Ustawaz dnia 31 lipca 1981 r.o zmianie ustawy o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 23 stycznia 1968 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników
i ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
dodaje się art. 21a w brzmieniu:
„
Art. 21a.
1.
Osobom zajmującym kierownicze stanowiska, o których mowa w ust. 4 i 5, emerytura przysługuje
na warunkach określonych w ust. 2 i 3.
2.
Emerytura przysługuje po osiągnięciu wieku: 60 lat mężczyzna i 55 lat kobieta oraz
okresu zatrudnienia wynoszącego co najmniej 25 lat dla mężczyzny i 20 lat dla kobiety,
w tym co najmniej 5 lat na kierowniczych stanowiskach.
3.
Emerytura przysługuje również mimo nieosiągnięcia wieku określonego w ust. 2 osobie
odwołanej ze stanowiska, jeżeli osoba ta osiągnęła okres zatrudnienia wynoszący co
najmniej 30 lat, w tym co najmniej 8 lat na kierowniczych stanowiskach.
4.
Kierowniczymi stanowiskami w rozumieniu ust. 1 są następujące stanowiska:
1)
przewodniczącego Rady Państwa, prezesa Rady Ministrów, marszałka Sejmu, zastępcy przewodniczącego
Rady Państwa, wiceprezesa Rady Ministrów, wicemarszałka Sejmu, przewodniczącego Komisji
Planowania przy Radzie Ministrów, sekretarza Rady Państwa, członka Rady Państwa, prezesa
Najwyższej Izby Kontroli, ministra, prezesa Narodowego Banku Polskiego, szefa Kancelarii
Sejmu,
2)
pierwszego prezesa Sądu Najwyższego, prokuratora generalnego Polskiej Rzeczypospolitej
Ludowej, szefa Kancelarii Rady Państwa, wiceprezesa Najwyższej Izby Kontroli, prezesa
Naczelnego Sądu Administracyjnego, prezesa Sądu Najwyższego, zastępcy prokuratora
generalnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego,
prezesa Głównego Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk, głównego inspektora pracy,
wiceprezesa Głównego Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk, zastępcy głównego inspektora
pracy,
3)
prezesa Polskiej Akademii Nauk, szefa Urzędu Rady Ministrów, zastępcy przewodniczącego
Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, podsekretarza stanu (wiceministra), wiceprezesa
Narodowego Banku Polskiego, kierownika urzędu centralnego, wiceprezesa Polskiej Akademii
Nauk, sekretarza naukowego Polskiej Akademii Nauk, zastępcy sekretarza naukowego Polskiej
Akademii Nauk, sekretarzy wydziałów Polskiej Akademii Nauk, wojewody, prezydenta miasta
stopnia wojewódzkiego, zastępcy kierownika urzędu centralnego, dyrektora generalnego
w ministerstwach i urzędach centralnych, wicewojewody, wiceprezydenta miasta stopnia
wojewódzkiego.
5.
Kierowniczymi stanowiskami w rozumieniu ust. 1 są również stanowiska zajmowane w naczelnych
i wojewódzkich statutowych organach Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i stronnictw
politycznych oraz kierownicze stanowiska w naczelnych wykonawczych organach tej Partii
i stronnictw politycznych - określone przez Radę Państwa na wniosek właściwych naczelnych
organów Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i stronnictw politycznych.
”
;
2)
w art. 22:
a)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Emeryturę obliczoną w myśl ust. 1 i 2 podwyższa się o 1,5% za każdy pełny rok pracy
na stanowiskach wymienionych w art. 21a ust. 4 i 5.
”
,
b)
dotychczasowy ust. 5 otrzymuje oznaczenie ust. 6, a zamieszczone w nim w nawiasie
powołanie „ust. 1-3” zastępuje się powołaniem „ust. 1-3 i ust. 5”;
3)
w art. 25 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Rentę inwalidzką obliczoną w myśl ust. 1 i 2 podwyższa się o 1,5% za każdy pełny rok
pracy na stanowiskach wymienionych w art. 21a ust. 4 i 5.
”
Art. 2.
1.
Traci moc dekret z dnia 5 października 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym osób zajmujących kierownicze
stanowiska polityczne i państwowe oraz członków ich rodzin .
2.
Osoby, którym przyznane zostały emerytury lub renty na podstawie dekretu wymienionego
w ust. 1, zachowują prawo do dotychczasowej wysokości przyznanych im świadczeń. Do
wypłaty tych świadczeń stosuje się przepisy o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym
pracowników i ich rodzin. Osoby te mogą wystąpić o przyznanie im świadczeń według
przepisów niniejszej ustawy.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1981 r., z tym że w stosunku do prezesa
Głównego Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk oraz wiceprezesów Głównego Urzędu Kontroli
Publikacji i Widowisk obowiązuje od dnia 1 października 1981 r.