Ustawaz dnia 1 marca 1949 r.o zmianie niektórych przepisów o ubezpieczeniach społecznych
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Znosi się odrębność finansową ubezpieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa, ubezpieczenia
od wypadków i chorób zawodowych oraz ubezpieczenia emerytalnego robotników i pracowników
umysłowych. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zarządza wspólnym funduszem tych ubezpieczeń.
2.
Na ubezpieczenie na wypadek choroby i macierzyństwa, na ubezpieczenie od wypadków
i chorób zawodowych i na ubezpieczenie emerytalne robotników i pracowników umysłowych
opłaca się składkę łączną. Składkę tę, zróżniczkowaną według działów gospodarki narodowej,
ustala się w wysokości, wystarczającej na pokrycie świadczeń, kosztów administracyjnych
i innych wydatków, związanych z wykonywaniem ubezpieczeń.
Art. 2.
1.
Znosi się ograniczenie okresu uprawnienia do pomocy leczniczej, określone w art. 95 ust. 1 pkt 1 i art. 110 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu
społecznym z późniejszymi zmianami. Po ustaniu stosunku pracy pomocy leczniczej udziela się
nadal przez okres 26 tygodni.
2.
Wypłacanie zasiłku chorobowego, domowego lub szpitalnego poza okres 26 tygodni może
być przedłużone w przypadkach, gdy równocześnie przeprowadzane leczenie rokuje przywrócenie
ubezpieczonemu zdolności do pracy. Szczegółowe warunki przedłużania okresu pobierania
zasiłku określi Minister Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu z Komisją Centralną
Związków Zawodowych.
3.
Podwyższa się zasiłek domowy do wysokości 50% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego.
Art. 3.
Prawo do renty wypadkowej przysługuje w razie niezdolności do zarobkowania, wynoszącej
nie mniej, niż 25%. Osoby, uprawnione w dniu 31 grudnia 1948 r. do pobierania rent
wypadkowych z tytułu niezdolności do pracy poniżej 25% - otrzymują jednorazową odprawę
w wysokości 10-miesięcznej pobieranej renty.
Art. 4.1 orzeczenie
1.
Prawo do renty wdowiej z ubezpieczeń emerytalnych przysługuje wdowie w przypadku:
1)
trwałej niezdolności do zarobkowania,
2)
ukończenia 55 roku życia,
3)
wychowywania dzieci, uprawnionych do rent sierocych, a mianowicie: jeżeli wychowuje
jedno dziecko - do czasu ukończenia przez nie siódmego roku życia, jeżeli wychowuje
dwoje - przez czas posiadania przez nie uprawnień do rent sierocych, jeżeli zaś wychowuje
troje lub więcej dzieci - bez ograniczenia w czasie.
2.
Renty wdowie z ubezpieczeń emerytalnych, przysługujące w dniu 31 grudnia 1948 r. osobom,
nie odpowiadającym powyższym warunkom, wstrzymuje się z dniem 30 czerwca 1949 r.
Art. 5.
Uchyla się art. 30 i 68 rozporządzenia z dnia 24 listopada 1927 r. o ubezpieczeniu pracowników
umysłowych z późniejszymi zmianami.
Art. 6.
W razie zawarcia powtórnego związku małżeńskiego wdowie nie przysługuje prawo do jednorazowej
odprawy; wypłatę renty wdowiej zawiesza się na czas trwania małżeństwa.
Art. 7.
Zaległe świadczenia rentowe wypłaca się najwyżej za okres trzech miesięcy wstecz od
dnia zgłoszenia roszczenia. Minister Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu z Komisją
Centralną Związków Zawodowych może ustalić wyjątki od tej zasady w przypadkach, gdy
opóźnienie zgłoszenia roszczenia nastąpiło skutkiem wojny.
Art. 8.1 orzeczenie
1.
Zasiłek pogrzebowy w razie śmierci ubezpieczonego wynosi siedmiotygodniowy, a w razie
śmierci członka rodziny - trzytygodniowy ostatni zarobek ubezpieczonego bez względu
na jego wysokość. Podwyższony zasiłek pogrzebowy zastępuje zapomogę pośmiertną.
2.
Zasiłek pogrzebowy wypłaca się zamiast zapomogi pośmiertnej także w przypadku śmierci
osoby, otrzymującej rentę, lub śmierci członków jej rodziny, jeżeli nie przysługuje
zasiłek z tytułu zatrudnienia.
Jeżeli zmarły pobierał dwie renty - zasiłek wymierza się od renty wyższej.
Art. 9.
Rada Ministrów na wniosek Ministra Pracy i Opieki Społecznej, zgłoszony w porozumieniu
z Komisją Centralną Związków Zawodowych, ustala w drodze rozporządzeń:
1)
wysokość składki, wymienionej w art. 1 ust. 2, oraz składek na: ubezpieczenie rodzinne,
zabezpieczenie na wypadek bezrobocia robotników, ubezpieczenie na wypadek braku pracy
pracowników umysłowych i na ubezpieczenie pensyjne górników,
2)
wysokość świadczeń rentowych i zasiłku pogrzebowego dla osób, pobierających renty
w ubezpieczeniu powszechnym, oraz świadczeń w ubezpieczeniu pensyjnym górników,
3)
jednolite warunki nabywania uprawnień i korzystania ze świadczeń oraz jednolite warunki
obowiązku ubezpieczenia i łączenia uprawnień z poszczególnych rodzajów ubezpieczeń,
4)
zasady organizacji ubezpieczeń społecznych o charakterze powszechnym oraz likwidacji
istniejących instytucji ubezpieczeń społecznych, łączenia ich i tworzenia nowych instytucji,
5)
zasady likwidacji odrębnych systemów emerytalnych dla pracowników samorządu terytorialnego,
jego przedsiębiorstw i zakładów oraz objęcia tych pracowników obowiązkiem ubezpieczenia
o charakterze powszechnym,
6)
rozciągnięcie na wszystkie zagłębia węglowe ubezpieczenia pensyjnego górników, obowiązującego
w zagłębiach śląskich, oraz zasady organizacji tego ubezpieczenia.
Art. 10.
Minister Pracy i Opieki Społecznej może wprowadzać w porozumieniu z Komisją Centralną
Związków Zawodowych nowe rodzaje świadczeń w naturze dla ubezpieczonych i członków
ich rodzin, służące celom polityki populacyjnej. Wydatki na ten cel pokrywa Fundusz
Zasiłków Rodzinnych.
Art. 11.
Minister Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu z właściwymi ministrami po zasięgnięciu
opinii Komisji Centralnej Związków Zawodowych może w drodze rozporządzeń nałożyć na
Zakład Ubezpieczeń Społecznych obowiązek wypłaty świadczeń o charakterze emerytalnym,
zastępujących lub uzupełniających świadczenia z ubezpieczeń społecznych, oraz określić
wysokość tych świadczeń i warunki ich wypłacania.
Art. 12.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc dotychczasowe przepisy, dotyczące
spraw, unormowanych tą ustawą.
Art. 13.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu
z właściwymi ministrami.
Art. 14.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje od dnia 1 stycznia
1949 r.