Ustawaz dnia 28 kwietnia 1938 r.o ujawnianiu w księgach hipotecznych własności gruntów pounickich
Treść ustawy
Art. 1.
(1)
Własność nieruchomości ziemskich, położonych na obszarze województw: lubelskiego,
białostockiego, wileńskiego, nowogródzkiego, poleskiego i wołyńskiego, które niegdyś
stanowiły własność osób prawnych Kościoła Katolickiego obrządku unickiego i były zabrane
Kościołowi Katolickiemu przez Rosję, a z chwilą wskrzeszenia Państwa Polskiego przeszły
w posiadanie Państwa lub zarząd państwowy, bądź są w posiadaniu osób, które swój stosunek
prawny ze Skarbem Państwa uregulowały lub uregulują - może być ujawniana w księgach
hipotecznych na podstawie orzeczenia, przewidzianego w art. 61 ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej , stwierdzającego zarazem, że nieruchomość odpowiada warunkom przepisu artykułu niniejszego.
(2)
Przepis ust. (1) nie dotyczy nieruchomości, będących w dniu wejścia w życie ustawy
niniejszej w posiadaniu lub użytkowaniu osób prawnych Kościoła Katolickiego.
Art. 2.
Przy rozrachunku z nabywcami nieruchomości, wymienionych w ust. (1) artykułu poprzedzającego,
szacunek dokonany będzie według cen, stosowanych przy parcelacji gruntów państwowych
w dniu 1 stycznia 1938 r., przy czym nabywcom będą przyznane ulgi nie niższe niż 15%
ceny szacunkowej, a w stosunku do nabywców, posiadających umowę przyrzeczenia sprzedaży
- nie niższe niż 25%.
Art. 3.
Uprawnienia, służące Kościołowi Katolickiemu do gruntów pounickich, będą zabezpieczone
w układzie, który zostanie zawarty pomiędzy Stolicą Apostolską a Rzecząpospolitą Polską
zgodnie z art. XXIV pkt 3 Konkordatu.
Art. 4.
Wykonanie ustawy mniejszej porucza się Ministrom Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Sprawiedliwości.
Art. 5.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.