Ustawaz dnia 14 czerwca 1960 r.o utworzeniu Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej i przekształceniu urzędu Ministra
Żeglugi i Gospodarki Wodnej w urząd Ministra Żeglugi
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Tworzy się Centralny Urząd Gospodarki Wodnej, zwany dalej Urzędem.
2.
Urząd jest centralnym organem administracji państwowej w zakresie gospodarki wodnej
i podlega Prezesowi Rady Ministrów.
Art. 2.
1.
Zakres działania Urzędu obejmuje:
1)
wykonywanie uprawnień zastrzeżonych w prawie wodnym naczelnym organom administracji
państwowej,
2)
uznawanie w porozumieniu z Ministrem Żeglugi wód śródlądowych za żeglowne i spławne
oraz ustalanie granic terytorialnych między śródlądowymi drogami wodnymi a drogami
morskimi,
3)
ewidencjonowanie i bilansowanie wszelkich zasobów wód, ustalanie zasad racjonalnego
gospodarowania tymi zasobami oraz normowanie poboru i zużycia wody,
4)
opracowywanie projektów przepisów o projektowaniu, budowie i utrzymaniu oraz eksploatacji
wszelkich zakładów, budowli i urządzeń wodnych, mających istotny wpływ na gospodarkę
wodną,
5)
sprawowanie nadzoru i kontroli w zakresie ochrony wód przed zanieczyszczeniem oraz
w zakresie całokształtu gospodarki ściekowej,
6)
opracowywanie kompleksowych i perspektywicznych planów gospodarki wodnej, programów
kompleksowych inwestycji wodnych, mających istotny wpływ na gospodarkę wodną, sprawowanie
nadzoru nad tymi inwestycjami oraz ocenę resortowych i terenowych planów inwestycyjnych
w zakresie gospodarki wodnej i ich realizacji,
7)
realizację podstawowych inwestycji gospodarki wodnej,
8)
sprawy zabudowy i utrzymania rzek żeglownych, spławnych, potoków górskich i sztucznych
dróg wodnych oraz określonych przez Radę Ministrów innych cieków wodnych,
9)
organizowanie i realizację współpracy z zagranicą w zakresie gospodarki wodnej,
10)
sprawy ochrony przeciwpowodziowej,
11)
sprawy obsługi hydrologicznej i meteorologicznej kraju.
2.
Urząd sprawuje nadzór nad organami gospodarki wodnej prezydiów rad narodowych w zakresie
ustalonym ustawą z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych .
3.
Rada Ministrów określi w drodze rozporządzeń szczegółowy zakres działania Urzędu i
jego uprawnienia koordynacyjne w zakresie gospodarki wodnej w stosunku do innych organów
administracji państwowej oraz ustali zakres współpracy z tymi organami.
Art. 3.
Na czele Urzędu stoi Prezes, powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów.
Art. 4.
1.
Przy Urzędzie działa Rada Gospodarki Wodnej jako organ opiniodawczy i doradczy Prezesa
Urzędu.
2.
W skład Rady wchodzą: jako przewodniczący - Prezes Urzędu, jako członkowie: przedstawiciele
określonych przez Radę Ministrów organów administracji państwowej, jak również wybitni
specjaliści, naukowcy i praktycy z dziedziny gospodarki wodnej.
3.
Członków Rady powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Prezesa Urzędu.
Art. 5.
Organizację Urzędu oraz liczbę członków, zakres i sposób działania Rady Gospodarki
Wodnej określi statut Urzędu nadany przez Radę Ministrów.
Art. 6.
1.
Urząd Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej utworzony ustawą z dnia 28 maja 1957 r. o utworzeniu urzędu Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej przekształca się w urząd Ministra Żeglugi.
2.
W ustawie wymienionej w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 ust. 2 skreśla się pkt 1,
2)
w art. 2 ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
eksploatacji i administracji żeglugowej śródlądowych dróg wodnych,
”
,
3)
w art. 2 skreśla się ust. 4,
4)
skreśla się art. 4.
Art. 7.
W art. 1 ustawy z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach
wodnych skreśla się ust. 2.
Art. 8.
Pracownicy Ministerstwa Żeglugi i Gospodarki Wodnej zatrudnieni w dziale gospodarki
wodnej przechodzą do pracy w Urzędzie.
Art. 9.
Do czasu wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 2 ust. 3, zachowują moc dotychczasowe
przepisy w sprawie współpracy zainteresowanych ministrów i kierowników urzędów centralnych
w dziedzinie gospodarki wodnej.
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1960 r.