Ustawaz dnia 25 maja 1939 r.o zmianie ustawy o wykupie przez dzierżawców grantów, zajętych pod budynki oraz grantów
czynszowych w miastach i miasteczkach na obszarze sądów apelacyjnych w Warszawie,
Lublinie i Wilnie
Treść ustawy
Art. 1.
Wprowadza się w ustawie z dnia 28 marca 1933 r. o wykupie przez dzierżawców gruntów, zajętych pod
budynki oraz gruntów czynszowych w miastach i miasteczkach na obszarze sądów apelacyjnych
w Warszawie, Lublinie i Wilnie następującą zmianę: art. 33 otrzymuje brzmienie:
„
(1)
Ustawa niniejsza nie dotyczy:
1)
gruntów, objętych prawem zabudowy (art. 5421 - 54227 tom X cz. 1 Zwodu Praw wydania z 1914 r.);
2)
państwowych czynszów i dzierżaw wieczystych (rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30 grudnia 1924 r. );
3)
gruntów kolei żelaznych użytku publicznego;
4)
gruntów państwowych, które Minister Spraw Wojskowych według swego uznania określi
w każdym poszczególnym wypadku, jako niezbędne dla celów obrony Państwa;
5)
gruntów fundacyj o celach społecznych lub naukowych.
(2)
Prawo wykupu gruntów - należących do kościołów chrześcijańskich oraz do instytucyj
i fundacyj, z których dochody są lub powinny być zasadniczo przeznaczane na cele kultu
religijnego tych kościołów - służy wyłącznie dzierżawcom, którzy w dniu wejścia w
życie ustawy niniejszej należeli do wyznań chrześcijańskich.
”
.
Art. 2.
Przepisy ustawy niniejszej stosują się również do spraw sądowych, jeszcze prawomocnie
nie zakończonych.
Art. 3.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Sprawiedliwości w porozumieniu
z właściwymi ministrami.
Art. 4.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.