Ustawaz dnia 17 czerwca 1959 r.o hodowli, ochronie zwierząt łownych i prawie łowieckim
Spis treści
- Treść ustawy
- Rozdział I - Przepisy ogólne
- Rozdział II - O organach administracji państwowej w zakresie łowiectwa
- Rozdział III - Obwody łowieckie
- Rozdział IV - O hodowli i ochronie zwierzyny oraz o obrocie zwierzyną
- Rozdział V - O wykonywaniu polowania
- Rozdział VI - O strażnikach łowieckich
- Rozdział VII - O szkodach łowieckich
- Rozdział VIII - O Polskim Związku Łowieckim i kołach łowieckich
- Rozdział IX - Przepisy karne
- Rozdział X - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść ustawy
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Łowiectwo w rozumieniu ustawy oznacza planowe gospodarowanie zwierzyną, zgodnie z
potrzebami gospodarstwa narodowego i wymaganiami ochrony przyrody.
2.
Gospodarowanie zwierzyną odbywa się na podstawie zatwierdzonego planu hodowlanego.
Obejmuje ono hodowlę i ochronę zwierzyny, polowanie oraz wprowadzanie upolowanej zwierzyny
do obrotu gospodarczego.
3.
Hodowla w rozumieniu ustawy oznacza planowe kierowanie rozwojem zwierzostanu.
4.
Polowanie w rozumieniu ustawy oznacza: tropienie, ściganie, strzelanie oraz łowienie
sposobami dozwolonymi zwierzyny żywej, zmierzające do wejścia w jej posiadanie. Powyższe
czynności wykonywane w ogrodzonych zwierzyńcach, parkach narodowych i niektórych rezerwatach
przyrody nie są polowaniem w rozumieniu ustawy.
Art. 2.
Zwierzyna w stanie wolnym stanowi własność Państwa.
Art. 3.
1.
Ustala się dwa rodzaje zwierzyńców łowieckich:
1)
zamknięte,
2)
otwarte.
2.
Zwierzyniec zamknięty stanowi obszar gruntu, na którym prowadzona jest hodowla niektórych
gatunków zwierząt łownych, a w szczególności bażantów, kuropatw i zajęcy, ogrodzony
trwale w ten sposób, że hodowane zwierzęta nie mogą się z niego wydostać na swobodę.
3.
Zwierzyniec otwarty stanowi obszar gruntu nie ogrodzony, na którym zwierzyna łowna
jest hodowana w naturalnych warunkach, specjalnie chroniona i nie niepokojona.
Art. 4.
1.
Zaliczenia terenów do zwierzyńców dokonują prezydia wojewódzkich rad narodowych na
wniosek zarządcy lub dzierżawcy obwodu łowieckiego.
2.
Teren uznany w trybie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1949 r. o ochronie przyrody za rezerwat przyrody, w którym wprowadzono zakaz polowania, chwytania i zabijania
dziko żyjących zwierząt, jest rezerwatem w rozumieniu art. 1 ust. 4.
Art. 5.
1.
Zwierzyna w rozumieniu ustawy oznacza następujące dzikie zwierzęta łowne: losie, jelenie,
daniele, sarny, muflony, dziki, rysie, junoty, lisy, borsuki, wydry, piżmaki, kuny
leśne, tchórze, wiewiórki, zające szaraki, króliki, dropie, głuszce, cietrzewie, jarząbki,
bażanty, kuropatwy, przepiórki, czaple siwe, słonki, dubelty, kszyki, bekasiki, derkacze,
bataliony, łyski, dzikie gęsi, dzikie kaczki, grzywacze, kwiczoły i paszkoty. Gatunki
tych zwierząt przetrzymywane w ogrodach zoologicznych i w zamkniętych ośrodkach badawczych
nie podlegają przepisom ustawy.
2.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może uznać w drodze rozporządzenia po zasięgnięciu
opinii Polskiego Związku Łowieckiego i Państwowej Rady Ochrony Przyrody zwierzęta
innych gatunków niż wymienione w ust. 1 za zwierzęta łowne lub też wyłączyć ze spisu
dzikich zwierząt łownych poszczególne ich gatunki.
3.
Zaprowadzenie hodowli dzikich zwierząt łownych nie występujących dotychczas w kraju
wymaga zezwolenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego wydanego w porozumieniu
z Ministrem Rolnictwa po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody i Polskiego
Związku Łowieckiego.
Rozdział II
O organach administracji państwowej w zakresie łowiectwa
Art. 6.
1.
Naczelnym organem administracji państwowej w zakresie łowiectwa jest Minister Leśnictwa
i Przemysłu Drzewnego.
2.
Przy Ministrze Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego działa Państwowa Rada Łowiecka jako
organ doradczy i opiniodawczy w sprawach łowiectwa.
3.
Państwowa Rada Łowiecka składa się z 30 członków, powoływanych przez Prezesa Rady
Ministrów na wniosek Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego. Przewodniczącym Państwowej
Rady Łowieckiej jest Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.
4.
Szczegółowy skład Rady, sposób powoływania członków oraz zakres jej działania ustali
Prezes Rady Ministrów w drodze rozporządzenia.
Art. 7.
1.
Administrację państwową w zakresie łowiectwa w terenie sprawują właściwe dla spraw
rolnych i leśnych organy prezydiów rad narodowych.
2.
Przy prezydiach wojewódzkich i powiatowych rad narodowych działają komisje łowieckie
jako organ doradczy i opiniodawczy w sprawach łowiectwa.
Art. 8.
1.
W skład wojewódzkiej komisji łowieckiej wchodzi przewodniczący powołany przez prezydium
wojewódzkiej rady narodowej oraz członkowie zgłoszeni po jednym przez właściwe przedsiębiorstwo
lasów państwowych, zarząd państwowych gospodarstw rolnych, wojewódzki związek rolniczych
spółdzielni produkcyjnych, wojewódzki związek kółek i organizacji rolniczych, dwóch
przedstawicieli Polskiego Związku Łowieckiego oraz przedstawiciel wojewódzkiej komendy
Milicji Obywatelskiej.
2.
W skład powiatowej komisji łowieckiej wchodzi przewodniczący powołany przez prezydium
powiatowej rady narodowej oraz członkowie zgłoszeni po jednym przez właściwe przedsiębiorstwo
lasów państwowych, zarząd państwowych gospodarstw rolnych, powiatowy związek rolniczych
spółdzielni produkcyjnych, powiatowy związek kółek i organizacji rolniczych, dwóch
przedstawicieli Polskiego Związku Łowieckiego, przedstawiciel powiatowej komendy Milicji
Obywatelskiej oraz dwóch przedstawicieli gromadzkich rad narodowych, powołanych przez
prezydium powiatowej rady narodowej.
3.
Skład komisji łowieckich zatwierdza prezydium właściwej rady narodowej.
Rozdział III
Obwody łowieckie
Art. 9.
Polowanie może być wykonywane wyłącznie w obwodzie łowieckim, a na innych terenach
- za zezwoleniem zarządcy tych terenów, wydanym za zgodą Ministra Leśnictwa i Przemysłu
Drzewnego.
Art. 10.
1.
Obwód łowiecki stanowi obszar gruntów o ciągłej powierzchni, na których istnieją warunki
do prowadzenia łowiectwa.
2.
Obwód łowiecki obejmuje powierzchnię nie mniejszą niż 3000 ha. Minister Leśnictwa
i Przemysłu Drzewnego może w uzasadnionych przypadkach zezwolić na tworzenie obwodów
o powierzchni mniejszej.
Art. 11.
1.
Obwody łowieckie dzielą się na obwody łowieckie państwowe i obwody łowieckie wspólne.
2.
Obwody łowieckie państwowe są to obwody, w których obszar gruntów stanowiących własność
Państwa obejmuje co najmniej 60% całej powierzchni.
3.
Obwody łowieckie wspólne są to obwody, składające się z gruntów różnych właścicieli;
do obwodów tych zalicza się również obwody, obejmujące grunty państwowe, jeżeli ich
obszar jest mniejszy niż 60% całej powierzchni obwodu.
Art. 12.
1.
Granicami obwodów łowieckich powinny być w miarę możności drogi publiczne, tory kolejowe,
inne wyraźne znaki w terenie oraz brzegi wód otwartych.
2.
Granice obwodów łowieckich, w których mają swoją ostoję jelenie, daniele i dziki,
powinny być dostosowane do naturalnych granic ostoi.
3.
Obwód łowiecki nie powinien wykraczać poza granice województwa.
Art. 13.
1.
W skład obwodów łowieckich nie wchodzą:
1)
parki narodowe oraz rezerwaty przyrody, o których mowa w art. 1 ust. 4;
2)
tereny zaliczone do zwierzyńców;
3)
tereny w granicach administracyjnych miast; jeżeli jednak granice te obejmują większe
obszary rolne lub leśne, z obszarów tych może być utworzony obwód łowiecki lub mogą
one być włączone do innych obwodów łowieckich;
4)
miejscowości nie zaliczone do miast, w granicach obejmujących zabudowania mieszkalne
i gospodarcze wraz z podwórzami, place i ulice oraz drogi wewnątrz tych miejscowości;
5)
budowle, zakłady, urządzenia i tereny przeznaczone na cele społeczne, przemysłowe,
handlowe, składowe, transportowe i inne cele gospodarcze oraz obiekty o charakterze
zabytkowym - w granicach ich ogrodzeń, a w razie braku ogrodzeń - w granicach obejmujących
całość zabudowań, urządzeń i składowisk oraz obiektów zabytkowych;
6)
uprawy rolne i ogrodowe o charakterze specjalnym, wymagające ze względu na ich charakter
wyłączenia z obwodów łowieckich w granicach ich stałych ogrodzeń;
7)
obszary służące do hodowli zwierząt domowych lub dzikich w granicach ich stałych ogrodzeń.
2.
Obszary gruntu pozostające w zarządzie organów wojskowych albo przydzielone tym organom
do terenowego wykorzystania mogą być włączone do obwodów łowieckich za zgodą tych
organów.
3.
W wyjątkowych przypadkach uzasadnionych warunkami gospodarczymi i bezpieczeństwem
Państwa Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może w porozumieniu z zainteresowanym
ministrem uznać inne jeszcze obszary, nie wymienione w ust. 1, za podlegające wyłączeniu
z obwodów łowieckich.
Art. 14.
1.
Podziału obszaru Państwa na obwody łowieckie oraz zmian granic obwodów łowieckich
dokonuje w obrębie województwa właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium
wojewódzkiej rady narodowej na wniosek prezydium powiatowej rady narodowej, zgłoszony
po zasięgnięciu opinii powiatowej komisji łowieckiej.
2.
Jeżeli obwód łowiecki położony jest na obszarze dwóch lub więcej powiatów, wniosek
wymieniony w ust. 1 może zgłaszać każde z zainteresowanych prezydiów powiatowych rad
narodowych.
3.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może uchylić w trybie nadzoru decyzję właściwego
dla spraw rolnych i leśnych organu prezydium wojewódzkiej rady narodowej lub w przypadku,
gdy wymaga tego dobro hodowli i ochrony zwierzyny, dokonać bezpośrednio podziału na
obwody łowieckie lub zmian granic dotychczasowych obwodów łowieckich po zasięgnięciu
opinii Polskiego Związku Łowieckiego.
4.
Podziału na obwody łowieckie i zmiany granic obwodów łowieckich, w skład których wchodzą
obszary gruntów pozostające w zarządzie organów wojskowych lub przydzielone tym organom
do terenowego wykorzystania - dokonywać można tylko za zgodą tych organów.
Art. 15.
1.
Obwody łowieckie podlegają wydzierżawieniu kołom łowieckim oraz innym organom Polskiego
Związku Łowieckiego. Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrem
Rolnictwa może zezwolić na wydzierżawienie obwodów łowieckich innym instytucjom po
zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego.
Obwód łowiecki obejmujący obszary gruntu pozostające w zarządzie organów wojskowych
albo przydzielone tym organom do terenowego wykorzystania może być wydzierżawiony
ponadto w porozumieniu z tymi organami.
2.
Osobę dzierżawcy ustala prezydium powiatowej rady narodowej właściwe ze względu na
położenie obwodu łowieckiego po uprzednim zasięgnięciu opinii powiatowej komisji łowieckiej.
3.
Obwód łowiecki państwowy wydzierżawia po uprzednim uzgodnieniu osoby dzierżawcy z
prezydium powiatowej rady narodowej:
1)
przedsiębiorstwo lasów państwowych, jeżeli powierzchnia leśna wchodząca w skład obwodu
łowieckiego wynosi ponad 30%,
2)
w innych przypadkach - zarząd państwowych gospodarstw rolnych.
4.
Obwód łowiecki wspólny wydzierżawia właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium
powiatowej rady narodowej. Jeżeli obwód łowiecki jest położony na obszarze dwóch lub
więcej powiatów, wydzierżawienia dokonuje właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ
prezydium powiatowej rady narodowej, na którego terenie znajduje się większość gruntów
wchodzących w skład obwodu łowieckiego.
5.
Umowa zawarta niezgodnie z przepisami ust. 2, 3 i 4 jest nieważna.
6.
Obwody łowieckie wydzierżawia się na czas nie krótszy niż 10 lat. Po upływie tego
okresu dotychczasowemu dzierżawcy przysługuje pierwszeństwo w zawarciu umowy na dalszy
okres.
7.
Umowa z dzierżawcą nie dotrzymującym warunków umowy może być rozwiązana przed upływem
terminu, na który została zawarta. O rozwiązaniu umowy rozstrzyga właściwe prezydium
powiatowej rady narodowej po zasięgnięciu opinii lub na wniosek powiatowej komisji
łowieckiej.
8.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może na wniosek Ministra Obrony Narodowej
lub Ministra Spraw Wewnętrznych - jeżeli wymagają tego względy obrony Państwa - rozwiązać
umowę dzierżawy obwodu, w którego skład wchodzą obszary gruntów pozostających w zarządzie
organów wojskowych lub przydzielonych tym organom do terenowego wykorzystania.
9.
Wzór umowy dzierżawnej ustali Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu
z Ministrem Rolnictwa po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego.
Art. 16.
1.
Zasady ustalania czynszu za dzierżawę obwodów łowieckich zależnie od ich jakości określą
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz Minister Rolnictwa po zasięgnięciu opinii
Polskiego Związku Łowieckiego.
2.
Oprócz czynszu dzierżawnego wymienionego w ust. 1 dzierżawca obwodu łowieckiego uiszcza:
1)
za pozyskane jelenie, daniele i sarny - 50% przeciętnej wartości pozyskanej zwierzyny
na rzecz przedsiębiorstwa lasów państwowych,
2)
za pozyskaną inną niż wymienioną w pkt 1 zwierzynę - część wartości pozyskanej zwierzyny,
określoną w trybie przewidzianym w ust. 1, na rzecz wydzierżawiającego.
3.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może określić przypadki, w których opłata
za pozyskaną zwierzynę określona w ust. 2 pkt 1 może ulec zmniejszeniu.
4.
Dzierżawca obwodu łowieckiego przeznacza kwoty osiągnięte z pozyskanej zwierzyny,
po uiszczeniu czynszu oraz opłat określonych w ust. 1 i 2, na podniesienie hodowli
i ochronę zwierzyny oraz na realizację innych celów wynikających ze statutu Polskiego
Związku Łowieckiego, według zasad ustalonych przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu
Drzewnego po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego.
Art. 17.
1.
Przedsiębiorstwa lasów państwowych i państwowe gospodarstwa rolne obowiązane są do
prowadzenia ośrodków hodowli zwierzyny, w szczególności przedsiębiorstwa lasów państwowych
- do prowadzenia ośrodków hodowli jeleni, danieli, sarn i bażantów, a państwowe gospodarstwa
rolne - ośrodków hodowli sarn, zajęcy, kuropatw i bażantów. Liczbę tych ośrodków ustali
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa.
2.
Polski Związek Łowiecki prowadzi ośrodki hodowli zwierzyny, przeznaczone na cele hodowlane
i doświadczalne.
3.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz Minister Rolnictwa po zasięgnięciu opinii
Polskiego Związku Łowieckiego mogą wyłączyć w każdym czasie określone obwody łowieckie
z wydzierżawienia przez koła łowieckie, celem prowadzenia na nich ośrodków hodowli
zwierzyny. Jeżeli obwód łowiecki jest wydzierżawiony, następuje rozliczenie z dotychczasowym
dzierżawcą obwodu łowieckiego, który nie ma prawa do odszkodowania z tytułu przedterminowego
rozwiązania umowy.
4.
Rozliczenie obejmuje czynsz dzierżawny oraz nakłady poniesione w ostatnich dwóch latach
przed wyłączeniem obwodu łowieckiego.
Art. 18.
1.
Właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium powiatowej rady narodowej przekazuje
otrzymany czynsz dzierżawny oraz należne wydzierżawiającemu opłaty za pozyskaną zwierzynę
poszczególnym prezydiom gromadzkich rad narodowych oraz państwowym gospodarstwom rolnym
stosownie do ilości gruntów, wchodzących w skład obwodu łowieckiego wspólnego.
2.
Przedsiębiorstwa lasów państwowych otrzymują przypadającą stosownie do ilości państwowych
gruntów leśnych część czynszu dzierżawnego, a ponadto opłaty za pozyskaną zwierzynę
przewidziane w art. 16 ust. 2.
3.
Prezydium gromadzkiej rady narodowej przeznacza otrzymaną kwotę na cele społeczne
gromady oraz na hodowlę i ochronę zwierzyny.
4.
W obwodach łowieckich państwowych, w skład których wchodzą grunty stanowiące własność
indywidualną lub spółdzielczą, prezydium gromadzkiej rady narodowej otrzymuje od zarządcy
obwodu łowieckiego równowartość czynszu dzierżawnego oraz opłat za pozyskaną zwierzynę.
Należności te prezydia rad narodowych otrzymują w wysokości ustalonej przez Ministrów
Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz Rolnictwa na podstawie przeciętnych czynszów
i opłat uzyskiwanych z podobnych obwodów łowieckich na obszarze powiatu.
5.
W obwodach łowieckich wspólnych, wyłączonych z wydzierżawienia w celu prowadzenia
ośrodków hodowli zwierzyny, prezydia gromadzkich rad narodowych otrzymują od prezydiów
powiatowych rad narodowych równowartość czynszu dzierżawnego oraz opłat za pozyskaną
zwierzynę według zasad określonych w ust. 4.
Art. 19.
1.
Zarząd nie wydzierżawionych obwodów łowieckich państwowych sprawują przedsiębiorstwa
lasów państwowych, jeżeli powierzchnia leśna wchodząca w skład obwodu łowieckiego
wynosi więcej niż 30%, a w innych przypadkach - zarządy państwowych gospodarstw rolnych.
2.
Zarząd nie wydzierżawionych obwodów łowieckich wspólnych sprawuje odpowiednia jednostka
wymieniona w ust. 1, jeżeli w skład tych obwodów wchodzą grunty państwowe obejmujące
więcej niż 30% powierzchni obwodu, a w innych przypadkach - właściwy dla spraw rolnych
i leśnych organ prezydium powiatowej rady narodowej.
3.
Zarząd nie wydzierżawionych obwodów łowieckich przeznaczonych na cele ośrodków hodowli
zwierzyny sprawują przedsiębiorstwa lub instytucje prowadzące te ośrodki.
Rozdział IV
O hodowli i ochronie zwierzyny oraz o obrocie zwierzyną
Art. 20.
1.
Zarządca, a w obwodach wydzierżawionych dzierżawca obwodu łowieckiego ma obowiązek
hodować i ochraniać zwierzynę zgodnie ze wskazaniami planu hodowlanego.
2.
Hodowlę i ochronę zwierzyny na obszarach lasów państwowych wchodzących w skład obwodów
łowieckich wykonują przedsiębiorstwa lasów państwowych; w obwodach łowieckich wydzierżawionych
- przy współudziale dzierżawcy obwodu łowieckiego. Szczegółowe zasady współdziałania
określi Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego po zasięgnięciu opinii Polskiego
Związku Łowieckiego.
3.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego
może przekazać hodowlę i ochronę zwierzyny na obszarach lasów państwowych dzierżawcy
obwodu łowieckiego, wywiązującemu się należycie z obowiązków w zakresie gospodarowania
zwierzyną.
Art. 21.
1.
Łowiecki plan hodowlany dla obszaru całego Państwa wchodzi do narodowego planu gospodarczego.
2.
Łowiecki plan hodowlany powinien uwzględniać racjonalną gospodarkę łowiecką, a w szczególności:
1)
dane dotyczące gatunków i ilości zwierzyny;
2)
zabiegi hodowlane i ochronne niezbędne dla poprawienia warunków bytowania zwierzyny
i zmniejszania szkód wyrządzanych przez nią w gospodarstwie rolnym i leśnym,
3)
projektowany odstrzał zwierzyny.
3.
Prezydium powiatowej rady narodowej po zasięgnięciu opinii powiatowej komisji łowieckiej,
a w odniesieniu do obszarów leśnych wchodzących w skład obwodu łowieckiego - w porozumieniu
z właściwym przedsiębiorstwem lasów państwowych, w odniesieniu zaś do terenów państwowych
gospodarstw rolnych - w porozumieniu z właściwym zarządem państwowych gospodarstw
rolnych - zatwierdza corocznie łowieckie plany hodowlane dla wydzierżawionych obwodów
łowieckich.
4.
Właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium wojewódzkiej rady narodowej przy
współudziale wojewódzkiej komisji łowieckiej koordynuje łowieckie plany hodowlane
oraz nadzoruje gospodarkę łowiecką.
5.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i po
zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego ustala tryb i zasady opracowania
łowieckiego planu hodowlanego.
Art. 22.
1.
Właściciele, posiadacze oraz zarządcy gruntów obowiązani są zezwolić bez odszkodowania
na wznoszenie urządzeń, związanych z hodowlą zwierzyny; urządzenia te nie mogą w sposób
istotny utrudniać korzystania z gruntów.
2.
W razie nieuzgodnienia miejsca i rodzaju urządzeń, o których mowa w ust. 1, spór rozstrzyga
właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium powiatowej rady narodowej po
wysłuchaniu stron i zasięgnięciu opinii powiatowej komisji łowieckiej.
3.
W obwodach łowieckich wolno zakładać niezbędne urządzenia ochronne, jak nie raniące
pułapki na szkodniki, zabezpieczenia przeciwko kaleczeniu i zabijaniu się zwierzyny
oraz inne urządzenia. Pułapki na szkodniki nie mogą zagrażać bezpieczeństwu ludzi
i zwierząt.
4.
Zwalczanie szkodników łowieckich i biologicznych przy użyciu środków chemicznych wymaga
zezwolenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego, wydanego po wysłuchaniu opinii
Państwowej Rady Ochrony Przyrody.
Art. 23.
1.
Chwytanie i przetrzymywanie zwierzyny jest zabronione, z wyjątkiem przypadków, o których
mowa w ust. 2, oraz w razie gdy czynności te wykonywane są na podstawie zezwolenia
Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.
2.
Chwytanie i przetrzymywanie zwierzyny w celach hodowlanych może być dokonywane na
podstawie zatwierdzonego planu hodowlanego; w przypadkach takich nie obowiązuje zachowanie
czasów ochronnych.
3.
Podbieranie jaj, wybieranie piskląt i niszczenie gniazd ptaków łownych jest zabronione.
Art. 24.
Osoby uprawnione do wykonywania polowania (art. 30 ust. 2), funkcjonariusze Milicji
Obywatelskiej, strażnicy łowieccy, na terenach leśnych pracownicy lasów państwowych,
a na terenach rolnych upoważnieni pracownicy państwowych gospodarstw rolnych mają
obowiązek strzelać włóczące się psy i koty w obwodzie łowieckim.
Art. 25.
Posiadanie i hodowanie chartów rasowych lub ich mieszańców wymaga zezwolenia właściwego
dla spraw rolnych i leśnych organu prezydium powiatowej rady narodowej.
Art. 26.
1.
Uprawnieni do wykonywania polowania (art. 30 ust. 2) oraz właściciele i użytkownicy
gruntów, posiadacze i zarządcy gruntów obowiązani są zawiadomić właściwy organ najbliższego
prezydium rady narodowej o dostrzeżonych w obwodzie łowieckim objawach chorób zwierzęcych,
które mogą być przeniesione na ludzi lub zwierzęta gospodarskie (enzootycznych chorób
zwierzyny).
2.
W razie stwierdzenia enzootycznych chorób zwierzyny zarządca lub dzierżawca prowadzący
hodowlę zwierzyny obowiązany jest podporządkować się zarządzeniom władz wydanym w
zakresie hodowli, ochrony łowieckiej i weterynaryjnej, odstrzału i użytkowania zwierzyny.
3.
Dla obwodu łowieckiego, w którym przeprowadzono likwidację gatunku zwierzyny dotkniętego
enzootycznymi chorobami, należy opracować nowy plan hodowlany z uwzględnieniem potrzeb
sanitarnych i weterynaryjnych.
Art. 27.
1.
Obrót zwierzyną żywą może odbywać się wyłącznie w celach hodowlanych, naukowych i
eksportowych.
2.
Obrót krajowy zwierzyną żywą wykonują przedsiębiorstwa i instytucje wyznaczone do
tego celu przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.
3.
Zarządcy i dzierżawcy obwodów łowieckich mogą dokonywać tego obrotu dla celów hodowlanych.
4.
Zwierzyna żywa wprowadzona do obrotu powinna być zaopatrzona w świadectwo miejsca
pochodzenia oraz w urzędowe świadectwo zdrowia, wystawione przez właściwy powiatowy
zakład weterynarii, stwierdzający ponadto, że zwierzyna ta pochodzi z okręgów wolnych
od zaraźliwych chorób zwierzęcych.
Art. 28.
1.
Zwierzyna pozyskana zgodnie z łowieckim planem hodowlanym w wydzierżawionym obwodzie
łowieckim stanowi własność koła łowieckiego dzierżawiącego obwód.
2.
W obwodzie łowieckim nie wydzierżawionym lub na terenach nie wchodzących w skład obwodu
łowieckiego pozyskana zwierzyna należy do zarządcy tego obwodu lub terenu.
3.
Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego albo zarządca terenów nie wchodzących w
skład obwodu łowieckiego obowiązany jest zbyć zwierzynę ubitą, jej mięso i skóry wyłącznie
przedsiębiorstwom i instytucjom wyznaczonym przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.
4.
Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego albo zarządca terenów nie wchodzących w
skład obwodu łowieckiego może odstąpić osobom wykonującym polowanie ubitą zwierzynę
na zasadach, które określi Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu
z Ministrem Rolnictwa i po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego.
5.
Osoby wykonujące polowanie mogą odstąpioną im zwierzynę zużyć według własnego uznania.
6.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego wprowadzi w drodze rozporządzenia obowiązek
przedstawiania świadectwa pochodzenia zwierzyny przy sprzedaży zwierzyny, jej mięsa
i skóry.
7.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz Minister Rolnictwa mogą przekazać zwierzynę
pozyskaną w obwodzie łowieckim wyłączonym z wydzierżawienia osobie uprawnionej do
wykonywania polowania bez obowiązku wynikającego z ust. 3.
Art. 29.
1.
Po upływie 14 dni od rozpoczęcia czasu ochronnego dla poszczególnych gatunków zwierzyny
sprzedawanie, kupowanie, przewożenie i przenoszenie zwierzyny objętej ochroną, jak
również podawanie dziczyzny w zakładach przemysłu gastronomicznego oraz w innych zakładach
przyrządzania, sprzedaży lub wydawania posiłków jest zabronione.
2.
Zakazy, o których mowa w ust. 1, nie mają zastosowania do:
1)
zwierzyny zamrożonej pochodzącej z remanentów składowanych w chłodniach państwowych
lub konserwowanych przez zakłady przemysłu gastronomicznego oraz przez inne zakłady
przyrządzania, sprzedaży lub wydawania posiłków;
2)
zwierzyny pochodzącej z odstrzału sanitarnego;
3)
zwierzyny pochodzącej ze zwierzyńców;
4)
zatrzymanej zwierzyny nielegalnego pochodzenia oraz zwierzyny zatrzymanej ze względu
na naruszenie ust. 1;
5)
skór surowych zakonserwowanych przez myśliwego.
Rozdział V
O wykonywaniu polowania
Art. 30.
1.
Polowanie w obwodzie łowieckim może być wykonywane wyłącznie w ramach planu hodowlanego.
2.
Do wykonywania polowania uprawnia dowód członkostwa Polskiego Związku Łowieckiego
łącznie z zezwoleniem na posiadanie broni myśliwskiej lub innym dokumentem uprawniającym
do jej posiadania oraz upoważnieniem wydanym w obwodach wydzierżawionych przez dzierżawcę,
a w obwodach nie wydzierżawionych - przez zarządcę obwodu łowieckiego.
3.
Cudzoziemcom nie będącym członkami Polskiego Związku Łowieckiego zezwolenie na polowanie
wydaje Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.
4.
Polowanie w strefie nadgranicznej może się odbywać po uprzednim każdorazowym uzyskaniu
zezwolenia organów wojsk ochrony pogranicza na polowanie indywidualne lub zbiorowe.
Art. 31.
Jeżeli niewykonanie przewidzianego w planie hodowlanym odstrzału lub odłowu dzika
spowoduje szkody w rolnictwie, właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium
powiatowej rady narodowej może zlecić zastępcze wykonanie odstrzału Polskiemu Związkowi
Łowieckiemu po uprzednim zawiadomieniu dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego.
Wykonanie zastępczego odstrzału następuje z zachowaniem przepisów ustawy i na koszt
dzierżawcy, a w obwodach nie wydzierżawionych - na koszt zarządcy obwodu łowieckiego.
Art. 32.
Uprawniony do wykonywania polowania może poszukiwać przy pomocy psa na otoku i zabrać
z sąsiedniego obwodu łowieckiego postrzelonego dzika, jelenia, daniela, sarnę lub
muflona, powiadamiając o tym dzierżawcę lub zarządcę sąsiedniego obwodu łowieckiego
albo osobę reprezentującą ich prawa najpóźniej w ciągu doby od chwili rozpoczęcia
poszukiwania.
Art. 33.
1.
Nie wolno polować na jelenie, daniele, sarny i muflony w obwodzie łowieckim, w którym
wymieniona zwierzyna nie ma swej ostoi, w odległości mniejszej niż 200 metrów od granicy
sąsiedniego obwodu łowieckiego.
2.
Nie wolno strzelać do zwierzyny w odległości mniejszej niż 500 metrów od miejsca zebrań
publicznych w czasie ich trwania oraz w odległości mniejszej niż 100 metrów od zabudowań
mieszkalnych.
3.
Nie wolno polować na przelotne ptactwo łowne na wybrzeżu morskim w pasie 3.000 metrów
od brzegu w głąb morza i 5.000 metrów od brzegu w głąb lądu.
4.
Nie wolno polować z psami lub nagonką w czasie od 1 marca do 30 września włącznie.
Nie dotyczy to polowania z psami na ptactwo łowne błotne i wodne oraz polowania z
nagonką na dziki.
5.
Nie wolno polować w nocy; nie dotyczy to polowania na lisy, borsuki oraz głuszca i
cietrzewie w czasie toków, na słonki w czasie ciągów, na kaczki i gęsi na zlotach
i przelotach. Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może zezwolić na polowanie
w nocy także na inną zwierzynę. Za noc uważa się czas po upływie godziny po zachodzie
słońca do godziny przed wschodem słońca.
Art. 34.
1.
Nie wolno wchodzić w posiadanie zwierzyny przy pomocy broni i amunicji wojskowej,
sztucznego światła, granatów, trutek, karmy o właściwościach odurzających, lepów,
wnyków, samostrzałów, dołów, ostrokołów, żelaz, sieci, sideł, pułapek, rozkopywania
nor i innych podobnych środków.
2.
Wolno jest jednak chwytać w nie raniące zwierzyny potrzaski zwierzęta drapieżne, nie
objęte ochroną gatunkową w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1949 r. o ochronie przyrody , jak również chwytać w sieci i pułapki zwierzynę dla celów hodowlanych i naukowych.
3.
Nie wolno strzelać do jeleni, danieli, sarn, muflonów i dzików inaczej niż kulami
z broni myśliwskiej.
4.
Zabrania się polować przy użyciu innej broni niż myśliwska broń palna; nie uważa się
za broń myśliwską broni krótkiej, broni wojskowej, broni małokalibrowej z bocznym
ogniem oraz wiatrówek.
5.
Zabrania się polować z fladrami (sznurami) na zwierzynę płową.
6.
Zabrania się polować z chartami i ich mieszańcami.
7.
W okresie od 1 marca do 30 września włącznie do poszukiwania postrzałka jelenia, daniela,
sarny, muflona i dzika mogą być używane wyłącznie psy prowadzone na otoku.
Art. 35.
Tchórze i lisy może chwytać i zabijać każdy w obrębie własnych zwartych zabudowań.
Art. 36.
1.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i po
zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego określa w drodze rozporządzenia
dla obszaru całego Państwa lub jego części okresy polowań na zwierzęta łowne. Minister
Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może upoważnić prezydium wojewódzkiej rady narodowej
do skracania ustalonych okresów polowań na obszarze województwa.
2.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może zezwolić na odstrzał zwierzyny dla celów
naukowych z pominięciem czasów ochronnych, jak również na odstrzał redukcyjny zwierzyny
celem zmniejszenia jej pogłowia po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody.
Rozdział VI
O strażnikach łowieckich
Art. 37.
1.
Dzierżawca, a w obwodach nie wydzierżawionych zarządca obwodu łowieckiego obowiązany
jest dla ochrony łowiectwa i zwierzyny utrzymywać strażników łowieckich.
2.
Na obszarach lasów państwowych utrzymywanie strażników łowieckich należy do obowiązków
przedsiębiorstw lasów państwowych.
3.
Strażnik łowiecki przy wykonywaniu swych czynności korzysta z ochrony prawnej na zasadach
ustalonych dla pracowników państwowych.
4.
Strażnik łowiecki obowiązany jest mieszkać na terenie lub w pobliżu obwodu łowieckiego,
na którym pełni swą służbę.
Art. 38.
Do obowiązków strażnika łowieckiego należy piecza nad łowiskiem, a w szczególności:
1)
zwalczanie szkodnictwa łowieckiego;
2)
ochrona zwierzyny łownej w obwodzie i wykonywanie czynności hodowlanych, a zwłaszcza
dokarmianie zwierzyny;
3)
kontrolowanie, czy spotkane w obwodzie łowieckim osoby z bronią myśliwską posiadają
wszystkie dokumenty wymagane do wykonywania prawa polowania i czy odstrzał zwierzyny
odbywał się zgodnie z przepisami prawa łowieckiego;
4)
zawiadamianie właściwego organu najbliższego prezydium gromadzkiej lub powiatowej
rady narodowej oraz dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego o stwierdzonych naruszeniach
prawa łowieckiego i dostrzeżonych chorobach zwierzyny.
Art. 39.
Strażnik łowiecki przy wykonywaniu swych czynności jest uprawniony:
1)
do sprawdzania tożsamości osób spotkanych w obwodzie łowieckim z bronią myśliwską
lub inną bronią użytą do polowania, narzędziami służącymi do pozyskiwania zwierzyny
lub zwierzyną oraz do żądania okazania pozwolenia na broń, legitymacji Polskiego Związku
Łowieckiego i upoważnienia do wykonywania polowania wydanego przez dzierżawcę bądź
zarządcę danego obwodu łowieckiego;
2)
do odbierania za pokwitowaniem broni myśliwskiej lub innej broni użytej do polowania,
narzędzi służących do pozyskiwania zwierzyny oraz zwierzyny osobom bezprawnie polującym;
odebrana broń powinna być niezwłocznie przekazana najbliższemu organowi Milicji Obywatelskiej
za pokwitowaniem, a odebrana zwierzyna i narzędzia przekazywane w obwodach łowieckich
wydzierżawionych - wydzierżawiającemu, a w obwodach nie wydzierżawionych - zarządcy
obwodu łowieckiego;
3)
do zatrzymywania i przekazywania właściwym organom osób, których tożsamości i miejsca
zamieszkania nie można ustalić, a które w powierzonym jego pieczy obwodzie łowieckim
naruszyły przepisy prawa łowieckiego lub które nie mogą usprawiedliwić posiadania
broni, narzędzi łowieckich lub zwierzyny;
4)
do sprawdzania, czy przenoszona lub przewożona bądź sprzedawana zwierzyna została
ubita legalnie w czasie i w sposób prawnie dozwolony.
Art. 40.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrami Rolnictwa i Finansów
oraz po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego określi w drodze rozporządzenia
zasady utrzymywania strażników łowieckich, warunki, jakim powinien odpowiadać kandydat
na strażnika, wzory odznak i legitymacji służbowej oraz organy uprawnione do wykonywania
nadzoru nad strażnikami łowieckimi.
Art. 41.
1.
Upoważnionym pracownikom terenowym państwowej administracji leśnej i rolnej przysługują
uprawnienia strażników łowieckich.
2.
Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa ustali
kategorie pracowników, którym przysługują uprawnienia strażników łowieckich.
Art. 42.
Obowiązek ochrony zwierzyny spoczywa również na organach Milicji Obywatelskiej.
Art. 43.1 orzeczenie
1.
Prezydium gromadzkiej rady narodowej powołuje na wniosek dzierżawcy lub zarządcy obwodu
łowieckiego społecznych opiekunów łowisk spośród osób zamieszkujących teren obwodu
łowieckiego.
2.
Do zadań społecznych opiekunów łowiska należy współdziałanie z zarządcą lub dzierżawcą
obwodu łowieckiego w rozwoju hodowli i ochrony zwierzyny na terenie obwodu, a także
społeczny nadzór nad gospodarką łowiecką w obwodzie łowieckim.
3.
Prezydium gromadzkiej rady narodowej jest obowiązane do współdziałania z dzierżawcą
lub zarządcą obwodu łowieckiego w zagospodarowaniu łowieckim obszarów gromady, w szczególności
zaś w zakresie ochrony zwierzyny bytującej na jej terenie.
Rozdział VII
O szkodach łowieckich
Art. 44.1 orzeczenie
Dzierżawca obwodu łowieckiego, w obwodach nie wydzierżawionych zarządca tego obwodu,
a na obszarach nie włączonych do obwodów łowieckich zarządca tych obszarów mają obowiązek
wynagrodzenia szkód wyrządzonych przy wykonywaniu polowania.
Art. 45.
1.
Państwo odpowiada jedynie za szkody wyrządzone w plonach i uprawach rolnych przez
dziki, jelenie i daniele. Odszkodowanie wypłacają przedsiębiorstwa lasów państwowych.
2.
Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady i tryb ustalania oraz wypłaty
odszkodowania.
3.
Rada Ministrów może postanowić, że w przypadkach, gdy państwo dostarcza właścicielom
lub użytkownikom gruntów bezpłatnie środków służących do zapobiegania powstawaniu
szkód w uprawach i plonach rolnych, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, nie należy
się.
Art. 46.
1.
Każdy może zabezpieczyć swe grunty od wdzierania się zwierzyny. Urządzenia poczynione
w tym celu nie mogą służyć do chwytania, ranienia lub zabijania zwierzyny. Wolno również
każdemu odstraszać zwierzynę od swoich gruntów.
2.
Gdyby zwierzyna w wyniku poczynionych urządzeń odpowiadających wymaganiom ust. 1 lub
dokonanych czynności zraniła się lub zabiła, dzierżawca, a w obwodzie nie wydzierżawionym
zarządca obwodu łowieckiego nie ma prawa do odszkodowania.
Rozdział VIII
O Polskim Związku Łowieckim i kołach łowieckich
Art. 47.1 orzeczenie
1.
Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób Fizycznych i prawnych zajmujących się
łowiectwem, działającym wyłącznie na podstawie przepisów niniejszej ustawy i statutu.
Polski Związek Łowiecki posiada osobowość prawną.
2.
Koła łowieckie wchodzą w skład Polskiego Związku Łowieckiego i posiadają osobowość
prawną, którą nabywają po zarejestrowaniu we właściwym organie administracji prezydium
powiatowej, a w miastach wyłączonych z województw - dzielnicowej rady narodowej. Właściwość
organu administracji prezydium powiatowej (dzielnicowej) rady narodowej i tryb postępowania
przy rejestracji kół łowieckich określi Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w
porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.
3.
Statut Polskiemu Związkowi Łowieckiemu nadaje Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego
w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa.
Art. 48.
Do zadań Polskiego Związku Łowieckiego należy troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie
z organami administracji państwowej w zakresie wykonywania ustawodawstwa łowieckiego,
a w szczególności: hodowanie zwierzyny, wydawanie opinii i składanie wniosków w sprawach,
o których mowa w ustawie, nadzór nad działalnością kół łowieckich, instruowanie ich
w sprawach łowiectwa, szkolenie i wychowywanie myśliwych w zakresie łowiectwa i etyki
łowieckiej, współpraca z pokrewnymi organizacjami za granicą, prowadzenie i popieranie
prac naukowych i doświadczalnych w zakresie gospodarowania zwierzyną, prowadzenie
i popieranie działalności gospodarczej mającej na celu zaopatrywanie myśliwych i odłów
zwierzyny, prowadzenie i popieranie hodowli psów myśliwskich oraz wykonywanie w zakresie
łowiectwa czynności zleconych przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.
Art. 49.
Działalność Polskiego Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszów własnych, zapisów
i darowizn oraz dotacji w granicach określonych w budżecie Państwa.
Art. 50.
Nadzór nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego sprawuje Minister Leśnictwa
i Przemysłu Drzewnego.
Rozdział IX
Przepisy karne
Art. 51.
Kto:
1)
strzela do zwierzyny w odległości mniejszej niż 500 metrów od miejsca zebrań publicznych
w czasie ich trwania lub w odległości niniejszej niż 100 metrów od zabudowań mieszkalnych,
2)
w okresie od 1 marca do 30 września włącznie do poszukiwania postrzałka jelenia, daniela,
sarny, muflona i dzika używa psów inaczej niż na otoku, podlega karze grzywny do 2.000
złotych.
Art. 52.
Kto:
1)
nie dopełnia wskazanego w art. 26 ust. 1 obowiązku zawiadamiania o dostrzeżonej enzootycznej
chorobie zwierzyny lub nie wykona zarządzeń właściwych organów w tym zakresie,
2)
podbiera jaja, wybiera pisklęta lub też niszczy gniazda ptaków łownych,
3)
przetrzymuje zwierzynę bez odpowiedniego zezwolenia,
4)
pozyskuje zwierzynę inną lub w większej ilości, niż to przewiduje zezwolenie wydane
przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego,
5)
hoduje lub utrzymuje bez zezwolenia charty rasowe lub ich mieszańce,
6)
sprawując zarząd z ramienia dzierżawcy, a w obwodach nie wydzierżawionych z ramienia
zarządcy, zezwala:
a)
na przekroczenie zatwierdzonego w planie hodowlanym odstrzału zwierzyny,
b)
na polowanie osobie nie uprawnionej do wykonywania polowania, podlega karze grzywny
do 4.500 złotych.
Art. 53.
Kto wprowadza do obrotu zwierzynę żywą lub ubitą albo uzyskane z niej mięso i skóry
- naruszając przepisy o zasadach obrotu tą zwierzyną, mięsem lub skórami - podlega
karze aresztu do roku albo karze grzywny do 6.000 złotych lub obu tym karom łącznie.
Art. 54.
W razie skazania za przestępstwo z art. 53 sąd może orzec przepadek zwierzyny lub
uzyskanego z niej mięsa i skóry.
Art. 55.
Kto:
1)
poluje na przelotne ptactwo łowne na wybrzeżu morskim w pasie 3.000 metrów od brzegu
w głąb morza lub 5.000 metrów od brzegu w głąb lądu,
2)
poluje przy użyciu innej broni niż myśliwska broń palna,
3)
poluje na jelenie, daniele, sarny i muflony w obwodzie łowieckim, w którym wymieniona
zwierzyna nie ma swej ostoi, w odległości mniejszej niż 200 metrów od granicy sąsiedniego
obwodu łowieckiego,
4)
poluje w nocy na inną zwierzynę niż: lisy, borsuki oraz słonki w czasie ciągów, na
głuszce i cietrzewie w czasie toków, na kaczki i gęsi na zlotach i przelotach,
5)
poluje z chartami i ich mieszańcami,
6)
poluje w czasie ochronnym,
7)
poluje nie posiadając uprawnień do wykonywania polowania,
8)
wchodzi w posiadanie zwierzyny przy pomocy broni wojskowej, sztucznego światła, granatów,
trutek, karmy o właściwościach odurzających, lepów, wnyków, samostrzałów, dołów, ostrokołów,
żelaz, sieci, sideł, pułapek lub rozkopywania nor i innych podobnych środków,
9)
kto nie będąc uprawniony do wykonywania polowania wchodzi w posiadanie zwierzyny przy
pomocy psów, podlega karze więzienia do lat 3 i grzywny albo karze aresztu do lat
3 i grzywny.
Art. 56.
W razie skazania za czyny wymienione w art. 55 sąd orzeka przepadek broni, narzędzi
i psów, przy użyciu których zostało dokonane przestępstwo.
Art. 57.
Zwierzyna ubita lub złowiona bezprawnie w wydzierżawionym obwodzie łowieckim należy
do wydzierżawiającego, a w obwodach nie wydzierżawionych do zarządcy obwodu. Ponadto
osoba, która uzyskała bezprawnie zwierzynę, obowiązana jest wyrównać wydzierżawiającemu
lub zarządcy obwodu łowieckiego różnicę wartości zwierzyny żywej i ubitej według cennika
ustalonego przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.
Art. 58.
Orzekanie w sprawach o czyny wymienione w art. 51 i 52 odbywa się w trybie przepisów
o orzecznictwie karno-administracyjnym.
Rozdział X
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 59.
Zwierzyńce utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów są zwierzyńcami w rozumieniu
ustawy.
Art. 60.
1.
Obwody łowieckie utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów są obwodami łowieckimi
w rozumieniu ustawy.
2.
W przypadku gdy wymaga tego dobro hodowli i ochrony zwierzyny, interes gospodarki
narodowej albo prawidłowy rozwój kół łowieckich, dotychczasowe obwody łowieckie mogą
być podzielone tak, aby powierzchnia nowo utworzonych obwodów nie była mniejsza niż
3.000 ha. Podziału obwodów łowieckich dokonuje się w trybie określonym w art. 14.
3.
Dzierżawcy dotychczasowego obwodu łowieckiego przysługuje prawo wyboru dzierżawy jednego
z nowo utworzonych obwodów.
4.
W razie podziału obwodu łowieckiego lub zmiany jego granic następuje rozliczenie z
dzierżawcą dotychczasowego obwodu z tytułu nadpłaconego czynszu dzierżawnego oraz
z tytułu nakładów poniesionych w ostatnich dwóch latach przed podzieleniem obwodu.
Rozliczenia dokonuje właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium powiatowej
rady narodowej. Kwotę ustaloną w rozliczeniu wypłaca ustępującemu kołu dzierżawca
lub zarządca nowo utworzonego obwodu.
Art. 61.2 orzeczenia
1.
Dotychczasowe zrzeszenie pod nazwą Polski Związek Łowiecki staje się Polskim Związkiem
Łowieckim w rozumieniu ustawy.
2.
Koła łowieckie utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów, a istniejące w dniu
wejścia w życie ustawy, stają się kołami łowieckimi w rozumieniu ustawy.
Art. 62.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy w prawa i obowiązki wydzierżawiającego obwody łowieckie
wchodzą odpowiednie przedsiębiorstwa lasów państwowych i zarządy państwowych gospodarstw
rolnych oraz organy administracji rolnej i leśnej prezydiów powiatowych rad narodowych.
2.
Zapłacony czynsz dzierżawny podlega zaliczeniu za okres, za który zgodnie z umową
został uiszczony.
3.
Dotychczasowe umowy dzierżawy obwodu łowieckiego pozostają w mocy ze zmianami wynikającymi
z przepisów niniejszej ustawy. Dotychczasowemu dzierżawcy wolno jednak odstąpić od
umowy dzierżawy w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Dotychczasowemu
dzierżawcy nie przysługuje jednak w tym przypadku roszczenie o zwrot nakładów poniesionych
w związku z dotychczasową gospodarką w obwodzie.
Art. 63.
Przepisy ustawy dotyczące wojewódzkich rad narodowych stosuje się odpowiednio do rad
narodowych miast wyłączonych z województw, przepisy dotyczące powiatowych rad narodowych
- do rad narodowych miast stanowiących powiaty, a przepisy dotyczące gromadzkich rad
narodowych - do rad narodowych osiedli.
Art. 64.
1.
Traci moc dekret z dnia 29 października 1952 r. o prawie łowieckim .
2.
W art. 270 § 1 kodeksu karnego skreśla się wyrazy „polowania lub”.
Art. 65.
Do czasu wydania rozporządzeń i zarządzeń przewidzianych w niniejszej ustawie pozostają
w mocy dotychczasowe przepisy wykonawcze.
Art. 66.
Ustawa wchodzi w życie po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia.