Ustawaz dnia 10 marca 1939 r.o zmianie ustawy o samoistnym podatku wyrównawczym dla gmin wiejskich
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 27 lutego 1937 r. o samoistnym podatku wyrównawczym dla gmin wiejskich wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 1 otrzymuje brzmienie:
„
Gminom wiejskim służy prawo pobierania samoistnego podatku wyrównawczego od płatników:
a)
państwowego podatku gruntowego,
b)
państwowego podatku od nieruchomości,
c)
wykupujących świadectwa przemysłowe lub karty rejestracyjne od zakładów, przedsiębiorstw
i zajęć.
”
;
2)
w art. 5 w ust. (1) wyrazy: „państwowego podatku przemysłowego” zastępuje się wyrazami:
„wykupujących świadectwa przemysłowe lub karty rejestracyjne”; w art. 5 dodaje się
nowy ust. (3) o brzmieniu;
„
(3)
Podstawą wymiaru podatku wyrównawczego na r. 1940/41 w stosunku do płatników państwowego
podatku przemysłowego będą ceny świadectw przemysłowych i kart rejestracyjnych, obowiązujące
w r. 1939. Jeżeli wykonanie przedsiębiorstwa zarobkowego lub zajęcia rozpoczęto, albo
też oddzielny zakład lub skład utworzono w r. 1940 - podstawę wymiaru podatku wyrównawczego
dla tych przedsiębiorstw, zajęć, zakładów i składów stanowić będą ceny kart rejestracyjnych,
przewidziane w załączniku do art. 7 ustawy z dnia 25 kwietnia 1938 r. o opłatach rejestracyjnych od przedsiębiorstw
i zajęć , pomnożone:
a)
w stosunku do zakładów i przedsiębiorstw, wymienionych w działach I lit. a) i II lit.
a) części III tegoż załącznika, jeżeli zatrudniają ponad sto pracowników - przez cyfrę
4;
b)
w stosunku do pozostałych przedsiębiorstw i zajęć - przez cyfrę 2.
”
.
Art. 2.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu
z Ministrem Skarbu.
Art. 3.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1939 r.