Ustawaz dnia 14 lipca 1938 r.o zmianie ustawy o Funduszu Pracy
Treść ustawy
Art. 1.
Art. 3 ustawy z dnia 16 marca 1933 r. o Funduszu Pracy , zmieniony rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o połączeniu
Funduszu Bezrobocia z Funduszem Pracy , otrzymuje brzmienie następujące:
„
(1)
Fundusz Pracy jest osobą prawną; siedzibą jego władz jest m. st. Warszawa.
(2)
Zadłużenie Funduszu Pracy - poza zobowiązaniami przejętymi w myśl art. 6 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o
połączeniu Funduszu Bezrobocia z Funduszem Pracy - do dnia 31 marca 1939 r. nie może przewyższać:
1)
zobowiązań, wynikających z pożyczek, zaciągniętych od Funduszu Inwestycyjnego do dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy,
2)
oraz dalszej kwoty 85 milionów złotych.
(3)
Poczynając od dnia 1 kwietnia 1939 r., zaciągnięcie każdego nowego zobowiązania wymaga
specjalnego tytułu ustawowego, chyba że zachodzi konieczność państwowa zaciągnięcia
kredytu na cele nagłych wydatków. W tym przypadku Fundusz Pracy może zaciągnąć kredyt
za zgodą Ministra Skarbu do wysokości 10 milionów złotych, z zastrzeżeniem następnego
przedłożenia Sejmowi odpowiedniego projektu ustawy i podania do wiadomości Najwyższej
Izbie Kontroli.
(4)
Prolongata zobowiązań, zaciągniętych przed dniem 1 kwietnia 1939 r., nie jest nowym
zobowiązaniem w rozumieniu ust. (3).
(5)
Budżet Funduszu Pracy jest częścią składową budżetu Państwa. Minister Opieki Społecznej
składa corocznie sprawozdanie Sejmowi o gospodarce Funduszu Pracy w ubiegłym okresie
budżetowym.
(6)
Sprawozdanie finansowe Funduszu Pracy jest częścią państwowego zamknięcia rachunkowego.
”
Art. 2.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom Opieki Społecznej i Skarbu.
Art. 3.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.