
nie posiadają surowców, materiałów i innych przedmiotów pracy o większej wartości.
3.
Wpłata wynosi:
1)
od osób wykonujących działalność bez zatrudnienia pracowników lub z zatrudnieniem
nie więcej niż dwóch pracowników według stanu na dzień 1 stycznia 1982 r.:
a)
opłacających opłatę skarbową z tytułu wykonywania rzemiosła 3.000 zł,
b)
opłacających podatki obrotowy i dochodowy lub zwolnionych okresowo od tych podatków
albo od opłaty skarbowej 6.000 zł,
2)
od osób wykonujących działalność z zatrudnieniem więcej niż dwóch pracowników według
stanu na dzień 1 stycznia 1982 r. - w wysokości określonej w pkt 1 lit. b), podwyższonej
o 1/3 z tytułu zatrudnienia każdego ponad dwóch pracowników.
4.
Wpłata od osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą oraz od osób
mających obce obywatelstwo i posiadających karty stałego pobytu na obszarze Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej, które wykonują działalność określoną w ust. 1 i prowadzą
księgi handlowe, jeżeli według stanu na dzień 1 stycznia 1982 r. korzystały z okresowego
zwolnienia od podatku dochodowego - wynosi 50% różnicy między wartością remanentu
surowców, materiałów, półfabrykatów, wyrobów gotowych i towarów handlowych na dzień
1 stycznia 1982 r. według cen obowiązujących po tym dniu a wartością tego remanentu
według cen zakupu lub wytworzenia. Przy ustalaniu różnicy tym wartości wyłącza się
surowce i materiały nabyte za waluty wymienialne.
5.
Dodatkowej wpłaty podatku dochodowego, o której mowa w ust. 1, dokonuje się bez wezwania
w terminie do dnia 31 sierpnia 1982 r.
Art. 30.
1.
Wprowadza się jednorazowy podatek stabilizacyjny od jednostek gospodarki uspołecznionej,
osiągających - po odliczeniu należnego podatku dochodowego i spłaty należnych rat
kredytów inwestycyjnych - zysk przekraczający 10% kosztów przerobu.
2.
Jednorazowy podatek stabilizacyjny wynosi w stosunku do pozostałości zysku po odliczeniach,
o których mowa w ust. 1:
1)
30% - jeżeli ta pozostałość nie przekracza 25% kosztów przerobu,
2)
40% - w pozostałych wypadkach.
3.
Rada Ministrów:
1)
określi zasady obliczania i tryb rozliczeń jednorazowego podatku stabilizacyjnego,
z uwzględnieniem wyłączenia z podstawy opodatkowania w spółdzielniach tworzących fundusz
nagród z zysku kwot tych nagród za pierwsze półrocze, stanowiących odpowiednik 4,25%
wynagrodzeń,
2)
może obniżyć jednorazowy podatek stabilizacyjny, jeżeli wpływy budżetowe od jednostek
gospodarki uspołecznionej kształtować się będą na poziomie przekraczającym ustalenia
niniejszej ustawy.
Art. 31.
Z zysku Narodowego Banku Polskiego osiągniętego w 1982 r. nie uzupełnia się funduszu
statutowego tego banku.
Art. 32.
Zobowiązuje się Ministra Finansów oraz Ministra do Spraw Cen do wzmożenia nadzoru
nad kształtowaniem się kosztów w przedsiębiorstwach, ze szczególnym uwzględnieniem
przedsiębiorstw korzystających z dotacji budżetowych.
Art. 33.
1.
Przepisy ustawy dotyczące:
1)
wojewódzkich rad narodowych stosuje się również do rad narodowych miast stopnia wojewódzkiego,
2)
wojewodów stosuje się również do prezydentów miast stopnia wojewódzkiego.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o budżetach terenowych stopnia podstawowego, rozumie się
przez to budżety miast, dzielnic i gmin (miast i gmin).
Art. 34.
W 1982 r. nie stosuje się art. 5 ust. 2 pkt 1 w zakresie budżetów terenowych, art. 16-21, art. 39 ust. 4, art.
40 ust. 1 i 2, art. 43 ust. 1 pkt 2 w zakresie podziału budżetu terenowego na części,
art. 43 ust. 2, art. 44 ust. 1, art. 57, art. 59 ust. 1, art. 61, art. 63, art. 67
ust. 1 w zakresie przeniesień kredytów między częściami oraz art. 75-78 ustawy z dnia
25 listopada 1970 r. - Prawo budżetowe .
Art. 35.
1.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1982 r., z wyjątkiem:
1)
art. 22-24 i 26-28, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 1982 r.,
2)
art. 25, który wchodzi w życie po uchwaleniu ustawy o Państwowym Funduszu Aktywizacji
Zawodowej.
2.
Do czasu wejścia w życie ustawy o Państwowym Funduszu Aktywizacji Zawodowej organizacje
gospodarcze, z wyjątkiem określonych w ust. 3, zobowiązane do dokonywania wpłaty obciążeń
z tytułu przyrostu wynagrodzeń na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej,
zgodnie z art. 22 ust. 1, przekazują należne z tego tytułu kwoty obciążeń na istniejący
Fundusz Aktywizacji Zawodowej w wysokości i na zasadach ustalonych w art. 22 i 23
niniejszej ustawy.
3.
Spółdzielnie Inwalidów przekazują kwoty obciążeń z tytułu przyrostu wynagrodzeń, ustalone
zgodnie z przepisem ust. 2, na właściwe scentralizowane fundusze ochrony pracy osób
zatrudnionych w spółdzielniach inwalidów, utworzone przez centralne związki spółdzielcze.
4.
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, w porozumieniu z Ministrem Finansów, określi
szczegółowe zasady dokonywania w 1982 r. wpłat obciążeń z tytułu przyrostu przeciętnych
wynagrodzeń na Fundusz Aktywizacji Zawodowej w jednostkach gospodarczych wymienionych
w art. 26 ust. 2.
5.
Ze środków Funduszu Aktywizacji Zawodowej finansowane są potrzeby jednostek gospodarczych
wymienionych w art. 26 ust. 2, z wyjątkiem jednostek określonych w ust. 3, na zasadach
stosowanych w przedsiębiorstwach państwowych.
6.
Z Funduszu Aktywizacji Zawodowej finansuje się także dotacje podmiotowe dla przedsiębiorstw
państwowych, w których zajdzie konieczność:
1)
czasowego wstrzymania produkcji lub
2)
zmiany struktury zatrudnienia i produkcji w wyniku trwałego wstrzymania dotychczasowej
produkcji.
Zasady i tryb finansowania określą Minister Finansów oraz Minister Pracy, Płac i Spraw
Socjalnych.
7.
Przepisy art. 1 ust. 1 pkt 9 oraz art. 24 stosuje się odpowiednio do zasad dysponowania
środkami zgromadzonymi na rachunku Funduszu Aktywizacji Zawodowej.