Ustawaz dnia 5 kwietnia 1955 r.o przekazaniu sądom powszechnym dotychczasowej właściwości sądów wojskowych w sprawach
karnych osób cywilnych, funkcjonariuszów organów bezpieczeństwa publicznego, Milicji
Obywatelskiej i Służby Więziennej
Treść ustawy
Art. 1.3 orzeczenia
§ 1.
Do właściwości sądów powszechnych przekazuje się podlegające dotychczas właściwości
sądów wojskowych sprawy o przestępstwa popełnione przez osoby cywilne, a określone:
1)
w rozdziale I dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych
w okresie odbudowy Państwa, z wyjątkiem spraw o przestępstwo określone w art. 7 tego dekretu,
2)
w art. 85 - 88 Kodeksu Karnego Wojska Polskiego,
3)
w art. 3 - 8 dekretu z dnia 26 października 1949 r. o ochronie tajemnicy państwowej
i służbowej.
§ 2.
Do właściwości sądów powszechnych przekazuje się również sprawy o przestępstwa popełnione
przez funkcjonariuszów służby bezpieczeństwa publicznego, Milicji Obywatelskiej i
Służby Więziennej, z wyjątkiem spraw o przestępstwo określone w art. 7 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych
w okresie odbudowy Państwa.
Art. 2.1 orzeczenie
§ 1.
Sprawy osób cywilnych o przestępstwa określone w art. 1 § 1 rozpoznaje w pierwszej
instancji sąd wojewódzki.
§ 2.
W sprawach o przestępstwa popełnione przez osoby wymienione w art. 1 § 2 właściwość sądów powszechnych określa się według ogólnych zasad kodeksu
postępowania karnego o właściwości sądu, z tym że w sprawach o przestępstwa określone w art. 1 § 1 właściwy
jest w pierwszej instancji sąd wojewódzki.
Art. 3.
Do czasu wejścia w życie nowego kodeksu karnego sądy powszechne orzekać będą na podstawie
art. 85 - 88 Kodeksu Karnego Wojska Polskiego, stosując przy tym przepisy części ogólnej kodeksu karnego.
Art. 4.
§ 1.
Sprawy o przestępstwa przekazane z mocy przepisów niniejszej ustawy do właściwości
sądów powszechnych, w których rozpoczęte przed sądem wojskowym postępowanie nie zostało
przed dniem wejścia w życie ustawy zakończone wyrokiem pierwszej instancji, będą rozpoznawane
przez sądy powszechne.
§ 2.
Postępowanie przygotowawcze wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
w sprawie o przestępstwa przekazane z mocy przepisów niniejszej ustawy do właściwości
sądów powszechnych prokurator wojskowy przekazuje właściwemu prokuratorowi wojewódzkiemu.
Art. 5.1 orzeczenie
§ 1.
W sprawach o przestępstwa przekazane z mocy przepisów niniejszej ustawy do właściwości
sądów powszechnych, w których przed dniem wejścia w życie ustawy zapadły prawomocne
wyroki sądów wojskowych, stosuje się przepisy kodeksu postępowania karnego w przedmiocie: wnoszenia i rozpoznawania rewizji nadzwyczajnej, wykonania wyroku,
udzielenia odroczenia i przerwy wykonania kary, ułaskawienia, wznowienia postępowania
oraz przywrócenia praw i zatarcia skazania. Do wydania przewidzianych w tych przepisach
orzeczeń sądu, z wyjątkiem orzeczeń, których wydanie należy do Sądu Najwyższego, właściwy
jest sąd wojewódzki.
§ 2.
W sprawach określonych w § 1 o warunkowym zwolnieniu osób skazanych na karę pozbawienia
wolności powyżej jednego roku oraz o odwołaniu warunkowego zwolnienia orzekają sądy
powszechne.
Art. 6.
§ 1.
Akta w sprawach o przestępstwa, które z mocy przepisów niniejszej ustawy należą do
właściwości sądów powszechnych, a w których postępowanie zakończone zostało orzeczeniem
prawomocnym przed dniem wejścia w życie ustawy, sądy wojskowe przekażą sądom wojewódzkim
w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
§ 2.
Akta w sprawach o przestępstwa, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
zapadł wyrok sądu wojskowego w pierwszej instancji, podlegają przekazaniu w terminie
trzech miesięcy od dnia wydania prawomocnego orzeczenia.
§ 3.
W okresie oznaczonym w § 1 i 2 sądy wojskowe właściwe są aż do chwili przekazania
akt sądom wojewódzkim do wydawania orzeczeń przewidzianych w art. 5 § 1.
Art. 7.
Do osób wymienionych w art. 1 § 2 nie mają zastosowania - z wyjątkiem art. 85 - 88
- przepisy Kodeksu Karnego Wojska Polskiego.
Art. 8.
Uchyla się rozdział XVII kodeksu karnego z 1932 r.
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 1955 r.