Ustawaz dnia 15 lipca 1961 r.o rozwoju systemu oświaty i wychowania
Spis treści
Treść ustawy
Obywatele Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej mają prawo do nauki.
Oświata i wychowanie stanowią jedną z podstawowych dźwigni socjalistycznego rozwoju
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. System kształcenia i wychowania ma na celu przygotowanie
kwalifikowanych pracowników gospodarki i kultury narodowej, świadomych budowniczych
socjalizmu. Rozwój systemu oświaty i wychowania zapewnia każdemu obywatelowi zdobycie
wykształcenia podstawowego oraz dostępność wszystkich szczebli i kierunków kształcenia
w zależności od zainteresowań i uzdolnień. Dostosowany do tych zadań ustrój szkolny
oraz charakter nauczania i wychowania ustala niniejsza ustawa.
Rozdział I
Postanowienia ogólne
Art. 1.3 orzeczenia
Nauczanie i wychowanie w szkołach i innych placówkach oświatowo-wychowawczych ma na
celu wszechstronny rozwój uczniów i wychowanie ich na świadomych i twórczych obywateli
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Zmierza ono do tego, aby uczniom i wychowankom zapewnić wiedzę o prawach przyrody
i życia społecznego, o dziejach i kulturze narodu i ludzkości, aby kształtować naukowy
pogląd na świat i zapewnić kwalifikacje do pracy zawodowej.
Szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze wychowują w duchu socjalistycznej moralności
i socjalistycznych zasad współżycia społecznego, w duchu umiłowania Ojczyzny, pokoju,
wolności, sprawiedliwości społecznej i braterstwa z ludźmi pracy wszystkich krajów,
uczą zamiłowania i szacunku do pracy, poszanowania mienia narodowego, przygotowują
do czynnego udziału w rozwoju kraju, jego gospodarki i kultury.
Art. 2.3 orzeczenia
Szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze są instytucjami świeckimi. Całokształt
nauczania i wychowania w tych instytucjach ma charakter świecki.
Art. 3.3 orzeczenia
1.
Nauka w szkołach jest bezpłatna.
2.
Państwo udziela młodzieży uczącej się pomocy materialnej, organizuje internaty i bursy
oraz ustanawia stypendia.
Art. 4.1 orzeczenie
1.
Państwo zakłada, prowadzi i utrzymuje szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze.
2.
Rada Ministrów określa w drodze rozporządzenia zasady zakładania i utrzymywania szkół
i innych placówek oświatowo-wychowawczych.
Rozdział II
Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
1. Wychowanie przedszkolne.
Art. 5.
1.
Wychowanie przedszkolne ma na celu:
1)
wszechstronny rozwój dzieci i przygotowanie ich do rozpoczęcia nauki w szkole,
2)
pomoc pracującym rodzicom w zapewnieniu dzieciom opieki wychowawczej.
2.
Wychowanie przedszkolne odbywa się w przedszkolach i innych placówkach przedszkolnych.
3.
Do przedszkoli mogą być przyjmowane dzieci od ukończenia 3 lat życia do rozpoczęcia
nauki szkolnej.
2. Szkoła podstawowa.
Art. 6.
Szkoła podstawowa jest organizacyjną i programową podstawą całego systemu kształcenia
i wychowania.
Art. 7.
1.
Wprowadza się 8-klasową szkołę podstawową.
2.
Przedłużenie nauki w szkole podstawowej do lat 8 ma na celu lepsze przygotowanie uczniów
do dalszego kształcenia się i zdobywania kwalifikacji zawodowych. Powinno ono sprzyjać
zacieśnieniu więzi szkoły z życiem oraz ogólnemu podniesieniu poziomu kultury.
Art. 8.
1.
Szkoła podstawowa daje jednolite dla wszystkich uczniów wykształcenie. Wykształcenie
to obejmuje: podstawy wiedzy o przyrodzie i społeczeństwie, wstępne zaznajomienie
uczniów z techniką, przysposobienie do pracy i udziału w życiu społecznym i kulturalnym.
2.
Szkoła podstawowa ma na celu harmonijny rozwój uczniów pod względem umysłowym, moralnym
i fizycznym oraz przygotowanie do nauki w szkołach zawodowych i ogólnokształcących
lub do dalszego kształcenia się i zdobywania kwalifikacji w toku wykonywania pracy
zawodowej.
Art. 9.
1.
Nauka w szkole podstawowej jest obowiązkowa.
2.
Obowiązek szkolny rozpoczyna się z początkiem roku szkolnego w tym roku kalendarzowym,
w którym dziecko kończy 7 lat, i trwa do ukończenia szkoły podstawowej, najdłużej
jednak do końca roku szkolnego w tym roku kalendarzowym, w którym uczeń kończy 17
lat.
3.
Zasady wypełniania obowiązku szkolnego przez dzieci i młodzież do 17 lat życia oraz
zasady wypełniania obowiązku dokształcania się w zakresie szkoły podstawowej przez
młodocianych zatrudnionych w zakładach pracy regulują osobne przepisy.
Art. 10.4 orzeczenia
1.
Sieć szkół podstawowych zorganizowana jest w sposób umożliwiający każdemu obywatelowi
zdobycie podstawowego wykształcenia.
2.
Organizacja sieci szkolnej powinna uwzględniać odrębności warunków terenowych i komunikacyjnych
w poszczególnych rejonach kraju.
3.
Szczegółowe zasady tworzenia sieci szkół podstawowych określa Minister Oświaty.
3. Zasadnicze szkoły zawodowe.
Art. 11.4 orzeczenia
1.
Kształcenie kwalifikowanych robotników, pracowników i rolników odbywa się w zasadniczych
szkołach zawodowych.
2.
Zasadnicze szkoły zawodowe zapewnią przygotowanie zawodowe do wykonywania funkcji
kwalifikowanego robotnika, pracownika i rolnika oraz wykształcenie ogólne, niezbędne
do dalszego kształcenia się.
3.
Praktyka zawodowa stanowi część procesu kształcenia w zasadniczych szkołach zawodowych
i odbywa się w uspołecznionych zakładach pracy.
4.
Zasadnicze szkoły zawodowe organizuje się dla absolwentów szkół podstawowych.
Art. 12.11 orzeczeń
1.
Zasadnicze szkoły zawodowe mogą być organizowane jako szkoły przyzakładowe.
2.
Zasadnicze szkoły zawodowe przyzakładowe są zakładane, utrzymywane i prowadzone przez
zakłady pracy. Zasady finansowania tych szkół określa Rada Ministrów.
3.
Właściwy minister określa zakłady pracy, na których ciąży obowiązek zakładania, utrzymywania
i prowadzenia zasadniczych szkół zawodowych przyzakładowych.
Art. 13.5 orzeczeń
1.
Nauka w zasadniczych szkołach zawodowych trwa 2 lub 3 lata zależnie od specjalności,
do której szkoły te przygotowują.
2.
Minister Oświaty w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami określa organizację
zasadniczych szkół zawodowych i zasadniczych szkół zawodowych przyzakładowych oraz
czas trwania nauki w tych szkołach.
Art. 14.2 orzeczenia
1.
Dla przygotowania do zawodu rolnika młodzieży pracującej w rolnictwie i nie uczęszczającej
do innych szkół oraz w celu zapewnienia tej młodzieży wykształcenia ogólnego potrzebnego
do wykonywania zawodu i do dalszego kształcenia się organizuje się szkoły przysposobienia
rolniczego.
2.
Szkoły przysposobienia rolniczego organizuje się dla absolwentów szkół podstawowych.
3.
Nauka w szkołach przysposobienia rolniczego trwa 2 lata.
4.
Dla młodzieży, która ukończyła 16 rok życia i nie posiada wykształcenia podstawowego,
można organizować szkoły przysposobienia rolniczego lub klasy w tych szkołach uzupełniające
również wykształcenie w zakresie szkoły podstawowej.
Art. 15.
Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia wprowadzić na terenie całego kraju lub
jego części obowiązek kształcenia zawodowego, w zakresie zasadniczej szkoły zawodowej
lub szkoły przysposobienia rolniczego, młodzieży w wieku do lat 18 nie uczęszczającej
do innych szkół oraz określić zasady wykonywania tego obowiązku.
4. Szkoły średnie.
Art. 16.
Licea ogólnokształcące, technika zawodowe, licea zawodowe (przemysłowe, ekonomiczne,
pedagogiczne, artystyczne i innych specjalności) są szkołami średnimi.
Art. 17.
1.
Licea ogólnokształcące zapewniają wykształcenie ogólne i politechniczne niezbędne
do podjęcia studiów wyższych oraz przysposobienie do pracy zawodowej.
2.
Licea ogólnokształcące organizuje się dla absolwentów szkół podstawowych.
3.
Nauka w liceach ogólnokształcących trwa 4 lata.
Art. 18.1 orzeczenie
1.
Technika zawodowe i licea zawodowe zapewniają przygotowanie do wykonywania funkcji
technika lub równorzędnych oraz wykształcenie ogólne niezbędne do podjęcia studiów
wyższych.
2.
Technika zawodowe i licea zawodowe organizuje się dla absolwentów szkół podstawowych
oraz absolwentów zasadniczych szkół zawodowych i szkół przysposobienia rolniczego.
3.
Nauka w technikach zawodowych i liceach zawodowych, które przyjmują absolwentów szkoły
podstawowej, trwa 4 lub 5 lat zależnie od specjalności. Nauka w technikach zawodowych
i liceach zawodowych lub w klasach, które przyjmują absolwentów zasadniczych szkół
zawodowych i szkół przysposobienia rolniczego, trwa 2 lub 3 lata zależnie od specjalności.
4.
Dla przygotowania pracowników niektórych specjalności można tworzyć szkoły zawodowe
dla absolwentów liceów ogólnokształcących.
5.
Czas trwania nauki w szkołach wymienionych w ust. 3 i 4 określa Minister Oświaty w
porozumieniu z zainteresowanymi ministrami.
Art. 19.
Technika zawodowe i licea zawodowe mogą być organizowane jako szkoły przyzakładowe
na zasadach określonych dla zasadniczych szkół zawodowych przyzakładowych w art. 12
ust. 2 i 3 i w art. 13 ust. 2.
5. Szkoły i zakłady specjalne.
Art. 20.1 orzeczenie
1.
Kształcenie i wychowanie dzieci i młodocianych przewlekle chorych, opóźnionych w rozwoju
umysłowym i upośledzonych fizycznie lub umysłowo odbywa się w specjalnych przedszkolach,
szkołach i oddziałach przy szkołach podstawowych lub ośrodkach szkolno-wychowawczych.
2.
Szkoły i zakłady specjalne zapewniają młodzieży opiekę wychowawczą, wiedzę w dostępnym
dla niej zakresie oraz przygotowanie do odpowiedniego zawodu.
6. Opieka wychowawcza nad dziećmi i młodzieżą.
Art. 21.1 orzeczenie
1.
Wychowanie pozalekcyjne prowadzą szkoły.
2.
Wychowanie pozaszkolne jest organizowane w młodzieżowych domach kultury i domach kultury
dzieci i młodzieży, ośrodkach i szkolnych klubach sportowych, w świetlicach dziecięcych
i młodzieżowych, w ogrodach jordanowskich, w stałych i sezonowych placówkach wczasowych
i w innych formach.
3.
Wychowanie pozalekcyjne i pozaszkolne ma na celu:
1)
rozwijanie zainteresowań i uzdolnień młodzieży,
2)
zbliżenie młodzieży do spraw techniki,
3)
stwarzanie sprzyjających warunków dla społecznej działalności,
4)
organizowanie kulturalnego wypoczynku, rozrywki i wychowania fizycznego.
Art. 22.
Rodzice i opiekunowie współdziałają ze szkołami i prezydiami rad narodowych w organizowaniu
kształcenia i wychowania dzieci i młodzieży. Formy tego współdziałania określa Minister
Oświaty.
Art. 23.
Organizacje młodzieżowe i społeczne współdziałają ze szkołą w realizacji zadań wychowawczych,
na zasadach uzgodnionych z Ministrem Oświaty.
Art. 24.
W celu zbliżenia szkoły do zakładów pracy i niesienia szkołom wszechstronnej pomocy
w realizacji ich zadań - zakłady pracy roztaczają opiekę nad szkołami. Zasady sprawowania
tej opieki określa Minister Oświaty w porozumieniu z właściwymi ministrami i Centralną
Radą Związków Zawodowych.
Art. 25.2 orzeczenia
Dla zapewnienia nauczania i wychowania dzieciom i młodocianym uczącym się, pozbawionym
całkowicie lub częściowo opieki rodzicielskiej, organizuje się ośrodki szkolno-wychowawcze,
domy dziecka, internaty i inne placówki opiekuńczo-wychowawcze lub opiekę w rodzinach
zastępczych.
Art. 26.
Szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze, poradnie wychowawcze i zawodowe udzielają
rodzicom, opiekunom i wychowawcom dzieci i młodocianych pomocy w rozwiązywaniu trudności
wychowawczych oraz porad w sprawie wyboru zawodu dla uczniów szkół podstawowych i
średnich.
7. Kształcenie i dokształcanie pracujących.
Art. 27.3 orzeczenia
1.
Państwo stwarza warunki umożliwiające kształcenie i dokształcanie pracujących.
2.
Kształcenie i dokształcanie pracujących ma na celu:
1)
dokształcanie w zakresie szkoły podstawowej pracowników nie posiadających podstawowego
wykształcenia,
2)
przyuczanie do zawodu osób podejmujących pracę,
3)
dokształcanie pracujących w zakresie kwalifikacji robotnika kwalifikowanego i mistrza
w zawodzie,
4)
kształcenie pracujących w zakresie szkół średnich w szkołach oraz na kursach przygotowawczych
do egzaminów eksternistycznych,
5)
doskonalenie specjalistyczne pracowników w związku z postępem technicznym w różnych
dziedzinach gospodarki,
6)
doskonalenie zawodowe w zespołach przysposobienia rolniczego.
3.
Rada Ministrów w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych ustala system podnoszenia
kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracujących oraz sposób i terminy
jego realizacji.
Art. 28.
1.
Dla umożliwienia pracującym kształcenia i dokształcania się w szkołach podstawowych
i średnich, zdobywania i uzupełniania kwalifikacji zawodowych oraz przygotowania się
do dalszej nauki na poziomie średnim i wyższym organizuje się wieczorowe i korespondencyjne
(zaoczne) wydziały przy szkołach lub osobne szkoły oraz uniwersytety robotnicze, ludowe
i powszechne, kursy zawodowe i inne placówki oświatowe.
2.
Minister Oświaty określa organizację oraz czas trwania nauki w szkołach i placówkach
wymienionych w ust. 1.
Art. 29.
Świadectwa ukończenia wszystkich typów szkół można uzyskać na podstawie egzaminu eksternistycznego.
Sposób przeprowadzania tego egzaminu i warunki dopuszczenia do niego określa Minister
Oświaty.
Art. 30.
1.
Dla umożliwienia robotnikom i technikom uzyskania kwalifikacji mistrza (majstra) organizuje
się przy zakładach pracy szkoły mistrzów.
2.
Dla umożliwienia nabycia kwalifikacji mistrza (majstra) w zawodach rolnych i związanych
z rolnictwem organizuje się rolnicze szkoły specjalistyczne.
3.
Czas trwania nauki w szkołach mistrzów i rolniczych szkołach specjalistycznych ustalają
właściwi ministrowie w porozumieniu z Ministrem Oświaty.
4.
Właściwy minister określa zakłady pracy, na których ciąży obowiązek organizowania
i prowadzenia szkół mistrzów.
8. Kształcenie nauczycieli i wychowawców.
Art. 31.
Kształcenie nauczycieli i wychowawców ma na celu:
1)
teoretyczne i praktyczne przygotowanie do obowiązków nauczyciela i wychowawcy, do
realizacji zadań określonych w niniejszej ustawie,
2)
wpajanie zamiłowania do pracy pedagogicznej i zrozumienia jej doniosłości dla rozwoju
kraju,
3)
wdrożenie do samokształcenia, do podnoszenia poziomu swej wiedzy i kultury ogólnej
i zawodowej,
4)
przygotowanie do działalności społecznej i kulturalnej.
Art. 32.
1.
Kształcenie nauczycieli i wychowawców odbywa się w liceach pedagogicznych (w liceach
pedagogicznych dla wychowawczyń przedszkoli), w studiach nauczycielskich i w szkołach
wyższych.
2.
Licea pedagogiczne (licea pedagogiczne dla wychowawczyń przedszkoli) organizuje się
dla absolwentów szkół podstawowych. Nauka w liceach pedagogicznych (w liceach pedagogicznych
dla wychowawczyń przedszkoli) trwa 5 lat.
3.
Studia nauczycielskie organizuje się dla absolwentów szkół średnich. Czas trwania
nauki w studiach nauczycielskich określa Minister Oświaty.
Art. 33.
Ministrowie (kierownicy urzędów centralnych), którym podlegają szkoły wyższe, określą
w porozumieniu z Ministrem Oświaty warunki, jakim powinno odpowiadać kształcenie nauczycieli
i wychowawców w szkołach wyższych im podległych.
Art. 34.3 orzeczenia
1.
Nauczycielami i wychowawcami mogą być osoby mające odpowiednie kwalifikacje naukowe,
zawodowe, pedagogiczne, moralne, ideowe i fizyczne, określone przez Ministra Oświaty
w drodze rozporządzenia.
2.
Minister Oświaty określi również zasady zatrudnienia w charakterze nauczycieli osób
posiadających odpowiednie przygotowanie naukowe lub zawodowe, a nie mających kwalifikacji
pedagogicznych.
3.
Minister Oświaty organizuje doskonalenie zawodowe nauczycieli i wychowawców oraz ustala
jego formy i zakres.
Rozdział III
Zarządzanie szkołami i placówkami oświatowo-wychowawczymi
Art. 35.6 orzeczeń
1.
Sprawy kształcenia i wychowania należą do zakresu działania Ministra Oświaty.
2.
Minister Oświaty kieruje bezpośrednio lub za pośrednictwem organów administracji szkolnej
prezydiów rad narodowych kształceniem i wychowaniem, z wyłączeniem spraw objętych
ustawą o szkołach wyższych.
3.
Rada Ministrów określa w drodze rozporządzenia, jakie szkoły i placówki oświatowe,
wychowawcze i opiekuńczo-wychowawcze mogą być prowadzone przez innych ministrów i
kierowników urzędów centralnych oraz podległe im organy.
Art. 36.
1.
Szkoły i inne placówki kształcenia artystycznego prowadzi Minister Kultury i Sztuki
bezpośrednio lub za pośrednictwem organów kultury prezydiów rad narodowych.
2.
Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady organizacji kształcenia i wychowania
w szkołach i innych placówkach kształcenia artystycznego.
3.
Zakres uprawnień Ministra Oświaty w stosunku do szkół i innych placówek kształcenia
artystycznego określa art. 37 ust. 4.
Art. 37.
1.
Minister Oświaty ustala programy nauczania i wychowania, zatwierdza podręczniki i
pomoce naukowe oraz określa zasady funkcjonowania wszelkich typów szkół i innych placówek
oświatowo-wychowawczych.
2.
Minister Oświaty określa:
1)
warunki przyjmowania uczniów i przechodzenia z jednych typów szkół do drugich,
2)
zasady tworzenia sieci szkół i innych placówek oświatowo-wychowawczych,
3)
normy zaopatrzenia szkół w pomoce naukowe,
4)
nomenklaturę zawodów i specjalności, do których przygotowują szkoły zawodowe,
5)
zasady przyznawania stypendiów i korzystania z opieki wychowawczej w szkołach, z internatów
i innych placówek opiekuńczo-wychowawczych,
6)
zasady przeprowadzania egzaminów,
7)
zasady przyznawania tytułów i dyplomów stwierdzających kwalifikacje uzyskane po ukończeniu
szkół.
3.
Minister Oświaty może dla celów eksperymentalnych ustalić szczególne zasady organizowania
szkół i innych placówek oświatowo-wychowawczych.
4.
W stosunku do szkół prowadzonych przez innych ministrów uprawnienia przewidziane w
ust. 1 i 2 oraz w art. 34 i art. 35 ust. 2 przysługują właściwym ministrom, którzy
wykonują je w porozumieniu z Ministrem Oświaty.
Art. 38.
Rady narodowe:
1)
kierują na swoim terenie działalnością podporządkowanych im szkół i innych placówek
oświatowo-wychowawczych,
2)
zakładają szkoły i inne placówki oświatowe, wychowawcze i opiekuńczo-wychowawcze,
zapewniają im lokale i wyposażenie w pomoce naukowe, narzędzia, meble i sprzęt oraz
potrzebne środki finansowe i materialne,
3)
zapewniają warunki mieszkaniowe i świadczenia nauczycielom i innym pracownikom szkół,
na zasadach i w zakresie ustalonym szczególnymi przepisami.
Art. 39.1 orzeczenie
1.
Szkoły, placówki oświatowe, wychowawcze, opiekuńczo-wychowawcze i inne zakłady lub
placówki szkolące mogą być prowadzone przez organizacje zawodowe, młodzieżowe, instytucje
społeczne oraz inne organizacje i instytucje, osoby prawne lub fizyczne, tylko za
zezwoleniem Ministra Oświaty, na określonych przez niego zasadach i warunkach i pod
jego nadzorem.
2.
Wszelka pozaszkolna działalność oświatowa i wychowawcza oraz inne formy pracy z dziećmi
i młodzieżą podlegają nadzorowi Ministra Oświaty, który może ustalać zasady i warunki
prowadzenia tej działalności lub pracy.
3.
Udzielając zezwolenia przewidzianego w ust. 1 organizacjom lub instytucjom o charakterze
wyznaniowym, Minister Oświaty może zwolnić od wymogów ustalonych w art. 2.
Rozdział IV
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 40.
1.
Minister Oświaty określi sposób i terminy:
1)
reorganizacji istniejących obecnie szkół podstawowych w myśl przepisów ustawy,
2)
dostosowania nauczania i wychowania we wszystkich szkołach i placówkach do zmian wynikających
z ustawy. 2. Właściwi ministrowie w porozumieniu z Ministrem Oświaty określą sposób
i terminy dostosowania nauczania i wychowania w szkołach i placówkach im podległych
do zmian wynikających z ustawy.
Art. 41.
Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady organizowania praktycznej nauki
zawodu i praktyk zawodowych dla uczniów szkół zawodowych, jak również organizowania
zajęć praktycznych w zakładach pracy dla uczniów szkół ogólnokształcących.
Art. 42.
Ustawa nie odnosi się do szkół wyższych.
Art. 43.
W dekrecie z dnia 23 marca 1956 r. o obowiązku szkolnym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 wyraz „siedmiu” zastępuje się wyrazem „ośmiu”,
2)
w art. 3 ust. 1 wyraz „siedmiu” zastępuje się wyrazem „ośmiu”,
3)
w art. 3 ust. 2 liczbę „14” zastępuje się liczbą „15”,
4)
w art. 4 ust. 3 wyrazy „od 14 do 16 lat” zastępuje się wyrazami „od 15 do 17 lat”,
5)
w art. 5 ust. 2 liczbę „VII” zastępuje się liczbą „VIII”,
6)
w art. 9 ust. 2 pkt 1 liczbę „14” zastępuje się liczbą „15”, wyrazy „od 14 do 16” zastępuje się wyrazami „od 15 do 17”, a liczbę „7” liczbą „8”.
Art. 44.
Przepisy art. 10 dekretu z dnia 23 marca 1956 r. o obowiązku szkolnym będą miały odpowiednie zastosowanie w przypadku wydania przez Radę Ministrów rozporządzenia
przewidzianego w art. 15 niniejszej ustawy.
Art. 45.38 orzeczeń
W ustawie z dnia 2 lipca 1958 r. o nauce zawodu, przyuczaniu do określonej pracy i warunkach
zatrudniania młodocianych w zakładach pracy oraz o wstępnym stażu pracy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2, 6 ust. 3, 13 ust. 1 i 4, 15 i 27 liczbę „14” zastępuje się liczbą „15”,
2)
w art. 11 ust. 1 i 2 oraz w art. 12 ust. 2 liczbę „7” zastępuje się liczbą „8”,
3)
w art. 12 ust. 1 dodaje się zdanie o następującym brzmieniu: „Jeżeli młodociany nie
zakończył nauki zawodu przewidzianej w art. 4 ust. 1 do ukończenia 18 lat życia, obowiązek
dokształcania się jego może być przedłużony nie więcej niż o 1 rok, o ile dokształcanie
dotyczy obranego zawodu.”
Art. 46.2 orzeczenia
Przepisy art. 43 dotyczące obowiązku szkolnego oraz przepisy art. 45 dotyczące nauki
zawodu, przyuczania do określonej pracy i warunków zatrudniania młodocianych w zakładach
pracy oraz o wstępnym stażu pracy będą stosowane w miarę realizacji reformy szkół
podstawowych w trybie określonym w art. 40.
Art. 47.
1.
Tracą moc wszystkie przepisy w zakresie uregulowanym ustawą, a w szczególności:
1)
ustawa z dnia 17 lutego 1922 r. o zakładaniu i utrzymywaniu publicznych szkół powszechnych ,
2)
ustawa z dnia 17 lutego 1922 r. o budowie publicznych szkół powszechnych ,
3)
ustawa z dnia 29 marca 1937 r. o zakładaniu i utrzymywaniu publicznych szkół dokształcających
zawodowych ,
4)
ustawa z dnia 11 marca 1932 r. o ustroju szkolnictwa ,
5)
ustawa z dnia 11 marca 1932 r. o prywatnych szkołach oraz zakładach naukowych i wychowawczych ,
6)
dekret z dnia 23 listopada 1945 r. o organizacji szkolnictwa w okresie przejściowym ,
7)
dekret z dnia 16 września 1953 r. o szkolnictwie artystycznym ,
8)
dekret z dnia 26 października 1950 r. o szkolnictwie rolniczym ,
9)
ustawa z dnia 10 września 1956 r. o przejęciu szkolnictwa zawodowego przez Ministra
Oświaty ,
10)
ustawa z dnia 26 września 1922 r. dotycząca kwalifikacji zawodowych do nauczania w
szkołach średnich ogólnokształcących i seminariach nauczycielskich państwowych i prywatnych ,
11)
rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o kwalifikacjach
zawodowych nauczycieli szkół powszechnych ,
12)
dekret z dnia 9 kwietnia 1946 r. o kwalifikacjach zawodowych nauczycieli szkół powszechnych
w okresie powojennym ,
13)
rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 21 października 1932 r. o kwalifikacjach
zawodowych do nauczania w szkołach i na kursach zawodowych ,
14)
rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. o kwalifikacjach
zawodowych wychowawczyń przedszkoli .
2.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych obowiązują przepisy dotychczasowe ze zmianami
wynikającymi z ustawy.
Art. 48.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.