Ustawaz dnia 23 lipca 1945 r.o zmianie ustawy z dnia 6 maja 1945 r. o majątkach opuszczonych i porzuconych
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 maja 1945 r. o majątkach opuszczonych i porzuconych wprowadza się zmiany następujące:
1)
art. 13 § 1 otrzymuje następujące brzmienie:
„
Art. 13.
§ 1.
Osoby prawne prawa publicznego, a w szczególności gminy miejskie, instytucje społeczne,
organizacje kulturalne i oświatowe oraz organizacje pomocy dla grup ludności szczególnie
prześladowanych przez okupanta, mogą wystąpić do Głównego Urzędu Tymczasowego Zarządu
Państwowego z wnioskiem o oddanie im w zarząd i użytkowanie niektórych majątków opuszczonych
lub porzuconych. Przy wydawaniu decyzji w tych sprawach należy mieć na względzie interes
publiczny, użyteczność społeczną oraz potrzeby, jak również związek, jaki łączy właścicieli
majątku opuszczonego z celami i zadaniami wnioskodawców.
”
;
2)
art. 37 otrzymuje następujące brzmienie:
„
Art. 37.
Skarb Państwa, względnie gminy miejskie, jak również osoby lub instytucje, wymienione
w art. 13, nabywają tytuł własności majątków opuszczonych:
a)
co do nieruchomości - z upływem lat 20,
b)
co do ruchomości - z upływem lat 10, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
wojna została ukończona,
c)
co do dochodów - z upływem lat 5, licząc od końca roku, w którym zostały pobrane.
”
;
3)
art. 38 otrzymuje następujące brzmienie:
„
Art. 38.
Skarb Państwa, względnie gminy miejskie, jak również osoby lub instytucje, wymienione
w art. 13, nabywają tytuł własności majątków porzuconych z upływem lat 5, licząc od
końca roku kalendarzowego, w którym wojna ukończona została.
”
Art. 2.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrom: Skarbu, Sprawiedliwości, Przemysłu,
Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Aprowizacji i Handlu.
Art. 3.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.