Ustawaz dnia 28 marca 1952 r.o zmianie ustawy o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1:
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy: „z mocy obowiązujących przepisów”, a po wyrazie „spławne” stawia się kropkę,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister Żeglugi ustali granice terytorialne pomiędzy śródlądowymi drogami wodnymi
a drogami morskimi oraz w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa określi, które ze śródlądowych
dróg wodnych uznane są za żeglowne lub spławne.
”
;
2)
w art. 7:
a)
w ust. 1 wyrazy: „patentu statkowego” zastępuje się wyrazami: „świadectwa zdolności żeglugowej stwierdzającego, że statek odpowiada wymaganiom konstrukcyjnym,
użytkowym oraz bezpieczeństwa”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister Żeglugi ustali w porozumieniu z Ministrami Zdrowia i Rolnictwa władze żeglugowe,
właściwe do wydawania, potwierdzania ważności i unieważniania świadectw zdolności
żeglugowej, sposób przeprowadzania technicznych i sanitarnych oględzin statków i tryb
postępowania władz żeglugowych w tych sprawach.
”
,
c)
po dotychczasowym ust. 2 dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Minister Żeglugi może zlecić upoważnionym przez niego instytucjom klasyfikacyjnym
przeprowadzanie oględzin technicznych statków.
”
,
dotychczasowy ust. 3 otrzymuje kolejną numerację - 4,
d)
w ust. 4 wyrazy: „przepisów ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami: „przepisów ust. 1, 2 i 3”;
3)
w art. 9:
a)
po dotychczasowym ust. 1 dodaje się nowy ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Do kierowania urządzeniami energetycznymi i mechanicznymi statku uprawnione są osoby
posiadające patent mechanika statkowego.
”
,
b)
dotychczasowy ust. 2 otrzymuje kolejną numerację - 3;
w ustępie tym po wyrazie „żeglarskich” dodaje się wyrazy: „i mechanika statkowego”,
dotychczasowy ust. 3 otrzymuje kolejną numerację - 4,
c)
po ust. 4 dodaje się nowy ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Od obowiązku posiadania patentu mechanika statkowego wolni są kierownicy urządzeń
energetycznych i mechanicznych na statkach, wymienionych w art. 3 ust. 1 pkt 2 i 3.
”
;
4)
art. 11 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 11.
1.
Przewóz osób lub towarów statkami żeglugi śródlądowej wykonywany jest przez państwowe
przedsiębiorstwo żeglugowe.
2.
Minister Żeglugi może zezwolić na określonych warunkach innym osobom prawnym lub fizycznym
na wykonywanie czynności, wymienionych w ust. 1.
”
;
5)
w art. 12:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Minister Żeglugi wydaje co do wszystkich lub co do poszczególnych śródlądowych dróg
wodnych przepisy, normujące:
1)
warunki techniczne konstrukcji i utrzymania statków,
2)
warunki sanitarne oraz warunki bezpieczeństwa pracy i higieny pracy na statkach i
tratwach,
3)
warunki bezpieczeństwa na statkach, tratwach i w portach żeglugi śródlądowej,
4)
system sygnalizacji i znaków orientacyjnych na śródlądowych drogach wodnych,
5)
ruch żeglugowy i spław na śródlądowych drogach wodnych,
6)
oznakowanie, wyposażenie i dokumenty statków i tratew,
7)
skład i kwalifikacje załóg statków i tratew.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się nowy ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Minister Żeglugi może uznać za obowiązujące przepisy techniczne upoważnionych przez
niego instytucji klasyfikacyjnych w zakresie konstrukcji, utrzymania i bezpieczeństwa
statków.
”
,
dotychczasowy ust. 2 otrzymuje kolejną numerację - 3,
c)
dotychczasowy ust. 3 otrzymuje kolejną numerację - 4 i brzmienie:
„
4.
Przepisy, określone: w ust. 1 pkt 1 Minister Żeglugi wydaje w porozumieniu z Ministrami
Obrony Narodowej i Rolnictwa, w ust. 1 pkt 2 - w porozumieniu z Ministrami: Obrony
Narodowej, Zdrowia oraz Pracy i Opieki Społecznej, w ust. 1 pkt 3 - 7 - w porozumieniu
z Ministrami: Obrony Narodowej, Bezpieczeństwa Publicznego, Kolei, Transportu Drogowego
i Lotniczego oraz Leśnictwa.
”
;
6)
w art. 15 w ust. 1:
a)
w pkt 1 wyrazy: „o ruchu, postoju” zastępuje się wyrazami: „o ruchu żeglugowym i spławie”,
b)
w pkt 3 wyrazy: „uprawia zarobkowo i zawodowo przewóz osób lub towarów, nie posiadając koncesji” zastępuje się wyrazami: „uprawia przewóz osób lub towarów, nie posiadając wymaganego zezwolenia”,
c)
w pkt 4 wyrazy: „o patentach statkowych” zastępuje się wyrazami: „o świadectwach zdolności żeglugowej”;
7)
w art. 17 wyrazy: „patent statkowy” zastępuje się wyrazami: „świadectwo zdolności żeglugowej”.
Art. 2.
W ustawie wodnej z dnia 19 września 1922 r. uchyla się art. 261.
Art. 3.
Upoważnia się Ministra Żeglugi do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
jednolitego tekstu ustawy z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych z uwzględnieniem zmian, wynikających z przepisów, ogłoszonych przed dniem ogłoszenia
jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów.
Art. 4.
Wykonanie ustawy porucza się Ministrowi Żeglugi w porozumieniu z właściwymi ministrami.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.